All Chapters of พันธนาการยอดรัก: Chapter 11 - Chapter 20

“กลิ่นแปลกๆ นะครับนาย”ราชิตเอนตัวไปกระซิบกระซาบใกล้ๆ ผู้เป็นนาย ชยุตม์มองนักท่องเที่ยวที่เข้ามาใช้บริการดูแปลกกว่านักเที่ยวธรรมดาทั่วไป โดยเฉพาะผู้ชายรูปร่างล่ำๆ ท่าทางเถื่อนๆ หกคนที่อยู่ด้านหน้าเวที“สั่งเครื่องดื่มไปก่อนนะ ฉันขอไปทำธุระสักครู่”พูดจบชยุตม์ก็เดินตรงดิ่งไปทางเคาน์เตอร์ทันที แต่ด้วยความที่หญิงสาวไม่ทันได้สังเกตว่ามีใครบางคนกำลังย่างสามขุมเข้ามาหา จึงทำให้ร่างของทั้งสองปะทะกันอย่างจัง ดีที่ชยุตม์รีบตวัดลำแขนคล้องกระชับเอาเอวบางไว้ ไม่เช่นนั้นหล่อนอาจจะหงายล้มลงไปกองกับพื้นอย่างไม่เป็นท่าแล้ว“ว้าย…ขอบคุณนะคะ” เวลัญจ์อยากจะโกรธแขก แต่ก็ต้องข่มอารมณ์อย่างสุดความสามารถ ก่อนจะรีบเบี่ยงตัวไปยืนอยู่ห่างๆ “เอ่อ...ไม่ทราบว่าคุณพูดภาษาอังกฤษได้หรือเปล่าคะ”“ผมพูดไทยได้” ชยุตม์ดัดเสียงเพื่อไม่ให้หล่อนจำได้ ดวงตากลมโตของหญิงสาวพยายามจับจ้องใบหน้าที่เต็มไปด้วยหนวดเครารกครึ้ม หากแสงสลัวทำให้มองไม่ชัดเจนนัก“คุณจะไปไหนเหรอคะ”“ผมจะไปห้องน้ำ เพิ่งมาเที่ยวที่นี่เป็นครั้งแรกก็เลยไม่รู้ว่าจะไปทางไหน” ชยุตม์มองร่างสมส่วนในชุดรัดรูปสีดำไหล่เฉียงจนคนถูกมองเริ่มออกอาการประหม่า“เดี๋ยวฉันให้

“คนผีบ้าเอ้ย ฉันขอสาปแช่งให้คุณติดโรค ให้เป็นหมัน เชื้อหื่นๆ จะได้ไม่ต้องถ่ายทอดสู่ใครได้อีก” แม้จะตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ ปากสีแดงสดก็ต่อว่าซะเขาไม่มีความดีหลงเหลืออยู่เลย“เชื้อหื่นๆ จะถ่ายทอดให้ลูกของคุณกับผมเท่านั้น ผู้หญิงคนอื่นๆ ไม่มีสิทธิ์แล้ว”เวลัญจ์อ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างอย่างคาดไม่ถึงกับความคิดที่โคตรจะเอาเปรียบของเขา“ไม่ต้องตกใจหรอกคนสวย พวกเราค่อยเป็นค่อยไป แต่ผมจะย้ำและยืนยันเลยว่าทุกอย่างที่ผมพูดออกมานั้น มันจะต้องเป็นจริงอย่างแน่นอน ร้อยเปอร์เซ็นต์” ชยุตม์ระบายยิ้มจนตาหยีใส่ใบหน้าสวยพร้อมกับโน้มจมูกเข้าไปคลอเคลียข้างแก้มระเรื่อราวกับราชสีห์ดอมดมอาหารเลิศรส ความปรารถนาที่อัดแน่นในใจทำให้ปากร้อนไม่รีรอที่จะกดหนักๆ หนึ่งฟอด“อุ๊ย…คนบ้า...หยุดเดี๋ยวนี้...” หล่อนอุทานเสียงหลง พยายามขืนตัวให้หลุดพ้นจากพันธนาการของนักล่า เจ้าพ่อหนุ่มรู้สึกรำคาญจึงใช้มือหนาเลื่อนจากเอวบางขึ้นไปตรึงที่ท้ายทอยเอาไว้ แล้วเข้าครอบครองริมฝีปากอิ่ม บดจูบ กดคลึงผะแผ่วอย่างถนัดถนี่“ฮื่ม…”แม้เขาจะรุกหนักและเรียกร้องมากแค่ไหน ก็ไม่ทำให้หนูหริ่งแสนดื้อยอมศิโรราบลงได้ หญิงสาวยังคงออกฤทธิ์ออกเดชด้วยการเม

