All Chapters of รักของเพื่อน toxic love ( set เพื่อนรัก 4 คู่ ): Chapter 91 - Chapter 100

หลายอาทิตย์ผ่านไปขนม Talkช่วงนี้ฉันก็ไม่ได้ออกไปไหนหรอกส่วนใหญ่ก็อยู่แต่บ้านเพราะมหาวิทยาลัยปิดเทอมพอดี เรื่องผ่าตัดของแม่ก็ถูกเลื่อนไปก่อน แต่ก็เลื่อนไปไม่นานหรอก"พี่ขนม ขุนทำยำวุ้นเส้นกินมากินด้วยกันสิ" เสียงตะโกนดังออกมาจากในครัว ก่อนที่ฉันจะรีบเดินลงจากบันไดไปแล้วเข้าไปหาน้องชายในครัว"นึกยังไงถึงได้ทำยำวุ้นเส้นกิน?" ฉันถาม เพราะไม่ค่อยเห็นน้องชายทำอะไรจุกจิกกินแบบนี้เท่าไรเห็นบ่นอยู่บ่อยๆ ว่ากลัวอ้วนเลยไม่ค่อยกินของอะไรจุกจิก"พอดีว่ามันมีผักเหลือน่ะ ขุนก็เลยออกไปซื้อวุ้นเส้นเอามายำพี่ลองชิมดูสิรสชาติมันพอใช้ได้หรือเปล่า ขุนแบ่งใส่จานเอาไว้ให้แม่ด้วยนะแบบไม่เผ็ด""โอเคๆ" ฉันเดินไปหยิบช้อนเพื่อที่จะมาลองชิมยำวุ้นเส้นของน้องชาย ทว่าพอตักขึ้นมากลิ่นของยำมันทำให้ฉันรู้สึกพะอืดพะอมยังไงก็ไม่รู้ "ขุน...หมูมันเสียหรือเปล่าเนี่ยทำไมมันมีกลิ่น?""หือ...จะเสียได้ยังไงพี่ขนม หมูสับขุนเพิ่งจะซื้อมาเมื่อวานเองนะ ตอนลวกก็ไม่เห็นจะมีกลิ่นอะไรเลย""แต่พี่ว่ามันมีกลิ่นจริงๆ นะลองดมดูสิ" ขุนขยับตัวเข้ามาใกล้ๆ ทำท่าสูดดมฟุดฟิดแล้วก็มองหน้าฉัน"ไม่เห็นจะมีกลิ่นอะไรเลยพี่ขนม""หือ...แต่พี่ได้กลิ่

หลายวันผ่านไปขนม Talkฉันตัดสินใจมาที่โรงพยาบาลอีกครั้งเพื่อจะปรึกษาคุณหมอเรื่องทำแท้ง ฉันคิดแบบนี้จริงๆ เพราะฉันยังไม่พร้อมที่จะเลี้ยงเด็ก ฉันกลัวว่าจะทำให้ลูกเกิดมาแล้วลำบากไปกับฉัน ต่อให้ฉันจะต้องถูกมองว่าเป็นแม่ที่ใจดำทำร้ายลูกของตัวเองได้ลงคอ แต่มันก็เป็นวิธีที่ดีที่สุดที่ฉันทำได้ในตอนนี้"หมอไม่แนะนำนะครับ เพราะผลการตรวจร่างกายของคุณ ถ้าหากทำแท้งไปอาจจะเกิดความเสี่ยง และในอนาคตคุณอาจจะมีลูกไม่ได้อีก""แต่ถ้าจะให้ฉันคลอดลูกออกมาแล้วลำบากกับฉัน แบบนั้นไม่น่าสงสารเด็กมากกว่าหรอคะ ให้เขาไปเกิดในครอบครัวที่เขาพร้อมมากกว่าฉันไม่ดีกว่าหรอ""หมอเองก็พอจะเข้าใจนะครับ แต่ร่างกายของคุณไม่แข็งแรงมากพอที่จะทำแท้งนะครับ ถ้าทำไปแล้วอาจจะทำให้คุณมีลูกอีกไม่ได้""...." ฉันไม่รู้ว่าจะหันหน้าไปพึ่งใครจริงๆ ไม่รู้ว่าจะทำยังไงด้วย ทางเลือกของฉันมันมีไม่มากนัก ฉันก็เป็นแค่ผู้หญิงคนเดียวไหนจะต้องดูแลน้องดูแลครอบครัวอีก ถ้าจะต้องมีอีกหนึ่งชีวิตมาให้ฉันดูแลฉันกลัวว่าจะดูแลเขาได้ไม่ดีมากพอ"หมออยากแนะนำให้คุณเก็บเด็กไว้นะครับ เพราะอนาคตคุณอาจจะมีลูกไม่ได้อีก""แล้วถ้าฉันเอาออก อนาคตฉันไม่ต้องคิดว่าจะมีล

