Mag-log in2 Months later isinilang ko na ang quadruplets at masaya ako na normal delivery lahat ang mga ito.. Matapos kong maipanganak sina Karry, Kiel, July at Joanna. Magkakamukha silang apat lalo ang sina Kiel at July nakuha nila lahat sa daddy nila at sina Karry at Joanna dahil babae sila sa akin naman lahat. Mabilis na lumipas ang bawat mga araw at heto na nga ang nakatakdang renewal vows naming dalawa ng aking mahal na asawa na dapat noon pa kung di lang naudlot. Nag simula na ang seremonyas at nag salita na rin ang priest. "Brothers and sisters. We are gathered here in the presence of God, family, and friends to unite Kiefer and Julianna in the holy matrimony. Marriage is an honorable estate, and is therefore not to be entered into lightly, but reverently, advisedly, soberly, and with God’s blessing. From today, they will receive God’s greatest gift; another person to share with, grow with, change with, be joyful with, and to stand with as one when trials and tribulations enter th
Nakarating kami ng ospital medyo kabado ako, dahil baka pagalitan ako ng ob-gyne ko at ngayon lang ako naka balik sa'kanya.. Pag pasok namin sa loob. Binati naman niya kami at pinahiga ulit ako sa bed. Kung noon dati ay may pinasok ito sa loob ng perlas ko, ngayon sa ibabaw ng tummy ko na niya inilagay. Pina ikot ikot niya ito hanggang sa may ipakita siya sa'amin sa screen. "Here's your babies." wika niya. Nagkatinginan kaming dalawa ng asawa ko. Babies, hindi baby. Ibig sabihin kambal ang anak namin. Pero mas nagulantang kaming dalawa nang sabihin nito na; "Congratulations parents! Your having a triplets." nakangiting sambit nito. "Quadruplets????" sabay pa naming sambit ng asawa ko. "Yes, quadruplets ang anak niyo." ulit nito. Nilapitan niya ako at hinalikan sa labi. Thank you, Lab.. usal niya.. Ngiti na lang ang isinagot ko sa'kanya. Dahil miski ako ay hindi pa rin makapaniwalang magkaka anak kami ng triplets. Masaya ako na may halong kaba. Dahil hindi ko alam kun
USA Time 3:00 pm in the afternoon. Mabilis lumipas ang bawat mga araw atfinally discharge na rin si Julianna.Almost One week rin kaming nasa hospital. Mabuti na lang na maayos lahat ng laboratory test niya at makakauwi na rin kami. Unti-unti ko na rin naku-kwento sa'kaniya ang mga tinagpi-tagpi kung istorya nang buhay namin. "Babe, kindly packed up my things." utos niya sa'akin. "Oh! Sure, babe. Are you feeling better now? We may stay more days, if your not really fine. Don't worry, our baby is safe.. Napabaling ito nang tingin sa'akin. Sabay ngiti! Napaka ganda talaga ng ngiti nito, mula noon hanggang ngayon walang nag bago sa ngiti niyang nakakatunaw sa'akin."I'm really fine ." tipid na sagot nito.Nang mapacked-up ko na lahat ng gamit niya. Inalalayan ko na siya sa pag-upo ng wheelchair, medyo mahina pa kasi siya kaya hindi muna siya pwede tumayo at baka mahilo pa siya. Tinulak ko na ang wheelchair palabas ng room. Naglalakad na ako sa hallway habang tulak tulak ko ang wheel
USA time 9:00 in the evening.Katatapos lang niyang bigyan nang anesthesia para muling makatulog, dahil nagwawala ito. Hindi ko pa siya masyadong makausap, kung totoo ngang hindi niya ako kilala. Magandang senyales 'to at mas mapapadali sa'aking itago siya dito sa America.I was checking my phone and trying to connect my ingrammble account here. But apparently I forgot my account so I can't access it for the mean time.Nag hintay akong mulis siyang magising. Para masigurado ko ngang hindi niya ako nakikilala. Nakaupo ako malapit sa hospital bed nito at binabantayan kung anong oras siya muling magigising. Binigyan na rin ako ng idea ng Doctor na baka nga talagang may Amnesia ito, kaya wala siyang maaalala miski na ako. Pag pwede na siyang i-discharge rito daldahin ko na siya sa bahay. Nabilinan ko na rin ang mga maid roon na may iuuwi akong girlfriend. Pina ligpit at linis ko na ang lahat. Maliban sa mga larawan nito na nasa room ko. "S-sino ka ba?" muling tanong nito na gising na p
