LOGINหญิงสาวต้องมาสิ้นใจตายพร้อมกับลูกในท้อง ก่อนจะทะลุมิติมาอยู่ในยุค 80 เธอดันมาอยู่ในร่างของหญิงสาวที่ใคร ๆ ต่างก็เกลียดชัง โชคยังดีที่มีสมุดวิเศษติดตัวมาด้วย เธอจะใช้สมุดวิเศษเล่มนี้พลิกชะตาชีวิตให้ได้
View More‘มู่เยี่ยนฟาง’ หญิงสาวจากยุคปัจจุบันดันโชคร้ายสิ้นใจตายขณะที่กำลังคลอดลูกคนแรก เธอยังไม่ทันจะได้เชยชมความน่ารักของเจ้าตัวน้อยที่กำลังจะลืมตาดูโลก ฟ้าดันพรากเธอกับลูกจากสามีสุดที่รักไปเสียแล้ว โชคดีที่ฟ้ายังเมตตาสงสาร ให้เธอได้มีชีวิตใหม่อยู่บนโลกใบใหม่อีกครั้ง
แต่…การเกิดใหม่ครั้งนี้แปลกยิ่งนัก วิญญาณเธอดันทะลุมิติมาอยู่ในร่างหญิงสาวที่มีชื่อแซ่เดียวกับเธอ ตอนแรก…มู่เยี่ยนฟางทำใจยอมรับกับเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้ที่ได้ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของคนอื่น แต่…ฟ้าให้เธอได้กลับมามีชีวิตอีกครั้งก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ ?
โชคดีที่เธอทะลุมิติมาพร้อมกับคู่มือวิเศษเลี้ยงดูเจ้าก้อนแป้ง มู่เยี่ยนฟางสังเกตเห็นว่า…สมุดวิเศษจะมอบหมายภารกิจให้เธอทำ พร้อมกับของตอบแทนที่จะได้รับ หากภารกิจไหนยากเกินความสามารถของเธอ สามวันถัดมา…สมุดวิเศษนั่นจะคัดภารกิจใหม่ให้เธอทำแทน
ใช้ชีวิตในโลกใบใหม่นี้ไปนาน ๆ มู่เยี่ยนฟางถึงได้รู้ว่า…สมุดวิเศษเล่มนี้ นอกจากจะมอบหมายภารกิจให้เธอทำแล้ว เธอยังสามารถใช้ปากกาขีดเขียนสิ่งของที่เธอต้องการได้ด้วย ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีสำหรับเธอ
มู่เยี่ยนฟางหารู้ไม่ว่า…การที่เธอได้ทะลุมิติมาอยู่ในยุค 80 นี้จะมีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นกับเธอ ไหนจะต้องเลี้ยงดูลูกชายของเจ้าของร่างเดิมให้เป็นผู้เป็นคน ไหนจะต้องพิชิตใจพ่อของเจ้าตัวเล็กด้วย แล้วเจ้าตัวน้อยที่อยู่ในท้องเธอเล่า เธอจะต้องทำอย่างไร ?
มู่เยี่ยนฟางทะลุมิติมาอยู่ในร่างของนางร้าย ที่ใคร ๆ ต่างก็เกลียดชัง แม้แต่ลูกของตัวเองก็ไม่รัก…
เจ้าของร่างเดิมร้ายยิ่งกว่านางร้ายในละคร เพราะแบบนี้สามีกับแม่สามีถึงจงเกลียดจงชัง…
เพราะความร้ายกาจของเจ้าของร่างเดิม ทำให้ชาวบ้านไม่กล้าเข้าใกล้ เด็ก ๆ เดินผ่านยังต้องวิ่งหนี…
มีลูกชายเพียงคนเดียว ลูกชายดันกลายเป็นตัวร้ายในสายตาคนอื่นอีก…
ได้กลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้ง มู่เยี่ยนฟางดันมาอยู่ในร่างของนางร้าย แต่ไม่เป็นไร เธอมีคู่มือวิเศษนี่นา เธอจะใช้ความดีความชอบเลี้ยงดูเจ้าก้อนแป้งให้เป็นคนดีของสังคมให้ได้ พ่อของเจ้าตัวเล็กเกลียดเธอนักใช่ไหม ? เธอจะหาทางพิชิตใจเขาและทุกคนให้ได้
