รักของเพื่อน toxic love ( set เพื่อนรัก 4 คู่ )

รักของเพื่อน toxic love ( set เพื่อนรัก 4 คู่ )

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-30
Oleh:  Naya SoleneOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
160Bab
2.2KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

รักของเพื่อน toxic love | คชาxมิรา my bad guy คนเลวของฉัน | คเชนทร์xขนม แอบรัก Lecturer | เซฟxริตา พ่อหม้ายมาเฟีย | ชานนท์xพะพิม นิยาย set เพื่อนรัก มีทั้งหมด 4 คู่ ครบรสชาติเลยนะคะ

Lihat lebih banyak

Bab 1

รักของเพื่อน toxic love :01 สารภาพรัก

Estava colhendo batatas no vale quando ouvi barulhos estranhos. Olhei para cima e vi fumaça e algumas pessoas correndo.

Já tinha escutado algo sobre a possibilidade de nossa província ser invadida, mas eu não acreditava que isso realmente chegaria ao nosso vilarejo tão remoto.

Trabalhávamos praticamente dia e noite. Parte da produção precisava ser enviada à capital — essa parte era a maior parte.

Não importava se a produção tivesse sido boa ou suficiente. Se eram mil sacas de batatas, então mil sacas seriam entregues. O que sobrava era dividido entre a comunidade. O trabalho era comunitário.

Com o pouco que ficava, alimentávamos primeiro os que trabalhavam, depois as crianças e os idosos.

Eu sempre deixava a parte que me cabia para meus avós, pois o que cabia a eles era tão pouco que não dava nem para matar a fome.

Dizem que há outras províncias que não vivem como nós, mas eu não acredito. Governantes são sempre governantes: mandam, exploram sob a desculpa de proteger-nos — mas, na verdade, isso nem passa por suas cabeças.

A propósito, sou Rosana. Meu nome é estrangeiro e nem sei bem de onde vem. Meus pais viram esse nome em um pedaço de jornal que estava no meio de alguns agasalhos enviados pelos agentes do governo. No jornal dizia que Rosana significava “rosa graciosa”.

Ah, não pense que o governo era muito generoso. Não tínhamos dinheiro, e o que eles nos enviavam em “troca” pelos alimentos mandados à capital eram poucas peças de agasalhos — que não serviam para todos, não tinham tamanhos certos e nem eram suficientes para aquecer ninguém.

Quando éramos crianças, minha avó pegava um agasalho de adulto, desmanchava e fazia roupas para nós. Aproveitava cada pedaço. Eu aprendi isso com ela.

Meus pais morreram e eu fiquei muito pequena com ela. Meu avô morreu logo depois dos meus pais, então ficaram só eu e ela. Meus tios às vezes nos ajudavam, porque tínhamos que cultivar a terra. Caso contrário, deixaríamos de ter até o pouco que tínhamos.

Agora era outono. Estávamos na época da colheita. Ela precisava ser feita o mais rápido possível, pois logo o inverno chegaria, e as colinas e os vales ficariam brancos de neve.

Subi me esgueirando entre os pessegueiros e vi homens fardados — mas eu não os reconhecia. Não eram agentes do governo. Pareciam ainda mais truculentos.

Mulheres e crianças estavam apavoradas em um canto. Os homens, no chão com as mãos na cabeça. Algumas meninas mais velhas estavam sendo levadas por um soldado.

Quem eram aquelas pessoas? Não demorou muito para eu descobrir que eram soldados da província vizinha. Aquilo que eu pensava não acontecer, aconteceu.

Me escondi entre os pessegueiros. Não conseguia ouvir bem o que diziam, embora parecessem gritar.

Fiquei ali, sem saber o que fazer, até que todos foram colocados em carros abertos (jipes) e caminhões. Eu também nunca tinha visto aqueles tipos de veículos no vilarejo. Na verdade, quase não víamos nada novo por aqui.

Depois que todos foram, esperei um pouco e só então saí com cuidado. Não sabia se ainda havia soldados por perto.

As casas estavam vazias e reviradas. Comecei a chorar, sem saber para onde tinham levado todos. Tudo que restou foram cacos e trapos espalhados pela vila.

Rosana saiu carregando um agasalho que encontrou e alguns pães, e também os levou. Correu noite adentro por entre os pessegueiros, passou por dentro de alguns arrozais até encontrar o velho casebre onde se escondia quando era criança.

