《ทะลุมิติมาเป็นชายา ของตัวร้ายในนิยายที่จบแล้ว》全部章節:第 31 章 - 第 40 章

146 章節

บทที่ 31 ลืมตัว

ฉับพลัน มือหนาคว้าเอวบางไว้แน่น ก่อนจะขยับขึ้นคร่อมร่างนางไว้“เซียวเยี่ยน! ท่านจะทำอะไร!” หญิงสาวตวาดลั่น มือเล็กผลักร่างสูงออก“ยังต้องถามอีกหรือ ในเมื่อองค์หญิงกล้าท้าทายข้าก็ต้องรับผลกรรมนั้นเถิด”เขามองสตรีใต้ร่างด้วยความรู้สึกพลุ่งพล่านและยังรู้สึกว่าเขากำลังรุ่มร้อนขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุด้วย ผิวของนางที่สัมผัสถูกมือเขานั้นนุ่มลื่นและอุ่นซ่านจนสติเริ่มเตลิดเซียวเยี่ยนไม่ฟังเสียงคัดค้านใดอีก เขาฉีกทึ้งเสื้อชั้นนอกของนางจนขาดวิ่นด้วยอารมณ์ดิบเถื่อน ปลุกปั่นความปรารถนาเบื้องลึกให้ตื่นขึ้นมาจนยากจะระงับหลี่ซูเยว่พยายามดิ้นรนแต่กลับถูกจุมพิตที่รุนแรงและเอาแต่ใจปิดกั้นเสียงประท้วงจนมิด มือหนาลูบไล้ไปตามผิวเนื้ออย่างหิวโหยริมฝีปากของเขาเลื่อนต่ำลงมาสัมผัสที่เนินเนื้อนุ่มขาว หลี่ซูเยว่เอ่ยเสียงสั่นพร่า“ท่านบอกว่ารังเกียจข้า จะไม่แตะต้องข้าแล้วไม่ใช่เหรอ ลูกผู้ชายหรือลูกหมาถึงไม่รักษาคำพูดเช่นนี้”“ทำไม กลัวแล้วหรือ ไม่เก่งอย่างปากแล้วหรือ?”“ท่านกำลังทำลายศักดิ์ศรีของข้า บีบบังคับข้า”“องค์หญิง ข้าหาใช่คนดีอะไร ท่านกับข้า พวกเรามาไกลเกินที่จะใช้คำว่าบีบบังคับแล้วมิใช่หรือ”หลี่ซูเยว
last update最後更新 : 2026-05-02
閱讀更多

บทที่ 32 ยังไม่ปล่อยอีก

“ท่านอ๋อง! ข้าน้อยมาช่วยแล้ว...”เสียงของโม่ฉิงขาดห้วงไปในทันทีที่บานประตูไม้กระแทกเปิดออกองครักษ์นับสิบชะงักค้างอยู่กับที่ประดุจถูกสาปเป็นหินภาพตรงหน้าคือฉินอ๋องผู้สูงศักดิ์ที่บัดนี้สภาพอาภรณ์หลุดลุ่ย ทับซ้อนอยู่บนร่างขององค์หญิงหลี่ซูเยว่ที่เสื้อผ้าขาดวิ่นจนเห็นผิวขาวผ่องรำไร โดยที่ทั้งคู่ยังคงพัวพันกันอยู่บนเตียงในท่วงท่าที่ชวนให้คนมองต้องหน้าแดงก่ำไปถึงใบหู“ไสหัวออกไปให้หมด!”เสียงตวาดกร้าวของเซียวเยี่ยนดังก้อง ดวงตาวาวโรจน์ด้วยโทสะที่ถูกขัดจังหวะในช่วงเวลาสำคัญเขาใช้แผ่นหลังกว้างกดร่างบางไว้มิดชิด ไม่ยอมให้ใครได้เห็นนวลเนื้อของนางไปมากกว่านี้แม้แต่ปลายนิ้วโม่ฉิงที่ยืนอ้าปากค้างรีบดึงสติกลับมาพร้อมกับกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะกระแอมไอออกมาคำใหญ่เพื่อแก้เก้อ“อ้อ...ท่านอ๋องสบายดี...สบายดีจริงๆ ด้วยขอรับ ข้าน้อยถอยแล้ว เชิญท่านอ๋องตามสบาย...”สิ้นคำ องครักษ์คู่ใจก็ถอยร่นออกไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับประตูที่ปิดลงอย่างแน่นหนาและเงียบเสียงลงทันใดด้านนอกไม่รู้เป็นอย่างไรแล้ว ทว่าด้านในบัดนี้กำลังต่อสู้กันอย่างหนักแม้จะถูกขัดจังหวะครู่หนึ่ง“ปล่อยข้านะ ท่านอ๋อง คนของท่านมาแล้วพวกเราสมค
last update最後更新 : 2026-05-02
閱讀更多