“ไม่ต้องกลัว ยังไงคุณก็ต้องเจอเข้าสักวัน” มือหนาประคองแก้มนวล พร้อมกับก้มลงจูบกลีบปากอิ่มเนิ่นนานกว่าปกติ ก่อนจะผละห่างออกมา“คุณมาช่วยฉันเพื่ออะไร หรือทำให้ฉันตายใจแล้วขายเมกาให้”“ผมบอกแล้วไง ถ้าอยากได้จริงๆ ผมไม่รอนานขนาดนี้หรอก พ่อคุณรักที่นี่และไม่อยากขาย จึงมอบให้เพื่อนที่ต่อสู้กันมาดูแล แต่พ่อคุณไม่รู้หรอกว่าเม็ดเงินและผลประโยชน์อันมหาศาลของธุรกิจอบายมุขพวกนี้ เปลี่ยนให้เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดได้ไม่ยาก”เวลัญจ์แปลกใจเป็นครั้งที่สอง “คุณรู้…” หล่อนเอียงหน้ามองเขาและจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่คม“ผมทำงานเกี่ยวกับธุรกิจ ‘อาบ-อบ-นวด’ มานาน แต่ไม่ได้ลงอ่างนะคุณ ธุรกิจพวกนี้สร้างกำไรมหาศาลอยู่แล้ว บางคนอาจจะมีธุรกิจมืดอยู่เบื้องหลังควบคู่ไปด้วย” เขาแกล้งเย้าให้หล่อนผ่อนคลาย“รู้ลึกรู้จริงแบบนี้ ทำด้วยหรือเปล่าคุณนะ”“ตัวผมกับคนชุดกากีพวกนั้นไม่ค่อยจะถูกโฉลกกันสักเท่าไหร่หรอก เอาเป็นว่าผมพร้อมจะซื้อถ้าคุณอยากขาย”“ฉันไม่…” เวลัญจ์จะย้ำความตั้งใจเดิมแต่ปลายนิ้วชี้แตะลงบนกลีบปากนุ่มเสียก่อน ทำให้หญิงสาวต้องหยุดและสบตาคมที่คาดเดาได้ยากเสมอ“ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วไปพบนายณรงค์ก่อนเถอะ” ชยุตม์คลี