โรงพยาบาล"อึก!!" ร่างบางนอนดิ้นทุรนทุรายอยู่บนเตียง ขณะที่กำลังรอหมอมาตรวจอาการของเธอความเจ็บปวดมันทวีคูณความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ขนมยากที่จะต่อต้านกับความเจ็บปวด เธอปล่อยสายธารน้ำตาให้หลั่งออกมาอย่างห้ามไม่ได้ พร้อมกับสองมือกุมหน้าท้องเอาไว้แน่น"เมื่อไหร่คุณหมอจะมาฮึก..""ใจเย็นๆ นะคะคุณหมอกำลังรีบมาค่ะ""...." เธอหลับตาลงข่มความเจ็บปวดเอาไว้ แม้น้ำตาจะไหลออกมาไม่หยุดผ่านไปสักพัก"คนไข้เป็นอะไร!?" คุณหมอเดินเข้ามาถามด้วยความตกใจ ทำให้ขนมที่อยู่ในสภาพอิดโรยเต็มทีลืมตาขึ้นมามอง แต่เธอไม่ได้พูดอะไรออกมาเพราะร่างกายมันไร้เรี่ยวแรงไปหมดแล้ว"มีเลือดออกทางช่องคลอดค่ะ""คนไข้แท้งลูก...ต้องเอาเด็กออกด่วน เตรียมอุปกรณ์ขูดมดลูก""รับทราบค่ะคุณหมอ"มือเรียวรีบคว้าแขนของคุณหมอเอาไว้หลังจากที่ได้ยินคุณหมอพูด เธอส่งสายตาอ้อนวอนคนตรงหน้า"ได้โปรด ช่วยลูกของฉันด้วย""ทำใจดีๆ นะครับ คุณมีเลือดออกมาเยอะมาก หมอจำเป็นต้องช่วยเหลือชีวิตคุณนะครับ""...." ได้ยินแบบนั้นเธอก็รู้สึกเหมือนฟ้ามันกำลังถล่มลงมา ในหัวสมองมันตื้อไปหมด ทำอะไรไม่ถูก ในตอนแรกเธอไม่อยากเก็บเด็กคนนี้ไว้ก็จริง แต่พอเธอตัดสินใจเธ

