All Chapters of รักของเพื่อน toxic love ( set เพื่อนรัก 4 คู่ ): Chapter 101 - Chapter 110

เวลาผ่านไปเขาว่ากันว่ากาลเวลาเปลี่ยนคนเราก็มักจะเปลี่ยนนิสัยเปลี่ยนความชอบตามเวลาที่กำลังเดินใช่หรือเปล่า ตอนแรกฉันก็ไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นหรอก แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกมีความมั่นใจว่า ฉันชอบคุณคเชนทร์เข้าให้แล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่าฉันรู้สึกชอบเขาได้ยังไงในเมื่อเขาก็ดูรุนแรงก้าวร้าวกับฉันขนาดนั้นแต่ก่อนฉันอาจจะไม่ชอบความรุนแรง แต่ตอนนี้ฉันกลับไม่ได้คิดแบบนั้น ฉันชอบที่เขาทำแบบนั้นกับฉันการกระทำของเขามันทำให้ฉันต้องเปลี่ยนนิสัยเปลี่ยนตัวเองตามจริงๆ ถึงแม้จะถูกมองว่าเป็นคนโรคจิตก็ตามฉันก็ไม่เถียงเพราะฉันก็เป็นแบบนั้นจริงๆอีกอย่างตอนนี้ฉันก็ยังไม่รู้หรอกว่าแม่และน้องชายอยู่ที่ไหนแต่ลูกน้องคนสนิทของเขาแอบมาให้ข้อมูลกับฉันระหว่างที่เขาออกไปทำงานข้างนอกบอกว่าแม่กับน้องชายของฉันปลอดภัยดี เขาเป็นคนรับทั้งสองไปคอยดูแลเอง ไม่ได้โดนทำร้ายไม่ได้โดนขู่อย่างที่เขาบอกกับฉัน คงอยากจะขู่เพื่อให้ฉันทำตามสินะเรื่องนั้นทำไมเขาถึงไม่เชื่อใจฉันบ้างนะฉันรู้ว่าฉันยังไม่พร้อมที่จะรับผิดชอบชีวิตใครยังไม่พร้อมที่จะเป็นแม่คน ก่อนหน้านั้นฉันมีความคิดสั้นๆ แบบนั้นจริงๆ แต่พอได้รู้ได้เห็นว่าลูกสำคัญกับคนเป็นแม่มากขนาดไห

“อ๊ะ คุณเชน!” หญิงสาวร้องออกมาในทันทีที่ถูกร่างใหญ่ผลักลงเตียงในท่านอนคว่ำ มือหนารีบล็อคข้อมือเล็กเอาไว้ด้านหลัง พร้อมกับโน้มหน้าซุกไซร้ลำคอขาวอย่างรุนแรง “อ๊ะ อื้อคุณเชน ขนมอื้อ…”“เมื่อกี้เธอทำฉันแสบมากเลยนะขนม” พูดเสียงเข้ม ก่อนจะขบเม้มไปตามเนื้อแผ่นหลังของหญิงสาวจนเกิดรอยแดงเป็นนจุดจ้ำๆ“อึก…อ๊าา..” หญิงสาวสะดุ้งเฮือกตาเบิกโพลง เมื่อนิ้วหยาบสอดแทรกเข้าไปในร่องแคบแบบที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว พร้อมกับขยับเข้าออกอย่างรัวๆ จนเธอดิ้นพล่าน ส่งเสียงครวญครางออกมาอย่างไม่อาย“….” คเชนทร์ปล่อยมืออีกข้างออกแต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ขยับตัวก็ถูกเชือกเส้นเล็กผูกมัดที่ข้อมือเอาไว้แน่นก่อนแล้ว“คุณเชนมันเจ็บนะคะ!”“ไหนเธอบอกชอบ?”“ก็ชอบ..แต่แบบนี้มัน…” กุญแจมือที่ผูกมัดไว้ยังว่าเจ็บแล้ว เจอเชือกแบบนี้เจ็บยิ่งกว่า ทั้งเจ็บและแสบเลยกึก!!“….” หญิงสาวพยายามเหลียวมองทางด้านหลังเพื่อดูว่าชายหนุ่มกำลังหยิบอะไร เธอเห็นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ก็รู้ได้เลยทันทีว่ามันคืออะไร “คุณเชน..”“อืม…อยู่นิ่งๆ ซี๊”ฟวั่บ! ฟวั่บ! ฟวั่บ!“อ๊ะ กรี๊ด จะ เจ็บฮื้อ…” หญิงสาวกรีดร้องออกมาสุดเสียงเมื่อชายหนุ่มใช้แส้ในมือฟาดลงกลา

