Lahat ng Kabanata ng The Ends of Being Martyr : Kabanata 201 - Kabanata 209

Bryan’s Pov Hinayaan naman niya ako saka niyakap pabalik. Napangiti na lang ako sa sobrang saya nang yakapin niya ako. "Akala ko 'di ka pupunta," mahinang bulong ko sa tenga niya. "Bakit naman hindi?" sabi pa niya saka kumalas na sa yakap ko at gano'n din ako. "I thought---ahh... wait halika mag usap tayo," sabi ko saka hinila siya papasok sa kwarto ko. 'Di naman siya pumalag pa na ikinangiti ko. "I'm happy na nandito ka ngayon." Nakangiti kong sabi nang makaupo kami sa paanan ng kama. Ngumiti naman siya saka inilibot ang tingin sa buong kwarto. "Masaya rin akong makita kang masaya," nakangiti niyang sabi saka tumingin sa mga mata ko. "Wala nang iba pang magpapasaya sa 'kin kundi ikaw lang. Ikaw lang sapat na sa 'kin." Nakangiting sabi ko habang nakatingin nang deretso sa mga mata niya. Nakatitig lang siya sa 'kin. Masaya akong nakasama ko siya ngayon. This is the best birthday gift ever. Biglang napadako ang tingin ko sa mapupula niyang labi. Ang sarap halikan ng mga

Rhiann's Pov.Kumakain na kaming lahat habang umalingaw-ngaw ang malakas na tunog ng music sa buong paligid. Masayang-masaya kaming lahat habang kumakain, nagkwekwentuhan at asaran."Ikaw Jake, kailan ka pa manligaw kay, April?" biglang tanong ni Tob kay Jake. Nakita kong napaiwas nang tingin si Jake habang napayuko naman si April sa hiya. Namumula ang mga pisnge niya. Pangiti-ngiti lang kaming nakikinog sa usapan."Baka sabihin ninyo na naman na wala pa kayong balak mag jowa? Eh, nakita ko nga kayong magkaholding hands kanina, eh." Pang-aasar pa ni Kevin na mas lalong nagpapula sa mukha ni April.Napangiti nalang ako. "Uy! Kayo, ah!" panggagatong pa ni Kath sa asaran."Nagkakamabutihan na pala kayo. 'Di niyo naman sinabi sa 'min," kunwaring tampo na sabi ni Aya na ikinatawa namin."Oo nga, aminin niyo na kasi!" pang aasar pa ni Tom saka sinundot-sundot ang tagiliran nu Jake. Napangiti na lang ng bahagya si Jake dahil sa mga kaibigan namin. "Next time, we will say it. It's not our

Rhiann’s Pov Tuluyan nang bumuhos lalo ang mga luha ko habang nakatingin sa diamond ring na nakalahad habang hawak niya ngayon. Ang diamond ring na isinauli ko sa kaniya noon. Napatingin ako sa mga mata niya sabay tango ng ilang beses. "Yes! I love to be your wife 'til forever. I love you billion of times til' death do us part!" nakangiti kong sabi habang patuloy na bumuhos ang mga luha sa mga mata ko. Narinig ko pang napa 'yes!' siya ng ilang beses. Nanginginig ang kamay at isinuot sa daliri ko ang diamond ring. Naramdam ko na lang ang mahigpit na yakap niya saba inangat ako sabay ikot sa ere. Nagsipalakpakan ang lahat ng narito habang. "Yes! I'm the happiest man ever!" sabi pa niya sabay lapag sa 'kin sa sahig habang nakatingin sa 'kin nang deretso at puno ng saya ang mga mata niya. Nakangiti ako habang sinabayan ang mga titig niya. Unti-unti niyang inilapit ang mukha niya sa mukha ko, nakapaskil ang malaking ngiti sa mukha niya. Walang kasing saya ang narararamdaman k

Rhiann’s Pov Malawak ang ngiting pinagmasdan ko ang bahay namin. Hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwala na magkasama na ulit kami sa bahay na ito. Akalain mo, dalawang taon kaming nagkasamay sa bahay na ito na ako pa lang ang nagmamahal sa aming dalawa. I mean…dhindi ko sure pero ayun ang alam ko. Tapos after five years, nakabalik na ulit ako rito. Ang tagal na pala… “What are you thinking, Sweetheart?” baling ni Bryan sa akin ng mapansing nakatulala ako sa bahay namin. “I’m just thinking na…ang tagal na pala mula nung maging bahay natin ito bilang mag-asawa.” I said, smiling. Hinawakan niya ang kamay ko’t hinalikan iyon. “And we're going to raise our kids here too. Together and forever.” Masuyong aniya na ikinangiti ko. “Mhh!” masayang tugon ko. Himalikan pa niya ako sa labi bago nagtanggal ng seatbelt. Agad na bumaba si Bry saka pinagbuksan ako ng pinto at inalalayan pababa ng kotse. Natawa na lang ako kasi ang gentleman niya. Tinutotoo nga niya ang sinabi niya sa 'k

Rhiann’s Pov Pagkatapos naming mag usap, kwentuhan at tawanan ay nagsi paalam na silang lahat at umuwi na. Umuwi na rin sila Kuya at Ate Jane. Nakaupo ako ngayon sa kama habang nagpupunas ng buhok. Nasa banyo pa si Bry naliligo pa siya. Hay! Sa wakas muli na kaming magkaisa. At higit sa lahat pareho na naming mahal ang isa't isa. At sabay-sabay naming harapin ang mga pagsubok na susubok sa pagmamahalan namin. Paplakihin ang mga magiging anak namin sa bahay na ito. Parang kailan lang, five years ago lang, binigyan ko ng permiso si Athena na dito palakihin ang magiging anak nila ni Bryan sa pag-aakalang…maging sila ulit. "Ang lalim naman ng iniisip mo," nakangiting sabi ni Bry habang nakayakap na sa 'kin sa likod. Ant lalim nga siguro dahil 'di ko man lang namalayan na lumabas na pala siya sa banyo. "Iniisip ko lang kasi ang lahat ng pinagdaanan natin." Nakangiting sabi ko sabay hawak sa kamay niya. "Hayaan mo na 'yon, ang isipin na lang natin ngayon ang hinaharap." Nakangi