“แม้เอกสารจะถูกตบแต่ง ข้อมูลในคอมถูกลบ แต่เธอไม่ได้ลบฐานข้อมูลที่อยู่ในเซิฟเวอร์ ฉันเป็นโปรแกรมเมอร์คนหนึ่ง เรื่องแค่นี้จิ๊บๆ เข้าใจเอาไว้ด้วย”จัสมินถึงกับผงะ เพราะลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท ณรงค์เองก็ไม่รอบคอบ มัวแต่มั่นใจว่าตัวเองเอาอยู่ทุกเรื่อง “แกไม่มีวันชนะน้าณรงค์กับเกศนีย์ได้หรอก”“คนชั่วต่างหากที่ไม่มีวันชนะ” เวลัญจ์ประกาศกร้าวและมองผู้คิดร้ายแทบไม่กะพริบตา ทว่าวินาทีนั้นเอง ท่าทีของจัสมินก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน มีแววตาและรอยยิ้มที่หยามหมิ่นปรากฏขึ้นทั่วไปใบหน้า“ถ้าคิดว่าตัวเองแน่ก็ถามคนข้างหลังก่อนนะ ว่าใครจะเป็นฝ่ายชนะ นังโง่!” ประโยคนั้นทำให้เวลัญจ์เป็นฝ่ายผงะแทน และรีบตวัดปลายปืนไปข้างหลัง แต่ก็ช้าไป...เมื่อมีของหนักๆ กระแทกลงมาที่ต้นคอจนหล่อนล้มทั้งยืน แต่ก่อนจะหมดสติหญิงสาวก็เห็นหน้าคนทำลางๆ“อาณรงค์...” ร่างบางพึมพำแล้วทุกอย่างก็ดับวูบไปในที่สุด ณรงค์ก้มหน้ามองเวลัญจ์อย่างสะใจพร้อมกับยกมือเท้าสะเอว“จะทำอะไรก็ควรปรึกษากันก่อนนะจัสมิน ถ้าฉันกับคุณณรงค์ไม่เอะใจแล้วกลับมา ป่านนี้เธอโดนรวบตัวไปแล้ว” เกศนีย์เดินไปตบจัสมินจนหน้าสะบัดหัน “คราวหน้าอย่าทำอะไรนอกเหนือคำสั่งแบบนี้อีก

ขณะที่ฝ่ายณรงค์กำลังวุ่นวายอยู่กับการตามหาเวลัญจ์กันจ้าละหวั่น ด้านชยุตม์ก็ยืนมองใบหน้าขาวซีดเหมือนขาดโลหิตของหญิงสาว ซึ่งนอนนิ่งไม่ได้สติอยู่บนเตียงมาแล้วสามวันเต็มๆ ผมที่ยาวสลวยดำขลับถูกตัดและซอยให้สั้นเพราะมีบางส่วนโดนไอร้อนจากเปลวเพลิงเผาไหม้ แผลหนักๆ จะอยู่ที่บริเวณลำขาใต้หัวเข่าอันเกิดจากการถูกชั้นวางแฟ้มเอกสารล้มทับ แต่โชคยังดีที่เจ้าพ่อหนุ่มเข้าไปช่วยเอาไว้ได้ทัน ไม่อย่างนั้นหล่อนจะเป็นยังไงก็มิอาจมโนภาพได้ พอคิดมาถึงตรงนี้หัวใจแกร่งก็โหวงเหวงและเย็นยะเยือกไปฉับพลัน“เกิดอะไรขึ้นลัญจ์ ทำไมคุณต้องเอาชีวิตไปแลกกับคนชั่วๆ พวกนั้นด้วย ผมไม่เข้าใจเลยจริงๆ” ชยุตม์พึมพำด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม จนกระทั่งประตูห้องถูกเปิดเข้ามา“คุณหนู!” เดชเห็นสภาพเจ้านายสาวก็ตกใจ พลางรีบสาวเท้าเข้าไปดูใกล้ๆ “พวกมันคิดจะเผาคุณหนูทั้งเป็นเพื่อปกปิดความชั่วของตัวเอง ไอ้พวกนรกส่งมาเกิด กินบนเรือนขี้รดบนหลังคา” เดชสบถอย่างโกรธแค้น ก่อนจะหันไปมองร่างสูงที่ยืนติดกับหัวหัวเตียง “ขอบคุณมากนะครับที่ช่วยคุณหนูของผมไว้ ฝากเธอด้วย เพราะเธอไม่เหลือใครอีกแล้ว” เดชพนมมือไหว้ชยุตม์แล้วหันไปมองเวลัญจ์อย่างสงสารจับใจ เพรา