…หลายปีต่อมา…ร่างระหงกำลังยุ่งอยู่กับการต้อนรับลูกค้าในร้าน วันนี้เป็นอีกวันที่ เยี่ยนฟางรู้สึกภูมิใจกับตัวเองมาก เธอสู้มานานหลายปีกว่าจะมาเปิดร้านอาหารที่ปักกิ่งได้ เพราะกำลังใจของเธออยู่ที่นี่ เธอกับหลิวเหว่ยถึงต้องพยายามสู้เพื่อมาเปิดร้านอาหารที่นี่ให้ได้“แม่ หนูมาแล้วค่ะ” ลี่หลินวัย 19 ปีวิ่งมาแต่ไกลด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม ก่อนจะวิ่งเข้ามาสวมกอดผู้เป็นแม่แน่น“ลี่หลินลูก ขีวิตใหม่ในรั้วมหาลัยเป็นอย่างไรบ้าง ?” เยี่ยนฟางดีใจมากที่ลูกสาวโผล่มาหาเธอถึงที่นี่ จะหนึ่งปีแล้วที่เธอไม่ได้เจอหน้าลูกสาว ตั้งแต่วันที่ลูกสาวเธอสอบเข้ามหาลัยได้ ก็ไม่มีโอกาสได้เจอหน้าลูกสาวอีกเลย“ก็ดีค่ะแม่ แต่เรียนหนักไปหน่อย แม่มาเปิดร้านที่นี่ ใกล้กับมหาลัยหนูพอดี หนูขอย้ายมาอยู่ที่นี่ได้ไหมคะ ? หนูไม่อยากพักอยู่ที่หอเลยค่ะ อยู่ที่หออึดอัดจะตาย”ลี่หลินแอบบ่นกับแม่ของตัวเอง เพราะเธอรู้ว่ายังไงแม่ก็ต้องยอมให้เธอย้ายออกจากหอมาอยู่ที่นี่แน่ ๆ“พ่อกับแม่ไม่ได้อยู่ที่นี่ แม่ไม่อุ่นใจหากหนูย้ายออกมาอยู่ที่นี่คนเดียว หนูพักอยู่ที่หอแหละดีแล้ว” ลี่หลินได้ยินแบบนั้นถึงกับทำหน้าเศร้า“พ่อครับ แม่ครับ ยินดีด้วยนะครับ ผ
วันถัดมา…เยี่ยนฟางกับหลิวเหว่ยมาส่งเจ้าลี่หยางที่โรงเรียนเหมือนเฉนเช่นทุกวัน แต่วันนี้จะพิเศษหน่อย เพราะเธอตั้งใจพาเจ้าลี่หยางมาขอโทษเพื่อนคนนั้น โชคดีที่พ่อกับแม่ของเด็กคนนั้นไม่ติดใจอะไร หลังจากที่เด็ก ๆ ขอโทษกันก็กลับมาเล่นด้วยกันปกติ เยี่ยนฟางอยู่คุยกับครูอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับออกมาจากโรงเรียน“เจ้าลี่หยางนี่เหมือนคุณจริง ๆ เลยว่าไหมคะ ? อารมณ์ร้อน เลือดร้อน ไม่พอใจอะไรก็ใช้แต่กำลัง ฉันพยายามปรับทัศนคติลูแล้วนะคะ ก็ยังเกิดเรื่องขึ้นจนได้”“ลูกยังเล็ก เราค่อย ๆ บอกค่อย ๆ สอน เจ้าลี่หยางเป็นเด็กขี้น้อยใจ เราจะดุไม่ได้ ต้องบอกต้องสอนด้วยเหตุผล”“ฉันรู้ค่ะ ทุกครั้งที่เจ้าลี่หยางมีเรื่องกับเพื่อน ฉันจะพูดกับลูกด้วยเหตุผลเสมอ”“เยี่ยนฟาง” อยู่ ๆ หลิวเหว่ยก็หยุดเดิน ก่อนจะเอ่ยเรียกเธอเบา ๆ“ขอบคุณมากนะที่ดูแลลูก ๆ ของเรา ผมไม่เสียใจที่แต่งงานกับคุณ ผมรู้ว่าที่ผ่านมาคุณต้องเจอกับอะไรบ้าง ผมขอบคุณที่ไม่ทิ้งลูกของเราไปไหน ขอบคุณที่พยายามปรับปรุงตัวเพื่อครอบครัวของเรา”เยี่ยนฟางนิ่งไปครู่หนึ่ง ไม่คิดว่าชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเธอในตอนนี้จะมีมุมน่ารักกับเขาด้วย นี่คงจะเป็นโอกาสที่ดีที่จะบอกคว