Pagbalik ko ng headquarters dinampot ko lang ang cellphone ko at lumabas na rin ako kaagad. Wala akong time para makipag plastikan sakanilang lahat. Lalo lang akong naiinis sa mga sinasagot nila sa'akin. Kung ayaw nilang kumilos ako ang gagawa ng paraan. Kaagad akong pumasok sa sasakyan ko at nag drive papalayo rito. Nagpatulong na rin ako sa mga ilang kaibigan namin at nagbabakasakali ako na kapag mas maraming mag hanap, may mas malaking chance na mahanap namin ang asawa ko. Kasalukuyang nagda drive ako nang tumawag si Ate, hayan na naman siya sa pangungulit sa'akin na umuwi nang Mansyon. Hindi niya ba maintindihan ang nararamdaman ko, nawawala ang asawa ko at pwedeng mapahamak ang mag-ina ko kapag mas lalong tumatagal na hindi ko ito nakikita. Nag off ako nang cellphone para walang maka istorbo sa'kin, papunta naman ako sa bahay ni Mackenzie doon na lang napag usapan ng brotherhoods na magkita kita at para pag usapan ang mga plano at hakbangin na gagawin namin sa paghahanap. Maswer
Habang nagtatakbo ako palayo sa bakanteng gusali kung saan ako dinala nang masamang taong yon. Hanggang sa naririnig ko na ang boses ng mga tauhan niya."Hoy! babae sabing tumigil ka," sigaw nito, pero hindi ako lumilingon kahit anong gawin nila hindi nila ako mahuhuli. Hanggang sa nagpa putok na ito ng baril para lang tumigil ako, pero hindi pa rin ako nag patinag. Bahala sila humabol ng humabol, kailangan kung umalis dito. Mas binilisan ko pa ang pag takbo, sapagkat hindi nila dapat ako maabutan, dahil mas manganganib ang buhay naming mag-ina kung sakaling makukuha nila ulit ako. Kahit masakit na at nagkanda paltos paltos na ang paa ko tuloy pa rin ako sa pag takbo. "Poon, tulungan niyo nawa akong maka alis sa lugar na 'to," mahinang usal ko. Dahil pagod na pagod na rin ang katawan ko at gusto ko nang sumuko pero hindi talaga pwede. Tumakbo pa ako ng mabilis hanggang sa hindi ko namalayan ang sasakyan na umaandar at nabangga ako. Napa higa ako sa sahig at bago ako mawalan ng malay
Maraming tao na ang nakiki usyoso. But I don't care anymore. Hindi nila ako mapapa alis rito. Sa wakas bukas ang pintuan. Nanlilisik ang mga mata ko at inundayan ko ng suntok na magkasunod si Alexis. "Talagang sinasagad mo ang pasensya ko." maangas na wika ko. Tumayo ito at bumuga ng dugo na.
"Chill! Bro. Hindi naman galit ang ate mo. She's been giving you a piece of an advise. Kung ganon swerte mo saka alam ko rin naman na mabait siya." singit ni Clark. "Alam ko." matipid na sagot ko sabay labas at sinundan ko si Julianna at Alliana. Gusto kong malaman ano bang pinag-uusapan nila.
Dahil bagot na bagot ako sa office naisipan ko na nalang na tawagan ang girlfriend ko. Alam ko na magla-lunch break na siya ngayon, may bago rin naman siyang cellphone kaya naisipan ko siyang tawagan. Dahil miss na miss ko na siya at gusto ko siyang makita, kinuha ko ang cellphone ko at nag dial
Naabutan ko itong nakahiga naman. Lakas trip talaga nito kahit kailan. "Ikaw tanda ka, minamadali mo ko tapos nakahiga ka pa naman pala." sambit ko. At ang loko-loko ay tinawanan lang ako ng mapadaan pa ako sa gilid niya bigla niya akong hinaklit at napa higa ako sa dibdib nito. Nagkanda duling-dul







