All Chapters of Dear December ธันวาที่รัก: Chapter 21 - Chapter 29

วันที่ 22 ธันวาคม... บรรยากาศเริ่มขยับเข้าใกล้คืนคริสต์มาสอีฟเข้าไปทุกที วันนี้ธันย์ทำตัวแปลกไปเล็กน้อย เขาไม่ได้อยู่เคียงข้างเธอตลอดเวลาเหมือนเคย แต่กลับส่งรถไปรับเธอตั้งแต่เช้าเพื่อพาไปส่งที่สปาสุดหรูใจกลางเมือง“วันนี้คุณเหนื่อยมามากแล้ว ไปขัดตัว นวดผ่อนคลายให้สบายใจนะครับ" "ผมต้องขอตัวไปดูเครื่องคั่วกาแฟตัวใหม่ที่เพิ่งมาถึงท่าเรือ เห็นว่ามีปัญหาเรื่องเทคนิคเล็กน้อย อาจจะยุ่งทั้งวัน ไม่ต้องรอทานข้าวนะครับ” ธันย์สำทับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแต่แฝงไปด้วยความรีบร้อน ธันพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ แม้ในใจจะรู้สึก โหวง ๆ เหงา ๆ ไปบ้างที่ไม่มีเขาอยู่กวนประสาทเหมือนทุกวันธันมองตามแผ่นหลังของธันย์ที่กำลังจะก้าวขึ้นรถด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม เธอรีบคว้าชายเสื้อแจ็คเก็ตของเขาไว้เบาๆ ก่อนที่เขาจะปิดประตูรถ แววตาซุกซนปนสงสัยคู่นั้นจ้องมองเขาอย่างไม่ลดละ“เดี๋ยวค่ะคุณธันย์... ไปดูเครื่องคั่วกาแฟจริง ๆ เหรอคะ” ธันแกล้งหรี่ตามองพลางขยับเข้าไปใกล้ “ทำไมต้องรีบร้อนขนาดนั้น แถมวันนี้ยังใจดีส่งฉันไปสปาแต่เช้าอีก ปกติคุณแทบจะตัวติดกับฉันตลอดเลยนะ... นี่อย่าบอกนะว่าแอบไปนัดเจอกับ ซัพพลายเออร์สาว ๆ ที่ไหนหรื

ค่ำคืนวันที่ 24 ธันวาคม... ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพฯ กลายเป็นสีน้ำเงินเข้มจัดตัดกับแสงไฟระยิบระยับของเทศกาลคริสต์มาส แต่สถานที่ที่สว่างไสวและเต็มไปด้วยมนต์ขลังที่สุดในคืนนี้คงหนีไม่พ้น December Lab ถนนหน้าร้านถูกประดับประดาด้วยโคมไฟนับพันดวง และแขกเหรื่อในชุดราตรีและสูทหรูหราต่างทยอยเดินทางมาถึงเมื่อเวลา 18:00 น. ตรง รถคูเป้สีดำเงาวับคลานเข้ามาจอดสนิทหน้าทางเข้า ประตูรถเปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของคู่รักที่เป็นจุดสนใจที่สุดของงาน ธันย์ ก้าวลงมาในชุดสูทสีน้ำเงินเข้ม (Midnight Blue) ทรงคลาสสิกที่ขับเน้นบุคลิกให้ดูสุขุมและทรงพลังราวกับเจ้าชายในนิยายสมัยใหม่เขาเดินอ้อมไปเปิดประตูให้ ธัน... วินาทีที่เท้าของเธอสัมผัสพื้น เสียงพูดคุยรอบข้างพลันเงียบสงบลงชั่วขณะ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงฮือฮาในความงดงาม ธันอยู่ในชุดสูทสตรีสีขาวงาช้าง (Ivory White) ที่สั่งตัดพิเศษ เนื้อผ้าทอประกายทองคำละเอียดสว่างไสวภายใต้แสงไฟนวลตา ปกเสื้อด้านซ้ายติด เข็มกลัดเมล็ดกาแฟทองคำ ที่เพิ่งได้รับมาเมื่อคืน มันขับให้ใบหน้าของเธอที่ถูกแต่งแต้มอย่างพอเหมาะดูสง่าและเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ“ดูนั่นสิ... ชุดของพวกเขาสวยมากจริงๆ เข้าก

