พันธนาการแห่งจิตวิญญาณ의 모든 챕터: 챕터 61 - 챕터 70

" เฮลโล ลูกชายที่น่ารัก... ชายหนุ่มในเสื้อโค้ทสีเทาลงจากรถปรี่มากอดลูกชายบุญธรรมอย่างแวน ชายที่เดินออกมาจากซุ้มนั่งเล่นพร้อมมีนา ฝ่ามือหนาลูบแผ่นหลังชายผู้เป็นลูกพลางบิดแก้มไปมาเผื่อรอยยิ้มจะได้ออกมาบ้าง... ทำไมชอบทำหน้าตาเหมือนปวดขี้ตลอดเลยหละ " แวนได้แต่ยืนนิ่งถอนหายใจ ด้านเนราเพิ่งเดินไปซื้อน้ำกลับมายังโต๊ะนั่งเล่นช่วงเที่ยงถึงกับอุทานประมาณว่าเป็นไปไม่ได้ ผู้อำนวยการไคล์บุคคลที่ตนเกือบได้นำตัวไปฝากเลี้ยง จากที่สเวนเล่าเขามีท่าทีบุคลิกเป็นผู้นำ นิ่งขรึม แต่ตอนนี้เธอบอกได้เลยว่าเขาติ๊งต๊องมาแค่ไหน แถมเสื้อผ้าก็เป็นลายดอกสีชมพูแป๊ดกางเกงพับขา 4 ส่วน รองเท้าผ้าใบสบายๆ ผมยาวสีน้ำตาลอ่อนมัดรวบเป็นหางม้าไว้" ถ้าไม่หยุดผมจะจับคุณกดลงท่อน้ำด้านล่างนี่ " แวนพูดพร้อมกำมือหลับตาดูหงุดหงิดไม่จริงจังนัก จนคนเป็นพ่อต้องเด้งตัวไปทางด้านลูกสาวบุญธรรมอย่างมีนาแทน" ช่วยพ่อด้วยมีน แวนใจร้าย... มีนาได้แต่หัวเราะแห้งพลางตบหลังผู้เป็นพ่อที่ทำท่าร้องไห้ปลอมๆ ออกมา ด้านแวนก็ได้แต่ยืนกุมขมับ... เอ๊ะ " ชายคราวพ่อหยุดลงเมื่อเห็นสายตาอมยิ้มมองมาจากทางลูกสาวลูกชายเพราะใบหน้าเธอทำให้เขานึกถึงฮันน่าหญิงสาวที่เ

โรงแรมในเครือคาสเชล... เขต 1 รัฐซิลเวีย8.00 น." คุณจะไปเมืองหลวงเหรอ " เนราช่วยขยับปกเสื้อเชิ้ตสีดำที่สเวนเดินติดกระดุมออกมาจากห้องแต่งตัวอย่างเร่งรีบก่อนเขาจะยัดปลายเสื้อลงกางเกง นาทีนี้เนราดูจะเป็นลูกมือช่วยให้เสร็จไวๆ เมื่อเห็นอาการเร่งรีบของอีกฝ่าย พลันรีบไปหยิบนาฬิกาข้อมือรอส่งให้เขาพร้อมกับเสื้อแจ๊คเก็ตผ้าเบาลายสีกรม" ผมมีธุระสำคัญ "" เมื่อคืนคุณกลับมาดึก ตื่นมาเนก็เห็นคุณนอนข้างๆ แล้ว ยังมีงานอีกเหรอคะถึงรีบขนาดนี้หรือว่าปัญหาของพวกเงือก " คนฟังสวมแจ๊คเก็ตเสร็จพร้อมดึงปกคอตั้งหันย้อนมาหอมแก้มภรรยาทางจิตวิญญาณฟอดหนึ่งก่อนหันกลับไปสนใจเอกสารที่เขาเรียงๆ ไว้ใส่ซองสีน้ำตาล" เรื่องนั้นโครว์จัดการแทนผมไปก่อน ตอนนี้มีเรื่องที่สำคัญกว่า " สเวนรีบรัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์ก่อนปิดคอมพิวเตอร์พกพาคว้าซองเอกสารเตรียมเดินออกจากห้อง เนรารีบเดินตามออกมาเพราะตนเตรียมแซนวิสอบไว้ให้เขาตั้งแต่รู้ว่าชายหนุ่มตื่นแต่เช้าเพื่อภารกิจบางอย่าง" เนรู้ว่าคุณจะไม่นั่งทานแน่ๆ แต่เอาขึ้นไปทานระหว่างขับรถแล้วกัน " คนตัวเล็กรีบเดินมาส่วนห้องครัวเก็บแซนวิสกรอบแนบเนื้อเน้นรสเลิศใส่ลงในกล่องพลาสติกสามชิ้นพร้อมกาแฟ