บทที่ 33 ติดใจ

แววตาของหลี่ซูเยว่เต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน ริมฝีปากแดงระเรื่อและบวมเจ่อ นางสูดหายใจลึกพยายามตั้งสติ ดวงตาไหวระริก สมองเริ่มประมวลผลอย่างรวดเร็วภายใต้สภาวะวิกฤตที่จวนตัวเช่นนี้‘การค้าคราวนี้ข้าจะขาดทุนหรือเปล่า การเอาตัวเข้าแลกเพื่อซื้อความปลอดภัยในระยะยาว มันคุ้มกันหรือเปล่า’เมื่อเห็นนางเงียบงันเขาก็หัวเราะเสียงต่ำในลำคอแฝงแววคุกคาม และจากนั้นเขาก็ไม่ให้โอกาสนางได้คิดอีกต่อไปจูบอันร้อนแรงถูกกดลงบนริมฝีปากอย่างดุดันและเรียกร้องรสสัมผัสครั้งนี้เต็มไปด้วยความโหยหาที่ถูกปิดบังและอัดอั้นมาอย่างยาวนาน ฝ่ามือหนาที่ร้อนระอุเริ่มลูบไล้ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกายที่นางพยายามปกปิด“อื้อ...เซียว...เยี่ยน...อย่า...”นางถูกเขาจูบจนกระทั่งร่างกายอ่อนระทวย เขาช่วงชิงลมหายใจไม่คิดถอนออกและอ่อนข้อให้เลยแม้แต่น้อยหญิงสาวถูกเขาบุกรุกริมฝีปากอยู่ครู่ใหญ่ แม้จะครางประท้วง แม้จะขัดขืนแต่เขาก็เหมือนหินก้อนใหญ่ที่ทาบทับ ไม่อาจขยับเขยื้อนและไม่อาจผลักไสในที่สุดนางก็ยอมแพ้จนสิ้นท่า หลี่ซูเยว่ครางประท้วงในลำคอเมื่อมือของเขาเลื่อนต่ำลงไปสัมผัสกับผิวเนื้ออ่อนนุ่มที่โคนขา ความรุนแรงที่แฝงไปด้วยชั้นเชิ
last update最後更新 : 2026-05-02
閱讀更多

บทที่ 34 ข้าไม่ไหวแล้ว

หลี่ซูเยว่บังเกิดอาการร้อนผ่าวและเสียวซ่านขึ้นมาโดยฉับพลัน แม้ว่านางจะพยายามปฏิเสธเขาในใจ แต่ร่างกายนี้กลับตอบสนองประดุจรับรู้เจ้าของเพียงเขาสัมผัสด้วยปลายลิ้น ผลอิงเถาที่ปลายยอดก็ชูช่อแข็งชันรอรับสัมผัสนั้นอย่างลืมตัวปลายลิ้นหนาดูดรวบและตวัดเลียรอบป้านถันสีชมพู จากนั้นก็กระดกเลียผลอิงเถาช้า ๆ แล้วดูดรวบเข้ามาในปาก ดุนลิ้นดึงดันราวกับเด็กทารกที่กำลังหิวโหยมืออีกข้างของเขาไม่ปล่อยว่าง ยังขยำเต้าสีขาวน้ำนมจนขึ้นรอยแดงก่ำ ปลายนิ้วคลึงเคล้าที่ยอดถันหยอกเย้าจนนางเสียวซ่าน บังเกิดความรู้สึกเหมือนถูกกระแสไฟแรงสูงแล่นผ่านร่างกายทำให้นางพร่าเลือนไปหมดนางกัดปากแน่น ไม่ยอมให้ตัวเองส่งเสียงครางออกมา“ยอมแพ้เสียเถิดเยว่เอ๋อร์...ร่างกายของท่านต้องการข้า ปิดบังไม่ได้เลยแม้แต่น้อย”“ข้า...ไม่ชอบท่าน”หลี่ซูเยว่ยังคงอยากเอาชนะ แม้ว่าจะเป็นเพียงคำพูดเล็ก ๆ ก็ตามเซียวเยี่ยนกลับชื่นชอบเสียงสั่น ๆ ของนางนัก เขายิ้มพร้อมกับขยับริมฝีปากมาดูดถันของนางอีกข้างทำให้คนที่บอกว่าไม่ชอบเขาเสียวสะท้านจนต้องแอ่นหยัดกายขึ้นอย่างลืมตัวเซียวเยี่ยนไล้ลิ้นรอบปลายถันอย่างช้า ๆ จากนั้นก็ดูดอย่างตะกละตะกลามมือข้างหนึ
last update最後更新 : 2026-05-02
閱讀更多

