Semua Bab พันธนาการแห่งจิตวิญญาณ: Bab 51 - Bab 60

ภาพบรรยากาศมืดครึ้มท่ามกลางหิมะขาวโพลนซ้ายขวาแม้กระทั่งบนพื้นที่เหยียบ ทำให้ผู้มาเยือนอย่างไร้จุดหมายฉงน แม้ร่างกายจะสามารถยืนอยู่ ณ สถานที่ปริศนาได้อย่างไม่ทุกข์ร้อนกับสภาพอากาศ เสียงหวีดหวิวแห่งพายุหิมะบางๆ ดังชัดเจนในโสตประสาทของหญิงสาวตัวเล็กผู้สวมชุดนอนสีแบบเดียวกับหิมะบริสุทธิ์ พลันแววตาคู่สีดำจับจ้องไปเบื้องหน้า ลูกไฟสีแดงก่ำมากมายปรากฏขึ้นเหนือเวหาสีของมันเคยเป็นสีที่เธอเสน่หา หลงใหลมัน แต่วันหนึ่งกลับสร้างความกลัวการคลืบคลานอย่างเชื่องช้าปรากฏร่างสีดำพลิ้วไหวเป็นคำตอบว่านั่นไม่ใช่ดวงไฟแต่หากเป็นปีศาจร้องโหยหาเลือดของเธอ ช้า และเร็ว เร็วขึ้น ก่อนดวงตาหลายสิบคู่จะพุ่งเข้ามาจนต้องยกแขนป้อง ทว่ากลับมีร่างยาวมโหฬารสีดำขลับ ทะยานออกมาจากด้านหลังของเธอ เกล็ดของเจ้าสิ่งนั้นเลื่อมเป็นลักษณะเด่นท่ามกลางหิมะขาวโพลน แววตาของมันเป็นสีดำขลับใสคล้ายลูกแก้วและเป็นประกายดังอัญมณีโกเมนหายากไม่ต่างกับสีตัว ก่อนจะฉายแววตาสีแดงเมื่อต้องแยกคมเขี้ยวยาวทะลวงทุกร่างให้สิ้นไปกับอากาศ โลหิตกระเซ็นขับเคลื่อนลงพื้นผิวบริสุทธิ์แห่งหิมะพร้อมๆ กับร่างหญิงสาวทรุดตัวลงด้วยอาการสั่นเทา ร่างยาวคลืบคลานเข้ามาใก

" วันนี้ไม่มีเรียนทำไมถึงได้ตื่นเช้านัก... เขาทักจากด้านหลังคนกำลังตัดแต่งช่อดอกอย่างงดงาม พลางล้มตัวนั่งลงข้างเธอด้วยท่าทางหงุดหงิดยามตื่นขึ้นมาไม่เจอหญิงสาวผู้อยู่ในอ้อมกอดทั้งคืน... ออกมาตากลมเดี๋ยวไข้ก็ไม่ดีขึ้นสักที " นิ้วคนพูดเอื้อมสัมผัสผิวหน้านุ่มก่อนจะคลึงเบาๆ บริเวณพวงแก้ม" เนดีขึ้นแล้ว แค่ออกมาตัดดอกไม้ไปใส่แจกันค่ะ สวยไหม " เธอยื่นช่อหลากสีเข้าใกล้ใบหน้าคมคายอย่างขอคำชม ชายหนุ่มโน้มรับกลิ่นของมันเบาๆ ก่อนจะใช้ความเร็วเข้าไปหอมยังพวงแก้มอย่างไม่ขอเจ้าตัวฟอดหนึ่ง" อึ้ม " คนถูกขโมยแก้มชะงักจนต้องผงะไปด้านหลังและพยายามจะย้ายตนเองออกห่างจากผู้คุกคาม ผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี ทว่ามือซุกซนของเขามีหรือจะปล่อยให้หนีรีบคว้าข้อมือเธอไว้ก่อนจะผลักเจ้าตัวลงบนผ้าปูรองใช้นั่งอย่างเบามือตามมาด้วยท่อนแขนเอนตามตัวมาคร่อมเธอไว้" เช้านี้ผมยังไม่ได้จูบเธอเลย... น้ำเสียงของคนด้านบนเบาแต่ซาบซ่านไปทั่วร่างคนฟัง เนรารีบใช้มือเล็กๆ ของตนปิดการจู่โจมที่ไม่มีทีท่าจะถอย... ยังไม่ได้จูบเลยนี่นา " ลูกอ้อนทุกเช้าควรจะทำให้เธอชินและยอมๆ เขาไป แต่เมื่อครู่เขาเพิ่งหอมไปแล้วไม่ใช่หรือ" หอมไปแล้วนี่คะ