15 กันยายน... สมาคม Hunter รัฐซิลเวีย" เอ้า แวนมาทำอะไร ท่านผู้อำนวยการไคล์สั่งไว้ไม่ใช่เหรอว่าไม่ให้รับงาน " เนราผู้ยืนอยู่ด้านหลังคนถูกทักลอบมองชายสูงวัยสวมใส่แจ๊คเก็ตดำและมีปืนยาวสะพายอยู่ด้านหลัง ซึ่งคงจะเป็นลักษณะทั่วไปของคนภายในสมาคมที่ไม่มีใครตัวเปล่าไร้อาวุธ" ผมมาขอยืมใช้ห้องสมุดหนะครับ แล้วก็กะจะมาพิพิธภัณฑ์ของที่นี่ด้วย " ชายวัย 40 ทำหน้าแปลกใจก่อนจะหันไปมองหญิงสาวตัวเล็กด้านหลัง ดูท่าชายหนุ่มเองก็พยายามกันไม่ให้ผู้ทักทายสนใจด้วย แถมตัวเนราที่ดูอ่อนวัยกว่าปกติ ก็จับแจ๊คเก็ตแวนแน่นยามคนตัวใหญ่บึกบึนเอี้ยวตัวเข้ามาใกล้ๆ ราวสำรวจ" หน้าตาจิ้มลิ้มเชียวแฟนเหรอ... เขาดึงตัวกลับไปพลางลูบเคราบริเวณคอ... พามาที่นี่ สร้างบรรยากาศไม่เป็นเลยแทนที่จะพาไปสวนสัตว์ ไม่ก็สวนสนุก " แซวจนคนถูกแซวผู้มีจิตใจแข็งกล้าไม่เคยอ่อนถึงกับเขินเล็กน้อย" ไม่ใช่แบบนั้นครับมาธุระหนะ "" สวัสดีค่ะ " เนราที่กลัวจะเสียมารยาทด้วยท่าทางกลัวนิดๆ ค่อยๆ เดินออกมาขณะมือยังคงกำเสื้อคลุมแวนไว้แน่น และโน้มตัวลงทักทาย" สวัสดีสาวน้อย จะคบกับคนหน้าแบบนี้ทำใจหน่อยนะ..."" ภรรยาของเจ้าแห่งหมาป่าไม่ใช่เหรอ มาทำไมที่สมาคม

