Tous les chapitres de : Chapitre 41 - Chapitre 50

เวลาต่อมาจีน่าก็ได้รับเลือกให้ถ่ายโฆษณาเครื่องสำอางแบรนด์ดังที่ขอทำสัญญากับจีน่าสองปีในการเป็นพรีเซ็นเตอร์ โอเว่นจัดการตารางงานกับตารางเรียนของหล่อนจนทุกอย่างลงตัวและเรียบร้อยเป็นอย่างดีจีน่ารู้สึกสนุกกับงานมาก การเปิดใจตัวเองเพื่อก้าวออกจากคอมฟอร์ดโซนทำให้ได้ค้นพบศักยภาพและความสามารถของตัวเองอย่างไม่เคยคิดฝันมาก่อน หญิงสาวแปลกใจที่หล่อนสามารถทำงานถ่ายแบบออกมาได้ราวกับเป็นผู้มีประสบการณ์มานาน ทีมงานต่างชื่นชมในความเข้าใจงานและคอนเซ็ปต์ รวมถึงการเป็นคนง่ายๆ ติดดินและไม่เย่อหยิ่งของหญิงสาวไม่นานโฆษณาตัวนั้นก็ได้เผยแพร่สู่สายตาชาวโลกอย่างเป็นทางการ ทำให้จีน่า อัสตัน สาวน้อยหน้าสวยใสดวงตาโตไร้เดียงสากลายเป็นดาวเด่นประดับวงการโฆษณาไปชั่วข้ามคืนระหว่างนั้น นิคพยายามไม่สนใจ หลังจากเดินออกจากแฟลตของหล่อนในเช้าวันนั้น ชายหนุ่มก็ไม่ได้กลับไปหาหล่อนอีกเลย อันที่จริง ในบางคืน เขาพบว่าตัวเองลุกขึ้นแต่งตัวคว้ากุญแจรถแล้วขับออกไป เมื่อมาถึงถนนที่เป็นที่ตั้งของแฟลตหล่อนก็รู้สึกตัวจนต้องสบถด่าตัวเองออกมาดังๆ แล้วเลี้ยวรถกลับเพนต์เฮาส์ เป็นเช่นนั้นอยู่หลายครั้งเขาได้ยินข่าวการทำงานของหล่อนจากแจ็คแ

“เอ่อ ไม่ดีกว่าค่ะคุณแม่ จีน่าจะเกะกะเปล่าๆ”หญิงสาวเอ่ยออกมาเบา พร้อมกับก้าวไปนั่งอยู่ระหว่างมารดากับคุณป้าเดเลีย กอดและหอมแก้มพวกท่านด้วยความคิดถึง“ไปดูสิว่าพี่เขาทำอะไรให้พวกแม่ ไหนอวดแม่เมื่อวันก่อนว่าทำกับข้าวเป็นแล้วไง”มารดายังไม่ยอมให้หล่อนเลี่ยงได้ หญิงสาวจึงจำต้องลุกขึ้นเดินไปยังโซนครัว ร่างบางเดินไปยังหลังเคาน์เตอร์ แล้วก็ยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น ในใจคิดว่าหล่อนจะนับหนึ่งถึงห้า ถ้าหากเขาไม่เงยหน้าขึ้นมาพูดด้วย จีน่าก็จะหันหลังกลับ เขาคิดว่าตัวเองเป็นใคร หยิ่งเป็นคนเดียวหรือยังไง หญิงสาวคิดค่อนขอดเขาอยู่ในใจ...หนึ่ง... สอง... เขาเพิ่งตัดผมมาใหม่กระมัง ดูสั้นเข้ารูปและยังดูดีเหมือนเดิม สวมกางเกงยีนส์ซีดกับเสื้อยืดสีน้ำตาล ใบหน้าร้ายกาจดูขรึมเช่นปกติ คิ้วหนาของเขาจะขมวดชนกันตั้งแต่หล่อนมายืนอยู่... สาม...สี่...“ยืนซื่อบื้ออยู่ได้”เสียงเข้มเอ่ยลอยขึ้นให้ได้ยินกันสองคน จีน่าเม้มปากทำตาขุ่นใส่เขาทันที“จะให้จีน่าช่วยอะไรก็บอกมาสิ”เสียงเล็กเอ่ยโต้ตอบทันควัน นิคปรายตามองทำท่าเหมือนเสียไม่ได้“เก่งนี่” เขาเอ่ยเยาะ รู้สึกหมั่นไส้กับท่าทางเชื่อมั่นที่หล่อนแสดงออก สาวน้อยขี้กลัวเมื่อห