Rosana era magra, seus cabelos muito lisos e negros como a noite. Seus olhos eram amendoados e castanhos, seus cílios, longos e espessos.

Ela estava cansada e acabou dormindo no chão, abraçada com os pães que sobraram.

— Que beleza, olha só — disse um soldado parrudo e desajeitado.

— O que tem aí? — perguntou outro soldado, de patente superior.

— É uma garota. Será que está morta? — questionou o primeiro.

O soldado grosseiramente chutou as pernas de Rosana, que acordou assustada.

— Levante-se! — ordenou ele, encostando uma pequena katana curta em seu rosto.

Rosana se encolheu ao ver os homens. Um a olhava com curiosidade, o outro com rudeza.

— Já mandei se levantar, é surda? — gritou o homem grosseiro.

Ela se levantou timidamente, olhando para o chão. O homem a puxou pelo braço e a lançou no meio da terra.

— Ande! — disse ele, apontando a direção com a espada.

Ela se levantou e caminhou com medo de ser executada pelas costas.

— O que faremos com ela, senhor? — perguntou o soldado bobalhão.

— Vamos levá-la ao primeiro sargento — respondeu Soti, que era apenas cabo, mas se achava um general.

Eles caminharam por um bom trecho. Depois, os dois homens pegaram uma corda no jipe e amarraram as mãos de Rosana, deixando uma ponta sobrando. Entraram no carro e começaram a puxá-la pela estrada.

Às vezes, ela não conseguia acompanhar e caía. Eles então diminuíam a velocidade para que ela se levantasse e continuavam puxando-a, até chegar onde os moradores do vilarejo estavam concentrados.

Quando viram a forma como Rosana foi trazida, muitos se assustaram. Seus cabelos estavam bagunçados, o rosto molhado de suor e coberto de poeira. Os joelhos, pés e mãos estavam feridos.

Ela era uma boa menina. Sempre ajudava todos no vilarejo. Era querida por todos. Desde que a avó morrera recentemente, todos cuidavam um pouco dela.

Rosana estava exausta, mal conseguia ficar em pé. Suas pernas fraquejaram e ela caiu como uma boneca de pano.

— Senhor! Encontramos uma rebelde e a trouxemos — disse Soti, orgulhoso de si.

— E como ela é? — perguntou o primeiro sargento Raoni, sem se virar para olhar o subalterno.

— É jovem e muito bonita. Parece obediente — respondeu Soti, os olhos brilhando ao imaginar Rosana.

