มู่เยี่ยนฟางขุดดินไปพักหนึ่ง โชคดีที่ร่างกายนี้แข็งแรง ถ้าเป็นร่างเดิม เธอไม่อยากจะคิดเลยว่าเธอจะมีสภาพยังไง พอแดดเริ่มร้อน เยี่ยนฟางจึงหยุดพัก ขืนทนขุดดินต่อไปเธอได้เป็นลมล้มพับลงตรงนี้แน่ หลังจากที่เห็นที่ดินที่เพิ่งขุดเสร็จ เธอก็ได้แต่ถอนหายใจแรง เธอลงมือทำคนเดียวแล้วเมื่อไหร่จะเสร็จนั่งพักอยู่ครู่หนึ่ง ร่างระหงก็เดินกลับเข้าไปในบ้าน ครู่นั้น…หลัวหลิวเหว่ยก็กลับมาจากป่าพอดี เธอแอบเห็นในตะกร้าไม้มีหมูป่า กระต่ายป่าด้วย“คุณไปล่าสัตว์มาเหรอคะ ? ” หญิงสาวเห็นร่างกำยำเหงื่อเปียกโชกจึงเอ่ยถาม“อืม ผมได้ไก่ป่ามาด้วย คุณนำไปทำอาหารให้เจ้าลี่หยางกินนะ” หลัวหลิวเหว่ยเอ่ยบอก ก่อนจะหยิบเอาไก่ป่าออกมาให้หญิงสาว“คุณอยากจะกินอะไรเป็นพิเศษไหม ? เดี๋ยวฉันทำให้กิน”“ผมกินอะไรก็ได้ ทำเสร็จอย่าลืมแบ่งอาหารไปให้พ่อกับแม่ด้วย”“ได้ค่ะ” ชายหนุ่มได้ยินแบบนั้นถึงกับหันขวับมามองหน้าอีกฝ่าย มู่เยี่ยนฟางไม่มีทีท่าใด ๆ ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงหาเรื่องชวนเขาทะเลาะแล้ว ทุกครั้งที่มีของอะไรดี ๆ เธอมักจะเก็บไว้กินคนเดียว ไม่คิดจะแบ่งให้ใครกิน คำตอบเมื่อครู่ ทำให้เขาประหลาดใจไม่น้อย“คุณไปทำอะไรมา ? ทำไมเหงื่อถึงได
Última actualización : 2026-01-07
INICIAR SESIÓN
