All Chapters of พลาดรักมาเฟียร้าย: Chapter 21 - Chapter 30

เช้าวันต่อมา…ติ๊ดๆ ๆ ๆฉันใช้มือควานหาโทรศัพท์ที่กำลังส่งเสียงแว๊ดร้องจากการตั้งปลุกไว้ ขยับตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงหลังจากกดปิดนาฬิกาปลุก มือขยี้ตาด้วยความงัวเงีย หูได้ยินเสียงร้องจ๊อกๆ จากพุงแบนราบ หิวไส้กิ่ว ก็ตั้งแต่เมื่อวานตอนเย็นก็ไม่มีอะไรตกถึงท้องจนตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงวันแล้ว หันมองข้างกายก็ไม่เห็นคนที่นอนกอดเมื่อคืน ไม่รู้เขาตื่นตอนไหน หลับลึกไม่รู้สึกตัวเลยฉันลุกเข้าห้องน้ำไปจัดการล้างหน้า แปรงฟัน หลังจากจัดการตัวเองเสร็จกะไปหาเขาที่ห้องทำงานที่อยู่ติดกับห้องนอน แต่เสียงเคาะประตูห้องน้ำดังขึ้นเสียก่อน ฉันจึงแง้มประตูเปิดออก“เสื้อผ้าชุดใหม่ค่ะ” เขายื่นถุงชอปปิงของแบรนด์ดังใบหนึ่งให้ ฉันยื่นมือรับถุงกระดาษขนาดใหญ่นั้นแล้วเปิดดู เสื้อผ้าหลายผืนพร้อมชุดชั้นในอีก 3 เซต“ขอบคุณค่ะ แต่วันหลังเฮียไม่ต้องซื้อของแพงแบบนี้ให้หนูนะคะ หนูใส่เสื้อผ้าทั่วไปได้”“เฮียรู้จักแต่ของพวกนี้ค่ะ”“อ่า ค่ะ” ลืมไปว่าเขารวย ตลาดนัดคงไม่รู้จัก“เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วรีบลงไปทานข้าวค่ะ สายมากแล้ว ทานข้าวผิดเวลาแบบนี้เดี๋ยวโรคกะเพาะจะถามหาเอา” บ่

ไคเดนผมกับเทียร์แยกกันที่หน้าโรงแรม เธอต้องเดินไปเข้าทางประตูหลังของโรงแรมที่มีไว้สำหรับพนักงาน ส่วนผมจะต้องขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้นบริหาร เพื่อไปพบคีย์ผู้เป็นเจ้าของโรงแรมแห่งนี้และโรงแรมที่ภูเก็ตที่ผมกำลังร่วมหุ้นด้วย และเป็นการลงทุนครั้งใหญ่ครั้งแรกในเมืองไทยสำหรับผมที่ผมเลือกทำธุรกิจที่เมืองไทยเพราะที่นี่เป็นบ้านเกิดของแม่ผมและไม่ได้ไกลจากฮ่องกงนัก บวกกับเมืองไทยเป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวหลากหลายชาติซึ่งเหมาะกับการทำธุรกิจมาก พอได้ยินข่าวจากฟรานซิสว่ารุ่นน้องที่รู้จักมีโครงการจะทำโรงแรมห้าดาวขนาดใหญ่ที่ภูเก็ตและต้องการนายทุนที่พร้อมทุ่มเงินมหาศาล แถมยังให้ถือหุ้นได้ถึง 30 เปอร์เซ็นต์ ผมจึงไม่รอช้าที่จะคว้าโอกาสนี้ไว้ผมอาจะมีเงินมากมายแต่การเป็นเจ้าของโรงแรมไม่ใช่เรื่องง่าย ซึ่งผมยังมือใหม่มากสำหรับธุรกิจนี้ จะว่าอยู่ในช่วงกำลังศึกษาก็ได้ ผมพึ่งเริ่มทำธุรกิจโรงแรมได้แค่ 2-3 ปีเอง และการทำธุรกิจในเมืองไทยไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับผมเลย พูดง่ายๆ คือมันไม่ใช่ถิ่นตัวเอง แต่ที่ฮ่องกงผมเป็นที่รู้จักดีอยู่แล้ว หลักๆ ก็มาจากแบ็กกราวน์ของครอบครัวและความเป็นตระกูลมาเฟียเก่าแก่ มีหน้ามีตาทางเรื่อง

เทียร์“ทำไมคุยงานเสร็จเร็วจังคะ” ฉันถามคนที่กำลังหย่อนตัวนั่งบนเก้าอี้ตัวเดิมเหมือนมันมีไว้สำหรับเขาอย่างไงอย่างงั้น“คุณคีย์รีบกลับบ้านน่ะ ภรรยาท้องแก่แล้วคงไม่อยากเลิกงานดึก”“อ๋อ ค่ะ” พอพูดถึงคุณคีย์ ยังตกใจไม่หาย ก่อนหน้านี้เฮียไคเดนมีเล่าเรื่องงานให้ฟังบ้าง เรื่องเข้าหุ้นทำโรงแรมที่ไปภูเก็ตกับนักธุรกิจเพื่อนรุ่นน้องของเฮียฟรานซิส แต่ไม่คิดว่าจะเป็นคุณคีย์ เจ้าของโรงแรมที่ฉันทำงานอยู่ตอนนี้ใครจะไปคิดว่าโลกมันจะกลมขนาดนี้!“งั้นเฮียกลับห้องไปพักไหมคะ กว่าหนูจะเลิกงานอีกตั้งหลายชั่วโมง หนูนั่งรถไฟฟ้ากลับเองได้ค่ะ เฮียจะได้เข้านอนเลย” โดยปกติเขามารอรับในชั่วโมงสุดท้ายก่อนเลิกงาน แต่วันนี้ฉันทำงานถึงตี 2 และตอนนี้แค่ 3 ทุ่มกว่าๆ เอง ถ้าเขาจะรับก็ต้องรอเกือบ 5 ชั่วโมงเลยนะ มันใช่เรื่องไหมที่ให้เขามานั่งหลังขดหลังแข็งรอ“เฮียรอได้ค่ะ”“กลับไปพักก่อนแล้วค่อยมารับตอนเลิกงานดีกว่าไหมคะ” อย่างน้อยเขาก็ไม่ต้องมานั่งรอนานๆ ให้ปวดก้น ไปนั่งนอนพักที่โฟซาตัวใหญ่หรือเตียงนุ่มๆ ที่บ้านน่าจะดีกว่า แล้วค่อยมารับตอนเลิกงานถ้าเขายืนยันจะมารับให้ได้“เฮียนั่งรอได้ค่ะ หนูไปทำงานของหนูเถอะ ไม่ต้องห่ว