— Traga-a para mim — disse Raoni, enquanto terminava de lavar a lâmina de barbear numa pequena bacia com água.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
160 Bab
รักของเพื่อน toxic love :01 สารภาพรัก
มหาวิทยาลัยนานาชาติแห่งนึง...ตึก ตึก ตึกมิรากำลังเดินไปหากลุ่มเพื่อนสนิทของตัวเอง ด้วยรองเท้าส้นสูงที่สวมใส่มาทำให้เกิดเสียงกุบกับเป็นจังหวะตามเท้าของเธอที่ก้าวเดินไป บวกกับใบหน้าที่ตกแต่งมาอย่างละเล็กน้อยจนดูสวยงามประดับประดาใครมองแล้วก็ต้องหลงใหล เธอพกความมั่นใจมาเต็มเปี่ยมเพราะวันนี้มีเรื่องที่สำคัญที่สุดที่เธอจะต้องทำนั่นคือการสารภาพรักกับผู้ชายคนนึงที่เป็นเพื่อนกับอาจารย์ประจำห้องของเธอคชา คือผู้ชายที่เธอแอบชอบมาอยู่หลายเดือน ด้วยความยุยงจากเพื่อนสนิท ทำให้เธอมีความกล้าในวันนี้"มิรา!" หนึ่งในเพื่อนสนิทพูดขึ้น ทำให้เพื่อนคนที่เหลือหันมามองพร้อมๆ กัน"เซฮายค่ะเพื่อนสาว""นี่แกเอาจริงหรอเนี่ย!?" ขนมที่เป็นเพื่อนสนิทที่สุดในกลุ่มเอ่ยถามขึ้น พร้อมกับไล่สายตามองมิราตั้งแต่หัวจรดเท้าทุกอย่างมันถูกเซตมาดีจนดูแปลกตาไปเลย"ก็จริงน่ะสิ แอบชอบมาตั้งนานแล้ว วันนี้ได้โอกาสสารภาพรักสักที""...." เพื่อนทุกคนมองหน้ากันสลับไปมา เพราะแค่แกล้งพูดเล่นเท่านั้นแต่ไม่คิดว่ามิราจะทำจริงแบบนี้ ดูท่าเธอก็มีความมั่นใจมากๆ เลยด้วย"แต่เขาเป็นถึงเพื่อนอาจารย์ เป็นเจ้าของบริษัทใหญ่ยักษ์เลยนะ เขาจะมาชอบเธ
Baca selengkapnya
รักของเพื่อน toxic love EP:02 พิสูจน์ NC20+
ไนท์คลับหรูหญิงสาวยืนมองอาคารตรงหน้า ที่ด้านในมีแสงสีสลับกันไปมาจนลายตา ด้านหน้ามีการ์ดจำนวนหนึ่งเฝ้าอยู่ เธอเดินตรงเข้าไป ทว่าการ์ดกลับยกแขนขึ้นกันเธอไว้"หน้าตายังเด็กอยู่เลยนะ อายุเท่าไหร่อะเรา?""ยี่สิบสองค่ะ""มีบัตรมั้ย?" อีกคนถาม ก่อนจะเดินเข้ามายืนข้างๆ การ์ดอีกคน ที่ใช้แขนขวางเธอเอาไว้ "คลับนี้มันวีไอพีนะ ไม่มีบัตรเข้าไม่ได้""มีค่ะ" เธอรีบหยิบบัตรที่ชายหนุ่มได้ให้ไว้เมื่อกลางวันให้กับคนตรงหน้าได้ดู ก่อนที่ทั้งหมดจะรีบหลีกทางให้เธอเข้าไปโดยที่ไม่ได้พูดอะไรอีกเลยมิราเดินเข้าไปด้านใน ก่อนจะหันมองหาชายหนุ่มที่เธอกำลังตามหาอยู่ในตอนนี้"ขอโทษนะครับคุณมิราใช่หรือเปล่าครับ""ค่ะ""ตอนนี้นายรออยู่ด้านบนครับเชิญทางนี้""ขอบคุณค่ะ"มิราเดินตามชายหนุ่มหน้าตาดีคนนึงขึ้นไปยังชั้นบน ก่อนจะพาเธอเข้าไปในห้องห้องนึง ที่ดูเหมือนจะเป็นห้องทำงานพ่วงกับห้องนอนไปด้วย"มาแล้วหรอ?""พี่คชา..." เธอพูดขึ้นเบาๆ เมื่อได้เห็นหน้าชายหนุ่ม"พี่ขอโทษถ้าคนของพี่ทำให้เราต้องตกใจ""ไม่เป็นอะไรค่ะ""มานั่งนี่สิ" มือหนาตบเข้าที่โซฟาเบาๆ เรียกให้หญิงสาวเข้าไปนั่งอยู่ข้างกายทันทีที่เธอนั่งลงมือหยาบก็คว้าเอวคอด