หญิงสาวก้าวไปในห้องแล้วปิดประตูล็อกทันที จีน่าไม่ได้เปิดไฟเพราะพอมองเห็น ก่อนจะก้าวไปยังเตียงก็ต้องร้องว้ายด้วยความตกใจเมื่อมือใหญ่ของใครบางคนเอื้อมมากระตุกทีเดียวร่างบางก็ถลาสู่วงแขนทันที“นิค คุณเข้ามาได้ยังไง ปล่อยจีน่านะ”หล่อนร้องตกใจ เขาย่อตัวลงอุ้มหล่อนไปวางบนเตียงแล้วเปิดไฟหัวเตียง จีน่ารีบขยับร่างหนีแต่เขาหย่อนตัวลงนั่งแล้วดึงหล่อนมานั่งบนตัก“คนบ้า อย่าทำอะไรจีน่านะ ปล่อย”หล่อนร้องโวยวายพร้อมกับดิ้น กำปั้นน้อยทุบไปบนไหล่และหน้าอกของเขาทันที“ทุบผมได้แบบนี้คงไม่ต้องทามันแล้วล่ะมั้งไอ้ว่านนี่”เสียงเข้มเอ่ยพร้อมกับจับแขนข้างที่เจ็บของหล่อนเอาไว้ จีน่าชะงักมือเมื่อเห็นมือข้างหนึ่งของเขาถือว่านหางจระเข้อยู่“ฤทธิ์มากนักนะ คิดว่าผมจะทำอะไรคุณ ผมกลัวคุณแม่จะว่าผมใจดำไม่ดูแลคุณจนแขนเป็นแผล เผลอๆ แผลติดเชื้อเน่าอาจจะถึงกับต้องตัดแขน แล้วทั้งหมดก็จะต้องเป็นความผิดของผมอีก”เขากล่าวเสียงเย็นออกมา มือใหญ่จับว่านไล้วนไปบนรอยแดง จีน่ายอมนั่งนิ่งพิงอกกว้างของเขา ปล่อยให้เขาทาว่านให้อย่างเงียบๆนิครับรู้ถึงร่างนุ่มที่ยอมนั่งตักอยู่นิ่งๆ หล่อนพิงอยู่กับอกของเขา ศีรษะเล็กอยู่ใต้คาง กลิ่นหอ

