All Chapters of พันธนาการแห่งจิตวิญญาณ: Chapter 41 - Chapter 50

แฝดปี ตามคำทำนายทวิจิต คือแฝดที่เกิด วันที่ วัน เดือน เวลาและปรากฏการณ์ยามเสียงร้องแรกเฉกเช่นเดียวกันหรือเหมือนทุกองค์ประกอบ ซึ่งพบได้ยากมากที่จะตรงตามตำราทวิจิตอันหมายถึงสองจิตวิญญาณที่ผูกพันกันราวกับเป็นคนคนเดียว ทั้งสองจะผูกพันกลมเกลียวราวกับห่วงคล้องวนเวียนบรรจบเป็นอนันต์เปรียบดั่งเครื่องหมายอินฟินิตี้ วงกลมสองวงทับวางด้วยกันวงหนึ่งเป็นของหนึ่งชีวิต อีกชีวิตก็เป็นอีกวงที่เข้ามาคาบเกี่ยวซึ่งกันและกัน......สำหรับอีเมอร์สันและเนรา เคยกำเนิดพร้อมกันเป็นแฝดปกติทว่าคืนหนึ่งเนราถูกนำตัวไปเนื่องด้วยถือครองเลือดบริสุทธิ์แห่งแวมไพร์และจบชีวิตลง นับจากนั้น 8 ปี เนราได้ถือกำเนิดขึ้นอีกครั้งตามวันเวลาและสถานการณ์หิมะแรกโปรยปรายยามเสียงกำเนิดได้ดังขึ้น... ทั้งคู่จึงถูกเรียกว่าแฝดปีเนื่องจากเกิดคนละช่วงระยะห่างปี แต่ด้วยความเป็นแฝดก็คล้ายคำสาปที่มีคนหนึ่งต้องสูญเสียความสมดุลไป เนราเกิดมาร่างกายอ่อนแอ ภูมิคุ้มกันต่ำ ดังนั้นจึงเจ็บป่วยง่ายอีกทั้งยังต้องครอบครองพลังแวมไพร์ในตนถือเป็นความลำบากของเด็กอันจะควบคุมและอดทนต่ออารมณ์ยามมากไปจนกลายเป็นผลกระทบ ทว่าอีเมอร์สันผู้ควบคุมไฟได้ต่างจากเนราสามารถสร

" คุณหนู... เสียงชายเจ้าของบูธไอศกรีมพูดขึ้นพลางโยกตัวตามจังหวะเพลงเดินเข้ามาหาเธอ... อยากได้แบบไหนครับ ทางร้านเรามีให้เลือกตามป้าย " มือที่สวมถุงมือสีขาวโปรยไปทางป้ายยาวแขวนหน้าร้าน ไอศกรีมทุกถ้วยถูกวางจัดเซตตามความเหมาะสมของรสชาดเป็น 10 รายกาย เนรายื่นมือชี้ถ้วยที่มีรสวานิลลาและสตอเบอรรี่สี่ลูกตกแต่งด้วยผลสตอเบอรรี่ กีวี่ และส้มก่อนจะบีบวิปครีมลงหนาเตอะตามขนาด ยามเธอแอบกระซิบขอ ซึ่งท่าทีนั่นทำให้สเวนไม่พอใจจนดึงข้อมือเนรากลับ พลางเบนสายตาไปด้านอื่นให้รู้สึกเป็นธรรมชาติ" น่ารักจัง..." เธอเอ่ยชมกับเยลลี่รูปกระต่ายสองตัวที่ป่ายแปะบนวิปปิ้งครีมก่อนจะหยิบเข้าปากทันที ทว่าความน่าเอ็นดูของเธอในช่วงนี้เปล่งประกายเป็นพิเศษตามเกราะกำบังผนึกที่เริ่มจะแตกออก ทำให้พ่อค้าราวกับถูกแววตาคู่ใสแป๋วสะกดไปวูบจนต้อง..." อันนี้ผมแถมให้สำหรับเด็กน่ารักๆ ..." คนขายยื่นเยลลี่ให้เนราอีกหลายตัววางบนถ้วยของเธอ ทำอย่างกับเธอเป็นเด็กที่น่าให้ของขวัญ จริงอยู่ที่เนรานั้นหน้าอ่อนกว่าอายุ 20 ปี แต่ก็ไม่ใช่เด็ก 5 ขวบ ความเอาใจใส่และเอ็นดูเกินเหตุทำให้สเวนอดจะคว้าเอวเธอมาชิดกับตัวไม่ได้เพื่อบอกชายผู้กำลังยิ้มแย้มหวา

กลับมาด้านเนราคิวที่สองหลังจากเชอรีลแสดงเสร็จและจบด้วยท่าอันสวยงามราวกับหงส์พร้อมเสียงตบมือ แม้ว่างจะพลาดแถช่วงท้ายไปหน่อยก็ตาม... หญิงสาวตัวเล็กทั้งหน้าตา สีผิวดูแตกต่างจากทุกคนเป็นที่หน้าจับตามองสำหรับผู้ไม่เคยพบ โดยเฉพาะรุ่นพี่ พวกเขาต่างจับจ้องการมาของตุ๊กตาเจ้าหญิงผู้กำลังควานหาบางสิ่งบนเวที และมีสิ่งเดียวที่เนราสามารถจะหยิบยืมมาได้นั่นคือกีตาร์ตัวสีน้ำตาล ด้วยได้ยินคณะอื่นจะขึ้นมาเล่นไวโอลิน หรือแม้แต่กีตาร์ไฟฟ้าในเพลงร็อค แสดงตลก มายากล มากสุดคงจะเป็นการร้องเพลงปากเปล่า ทว่าไม่มีใครขอกีตาร์ตัวนั้นเธอจึงเดินเข้าไปขอชายหนุ่มร่างท้วมผู้คุมวงดนตรี..." สวัสดีค่ะ ฉันเนรานักศึกษานิติศาสตร์ปีหนึ่ง การแสดงของฉันในวันนี้... เธอยกกีตาร์ขึ้นเพื่อบอกว่าจะมาทำอะไร ซึ่งนั่นสร้างเสียงฮือฮามาก เนื่องจากพวกเขาไม่ค่อยพบผู้หญิงที่มีความสามารถในการดีดเจ้าตัวสีน้ำตาล โดยเฉพาะเสียงกรี๊ดจากกลุ่มเพื่อนร่วมห้องที่ดังมากจนแหลมปรี๊ดออกมาผิดปกติจนคนต้องหันไปดู... โครว์และเคธี่เองเมื่อได้ยินเสียงน้องสาวที่คุ้นเคยก็ต่างชูคอด้วยรอยยิ้มอยากรู้ว่าเธอจะทำอะไร... ดูการแสดงมันส์ๆ สนุกๆ ไปแล้ว... เธอกล่าวถึงการแสด