Baca selengkapnya
รักของเพื่อน toxic love EP:03 มันแน่น NC20+
ตอนเช้าตึก ตึก ตึกหญิงสาวเดินลงบันไดมองดูภายในร้าน ที่ตอนนี้พนักงานส่วนนึงกำลังช่วยกันเก็บกวาดทำความสะอาดกันอยู่เมื่อคืนเธอเผลอหลับไปตื่นเช้ามาอีกทีก็ยังอยู่ที่เดิม ส่วนคชาก็ยังนั่งทำงานอยู่ที่เดิมเช่นกัน"เดี๋ยวฉันไปส่ง" เสียงทุ้มเข้มดังขึ้นจากทางด้านหลังของหญิงสาว ขณะที่เธอกำลังยืนรอรถแท็กซี่อยู่"พี่คชาไม่ได้นอนมาทั้งคืนจะขับรถไหวหรอคะ""อืม ไปเถอะ"เอาพาเธอเดินไปที่รถหรูที่จอดอยู่ จากนั้นก็ขับรถพาเธอออกมาจากไนท์คลับ"เธออยู่ที่ไหน?""คอนโดค่ะ""ไหนว่ามีคนขับรถให้""เป็นคนขับรถของที่บ้านค่ะ""อ๋อ...""พี่คชาขึ้นไปจิบกาแฟสักหน่อยไหมคะ หรือจะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก็ได้ เดี๋ยวมิราเอาเสื้อผ้าให้""เธออยู่กับใครทำไมมีเสื้อผ้าผู้ชาย?""เป็นเสื้อผ้าของพี่ชายที่เป็นญาติห่างๆ ค่ะ เขาเอาเสื้อผ้ามาทิ้งไว้แล้วก็ไม่ยอมเอากลับไป มิราจะเอาทิ้งก็เสียดาย มีแต่เสื้อผ้าราคาแพงๆ ทั้งนั้นเลยค่ะ""อ๋อ...""มิราไม่ได้มีใครหรอกค่ะ มิราเป็นคนรักเดียวใจเดียว""ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย""ก็มิรากลัวว่าพี่คชาจะเข้าใจผิดน่ะค่ะ""ไร้สาระ""...."ไม่นานคชาก็ขับรถมาถึงลานจอดรถที่ใต้คอนโดของหญิงสาว ก่อนจะลงจากร
Baca selengkapnya
รักของเพื่อน toxic love EP:04 แอบขึ้นห้อง
เวลาผ่านไป...ตึก ตึก ตึก"ห้ามขึ้นไปนะครับ ที่นี่เป็นพื้นที่ส่วนตัวเข้าไปไม่ได้" ยามเข้ามาขวางเอาไว้ เมื่อมิรากำลังจะเดินเข้าไปในคอนโดของคชาก็ถูกเพราะคชาซื้อคอนโดนี้เอาไว้เป็นของตัวเองทั้งตึก กลายเป็นพื้นที่ส่วนตัวที่ใครก็ตามถ้าไม่ได้รับอนุญาตก็จะไม่มีทางได้เข้าไป"ทำไมเข้าไม่ได้ล่ะ?""เป็นพื้นที่ส่วนตัวครับ คนที่ได้รับอนุญาตจากคุณคชาแล้วเท่านั้นถึงจะเข้าไปได้""งั้นรอแป๊บนะคะ" เธอเดินถอยออกไป หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋า โทรหาคชาอยู่หลายสายแต่เขาไม่ยอมรับ"แม่หนูเอาไว้ค่อยมาตอนที่คุณคชาอยู่ก็ได้นะ ตอนนี้คุณคชาไม่อยู่เขาขับรถออกไปข้างนอก" ยามเดินมาพูดกับเธออีกครั้ง"เอ่อ...เอาอย่างนั้นก็ได้ค่ะ" ถึงแม้จะตอบแบบนั้นแต่เธอก็ไม่ได้ถอดใจมิราเดินแอบไปยืนรออยู่ที่รถของเธอซึ่งจอดอยู่ด้านนอก จนกระทั่งเห็นรถของคชาขับเข้ามาจอดที่คอนโดอีกครั้งเธอจึงแอบเข้าไปในขณะที่ยามกำลังเผลอในที่สุดเธอก็แอบเข้าไปจนได้ แอบเดินตามหลังคชาไปโดยที่ไม่ให้เขารู้ตัวตึก!"เธอนี่มันแสบใช้ได้เลยนะ แอบยามเข้ามาในคอนโดของฉันจนได้" ชายหนุ่มพูดขึ้นคนเดียว แต่เพราะเขารู้ตั้งแต่แรกแล้วว่ามิราแอบตามขึ้นมาบนคอนโด แต่ไม่