“หนูยื่นใบลาออกแล้วใช่ไหมคะ” เขากลับพูดปกติตั้งแต่ได้คำยืนยันจากฉันว่าฉันไม่ได้ชอบคุณภาม และมีถามเพิ่มเติมนิดหน่อย เรื่องที่จะเจอกันที่มหาลัยฉันก็บอกไปตามตรงว่าแค่ไปฟังเขาบรรยาย และตั้งแต่รู้จักกันมาฉันไม่เคยเจอคุณภามเป็นการส่วนตัวแม้แต่ครั้งเดียว ซึ่งเหมือนจะเป็นคำตอบที่เขาพอใจ เพราะหลังจากนั้นใบหน้าหล่อเหลาก็ไม่ได้บูดบึ้งอีกเฮียสอดแขนแกร่งเข้าใต้ทายทอย และแขนอีกข้างโอบที่เอว ตั้งแต่คืนแรกจนถึงตอนนี้เรานอนหลับกันท่านี้ทุกคืน มันน่ากลัวมากสำหรับคนที่หวั่นไหวกับเขาอย่างฉัน เพราะนี่อาจจะกลายเป็นความเคยชินโดยไม่รู้ตัว“ค่ะ ผู้จัดการบอกว่าจะให้คำตอบพรุ่งนี้ว่าจะต้องทำงานต่ออีกกี่อาทิตย์ค่ะ” เพราะในสัญญาจ้างงานระบุไว้ว่า ถ้าลาออกจากงานจะต้องทำงานต่อประมาณ 2-4 สัปดาห์ เพื่อที่บริษัทจะได้มีเวลาหาพนักงานคนใหม่มาแทนหน้าที่ตรงนั้นภาวนาขอแค่ 2 สัปดาห์เถอะ ถ้าต้องทำ 4 สัปดาห์แปลว่าฉันจะเหลือเวลาเพียงแค่สัปดาห์เดียวที่จะได้ใช้เวลากับเขาในตอนเย็นหลังเลิกเรียน เพราะตอนนี้หลังเลิกเรียนถ้าเขาไม่ติดงานก็จะไปรับฉันที่หอพักแล้วไปส่งที่ทำงาน หรือวันไหนที่เลิกเรียนเช้าหน่อยฉันก็จะรับมาสู้รบตบปรบมือกับเขา

วันต่อมา....“เฮียอาบน้ำด้วยค่ะ” เสียงทุ้มดังจากด้านหลัง ก่อนกายหนาเปลือยเปล่าจะแนบชิดเข้ามา จนสัมผัสกล้ามเนื้อหน้าท้องแข็งเป็นรอน กับไอ้เข้ามังกรที่ดุนอยู่ตรงบั้นท้าย“อาบอย่างเดียวเหรอคะ?” ฉันเอียงหน้าถามอย่างรู้ทัน ก็แข็งทิ่มร่องก้นขนาดนี้ ไม่ใช่แค่อาบน้ำแน่ๆ“อยากเอาด้วยค่ะ” เขาเองก็ยอมรับออกมาตรงๆ ก่อนจูบลงที่หลังคอ ลากริมฝีปากและเล็มต้นคอมาเรื่อยๆ ต่ำลงไปที่ลาดไหล่ “เดี๋ยวเฮียอาบให้นะคะ จะอาบให้สะอาดหมดจดทุกซอกทุกมุมเลย”ฉันลอบกลืนน้ำลายเหนียวลงคอกับประโยคสุดท้าย ค่ำคืนอันเร่าร้อนของเรากำลังเริ่มขึ้นแล้วสินะ เขายังประกาศไว้อีกว่าจะโต้รุ่งเสียด้วย ตอนนี้แค่ 3ทุ่มกว่าๆ เอง อีกหลายชั่วโมงเลยนะกว่าฟ้าจะสร่างแต่ไม่เป็นไร ฉันสู้ไม่ถอยอยู่แล้ว เพราะเขาอายุเยอะกว่าตั้งเป็นสิบปียังไม่เคยบ่นอิดออด ฉันยังเป็นสาวเป็นแส้อยู่เลย จะตายคาอกผู้ชายให้มันรู้ไปฉันหยิบขวดครีมอาบน้ำกดใส่มือใหญ่ที่แบมือมาข้างหน้า แล้วเขาก็ชโลมมันลงบนผิวกายฉัน มือใหญ่ลูบไล้ขึ้นลงตามจากบ่ายังแขนทั้งสองข้าง สัมผัสและกลิ่นของครีมอาบน้ำทำให้ฉันรู้สึกผ่อนคลาย ฉันหลับตาลงพร้อมสูดดมกลิ่นหอมละมุนที่ตลบอบอวลพร้อมไอความร้อนของ