All Chapters of พลาดรักมาเฟียร้าย: Chapter 11 - Chapter 20

พอหายกังวลเรื่องเงินในบัญชี ก็ต้องเอะใจกับสรรพนามที่เขาเรียกฉันเมื่อกี้ ‘หนู’ งั้นเหรอ? ฟังดูเป็นเด็กเลี้ยงเขาไปแล้ว ทั้งที่ฉันยังไม่ได้ตกลงเลย หรือจะลองเป็นเด็กเสี่ยสักครั้งดี? เพราะเสี่ยคนนี้ทั้งหล่อเหลาไร้ที่ติ หล่อจนใจเจ็บ เสน่ห์ก็ล้นหลาม รูปร่างสูงใหญ่ ดูดีตั้งแต่หัวจรดเท้า ที่สำคัญได้ทั้งรถ บ้าน เงิน คุ้มกว่านี้ไม่มีอีกแล้วเทียร์เอ๊ย!แค่ลองจินตนาการว่าเขาจะเป็นผู้ชายคนแรกที่ได้สัมผัสร่างร่างกายเปลือยเปล่าของตัวเองก็ตื่นเต้น หัวใจเต้นระส่ำอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนไม่อยากใช้สมองคิดไตร่ตรองอีกต่อไป ขอทำตามหัวใจของตัวเองสักครั้งเถอะ เพราะตั้งแต่เกิดมาไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับผู้ชายไหนมาก่อน อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดแม้ว่าตอนจบหัวใจดวงน้อยตรงอกข้างซ้ายจะมีแผลเหวอะหวะก็ตาม เพราะฉันไม่มั่นใจว่าตัวเองจะห้ามหัวใจไม่ให้ตกหลุมรักเขาได้ไหม แค่เจอกันไม่กี่ครั้ง ยังรู้สึกว่าเขาพิเศษสำหรับฉัน มันเป็นความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่พานพบมาก่อน ซึ่งฉันเดาความรู้สึกนี้ว่า ฉันน่าจะชอบเขา!“ค่ะ เอาไว้รอบหน้าให้หนูเป็นคนเลี้ยงข้าวเฮียนะคะ” เขาดูแปลกใจไม่น้อยที่ฉันยอมแทนตัวเองว่า ‘หนู’ ตามเขา แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรออกมา

“ก่อนหน้านี้เฮียเสนอรถ บ้าน คอนโด ให้ใช่ไหม หนูก็เขียนลงไปหมดนั่นแหละ เพิ่มเงินรายเดือนไปด้วย อยากได้เท่าไหร่ก็แล้วแต่หนูเลย” ฮะ! ฮะ! จะบ้าเหรอ แค่อยากนอนกับฉันต้องทุ่มขนาดนี้เชียว ต้องรวยขนาดไหนถึงได้มีเงินมาโปรยเล่นแบบนี้ได้“หนูว่าเฮียควรกรอกเองดีกว่านะคะ แต่หนูขอไม่รับค่าจ้างเป็นสิ่งของอย่างพวกรถ บ้าน คอนโด พวกนั้น ไม่งั้นเฟรจะต้องสงสัยเอา”“ได้สิ เรื่องนั้นเฮียไม่มีปัญหาอยู่แล้ว …ว่าแต่ 20 ล้านพอไหม” เขาถามฉันด้วยท่าทีเหมือนเรากำลังเล่นขายของกันตอนเด็กๆ แต่มันไม่ใช่ไง เพราะสำหรับฉันมันเหมือนเรากำลังดีลธุรกิจพันล้านกันอยู่“20 ล้าน?” ฉันฟังไม่ผิดจริงๆ ใช่ไหม?เขากำลังเสนอเงิน 20 ล้านให้เพื่อแลกกับการมาเป็นเด็กของเขาในระยะเวลา 2 เดือน ประมาณ 8 สัปดาห์ ซึ่งฉันมาเจอเขาได้แค่สัปดาห์ละ 2 ครั้ง รวมๆ แล้วฉันทำงาน 16 วันแลกกับเงิน 20 ล้าน!กำลังฝันอยู่หรือเปล่า!?“ไม่พอเหรอคะ แต่ถ้าอยากได้มากกว่านี้ หนูต้องมาหาเฮียทุกวันแล้วล่ะ” เขาคิดได้ยังไงว่าไม่พอ มันมากมายเกินกว่าที่ฉันคิดไว้เป็นหลายเท่า ที่หน้าเหวอและขยับปากพูดยังไม่ได้เพราะฉันตกใจ!20 ล้าน!!!!!! ยิ่งกว่าถูกหวยรางวัลที่หนึ่งอีก“2