ในห้องครัวขนาดกว้างที่ตกแต่งด้วยหินอ่อนสีขาว ธันอยู่ในชุดผ้ากันเปื้อนสีครีม เธอกำลังง่วนอยู่กับการเตรียมวัตถุดิบสำหรับอาหารเช้าชุดใหญ่ ใบหน้าของเธอวันนี้ดูสดใสอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แววตาที่เคยหม่นแสงกลับเป็นประกายล้อไปกับแสงแดด“คุณธันย์คะ อย่าหยิบเบคอนทานเล่นแบบนั้นสิคะ เดี๋ยวก็ไม่พอเสิร์ฟคุณพ่อหรอก” ธันดุเสียงไม่จริงจังนัก เมื่อเห็นบาริสต้าหนุ่มแอบคีบเบคอนกรอบๆ เข้าปาก“แหม... ก็มันหอมนี่ครับคุณประธาน ผมแค่ช่วยคิวซีให้ไงครับว่าเชฟธันทำอร่อยหรือเปล่า” ธันย์หัวเราะร่า เขาอยู่ในชุดลำลองสบายๆ แต่ยังไม่ทิ้งลายบาริสต้าด้วยการง่วนอยู่กับเครื่องชงกาแฟขนาดเล็กที่เขาสั่งยกมาไว้ที่ห้องนี้เป็นพิเศษ“ไปเตรียมขนมปังเลยค่ะ เดี๋ยวข้าวต้มกุ้งสูตรคุณแม่จะจืดซะก่อน” ธันสั่งการพร้อมรอยยิ้ม ธันย์ขยับเข้าไปใกล้จูงมือเธอเบาๆ แล้วหมุนตัวเธอมาประจันหน้า “รู้ไหมครับ... วันนี้คุณสวยกว่าเมื่อคืนบนเวทีอีกนะ รอยยิ้มแบบนี้แหละที่ผมอยากเห็นที่สุด” ธันหน้าแดงระเรื่อ “เพราะคุณนั่นแหละค่ะ... ขอบคุณนะคะที่จัดแจงให้คุณพ่อคุณแม่มาพักที่นี่ใกล้ ๆ กัน”ไม่นานนัก คุณพ่อสมภพและคุณแม่วิภาก็เดินออกมาจากห้องนอนแขก ทั้งสองอ

ตอนที่ 28: "Begin Again - แสงแดดแรกและรสชาติแห่งความหวัง"เช้าวันที่ 30 ธันวาคม | เวลา 06:00 น.แสงรำไรของเช้าวันใหม่ค่อยๆ ทอแสงผ่านกระจกใสของร้าน December Lab แม้จะยังไม่ถึงวันขึ้นปีใหม่ แต่ธันย์และธันตัดสินใจเปิดร้านในวันนี้เพื่อเป็นการอุ่นเครื่องสู่โปรเจกต์ มกราคม Begin Again และเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับกิจกรรมใหญ่ในคืนวันที่ 31 ที่พวกเขาวางแผนจะจัดขึ้นเพื่อ "คนรัก" และ "คนที่เป็นความรักของกันและกัน"ธันย์อยู่ในชุดผ้ากันเปื้อนยีนสีเข้มยืนอยู่หลังบาร์ไม้โอ๊ค กลิ่นหอมของไซรัปเปลือกส้มเชื่อมที่เขาตั้งใจหาสูตรมาตลอดทั้งคืนฟุ้งกระจายไปทั่วร้าน เขาบรรจงเทเอสเพรสโซ่ช็อตเข้มข้นลงบนชั้นน้ำส้มสดใส ตบท้ายด้วยฟองนมนุ่มละเอียดที่โรยผงอบเชยเป็นรูปพระอาทิตย์ดวงเล็กๆ เขามองดูเมนู "The First Sunrise" ในแก้วใสด้วยแววตาเป็นประกาย "กาแฟแก้วนี้... ผมตั้งใจให้มันเป็นจุดเริ่มต้นของทุกคนครับธัน"แต่ว่า... เมื่อเสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้นเป็นสัญญาณของแขกคนแรก แขกคนนั้นกลับไม่ใช่คนที่เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มรับเดือนใหม่ในอีกไม่กี่วันเลย "ตุนย์" ชายหนุ่มในชุดทำงานที่ดูหลุดลุ่ย ไหล่ของเขาห่อเหี่ยว แววตาว่างเป