All Chapters of Dear December ธันวาที่รัก: Chapter 11 - Chapter 20

วันที่ 12 ธันวาคม... บรรยากาศในออฟฟิศของธันดูเหมือนจะเปลี่ยนไปเพียงเล็กน้อยในสายตาคนนอก แต่สำหรับธัน มันคือการเผชิญหน้ากับสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม แรงริษยา และความห่างเหินที่ชัดเจนกว่าเดิม หลังจากเหตุการณ์ที่ธันย์ปรากฏตัวเมื่อวาน เพื่อนร่วมงานหลายคนพากันจับกลุ่มซุบซิบ“แหม... มีคนมาคุมถึงโต๊ะ แถมโปรไฟล์ดูดีขนาดนั้น ยัยธันคงใช้ดวงทั้งชีวิตแลกมามั้งคะ” เสียงกิ๊ฟลอยมาตามลมขณะที่ธันเดินผ่านห้องพักเบรกธันพยายามทำหูทวนลม เธอทำงานของเธอไปอย่างเงียบๆ แต่ความจริงที่น่าเจ็บปวดคือ ไม่มีใครเดินมาคุยเรื่องงานกับเธอโดยตรง ทุกคนเลือกที่จะส่งอีเมลหรือฝากข้อความผ่านคนอื่น ราวกับเธอเป็นตัวประหลาดที่ไม่อยากเข้าใกล้ ความสำเร็จจากการกำจัดอดีตคนรักไปเมื่อวาน กลับถูกแทนที่ด้วยความอ้างว้างในที่ทำงานที่เธอต้องใช้เวลาอยู่กับมันวันละ 8 ชั่วโมงบ่ายวันนั้น เมฆครึ้มที่ไม่มีใครคาดคิดเริ่มก่อตัวขึ้นเหนือกรุงเทพฯ ฝนหลงฤดูเริ่มตั้งเค้าแรงผิดปกติจนท้องฟ้ากลายเป็นสีเทาเข้ม ธันนั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง หัวใจของเธอเริ่มสั่นไหว ความทรงจำเกี่ยวกับฝนในเดือนธันวาคมมักจะไม่ใจดีกับเธอเสมอกริ๊ง... ข้อความจากธันย์เด้งขึ้นมา “วัน

หลังจากตกลงรับคำเชิญด้วยหัวใจที่พองโต ธันย์ก็ขับรถคูเป้คู่ใจพาธันมุ่งหน้าออกไปยังย่านชานเมืองที่เงียบสงบ รถเลี้ยวเข้าไปในบ้านสวนสไตล์โมเดิร์นคลาสสิกที่โอบล้อมด้วยไม้ยืนต้นสูงโปร่ง แสงอาทิตย์ยามเย็นที่พาดผ่านยอดไม้ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นและมีมนต์ขลังระหว่างทางที่รถคูเป้เคลื่อนตัวไปตามถนนสายเอเชียที่มุ่งหน้าออกสู่ชานเมือง ความเงียบภายในรถถูกทำลายลงด้วยเสียงหัวใจของธันที่เต้นรัวจนเธอเองยังได้ยินชัดเจน เธอขยับตัวไปมาพลางจัดระเบียบชุดทำงานที่ใส่อยู่ให้ดูเนี้ยบที่สุดเท่าที่จะทำได้“คุณธันย์คะ...” ธันเอ่ยขึ้นพลางหันไปมองคนขับที่ดูผ่อนคลายกว่าเธอลิบลับ “ฉันกังวลจริง ๆ ค่ะ ท่านทั้งสองดุไหมคะ แล้วท่านชอบทานอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า แวะห้างข้างหน้าหน่อยได้ไหมคะ ฉันอยากซื้อผลไม้หรือขนมติดมือเข้าไปบ้าง จะให้เข้าไปมือเปล่าแบบนี้ฉันทำตัวไม่ถูกจริง ๆ ค่ะ”ธันย์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ เขาเอื้อมมือซ้ายจากการจับพวงมาลัยมาวางทับลงบนมือของธันที่ประสานกันแน่นอยู่บนตัก “ไม่ต้องแวะหรอกครับธัน พ่อกับแม่ผมท่านรอเจอ ‘คุณ’ ไม่ได้รอเจอของฝาก”“แต่มันเป็นมารยาทนี่คะ ฉันอยากให้ท่านประทับใจ...”“เชื่อผมนะครับ” ธันย์บีบมือเ

วันที่ 16 ธันวาคม... บรรยากาศภายใน December Lab เปลี่ยนจากร้านกาแฟที่พลุกพล่าน กลายเป็นสตูดิโอส่วนตัวที่อบอวลไปด้วยความฝัน กลิ่นสเปรย์ตกแต่งหอมระเหย และกลิ่นไม้สนสดจากต้นคริสต์มาสยักษ์ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางร้านธันและธันย์ช่วยกันจัดวางประดับประดาพวงมาลัยดอกไม้รอบๆ เสาและเพดาน เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับงาน Grand Opening ในค่ำคืนวันที่ 24 ธันวาคม ซึ่งเป็นคืนคริสต์มาสอีฟ และเป็นวันครบรอบหนึ่งปีแห่งความทรงจำอันเจ็บปวดที่เขากำลังจะเปลี่ยนมันให้เป็นความสุขที่สุด"คุณธันย์คะ ตรงนี้ฉันอยากให้มีโบสีแดงสลับกับกิ่งสนแบบนี้ดีไหมคะ" ธันถามพลางยื่นกิ่งสนให้เขาช่วยคล้องไว้บนชั้นวางด้านบน"ดีครับ... อะไรที่คุณเลือก มันดูเข้ากับที่นี่ไปหมดเลย" ธันย์ตอบขณะก้าวลงจากบันไดอะลูมิเนียม เขาหันมามองธันที่ตอนนี้หน้าผากเลอะละอองหิมะเทียมเล็กน้อย แต่ดวงตาของเธอกลับเป็นประกายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนท่ามกลางความเงียบสงัดที่มีเพียงเสียงเพลงคริสต์มาสคลอเบา ๆ ทั้งคู่ทิ้งตัวลงนั่งบนพื้นพรมหนานุ่มหน้าต้นคริสต์มาสที่เพิ่งตกแต่งเสร็จ รอบตัวเต็มไปด้วยกระดาษคาร์ดสต๊อกเนื้อดี กรรไกร และตรายางสำหรับประทับตราสัญลักษณ์ร้าน"คุณธ