ขนม Talkนี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้วล่ะ จนตอนนี้แผลบนร่างกายของฉันมันก็เริ่มจะหายดีแล้ว ไม่คงเหลือความเจ็บยังคงเหลือแค่รอยช้ำเท่านั้นส่วนคุณคเชนทร์ก็อยู่บ้างไม่อยู่บ้าง ช่วงกลางวันเขาไม่ค่อยอยู่สักเท่าไร บางครั้งก็กลับมาช่วงดึกๆ แล้วก็ให้ลูกน้องของเขาเป็นคนแวะเวียนเอาของกินเข้ามาให้ฉันที่นี่ไม่มีแม่บ้านทุกอย่างเรียกได้ว่าเงียบสงบไม่มีใครเลยแม้แต่คนเดียว แต่บ้านหลังนี้ก็มีกล้องวงจรปิดเต็มไปหมดฉันหมดโอกาสหนีตั้งแต่แรกแล้วต่อให้จะไม่มีลูกน้องคอยเฝ้าฉันก็หนีเขาไปไหนไม่ได้อยู่ดีเพราะยังไงเขาก็ต้องตามตัวฉันจนเจอจนได้ชีวิตประจำวันที่นี่ของฉันคือไม่มีอะไรทำ ซึ่งมันก็เป็นอะไรที่น่าเบื่อสำหรับฉันมาก ฉันอยากออกไปข้างนอกแค่เล็กน้อยก็ยังดี เพราะฉันไม่ชอบอุดอู้อยู่แต่ในบ้านแบบนี้ทั้งๆ ที่มันน่าจะมีอะไรให้ฉันทำเยอะกว่านี้ตึก ตึก ตึก ( เสียงรองเท้ากระทบกับพื้น )"ขออนุญาตครับ""อ้าว แล้วคุณเชนล่ะไม่ได้กลับมากับนายด้วยหรอ""นายติดประชุมอยู่ครับ ให้ผมซื้อของมาให้คุณขนม ไม่ทราบว่าจะให้ผมขนของขึ้นไปไว้ข้างบนเลยไหมครับ""ของอะไร?""ก็ของใช้ส่วนตัวของผู้หญิงน่ะครับ""ห๊ะ!?""งั้นเดี๋ยวผมขนของขึ้นไปให้คุณขน

ร่างบางยกขาขึ้นตั้งชั้นบนโซฟาที่เธอนั่งอยู่ ขาเรียวค่อยๆ แยกออกจากกัน เผยให้เห็นกลีบสีกุหลาบงาม ด้านในฉ่ำไปด้วยน้ำสีใสๆ เหนียวเหนอะหนะ หญิงสาวจ้องมองใบหน้าอันหล่อเหลาของชายหนุ่ม ก่อนที่มือของเธอจะค่อยๆ เลื่อนลงไปตรงกายสาว นิ้วเรียวยาวค่อยๆ ลูบสัมผัสตรงจุดที่มีน้ำฉ่ำวาวเบาๆ พร้อมกับเม้มปากกัดริมฝีปากของตัวเองเอาไว้แน่น"อึก..." มืออีกข้างเลื่อนขึ้นไปประกบตรงหน้าอกอวบ พร้อมกับบีบคลึงไปมา เร้าอารมณ์ให้กับตัวเอง ในขณะที่นิ้วเรียวกำลังสัมผัสกับกายสาวของตน"ซี๊ดด...อ๊าาเสียวจัง..." เธอร้องครางออกมาด้วยเสียงที่ยั่วยวน ก่อนที่จะส่งนิ้วเข้าไปยังช่องทางรักซึ่งมีน้ำใสเหนียวเหนอะอยู่ พร้อมกับดึงนิ้วชักเข้าออกเบาๆนี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ทำแบบนี้เธอไม่เคยช่วยตัวเองมาก่อนเลย"อื้มม...อะ อ๊ะ! คุณเชน..." จังหวะที่เธอเอ่ยเรียกชื่อชายหนุ่มสายตาก็เหลือบมองไปที่อีกฝ่ายเพื่อจะดูว่าเขากำลังทำสีหน้าแบบไหนอยู่ในตอนนี้เขานั่งมองเธอนิ่งๆ เนื้อตัวสั่นแปลกๆ ดูเหมือนว่าเขากำลังข่มอารมณ์อยู่ ใบหน้าของเขาที่กำลังเคร่งเครียดอยู่ตอนนี้แดงก่ำราวกับคนที่กำลังเป็นไข้ไม่สบายเห็นแบบนั้นแล้วเธอก็ยิ่งใส่นิ้วเข้าไปในช่องทา

งานเลี้ยงผู้บริหาร“สวัสดีครับคุณคเชนทร์ เชิญด้านในเลยครับ”“ขอบคุณครับ” ร่างสูงเดินเข้าไปในงานเลี้ยงด้านใน พร้อมกับลูกน้องคนสนิทตามติดมาอีกสองคน ด้วยการแต่งตัวที่ดูมีภูมิฐานทำให้สะดุดตาคนในงานได้ไม่น้อยเลย โดยเฉพาะผู้หญิงในงาน บางคนถึงกับจ้องไม่วางตา“ทางนี้ครับนาย”“….” มาเฟียหนุ่มปรายตามองไปยังจุดที่ตัวเองต้องไป ก่อนที่ลูกน้องจะเป็นคนเดินนำเพื่อเปิดทางและอีกคนก็เดินตามหลังไป“คุณเชนใช่ลูกเลี้ยงของท่านหัสดีอีกคนหรือเปล่าครับ” มีนักธุรกิจคนนึงเดินเข้ามาทักทาย ดูเหมือนจะเป็นนักธุกิจที่สนิทกับพ่อเลี้ยงของคเชนทร์“ครับ ผมเอง” มาเฟียหนุ่มก้มหน้ารับแล้วยิ้มตอบ“ตามสบายเลยนะ”“ขอบคุณครับ”เพราะคเชนทร์ไม่ค่อยรู้จักใครมากมาย แต่ที่มาก็เพราะมีการ์ดเชิญ เขาไม่ใช่คนที่เกิดและเติบโตที่นี่จึงไม่มีคนรู้จักมากมายสักเท่าไหร่เวลาผ่านไป“สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเขมิกา เรียกว่าเขมเฉยๆ ก็ได้ค่ะ คุณชื่ออะไรหรอคะ?” ขณะที่กำลังยืนมองดูบรรยากาศในงานเลี้ยงเพลินๆ ก็มีคนเข้ามาทักทายคเชนทร์แล้วยิ้มให้ เธอสวยและดูดีตามฉบับของคนมีหน้ามีตาในสังคม แต่คเชนทร์ไม่ได้รู้สึกว่ามันมีอะไรพิเศษเลย กับผู้หญิงที่เข้าหาผู้ชายก่อน น