" ถึงแล้ว " เขาพูดขึ้นเมื่อเบื้องหน้าเป็นลานกว้างพอจะมองเห็นทิวทัศน์แห่ง Hill fox บรรยากาศยามเกือบหกโมงเย็นอีกเพียงนาทีเดียว ยามโพล้เพล้แสงไฟอำพันเด่นตระหง่านบอกพิกัดชุมชนที่มีเป็นร้อยหลังคาเรือน หมู่บ้านท่ามกลางหุบเขานี้ชวนให้โรแมนติกและซึมซาบถึงความอบอุ่นแบบครอบครัวไม่น้อย ซ้ำดาวประจำเมืองยังโดดเด่นก่อนดาวดวงใดเพื่อร่ำลาดวงอาทิตย์เมื่อหมดเวลา" เห็นแบบนี้แล้วดูเป็นชุมชนที่อบอุ่นจังนะคะ " เธอกล่าวขึ้นพร้อมเดินไปเคียงข้างร่างหมาป่าที่นั่งลง แววตาดูชื้นผิดปกติจนเธออดไม่ได้จะยื่นมือบางเอื้อมไปจับ ทว่า...พรึบ พรึบ พรึบ แสงไฟจากคบเพลิงล้อมตนและสเวนติดลุกโชนขึ้นพร้อมกลุ่มคนราว 5 คนสวมผ้าคลุมสีน้ำตาลออกมาจากป่า ใบหน้าชายชราหญิงชราคู่หนึ่งดูโอบอ้อมอารี เดินมาพร้อมกับชายหนุ่มอีกสองคนและหญิงหนึ่งคน" นี่คงเป็นนายหญิงของท่าน " เนราตกใจไปชั่วครู่นิ่งลงเมื่อมองอีกฝ่ายไม่มีพิษภัย ก่อนจะโค้งหัวลงเกือบเอวเพื่อทำความเคารพด้วยใบหน้ายิ้มสดใสซึ่งนั่นสร้างความประหลาดใดกับเหล่าผู้มาเยือนใหม่ไม่น้อย เธอชั่งเป็นคนโอบอ้อมไร้ความทะนง" หกโมงตรงแล้ว เร่งพิธีเสีย " หญิงสาวหันขวับกับน้ำเสียงเยือกเย็นผิดปกติ เร่

" งั้นข้าคงต้องตีตราเจ้าไว้ก่อน " เป็นช่วงเสาร์อาทิตย์ที่สาม ทั้งหมด 21 วัน เทียร่าไม่ได้ออกจากหมู่บ้านเข้าป่าโดยอ้างกับแม่ตนว่าอยากช่วยทอผ้า ใช่ว่าไม่ได้เรียนอย่างจริงจังอย่างสาวๆ คนอื่นเธอจะทำไม่เป็น... ยิ่งย้อนคิดถ้อยวาจาจริงจังของร่างงดงามสีขาวนั่นก็ยิ่งไม่กล้าจะไปพบหน้า ซ้ำช่วงเวลาเย็นที่ร่างนั้นเดินมาส่ง ก็ยังพูดย้ำอีกครั้ง... " เทียร่า วาจาที่ข้าเอ่ยทุกครั้งคือความจริง "... เธอถอนหายใจหนัก แม้จะพอรู้ใจตนเองว่าไม่เคยชายตามองบุรุษใดและอาจไม่เคยคิดว่าจะออกไปใช้ชีวิตคู่เนื่องจากการอยู่ดูแลบิดาที่สูญเสียตาข้างหนึ่งและมารดาที่ร่างกายอ่อนแอเป็นเป้าหมายหลักในชีวิต แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่ากับหมาป่ารูปงาม แววตาเรียวคมคายใสดังแก้ว สัตว์ร้ายที่ผู้คนกล่าวถึงผู้เป็นมิตรสหายคนสำคัญก็เป็นผู้ทำให้เธอรู้สึกพอใจในฐานะสตรีพึงมีต่อบุรุษที่ตนปลื้ม ทั้งที่รู้ว่ามนุษย์กับสัตว์พิเศษลึกลับมหึมาไม่อาจจะครองคู่เฉกเช่นเดียวกับมนุษย์ หนทางแห่ความสุขนั่นอาจกลายเป็นหายนะต่อตัวตน แต่ขอเพียงได้พบหน้าและใช้ชีวิตร่วมกันบางขณะก็เกินพอ" ท่านแม่ ท่านว่าคนกับสัตว์เป็นเพื่อนกันได้ แล้วเอ่อ... เธอทำท่าทีลำบากใจที่จะถาม... ร