Baca selengkapnya
รักของเพื่อน toxic love EP:05 อย่าแรด!
"อืม...พี่คชา" หญิงสาวขึ้นไปนั่งคร่อมบนปากของชายหนุ่ม บดเอวไปมาจนความเป็นชายเริ่มแข็งตัวสู้"เธอเมาง่ายขนาดนี้เลยหรอ?" ชายหนุ่มถาม พลางมองไปที่แก้วไวน์ที่เธอดื่ม ดูเหมือนว่าเธอจะดื่มไปแค่ไม่กี่แก้วเอง"อือ...มิราไม่ค่อยได้ดื่มค่ะ""อืมนั่งนิ่งๆ สิ""คืนนี้พี่คชาอยู่กับมิราที่นี่ได้หรือเปล่าคะ""ถ้าเธอไม่ให้ฉันอยู่ที่นี่เธอจะให้ฉันไปที่ไหน?""มิราคิดถึงพี่จังเลยค่ะ""ขนาดนั้นเลยหรอ?""ค่ะ"เธอโน้มหน้าลงไปตรงซอกคอของชายหนุ่ม หายใจออกมาแรงๆ รินรดกกหูของชายหนุ่มจนเขาต้องผ่อนลมหายใจออกมายาวๆ"มิรา...""อือ...พี่คชาเมาหรือยังคะ?""ไวน์ไม่กี่แก้วไม่ทำให้ฉันเมาได้หรอก""แต่มิราเมาแล้ว""ดูเธอคออ่อนทำไมถึงได้ชอบเข้าผับ?""ไปนั่งเป็นเพื่อนพวกเพื่อนๆ ค่ะ""คราวหน้าถ้าคออ่อนก็ไม่ต้องกิน ฉันไม่ยอมหรอกนะถ้าเธอเมาแล้วไปทำแบบนี้กับคนอื่น""ไม่แน่นอนค่ะ มิราจะทำแบบนี้กับพี่แค่คนเดียวเท่านั้น""ดีมาก สาวน้อย เธอต้องเป็นของฉันแค่คนเดียว ทำแบบนี้กับฉันแค่คนเดียวรู้ไหม""รู้ค่ะ มิราจะทำแบบนี้กับพี่แค่คนเดียว""เด็กดีแบบนี้ต้องให้รางวัลสักหน่อยแล้วมั้ง""อือ...อย่าสิคะ" เธอขัดขืนเล็กน้อย เมื่อถูกชายหนุ่มซุ
Baca selengkapnya
รักของเพื่อน toxic love EP:06 เป็นเมีย?
เวลาผ่านไปขณะที่มิราและกลุ่มเพื่อนๆ กำลังนั่งกินข้าวกันอยู่ในร้านอาหารในห้าง พะพิมที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับมิราก็สังเกตเห็นชายหนุ่มที่คุ้นเคย มากับผู้หญิงที่หน้าตาสะสวยแต่งตัวแซ่บซี๊ดปากแดงจนอดที่จะพูดถึงไม่ได้"นั่นคุณคชานี่ เขามากับใคร?"ขนมและมิราที่นั่งอยู่ข้างกันหันหลังกลับไปมองพร้อมๆ กันราวกับนัดกันมา และก็ได้เห็นคชามากับผู้หญิงอย่างที่พะพิมพูดจริงๆ"นั่นสิ เขามากับใครกัน ทำไมถึงดูสนิทสนมแบบนั้น" ขนมพูดย้ำขึ้น เพราะเห็นผู้หญิงคนนั้นกอดแขนซบไหล่ของคชาอย่างไม่อายคนในห้างมิรารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเพื่อจะเอาไปถามคชาในคืนนี้ อย่างน้อยเธอก็มีหลักฐานยืนยันว่าไม่ได้ตาฝาดไปหรือคิดไปเอง"ยัยมิรา นี่หรอผู้ชายที่เธอชอบ?" ริตาถาม"อาจจะเป็นเพื่อนร่วมงานกันก็ได้มั้ง เราเห็นแค่นี้อย่าเพิ่งตัดสินสิ" เธอยังคงมองโลกในแง่ดี เพราะผู้หญิงคนนั้นอาจจะเป็นเพื่อนสนิทหรืออาจจะเป็นเพื่อนร่วมงานสักคนนึงที่ค่อนข้างสนิทกันมากๆ"เธอมองโลกในแง่ดีไปนะ" พะพิมบอก เพราะรู้ดีว่ามิราเป็นคนแบบไหน เธอดูเหมือนจะเป็นคนทันคนแต่ก็ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของผู้ชาย หูเบาเชื่อคนง่าย"มันคงไม่มีอะไรหรอก พวกเธอน่ะคิดมาก เอาเป็นว