“แบบนี้ล่ะ ชอบไหม” เขากระซิบถามเมื่อถอนปากออก จีน่าหน้าแดงกับคำพูดเหมือนกระเซ้าแหยอย่างที่ไม่เคยได้ยินและได้เห็นเขาทำกับหล่อนมาก่อน หล่อนสาวหลุบตามองเพียงหน้าอกกว้าง ไม่กล้าสู้ประกายตาคมกล้าที่จ้องมองมาอย่างอ่านไม่ออกนั้น“อย่ารังแกจีน่านะ” หล่อนเอ่ยขอออกมาแผ่วเบา นิคใช้มือเชยคางหล่อนขึ้น ความรู้สึกอ่อนละมุนลงเมื่อดวงตากลมโตช้อนขึ้นมองสบ ชายหนุ่มจูบไปบนหน้าผากและเปลือกตาทั้งสองข้าง แตะไล้ไปตรงสันจมูกโด่งเล็กและแก้มนวล“แบบไหนถึงเรียกว่ารังแกล่ะ”เขากระซิบถามก่อนจะก้มมาประกบจูบริมฝีปากอิ่มอย่างอ้อยอิ่งและอ่อนหวานจนพอใจ“แบบนี้เรียกว่ารังแกหรือเปล่า”เสียงทุ้มเอ่ยถามพร้อมกับปากหยักได้รูปคลี่ยิ้ม รอยยิ้มที่ตั้งใจยิ้มให้หล่อนจริงๆ ไม่มีรอยเยาะหยันปนอยู่ จีน่ากระพริบตามองซ้ำ ปากเล็กเผยอออกราวแปลกใจ“คุณใส่อะไรลงไปในก๋วยเตี๋ยวบ้าง”จู่ๆ หล่อนก็ถามคำถามที่ไม่ได้เกี่ยวกันออกมา ทำเอาอารมณ์ที่กำลังละมุนถูกเบรกจนนิคหัวทิ่ม คิ้วหนาเลิกขึ้นเป็นคำถาม“จีน่าลองทำเอง มันไม่อร่อยแบบนี้”หล่อนพูดอ่อยๆ ออกมา จีน่าเห็นเขากำลังอารมณ์ดีจึงอยากถือโอกาสถามเคล็ดลับ เขาถึงกับเงยหน้าขึ้นหัวเราะอย่างเต็มเสียงที่

“ฟังให้ดีนะจีน่า ผมจะบอกอะไรให้... คืนนี้ผมจะจัดการคุณแน่คุณหนีผมไม่พ้นหรอก คุณจะร้องก็ได้คุณแม่คุณกับคุณแม่ผมจะได้รู้ แต่ถ้าไม่ร้องก็ให้ความร่วมมือ"เขาเอ่ยบอกให้รู้จุดประสงค์ของการย่องเข้าห้องหล่อนในที่สุด"คนเลว" หล่อนต่อว่าทันทีพร้อมกับทุบอกเขาทีหนึ่ง เขาหัวเราะหึในลำคอ ดวงตาเป็นประกายระยับ"แต่ผมจะไม่ใจร้ายกับคุณหรอก มีชอยส์ให้คุณเลือกสองข้อแน่ะ" เขาเอ่ยทำหน้าใจดี"อะไรอีกล่ะ" หล่อนถามออกมา"สองชอยส์ที่ว่านั่นก็คือ ถ้าคุณเป็นคนลงมือก่อนผมจะบอกสูตรคุณ แต่ถ้าผมลงมือก่อน คุณอดได้สูตร...โอเคไหม”มีด้วยหรือข้อตกลงบ้าๆ เช่นนี้ ฟังแล้วได้ข้อสรุปว่า หล่อนจะต้องเสียเปรียบเขาทั้งขึ้นทั้งล่องเท่านั้นเอง“บ้า เอาเปรียบที่สุด” หล่อนต่อว่าพร้อมกับเริ่มดิ้นลงจากร่างของเขา แต่นิครัดเอวเล็กเอาไว้ไม่ยอมปล่อย“อุตส่าห์มีชอยส์ให้เลือกยังจะมาว่าอีก ตกลงจะเอายังไง คืนนี้ผมจัดการคุณแน่... รีบตัดสินใจมาเร็วๆ”เขาเอ่ยพร้อมกับมือใหญ่เริ่มลูบไล้ จีน่ารีบขยับลุกขึ้น ร่างบางนั่งอยู่บนหน้าท้องราบแบนของเขา นิคยังคงจับเอวหล่อนเอาไว้ไม่ยอมให้ลุกหนีจีน่าครุ่นคิด ดูท่าทางแล้วก็คงจะเข้าอีหรอบเดิม นั่นก็คือ เขาจะไม