เช้าวันที่ 18 ธันวาคม... บรรยากาศหน้าอาคาร December Lab & Co. เต็มไปด้วยความคึกคักตั้งแต่ยามรุ่งสาง รถบรรทุกติดเครนขนาดใหญ่จอดเทียบฟุตบาทหน้าตึก เพื่อทำภารกิจสำคัญนั่นคือการติดตั้ง "ป้ายชื่อบริษัท" และ "โลโก้หลัก" ที่ธันย์ซุ่มออกแบบมานานหลายเดือนธันยืนอยู่ริมทางเดินในชุดเสื้อโค้ตสีครีมตัวสวย มือทั้งสองซุกอยู่ในกระเป๋าเพื่อบรรเทาความหนาวของลมเดือนธันวาคม สายตาของเธอจับจ้องไปที่แผ่นโลหะทองเหลืองรมดำขนาดใหญ่ที่กำลังค่อยๆ ถูกยกขึ้นเหนือประตูทางเข้าหลัก โดยมีธันย์ในชุดแจ็คเก็ตหนังสีน้ำตาลยืนคุมงานอยู่ข้างพนักงานติดตั้งอย่างใกล้ชิด"ระวังมุมซ้ายหน่อยครับ... ขยับขึ้นอีกสองนิ้ว... โอเคครับ ตรึงนอตให้แน่น ๆ ได้เลย" เสียงทุ้มของธันย์สั่งการอย่างคล่องแคล่วเมื่อทุกอย่างเข้าที่ แสงแดดอ่อนๆ ยามสายก็ตกกระทบลงบนผิวโลหะ ทำให้ชื่อ "DECEMBER LAB & CO." เปล่งประกายวาววับ ดูภูมิฐานและทันสมัยในเวลาเดียวกัน ธันย์เดินกลับมาหาธันที่ยืนมองอยู่ด้วยแววตาเป็นประกาย"สวยมากเลยค่ะคุณธันย์ ดูดีกว่าในกระดาษแบบร่างตั้งหลายเท่า" ธันเอ่ยชมจากใจจริง ธันย์ยิ้มละมุนเขาโอบไหล่เธอให้ขยับเข้าไปใกล้ป้ายมากขึ้น "ธันลองสังเกต

วันที่ 20 ธันวาคม ลมหนาวพัดผ่านกรุงเทพฯ มาพร้อมกับแสงแดดอ่อนๆ ที่ดูนุ่มนวลกว่าวันไหนๆ ธันย์ขับรถคูเป้คู่ใจพาธันมุ่งหน้าไปยังย่านทองหล่อ สถานที่ตั้งของบูติกเสื้อผ้าชั้นสูงที่ขึ้นชื่อเรื่องการตัดเย็บแบบ Tailor-made ซึ่งธันย์แอบจองคิวพิเศษเอาไว้“เรามาทำอะไรที่นี่คะคุณธันย์” ธันถามพลางมองกระจกหน้าร้านที่ตกแต่งอย่างเรียบหรู “ชุดวันงานเปิดตัวร้าน ฉันเตรียมไว้แล้วนี่คะ ตัวที่คุณเลือกให้วันก่อนไง” ธันย์ยิ้มละไม มือหนึ่งยังคงกุมมือเธอไว้ขณะเลี้ยวรถเข้าจอด “ตัวนั้นก็สวยครับ แต่สำหรับวัน Grand Opening ที่เป็นก้าวแรกของบริษัทเรา ผมอยากให้คุณมีตัวเลือกที่สมบูรณ์แบบที่สุด และที่สำคัญ... ผมเองก็ยังไม่มีชุดที่เข้ากับประธานบริหารคนสวยเลย วันนี้ผมเลยอยากให้คุณช่วยเลือกชุดให้ผมด้วยนะครับ”เมื่อก้าวเข้าไปภายในร้าน กลิ่นหอมจางๆ ของน้ำหอมปรับอากาศผสมกับกลิ่นผ้าไหมชั้นดีทำให้บรรยากาศดูผ่อนคลาย พนักงานต้อนรับเดินมาทักทายอย่างนอบน้อมและเชิญทั้งคู่ไปยังห้องรับรองส่วนตัวที่ถูกเตรียมไว้“เชิญทางนี้ค่ะคุณธันย์ คุณธัน ชุดที่สั่งตัดไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ”ธัน กวาดสายตามองไปรอบห้องรับรองที่เต็มไปด้วยผลงานศิลปะบนผืนผ