Baca selengkapnya
รักของเพื่อน toxic love EP:07 โดนหลอก?
มิรา Talkฉันกลับมาคิดกับตัวเองที่คอนโด ว่าสิ่งที่ฉันทำมันถูกหรือเปล่า ฉันมีสิทธิ์ที่จะไปแสดงตัวว่าเป็นอะไรกับพี่คชาหรือเปล่า หรือเป็นเพราะว่าฉันคิดมากไปเองแต่ฉันก็มีสิทธิ์ที่จะคิดไม่ใช่เหรอ ฉันแค่อยากได้สถานะจากเขา ฉันแค่หวงเขา เวลาที่มีผู้หญิงคนอื่นมาอยู่ใกล้ๆ แล้วทำตัวสนิทสนมกันฉันยอมรับว่าฉันน้อยใจที่ถูกเขาตะคอกใส่แบบนั้น ถ้าเป็นคนอื่นก็คงจะรู้สึกน้อยใจเหมือนกับฉันแหละโดนคนที่ตัวเองรักตะคอกใส่แบบนั้น ใครบ้างจะรู้สึกดี แค่เห็นเขากระหนุงกระหนิงกับคนอื่นก็น่าน้อยใจแล้วตอนนั้นฉันทำตัวไม่ถูกจริงๆ เหมือนมันอื้อไปหมด มืดแปดด้าน ไม่รู้จะปรึกษาใคร ฉันไม่อยากให้พวกเพื่อนๆ ต้องคิดมากด้วย เพราะพวกนั้นก็เตือนฉันแล้ว แต่ฉันเชื่อใจว่าพี่คชาจะต้องไม่มีวันทำแบบนั้นกับฉันอย่างแน่นอนตอนนี้แค่ต้องให้เวลาเขา เพราะเขาทำธุรกิจก็ไม่แปลกที่จะต้องทำความรู้จักกับนักธุรกิจคนอื่นๆ สนิทสนมกันแต่ฉันก็ยังหวงอยู่ดีฉันหวังว่ารักครั้งแรกของฉันจะไม่ทำให้ฉันต้องเจ็บ จะไม่ทำให้ฉันต้องเสียใจ และหวังว่าเขาจะไม่หลอกฉัน เพราะเวลาฉันรักใครฉันรักจากใจจริงและฉันก็จริงใจกับคนที่ตัวเองรักมากๆ ด้วยครืด ครืด ครืดฉันไม่ไ
Baca selengkapnya
รักของเพื่อน toxic love EP:08 เอาใจ
เวลาต่อมาหลังเลิกเรียนพี่คชาให้ฉันออกมายืนรอที่หน้ามหาลัย เพราะเขาบอกว่าจะพาฉันไปซื้อของกิน แล้วก็จะพาฉันไปช้อปปิ้ง ไถ่โทษที่เขาพูดไม่ดีกับฉันเมื่อวานบรืน~ทันทีที่รถคันสีดำสุดหรูขับมาจอดตรงหน้าของฉัน ฉันก็รีบเปิดประตูเข้าไปนั่งทันที"อยากกินอะไร""อะไรก็ได้ค่ะ" ฉันตอบพี่คชา เพราะตัวเองก็เป็นคนที่ไม่ได้กินยากอะไรอยู่แล้ว"แล้วอยากได้อะไรหรือเปล่าฉันจะซื้อให้""ตอนนี้ยังไม่มีอะไรที่อยากได้ค่ะ" อันที่จริงต่อให้ฉันจะมีของที่อยากได้ฉันก็ซื้อเองก็ได้ เพราะเงินเดือนที่คุณพ่อให้ฉันต่อเดือนมันก็มากพอที่จะซื้อของแพงๆ ได้อยู่แล้ว"นี่บัตรเครดิตของฉัน อยากได้อะไรก็เอาไปซื้อเอง""ขอบคุณค่ะ" ฉันรับมาเพื่อไม่อยากให้เสียมารยาท แต่ก็คงจะไม่ได้เอาไปใช้งานอะไรหรอกไม่นานพี่คชาก็ขับรถพาฉันมาถึงห้าง จากนั้นเราสองคนก็เดินลงไปพร้อมกัน"เราชอบกินอาหารแนวไหน?""ฝรั่งเศสค่ะ""งั้นก็ไปกินของที่เธอชอบกัน""ค่ะ"เวลาต่อมา...พี่คชาตามใจฉันทุกอย่างเอาใจฉันสารพัด ซื้อนั่นซื้อนี่ให้โดยที่ฉันยังไม่ได้ร้องขอหรือว่าพูดอยากได้เลย รวมๆ แล้วของที่พี่คชาซื้อให้วันนี้ก็เป็นของหรูราคาแพงทั้งนั้น ก็ไม่แปลกหรอกที่จะมีผู้หญิ
Baca selengkapnya
รักของเพื่อน toxic love EP:09 ปล่อยใน NC20+