ถ้าเป็นเวลาปกติฉันคงเขินอายจนตัวบิดเกลียว แต่ตอนนี้สมองพร่าเบลอไปหมด เพราะกำลังถูกความเสียวเล่นงาน หลังจากบราลูกไม้ถูดปลดออก ยอดอกก็ถูกป้อนเข้าปากร้อนๆ เขาตวัดลิ้นวนรอบยอดอก ดูดดึงอย่างหิวกระหาย และบีบเคล้นเต้าอีกข้างไปด้วยฉันเงยหน้าส่ายหัวไปมา ครางระส่ำอย่างเสียวสุดใจ ไม่คิดมาก่อนว่าการถูกดูดตรงยอดอกจะก่อเกิดความเสียวได้เพียงนี้ เขาเล้าโลมร่างกายส่วนบนทั้งมือทั้งปากจนฉันดิ้นพล่านสัมผัสแปลกใหม่ที่ไม่เคยพานพบมันมาก่อน อย่างความเสียดเสียวบริเวณท้องน้อย และการหดเกร็งของจุดอ่อนไหวที่มันเปียกชุ่มไปด้วยน้ำหวานที่ไหลรินออกมาจากร่องรัก“เฮีย…” เรียกเขาพร้อมบดร่างกายส่วนล่างเข้ากับความแข็งขืนที่กำลังดุนดันอยู่ใต้ชุดคลุม ไม่แน่ใจว่าเขาได้ใส่กางเกงชั้นในไหม แต่ที่แน่ๆ มันแข็งนูนจนสัมผัสได้ว่ามังกรที่ซ่อนอยู่ใต้อาภรณ์มีขนาดใหญ่โตจนหวั่นใจ“ยืนขึ้นค่ะ” เขาบอกพร้อมจับตรงเอวยกตัวฉันให้ยืนขึ้น มือใหญ่ปลดชุดเดรสที่ฉันตั้งใจเลือกใส่มาเพื่อทานข้าวกับเขาให้หลุดพ้นจากร่างกายฉันอย่างไม่แยแส และเกี่ยวกางเกงชั้นลูกไม้สีขาวเข้าชุดออกตามไปติดๆ“เฮียอนุญาตให้จิกขวน หรือกัดได้ตามใจเลยนะคะ” ฉันยืนงงกับคำบอกกล

หลังจากสู้รบปรบมือกับเขาบนเตียงนานเกือบ 3 ชั่วโมง เล่นเอาฉันสลบเหมือดไปเลยหลังจบยกสุดท้าย แต่นอนยังไม่ทันฝันหวานก็ถูกเขาปลุกขึ้นมาทานดินเนอร์สุดหรูเสียก่อนตอนแรกกะจะงอแงเพราะเหนื่อยล้าไปทั้งตัว แต่พอนึกได้ว่าเขาถึงขั้นจ้างเชฟมาทำให้ถึงที่ มันคงไม่ดีนักถ้าฉันปฏิเสธ และกลัวเสียความตั้งใจของเจ้าบ้านเขาด้วย เลยจำใจฮึบแรงเฮือกสุดท้ายลุกไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วมานั่งทานดินเนอร์สุดแสนโรแมนติกในเพนต์เฮาส์สุดหรูไฟทุกดวงในเพนต์เฮาส์ถูกปิดลง มีเพียงแค่แสงจากเปลวเทียนส่องแสงสว่างบนโต๊ะอาหาร และแสงจันทร์ที่ส่องผ่านกระจก เสียงเพลงเปิดคลอเบาๆ เป็นแบ็กกราวด์ บรรยากาศแสนโรแมนติกเกินบรรยายแค่คิดว่าเขาตั้งใจจัดเตรียมทุกอย่างไว้เพื่อฉันก็อดยิ้มกว้างด้วยความดีใจเสียมิได้“อร่อยไหมคะ” คนที่นั่งเอาขายาวๆ เกยขาฉันไว้เอ่ยถามด้วยรอยยิ้มเอ็นดูไม่รู้ว่าทำไมเขาต้องนั่งใกล้ขนาดนี้ด้วยก็ไม่รู้อาหารสไตล์ยุโรปจากเชฟชื่อดังเรียงรายเต็มโต๊ะ แต่เขากลับไม่สนใจอาหารเลย มีแต่ฉันที่นั่งทานอยู่คนเดียว ส่วนเขาเอาแต่แทะเล็มฉันอยู่ เดี๋ยวจูบแก้ม จูบไหล่ ซุกไซ้ตามใบหู ซอกคอ

“เหนื่อยไหมเรา วันนี้แขกเยอะเชียว” พี่โจเอ่ยถามหลังจากที่เราสองคนต่างทำหน้าที่ของใครของมันจนแทบไม่มีเวลาคุยกันเลย ซึ่งเป็นปกติสำหรับวันศุกร์และวันเสาร์ ที่มักจะมีลูกค้ามากหน้าหลายตาวนเวียนเข้ามาใช้บริการที่เลาจน์มากกว่าวันอื่นๆ“ก็เหนื่อยค่ะ พี่โจละคะ”“เอาเรื่องเหมือนกัน โชว์สกิลชงค็อกเทลจนแขนพี่จะหลุดแล้วอ่ะ” ปากบ่นว่าปวดแขนแต่หน้าตาพี่โจกลับยิ้มแย้มอย่างมีความสุขก็เพราะสาวๆ ที่นั่งชมสกิลการชกค็อกเทลของเขา แต่ละคนสวยเหมือนนางเอกละครหลังข่าวเลยกว่าได้ ก็รูปร่างหน้าตาพี่โจถือว่าอยู่ในระดับที่เรียกว่าดีมาก เขาเลยเป็นที่สนใจของลูกค้าสาวๆ“สาวๆ เรียกแล้วค่ะ คุณบาร์เทนเดอร์สุดหล่อ” ปลีกตัวออกมาได้ไม่ถึงนาทีพี่โจก็ถูกสาวสวยกลุ่มนั้นโบกมือเรียกให้ไปรับออร์เดอร์อีกครั้ง ทั้งที่คุณเธอทั้งหลายยังดื่มค็อกเทลอันล่าสุดยังไม่หมดเลยด้วยซ้ำ“แซวเก่ง” พี่โจบอกพลางส่งสายตาคาดโทษฉันอย่างหยอกเล่น ก่อนจะเดินกลับไปประจำที่ตรงจุดเดิม ฉันเองก็ต้องไปหยิบเหล้ามาเติมให้ลูกค้าเช่นกันจังหวะที่เงยหน้าขึ้นส่งยิ้มการค้าให้แขกหลังจากเติมเหล้าให้เสร็จ สายตาเหลือบไปเห็นร่างสูงใหญ่ที่แนบชิดด้วยเมื่อคืนกำลังก้าวตรงมาท