All Chapters of ภารกิจจับผู้ให้อยู่หมัด: Chapter 21 - Chapter 30

“แล้วมึงได้ให้เขาเข้าไปอาบน้ำในห้องมึงหรือเปล่า?” วีรภัทรถามเสียงเข้ม“ใช่ กูให้เขาไปอาบน้ำในห้องกู”“ไอ้นน!”“แต่กูก็แค่ให้เข้าไปอาบน้ำเท่านั้น เพราะกูรู้ไงว่าเขาคิดจะทำอะไร”“มึงคิดว่าเขาจะทำอะไร?”“ก็จับทั้งกูแล้วก็ทั้งมึงไงล่ะ” รชานนท์พูดด้วยแววตาที่จริงจัง และก็มั่นใจด้วยว่าคิดไม่ผิดแน่ใช่ อิศราคิดจะจับจริง ๆ อย่างที่รชานนท์คิดนั่นแหละ แต่คิดที่จะจับไอ้คนรู้มากที่ยืนอยู่ตรงนี้ต่างหาก“โอเค ไม่ว่ามึงจะรู้หรือไม่รู้ก็ตามว่าอิงค์กำลังคิดจะทำอะไร ต่อไปนี้ถ้าอิงค์มาหามึงที่ห้องอีก มึงห้ามให้เข้าไปในห้องของมึงเด็ดขาด เข้าใจมั้ย?”“นี่มึงหวงเด็กนั่นเหรอไอ้วี?”“กูห่วงมึงมากกว่า”เพราะจากที่รู้จักน้องชายตัวดีมาทั้งชีวิต เวลานี้คนที่น่าเป็นห่วงที่สุดไม่น่าจะใช่อิศรา แต่เป็นไอ้เพื่อนซื่อบื่อของเขานี่แหละ ที่ดูจะไม่ทันเกมของน้องชายตัวแสบของเขาเอาเสียเลยวันนี้ทั้งวันอิศราต้องทนอยู่กับสายตาที่เพื่อนร่วมงานมองมาที่ตัวเองอย่างกับตัวประหลาด บางคนก็แค่มอง แต่กับบางคนกลับพูดจากระแนะกระแหน ประชดประชันถึงข่าวลือที่พูดกันจนทั่วในตอนนี้บ้างก็บอกว่าเขาเป็นเมียเก็บ บ้างก็บอกว่าเอาตัวเข้าแลกหวังจะอัพต

อิศราไม่ได้ไปทำงานหลายวัน แต่ก็ยังไม่ได้ไปยื่นใบลาออกตามที่วีรภัทรบอก ซึ่งต้อมที่โทรถามและรู้แค่ว่าอิศราเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย จึงแค่ล่างานกับแจงจิตรให้รชานนท์เองก็ไม่ได้เจอหน้าอิศราเลย เพราะปกติเวลาเลิกงานเขามักจะเห็นอิศราออกมายืนรอวินมอเตอร์ไซค์ที่หน้าโรงงานเป็นประจำ แต่นี่ก็สามวันแล้วที่ไม่เห็นคนตัวเล็กแม้แต่เงา กระทั่งที่อพาร์ตเมนต์เขาก็ไม่เคยเจอกับอิศราเลย หรือบางทีอิศราอาจจะย้ายออกไปอยู่ที่อื่นแล้วส่วนวีรภัทรตั้งแต่เกิดเรื่องขึ้นกับอิศราก็หายเงียบไปด้วย ไม่เข้ามาที่โรงงานเหมือนเคย ได้แต่โทรมาสั่งให้รชานนท์จัดการกับพนักงานที่ชื่อแสนให้พักงานไปก่อน แล้วคอยดูพฤติกรรมอีกที ถ้ายังก่อเรื่องแบบเดิมก็อาจจะต้องไล่ออก ซึ่งวีรภัทรก็โทรมาสั่งแค่เรื่องนี้เรื่องเดียว ไม่ได้พูดอะไรมากกว่านี้รชานนท์เองก็ไม่ได้ถามอะไรต่อด้วยรชานนท์คิดว่านั่นอาจจะเป็นสาเหตุที่อิศราไม่ยอมมาทำงาน เพราะความสัมพันธ์ระหว่างอิศรากับวีรภัทรก็ยังเป็นเรื่องที่ทุกคนที่โรงงานพูดถึงกันอยู่ และยังเป็นเรื่องที่รชานนท์เองก็ยังสงสัยกับความสัมพันธ์ของทั้งคู่เหมือนกันอิศราพอไม่ได้ไปทำงาน ได้แต่นั่ง ๆ นอน ๆ อยู่ที่ห้องก็เริ่มรู