ร่างหญิงสาวผู้เพิ่งบอบช้ำทั้งกายรวมไปถึงจิตใจ เตลิดวิ่งออกจากโบสถ์ในสภาพเปียกปอนทั้งน้ำตา อาการของเธอคล้ายกับคนเสียสติไม่น้อยยามเห็นผลงานในห้องพิธีกรรม เธอไม่เข้าใจถึงสาเหตุการกักเก็บอารมณ์ไว้ไม่ได้ยามโกรธ เหมือนมีบางสิ่งกำลังควบคุมการกระทำทั้งที่ปกติกับบาทหลวงแล้วแม้แต่จะเถียงต่อปากต่อคำนั้นยากเกินจะเอื้อนเอ่ยต่อผู้อาวุโส แต่แล้วมันไม่ใช่ใครคือตัวเธอเอง ตัวตนที่สามารถแสดงความรู้สึกไปได้ตรงๆ ตามความคิด" ท่านคะ คุณเนราวิ่งออกไปแล้วค่ะ... หญิงสาวในชุดคอจีนสีกรม สวมกางเกงขาจั๊มพ์สีดำรองเท้าผ้าใบ ผมสั้นสีบลอนด์ปล่อยหน้าม้าตรง สวมหมวกแก๊ป ยืนรายงานสถานการณ์บริเวณบันไดหน้าโบสถ์หลังเนราวิ่งลงมาจนถึงขั้นสุดท้าย และเลี้ยวผ่านฟุตบาทไป... รู้สึกจะมีเพื่อนชายที่มาด้วยกันวิ่งตามไปด้วย "" ผมจัดการเอง ขัดขวางอย่างให้ชายผู้นั้นตามเนราไปทันก็พอ " อีเมอร์สันเลี้ยวรถออกจากโรงแรมตนหลังสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดของเนราผ่านสายใยชีวิตฝาแฝดผูกติดไว้ การตามหาตัวเธอนั้นไม่จำเป็นต้องมีอุปกรณ์นำทางหรือแอบติดอุปกรณ์ติดตามใดๆ เขาสามารถไปพบเธอได้ทุกที่ตามใจปรารถนา...ด้านซิลวี่ หญิงสาวในชุดคอจีนสีกรมการ์เดี้ยนผู้ถูก

สเวนผู้เห็นลำปืนก่อนใคร ใช้ร่างตัวเองดันโครว์ยืนอยู่ทางขวามือตนออกไป ก่อนจะพุ่งกระแทกหมาป่าที่อยู่ทางด้านหลังอีกสี่ตัวให้แถกลิ้งไปคนละมุมอย่างแรง เพื่อให้ไกลจากบริเวณอันตราย จาเว็ค บลัด และอีกสองชีวิตจากหมู่บ้านคืนร่างเป็นมนุษย์เพื่อให้ง่ายต่อการหลบหลีกคมกระสุน ทว่าร่างหมาป่าขาวในฐานะหัวหน้าพลาดถูกกระสุนบริเวณโคนขาและพยายามจะหยัดยืนขึ้น ทันใดนั้นเสือตนหนึ่งได้วิ่งพุ่งเข้ามางับเข้ากลางตัวจนพุ่งไปกระแทกกับต้นไม้ การกระทำนั้นทำให้จาเว็คและบลัดกลับร่างเป็นหมาป่าดังเดิมแม้จะไม่ใช่ไดร์วูลฟ์ที่แข็งแกร่งสูงสุดแห่งเห่าพันธุ์ แต่ทั้งคู่มีความแข็งแกร่งมากพอหากใช้กำลังทั้งสองต่อกรร่วมกันด้านโครว์กระโจนงับช่วงกลางตัวของร่างหนึ่งที่หมายพุ่งไปช่วยเพื่อนผู้เพิ่งทำร้ายสเวนไป ความชุลมนนั่นทำให้ปืนกลต้องถูกเก็บ ทั้งยังมีเสียงสัญญาณแจ้งการบุกรุกจากอาคารสำนักงานของเจ้าหน้าที่ป่าไม้และคุ้มครองสัตว์ป่าหลังจากได้ยินเสียงการระดมยิง จึงมีคำสั่งให้ออกตรวจพื้นที่ ร่างหมาป่าขาวของสเวนถูกเขี้ยวเสือฝังอย่างเต็มที่ช่วงลำตัวก่อนตนจะแว้งกัดร่างเสือตัวยักษ์อย่างสุดแรงพลันเหวี่ยงออกไป คมเขี้ยวสเวนสวนมางับเข้าบริเวณหาง