เพลิงโชนท่วมสูงเหนือโบสถ์ปลิวสะบัดดั่งร่างคนหวีดหวิว ผู้ฝืนคำสั่งบิดาบุญธรรมมาเยือนอย่างเนรา พลันจ้องเขม็งพร้อมกับกุมเขี้ยวหมาป่า สิ่งประดับสวมคอที่ผู้เป็นสามีมอบไว้ติดกายแน่นแม้ทีแรกจะตกใจไปขณะหนึ่ง และเพื่อตรวจสอบว่ามันไม่ใช่ความจริงเธอจึงข่มใจไม่กลัวเกรง เขี้ยวหมาป่าสีเงินที่สเวนสวมให้เธอเมื่อเช้านั้นสร้างความเข้มแข็งให้เธอได้ราวกับมีตัวตนของเขานั้นอยู่เคียงข้าง... ไม่มีไอร้อนหรือหยดไฟตกมาใส่เธอ ไร้เสียงผู้คนหวีดร้องตระหนกตกใจ จึงได้คำตอบว่าเป็นนิมิตหลอกหลอนให้สะพรึงกลัวเท่านั้น ไม่นานเพลิงไฟคล้ายดั่งฝันร้ายจากจิตใต้สำนึกได้มลายหายไปกลับสู่เหตุการณ์ปกติ" เน หน้าเธอซีดมากเลยเป็นอะไรหรือเปล่า "" ไม่เป็นไร เข้าไปข้างในกันเถอะ " เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปอย่างกล้าหาญ......ทั้งสามเดินเข้ามาในโบสถ์บริเวณห้องโถง ผ่านแนวกลางที่มีโต๊ะนั่งขนาบสองข้างทาง ความโออ่า ความงดงามแบบสถาปัตยกรรมโกธิค ผสมความหลากหลายของแต่ละศิลปะเข้ามา ทำให้เนราสนใจจนต้องหยุดหันมองรอบด้าน ทั้งประติมากรรมปูนปั้น ภาพวาด มองไปยังเพดานตกแต่งด้วยกระจกสีและหินอ่อนผสมกันเป็นโดมสูงขึ้นไป เบื้องหน้าดูเป็

มหาวิทยาลัย" นั่นมันคนที่จะปล้ำเธอคืนนั้นนี่... เนราที่เพิ่งมาถึงหน้าตึกคณะระหว่างแวนและมีนาอยู่รอรับจากสเวนชะงักขึ้นปนตกใจหน่อยๆ กับอาการบาดเจ็บจนต้องใช้ไม้ค้ำยันและ เนื่องจากเธอจำไม่ได้ว่าใบหน้าแท้จริงของชายผู้หวังขืนใจนั้นเป็นใคร รู้เพียงแวนและมีนาจัดการดำเนินคดีตามกฎหมายแทนสเวนที่ขึ้นไปเอาตัวเธอลงมาจากโรงแรม... ทำไมสภาพ "" คงโดนรถชน ไม่ก็ขี่รถคว่ำมั้งสายเมาอยู่แล้ว " แวนตอบคำถามนั้นโดยมองจากบริบทแวดล้อมชายหนุ่มที่ท้ายสุดโดนแค่ข้อหาเมาไม่มีสติ ทนายส่วนตัวจึงประกันตัวออกมาได้ แถมพวกเชอลีนก็ไม่ได้ถูกพาดพิงถึง พวกตนที่อยากเล่นงานกลุ่มเพื่อนสาวร่วมห้องอย่างเชอลีนก็ไม่มีหลักฐานจะไปปรักปรำ" อีกสิบนาทีถึงเวลาเรียนแล้ว ไม่รีบไปเหรอ " สเวนเอ่ยขึ้นจากด้านหลังคนทั้งสาม ซึ่งเนราเองก็แปลกใจพอสมควรเพราะจำได้ว่าเจ้าตัวเดินลัดลงตึกคณะเธอไปด้านหลังเพื่อไปตึกของเขาแล้ว น้ำเสียงเชิงดุของสเวนทำให้เธอต้องรีบเดินขึ้นอาคารทันทีเมื่อพื้นอารมณ์ของเขาบ่งบอกว่าไม่พอใจนักกับการที่เธอให้ความสนใจผู้ชายที่เขาแทบจะฆ่าตายเสียให้ได้สเวนมองชายหนุ่มในสภาพถือไม้ค้ำสองข้าง แขน ขาข้างหนึ่งเข้าเฝือกหนาไว้ ช่วงแขนพันผ

ในห้องนอนสลัวประดับเพียงแสงไฟจากปลายเท้าบริเวณะโต๊ะนั่งเล่นให้ความสว่าง สเวนเช็ดตัวเนราที่อุณหภูมิร่างกายจู่ๆ ขึ้นสูงหลังจากเนื้อตัวเย็นชืดและสวมชุดนอนเดรสแขนกุดสีฟ้าประจำตัวเธอ เพื่อให้ร่างนั้นไม่อึดอัดลำบากตัว ฝ่ามือใหญ่ลูบช่วงหัวไปมาก่อนไล้เคล้าพวงแก้มจูบพรมเบาๆ หวังว่าคนสลบไป 2 ชั่วโมงจะตื่นมาหาตนบ้าง" เน... เคธี่วิ่งเปิดประตูพรวดเข้ามาหลังกลับจากมหาวิทยาลัย ที่เธอรู้ได้เพราะช่วงหกโมงเย็นตนโทรหาเนราด้วยจะแวะซุปเปอร์มาร์เก็ตกับโครว์หลังสอนเสร็จ เผื่อเนราอยากจะได้อะไร ทว่า สิ่งที่ได้คือการแจ้งเรื่องอาการของเนราเกิดขึ้นอย่างผลุนผลันพร้อมเหตุผลที่สเวนเองเป็นฝ่ายยอมสารภาพรับผิด... ทำไมตัวร้อนขนาดนี้ ทั้งที่ดีขึ้นแล้วแท้ๆ ... สเวน... เคธี่หันมาตะคอก... นายรู้ดีว่าช่วงนี้ไม่ควรมีอะไรมากระทบกระเทือนจิตใจเธอ "" ฉันไม่ได้ตั้งใจ " เคธี่ถอนหายใจพลางลูบช่วงหน้าผากของคนใบหน้าซีดอย่างเบามือ" เคธ... โครว์เรียกผู้เป็นภรรยาขึ้น เขารู้ดีว่าเคธี่รักและเป็นห่วงเนราแค่ไหนเขาเองไม่ต่างกัน หญิงสาวผู้นี้มีเส้นทางจิตวิญญาณผูกสัมพันธ์ในฐานะครอบครัวอยู่ แต่สถานการณ์เช่นนี้หากจะมาตักเตือนหรือว่ากล่าวสิ่งที