บทที่ 35 เร่งเร้า

“อื้อ...ท่านอ๋อง....”เสียงครางหลุดรอดจากริมฝีปากบางเบาหวิวราวกับเสียงลมพัดผ่าน ร่างกายของนางบัดนี้อ่อนระทวยลึกลงไปในอ้อมกอดแกร่งอย่างคนสิ้นไร้ซึ่งเรี่ยวแรงจะขัดขืน“ทำไม...ทนไม่ไหวแล้วหรือ”“ขะ...ข้า...”หญิงสาวบังเกิดอาการเสียวซ่านจนสั่นไปทั้งตัว ทุกจังหวะการไล้เลียของปลายลิ้นหนาทำให้นางแทบจะทนไม่ไหว“องค์หญิงเคยบอกข้าว่าชอบให้เรียกว่าเยว่เอ๋อร์ เช่นนั้นนับจากนี้ข้าจะเรียกท่านเช่นนี้ เยว่เอ๋อร์...ชอบใช่หรือไม่?”“อยากเรียกอะไรก็ตามใจเถอะ จะพูดมากไปไย”“เช่นนั้นนับจากนี้ จนกว่าจะถึงเมืองหลวง ท่านคือพระชายาของข้า เยว่เอ๋อร์ของข้า”ลิ้นหนาเริ่มจังหวะการเล้าโลมที่หนักหน่วงสลับเบาหวิวเข้าจู่โจมจุดอ่อนไหว ทั้งตวัดดูดกลืนหยาดน้ำรักของนางอย่างหิวกระหายราวกับนักเดินทางที่ขาดน้ำมาแสนนานกลิ่นหอมแห่งราคะที่อบอวลอยู่ภายใต้จมูกยิ่งเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่โหมกระพือไฟใคร่กระสันให้พุ่งพล่านจนยากจะดับลงได้ง่าย ๆหลี่ซูเยว่จิกเล็บลงบนบ่าหนาของเขาจนจมลึกเข้าไปในผิวเนื้อ ระบายความเสียวที่มากล้นจนนางหายใจไม่ทัน ประหนึ่งว่าอากาศรอบกายกำลังจะเหือดแห้งหายไปใบหน้าทรงเสน่ห์แดงก่ำและสะท้านเฮือกทุกครั้งที่ปลาย
last update最後更新 : 2026-05-02
閱讀更多