มือหนาเริ่มซุกซนลูบไล้ร่างกายของหญิงสาวไปมา ก่อนจะผลักเธอนอนลงบนเตียงถอดชุดนักศึกษาของเธออกอย่างชำนาญมือ"อื้ม...พี่คชาคะ.." เธอครางเสียงกระเส่าเมื่อถูกชายหนุ่มเล้าโลมเรือนร่าง ในขณะที่เขากำลังถอดชุดนักศึกษาของเธอไปด้วย"ครางแบบนี้อยากโดนทั้งคืนหรือไง?""ก็พี่..." ยังไม่ทันจะได้พูดเสียงของเธอก็กลืนหายลงไปในลำคอเพราะถูกชายหนุ่มโน้มตัวลงมาจูบปิดปากเอาไว้มือหยาบวางลงที่เต้าอวบทั้งสองข้างบีบเค้นสลับกันไปมา อีกทั้งยังขบเม้มฝากรอยเอาไว้ไม่น้อยเลย"อืมม..."ไม่ทันไรแก่นกายใหญ่ก็ถูไถไปมาอยู่ที่ปากร่องแคบ ก่อนที่เขาจะค่อยๆ กดแก่นกายลำยาวเข้าไปยังช่องทางรักจนมิดลำสวบ!"อึกก..." ร่างบางเม้มปากเข้าหากันแน่น เพราะความใหญ่โตเข้าไปอยู่ในช่องทางรักของเธอจนรู้สึกอึดอัด"อืมแน่น...อ่าาส์..." คนด้านบนส่งเสียงคราง ทำให้หญิงสาวที่กำลังนอนหลับตาพริ้มต้องลืมตาขึ้นมอง และก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ชายหนุ่มก้มหน้าลงมามองเธอดวงตาสองคู่จ้องประสานกัน ทำให้หญิงสาวหัวใจเต้นแรงแบบไม่เคยเป็นมาก่อนพั่บ พั่บ พั่บปึก ปึก ปึกแรงกระแทกสวนตรงจุดเชื่อมต่อทำให้หญิงสาวหลุดจากภวังค์ สายตาที่จ้องมองชายหนุ่มเมื่อครู่ก็หลุบ
Baca selengkapnya
รักของเพื่อน toxic love EP:10 หลงใหล
คอนโดคชา"อ๊ะ!? พี่คชา ตกใจหมดเลยค่ะ" หญิงสาวพูดขึ้นเมื่อถูกชายหนุ่มสวมกอดจากทางด้านหลังโดยที่เธอยังไม่ทันได้ตั้งตัว ขณะที่เธอกำลังเปลือยกายอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ"ตกใจทำไม ในห้องนี้มีแค่ฉันกับเธอ เธอคิดว่าจะเป็นใคร?""เปล่าค่ะ แต่พี่เล่นมาเงียบๆ แบบนี้มิราก็แค่ตกใจน่ะค่ะ""ฉันขออาบน้ำด้วยคนสิ" ปากบอกว่าอาบน้ำแต่มือลูบไล้เรือนร่างของอีกฝ่ายไม่ยอมหยุด คำพูดและการกระทำสวนทางกันอย่างสิ้นเชิง"อื้อ..." คนตัวเล็กส่งเสียงร้องครางเมื่อถูกมือหนาบีบขยำเต้าอวบของเธอไปมา ราวกับว่าจะให้มันแหลกเละคามือ "อืม...ไหนว่าขออาบน้ำไงคะ""เธอทำไมถึงยั่วฉันขนาดนี้""มิราเปล่ายั่วนะคะ""จะเปล่าได้ยังไง ก็ในเมื่อเธอแก้ผ้าอยู่ต่อหน้าฉันแบบนี้""...." เธอเลือกที่จะเงียบเพราะต่อให้พูดอะไรไปก็ไม่ชนะเขาอยู่ดี ก่อนจะถูกลูบไล้เรือนร่างหนักหน่วงกว่าเดิม"เธอทำของใส่ฉันหรือเปล่า ทำไมฉันถึงได้หลงเธอขนาดนี้" ชายหนุ่มพูดเสียงกระเส่า พร้อมกับมือที่ซุกซนไม่ยอมหยุด"อืม...มิราเปล่า...""เธอรู้ตัวไหมว่าเธอสวยมาก"เสียงกระซิบทำเอาหญิงสาวขนลุกขนพอง ลมหายใจอุ่นๆ พ่นออกมารินรดต้นคอของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า อีกทั้งสองมือก็ยังบีบขยำรุ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status