ทันทีที่ริมฝีปากสัมผัสกัน รชานนท์ถึงงกับชะงักกับการกระทำของคนตัวเล็ก แต่เพียงชั่วอึดใจ มือใหญ่กลับเผลอยกขึ้นคว้าช่วงเอวบางดึงเข้ามาแนบชิด จูบที่เริ่มต้นอย่างประหม่าของอิศรา กลับแปรเปลี่ยนเป็นดูดดื่ม ร้อนแรง ลึกซึ้งยิ่งขึ้นเสียงหอบหายใจสลับกับเสียงจูบดังขึ้นท่ามกลางความมืดภายในห้อง มือบางที่ก่อนหน้านั้นเพียงแค่คล้องรอบคอ บัดนี้เลื่อนลงมาลูบไล้ที่แผงอกกว้าง ก่อนจะเผลอกำเสื้อเชิ้ตของเขาแน่น เหมือนกลัวว่ารชานนท์จะผละออกไปก่อนเวลาอันควรรชานนท์กดฝ่ามือหนาแนบแผ่นหลังเล็ก รั้งร่างบางบนตักเข้ามาแนบแน่นยิ่งขึ้น ริมฝีปากบดเบียด สอดประสาน ลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดจนทั้งสองแทบลืมการหายใจ บรรยากาศรอบตัวร้อนระอุจนทุกอย่างมันชักจะเลยเถิดไปไกล เสียงในหัวของเขากลับตะโกนขึ้นมาให้หยุดการกระทำนี้เพราะมันไม่ถูกต้องรชานนท์ชะงักกึก ก่อนจะค่อย ๆ ดันร่างเล็กออกห่าง ลมหายใจหอบถี่ ดวงตาคมยังเต็มไปด้วยไฟปรารถนา แต่แฝงแววข่มกลั้นอย่างหนักหน่วง“มีอะไรครับ?” อิศราเอ่ยถามคนตัวโต ทั้งที่ยังนั่งอยู่บนตักเขา“ผมไม่ควรทำแบบนี้ คุณมีวีรภัทรแล้ว” พูดแค่นั้น ก่อนจะอุ้มร่างที่อยู่บนตักให้ลงไปนั่งที่โซฟาตามที่มันควรจะเป็น“แ

“สนุกมากหรือไงที่ทำให้คนอื่นเขาเข้าใจผิดแบบนี้?”“เรื่องระหว่างผมกับพี่วีพวกคุณเข้าใจผิดกันไปเอง” อิศราตอบเสียงแข็ง เพราะที่ผ่านมาเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น ทุกคนต่างเข้าใจกันไปเอง อิศราแค่ไม่ได้ออกมาพูดหรืออธิบายอะไรก็เท่านั้น และรชานนท์จะมาโทษว่าเป็นความผิดของเขาได้ยังไง“เหรอ? เข้าใจผิดกันไปเอง คุณคงมองเห็นผมเป็นตัวตลกสินะ”“ไม่ใช่ ผมไม่ได้มองคุณเป็นตัวตลก เพียงแค่ผมจะบอกกับคุณทีหลังเท่านั้นเอง” อิศราพูดด้วยน้ำเสียงที่สลดลง เพราะในใจลึก ๆ แล้วก็อดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้เหมือนกัน“อย่างวันนี้นน่ะเหรอที่คุณตั้งใจจะบอกพวกเรา?” รชานนท์ยังคงพูดประชด“คุณมันก็แค่ลูกคุณหนูที่เห็นความรู้สึกของคนอื่นเป็นเรื่องสนุก คืนนั้นคุณก็คงทำมันไปเพราะเห็นมันเป็นเรื่องสนุกสินะ” เพราะสำหรับรชานนท์แล้ว มันไม่สนุกเลย เขาเกือบทำอะไรที่มันเกินเลยกับคนตรงหน้าไปแล้ว ถ้าไม่ติดว่าเขาเข้าใจว่าอิศรากับวีรภัทรแอบคบกัน เรื่องคืนนั้นมันคงไม่หยุดแค่จูบแน่“ไม่จริง เรื่องที่ผมพูดคืนนั้นมันเป็นเรื่องจริง ผมรู้สึกกับคุณอย่างที่พูดจริง ๆ” อิศราเถียง ถึงเขาจะโกหกเรื่องที่ตัวเองเป็นน้องชายของวีรภัทร แต่เรื่องความรู้สึกที่มีต

หลังเลิกงานอิศราขับรถกลับบ้านเพียงคนเดียว แต่ระหว่างทางอยู่ดี ๆ ก็มีมอเตอร์ไซค์ขับแซงขึ้นมาแล้วก็มาจอดขวางทางอยู่ตรงหน้า อิศราถึงกับต้องเหยียบเบรกกะทันหัน เพราะกลัวว่ามันจะพุ่งเข้าชนมอเตอร์ไซค์นั่นคนขับมอเตอร์ไซค์มองมาที่อิศรานิ่ง ก่อนที่จะหยิบปืนที่อยู่ในเสื้อหนังสีดำออกมาแล้วจ่อตรงมาในรถ อิศราถึงกับต้องก้มหลบลงไปในรถโดยสัญชาตญาณ แต่ทุกอย่างกลับเงียบสนิท ไม่มีเสียงปืนแต่อย่างใด ผ่านไปหลายนาทีอิศราจึงค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมาดู แต่กลับไม่เห็นรถมอเตอร์ไซค์ปริศนาคันนั้นแล้ว เขาพยายามมองไปรอบ ๆ แต่กลับไม่มีร่องรอยของรถคันนั้นอิศรากลับมาถึงบ้านด้วยหัวใจที่ยังสั่นไม่หยุด ตั้งแต่เกิดมาเขายังไม่เคยเจอกับเหตุการณ์แบบนี้กับตัวเองเลย มันคือการขู่ฆ่าชัด ๆ อิศราเล่าเรื่องนี้ให้วีรภัทรฟัง แต่ก็ยังไม่ได้เล่าให้ป๊ากับแม่ฟังเพราะไม่อยากให้ท่านทั้งสองต้องเป็นห่วงวีรภัทรคิดว่าเรื่องที่อิศราเจอในวันนี้ น่าจะเกิดจากที่อิศราขอดูเอกสารการเบิกจ่ายย้อนหลังจากฝ่านบัญชี นิกรถึงได้สั่งคนมาขู่แบบนี้ ซึ่งมันจะไม่ปลอดภัยกับอิศราด้วยที่ต้องขับรถกลับบ้านคนเดียวทุกวันอีกอย่างพรุ่งนี้วีรภัทรจะต้องเดินทางไปดูงานที่สิงคโ