หลายเดือนผ่านไป…หลังจากที่ร่างกายของเยี่ยนฟางกลับมาเป็นปกติ เธอก็รีบกลับมาเปิดร้านขายอาหาร เมื่อสองวันก่อนหลิวเหว่ยเพิ่งจะไปจัดการเรื่องบ้านให้เธอเสร็จ วันนี้เธอกับเยี่ยนเฟยถึงต้องมาเก็บกวาดทำความสะอาดบ้านหลังใหม่ตอนนี้เจ้าลี่หลินอายุได้หกเดือนแล้ว ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา ถ้าไม่ได้แม่สามีกับเยี่ยนเฟยคอยช่วยดูแลเจ้าลี่หลิน เธอกับหลิวเหว่ยไม่รู้จะต้องทำอย่างไรแล้วจริง ๆ หลิวเหว่ยเองไม่คิดว่าการดูแลลูกคนหนึ่งจะเหนื่อยมากขนาดนี้ เมื่อก่อนเยี่ยนฟางคลอดเจ้าลี่หยาง ก็มีแต่แม่กับซินหยานที่เป็นคนดูแล“เยี่ยนฟาง เจ้าลี่หลินร้องอีกแล้ว ลูกน่าจะหิวนม” หลิวเหว่ยอุ้เจ้าลี่หลินวิ่งมาหาเยี่ยนฟางที่บ้านหลังใหม่ตรงข้าม สีหน้าแลดูเป็นกังวลมากเมื่อเห็นเจ้าลี่หลินร้องไห้ไม่หยุด“ลูกน่าจะไม่สบายตัวนะคะ” เยี่ยนฟางรีบอุ้มเอาเจ้าลี่หลินมา ก่อนจะถอดกางเกงดู“ฮ่าฮ่าฮ่า ลูกอึค่ะ” เยี่ยนฟางเห็นสีหน้าของหลิวเหว่ยไม่ค่อยดีก็ส่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ“ผมก็นึกว่าลูกหิว เดี๋ยวผมจัดการเอง คุณเก็บกวาดร้านเถอะ”“ไม่เป็นไรค่ะ ใกล้จะถึงเวลาไปรับเจ้าลี่หยางที่โรงเรียนไม่ใช่เหรอคะ ? คุณรอไปรับลูกเถอะ วันนี้คุณเหนื่อยมาท
คำพูดของเยี่ยนเฟยทำให้เยี่ยนฟางถึงกับนิ่งไป อยู่ ๆ เธอก็รู้สึกเศร้าพูดอะไรไม่ออก ที่ผ่านมาเธอก็นึกว่าน้องสาวของเจ้าของร่างเดิมหายไปจะไปมีชีวิตที่ดีกว่านี้ซะอีก ไม่คิดว่าเยี่ยนเฟยจะกลับมาในสภาพนี้“เยี่ยนเฟย พี่… ” เยี่ยนฟางพูดอะไรไม่ออก เพราะเธอรู้สึกสงสารอีกฝ่ายเหลือเกิน“พี่เยี่ยนฟาง ถ้าพี่รังเกียจฉัน ไม่อยากให้ฉันอยู่ที่นี่ก็ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเข้าใจพี่นะ”เยี่ยนเฟยพูดจบก็รีบลุกพรวดจากเก้าอี้ เธอกำลังจะเดินออกจากร้านไป ครู่นั้นเธอก็ได้ยินเสียงของพี่สาวเอ่ยขึ้น“เยี่ยนเฟย ไม่ต้องไปไหนหรอก พี่ไม่ได้รังเกียจเธอ เธออยู่ที่นี่กับพี่ คอยช่วยงานพี่ ที่ร้านกำลังขาดคนช่วยงานพอดี”“พี่เยี่ยนฟาง ฮึก ๆ ” เยี่ยนเฟยรีบคุกเข่าที่พื้น ก่อนจะก้มศีรษะให้กับเยี่ยนฟาง“ขอบคุณพี่มากนะ ขอบคุณพี่มากจริง ๆ ”“อย่าทำแบบนี้เยี่ยนเฟย ลุกขึ้นมาได้แล้ว เราคือพี่น้องกันนะ มีอะไรก็ต้องช่วยเหลือกันสิ”ครู่นั้นหลิวเหว่ยกับเจ้าลี่หยางก็กลับมาที่บ้านพอดี เยี่ยนฟางจึงรีบเดินไปเล่าเรื่องราวทุกอย่างให้เขาฟัง หลิวเหว่ยเองก็ไม่ได้ว่าอะไร พอดีที่ร้านกำลังขาดผู้ช่วยพอดี เยี่ยนฟางกำลังจะคลอด ต้องการคนช่วยงาน ได้คนในครอบครัวมาช