ปัจจุบันคเชนทร์ Talkหลังจากที่ผมรู้ว่าขนมท้องจากปากของคนที่ชื่อว่ามิราที่บอกว่าเป็นเพื่อนของเธอ ผมก็ให้ลูกน้องตามหาเธอทุกทางจนได้รู้ว่าเธอไม่สบายมารักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล แน่นอนว่าผมก็มุ่งหน้ามาหาเธอที่นี่เพราะอยากรู้ว่าที่ผู้หญิงคนนั้นพูดมันเป็นความจริงหรือเปล่าเธอกำลังท้องจริงๆ ใช่ไหม"ไอ้เชน!""...." ผมหยุดเดินเพราะมีเสียงเรียกที่คุ้นหูก่อนจะหันกลับไปมอง "ไอ้หมอ""เป็นอะไรวะทำไมมาที่นี่ล่ะป่วยหรือไง?" พูดพร้อมกับเดินมาหาผม"เปล่ากูมาหาคน""มาหาใครที่ตึกนี้วะเผื่อกูรู้จัก""ผู้หญิงที่ชื่อขนม""อ๋อ...""มึงรู้จักเธอหรอ""รู้สิก็เธอรักษาตัวอยู่ที่นี่แถมยังเป็นคนไข้ของกูอีกทำไมจะไม่รู้จัก""งั้นบอกกูมาว่าเธออยู่ห้องไหน""เดี๋ยวๆ คนไข้กูมึงจะไปทำอะไรมึงรู้จักหรือไง""ถ้าไม่รู้จักกูจะมาหาหรอวะถามโง่ๆ""ไอ้เวรนี่ ก็กูถามเพราะอยากรู้ นั่นคนไข้กูมึงจะมาหาเธอทำไม""มีคนบอกกูว่าเธอท้อง""เดี๋ยวนะ แล้วถ้าเธอท้องมันเกี่ยวอะไรกับมึง?""จิ๊!" ผมทำท่าหงุดหงิดใส่มัน สมกับเป็นหมอจริงๆ ถามจุกจิกจู้จี้จนน่ารำคาญ จะเฝ้าซักไซ้ถามอะไรอยู่ได้ก็ไม่รู้"ไอ้เชนถ้ามึงไม่บอกกูก็ไม่บอกว่าเธออยู่ห้องไหน""ก็.

เวลาผ่านไปก๊อกๆๆ"เข้ามา"สิ้นสุดเสียงแสนเย็นยะเยือกร่างของลูกน้องคนสนิทก็ค่อยๆ เดินเข้ามาภายในห้อง พร้อมกับวางแฟ้มสีดำลงตรงหน้าของผู้เป็นเจ้านาย"ข้อมูลที่นายให้ค้นหาได้แล้วครับ""...." คเชนทร์รีบคว้าแฟ้มสีดำตรงหน้าไปเปิดดูทันทีที่ลูกน้องพูดจบลักขณา อายุ 49 ปี แม่ของขนมขุนพัฒน์ อายุ 15 ปี น้องชายของขนมเขานั่งอ่านประวัติของทุกคนในบ้านเธออย่างตั้งใจ จนได้รู้ว่าเธอเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ทำงานหาเงินเป็นค่ารักษาพยาบาลของแม่ และส่งน้องชายที่กำลังเรียนไปด้วย ปัจจุบันลาออกจากมหาวิทยาลัยไม่ได้เรียนต่อแล้ว"ส่งคนของเราไปรับแม่และน้องชายของเธอไปอยู่ที่เพนท์เฮ้าส์ของกู""จะดีหรอครับนาย ถ้าเธอแจ้งตำรวจขึ้นมานายจะซวยเอาได้นะครับ" ลูกน้องคนสนิทคัดค้านเพราะไม่ค่อยเห็นด้วยกับความคิดของเจ้านาย กลัวว่าตำรวจที่ไม่ได้ถูกซื้อตัวจะเข้ามาวุ่นวายในพื้นที่ตรงนี้"เธอไม่กล้าหรอก" คเชนทร์พูดออกมาด้วยความมั่นใจ ตราบใดที่เธอรู้ว่าแม่และน้องชายอยู่ในความดูแลของเขาเธอจะไม่กล้าแจ้งความไม่กล้าขัดคำสั่งเขาเด็ดขาด"....""รีบไปทำตามที่กูสั่งได้แล้วและก็อยากให้เธอรู้เด็ดขาด นอกจากนั้นเดี๋ยวกูจัดการเอง""ครับนาย"ลูกน