บทที่ 36 ครอบครอง

เขาออกแรงเร่งกระแทกเอวสอบรุนแรงขึ้น หลี่ซูเยว่เสียวซ่านจนแหงนเงยใบหน้าไปเบื้องหลัง หลับตาพริ้มฟังเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่เกิดขึ้นอย่างน่าอาย“ซะ...เซียวเยี่ยน...เบา...เบาหน่อย เสียงดัง”“ทำไม...เสียวไม่ใช่หรือ จะกลัวเสียงดังไปไย”“มีคนข้างนอก...”เซียวเยี่ยนกลับเอ่ยว่า “พวกเขาหูหนวกไปแล้ว อย่าสนใจ”“ท่านอ๋อง อื้อ...เบา ๆ ข้าอาย”วาจาของนางทำให้เขาพึงพอใจ เขาก้มลงต่ำกัดปากของนางแรง ๆ แล้วจูบหนักหน่วงทั้งยังเอ่ยว่า“ครางออกมาสิ ร้องออกมาสิ!”“ท่านบ้าไปแล้ว อื้อ...”ถึงจะกล่าวตำหนิเขา แต่นางกลับร่อนเอวรับเขาอย่างสอดประสาน แต่ปากก็ยังคงกลั้นเสียงครางเอาไว้สุดชีวิตเซียวเยี่ยนแข็งคึกยิ่งนัก ตั้งแต่เขากลายเป็นราชบุตรเขยแห่งแคว้นฉาง ได้ร่วมหลับนอนกับนางคราหนึ่งในวันที่เข้าห้องหอนับจากนั้นเขาก็ไม่เคยได้ร่วมหลับนอนกับนางหรือสตรีใดอีกเวลาผ่านมาหลายเดือนแล้วที่เขาเอาใจใส่เพียงเรื่องการต่อสู้กับพี่ชายของนาง จนทำให้เขาละเลยเรื่องอารมณ์ทางกายไปในวันนั้นหลี่ซูเยว่ดูไม่เหมือนวันนี้ นางแข็งทื่อและเขินอายทว่าวันนี้กลับต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง นางสามารถสอดรับประสานกับเขาได้อย่างดียิ่งเสียงครางหวานแผ่ว
last update最後更新 : 2026-05-02
閱讀更多

บทที่ 37 พระชายาของข้า

หลี่ซูเยว่เองก็รู้สึกเหนื่อยล้า นางสูดลมหายใจเข้าลึกหลายครั้งเพื่อคลายอาการอ่อนเพลีย กระทั่งสัมผัสได้ถึงน้ำข้นเหนียวที่เปียกชื้นระหว่างช่วงอกของตนเองจึงก้มมาดูหลี่ซูเยว่ตกใจยิ่ง นางเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตกใจระคนห่วงใย“ท่านอ๋อง...เลือดของท่านออกมากเพียงนี้ ข้าบอกให้ท่านเบา ๆ ไยไม่รู้จักรักษาตัว กว่าที่ข้าจะทำให้ท่านฟื้นขึ้นมาได้ต้องออกแรงไปไม่น้อย นี่ไม่นับว่าเสียเปล่าหรือ”ชายหนุ่มขยับกายลุกขึ้นแล้วก้มมองผ้าพันแผลชุ่มเลือดของตนเองและหน้าอกของนางที่ถูกละเลงทาด้วยเลือดของเขา สีหน้าของนางเต็มไปด้วยความไม่พอใจ จู่ ๆ ก็ทำให้เขารู้สึกว่านางงดงามยิ่งและเกิดอารมณ์ฮึกเหิมขึ้นมาอีกครั้งเขาประทับริมฝีปากลงมาจูบนาง หญิงสาวดันใบหน้าเขาออกเมื่อรับรู้ถึงอาการแข็งชันของบางสิ่งบางอย่างที่หน้าขา“ถ้าขืนท่านยังฝืนอีกครั้ง ครานี้ท่านอาจตายได้นะ อย่าหาว่าข้าไม่เตือน”“คำว่าตาย ยังห่างไกลตัวข้านักอย่าห่วงเลย” เขาเอ่ยหน้าตายแล้วจับแก้มของนางทั้งยังบีบเบา ๆ จากนั้นจึงตะโบมจูบลงมาอย่างหื่นกระหาย“พอแล้ว แผลท่าน หากว่ากำเริบอีกข้าไม่รักษาให้จริง ๆ ด้วย”“องค์หญิงโปรดวางใจ ข้ายังมีหมอเก่ง ๆ รอบกาย ไม่ทำให้องค
last update最後更新 : 2026-05-02
閱讀更多

บทที่ 38 หาทางเข้าเมืองหลวง

ไอระเหยจากน้ำอุ่นที่อบอวลอยู่ภายในถังไม้ใบใหญ่ช่วยปัดเป่าความเหนื่อยล้าและคราบราคะให้จางหายไปจนสิ้น ด้วยความสามารถอันยอดเยี่ยมของเหล่าทหารใต้บังคับบัญชาของเซียวเยี่ยน ทำให้นางได้รับความสะดวกสบายอย่างไม่น่าเชื่อท่ามกลางสถานที่รกร้างแห่งนี้หลี่ซูเยว่ในยามนี้ผลัดเปลี่ยนมาสวมอาภรณ์ชุดใหม่สีดำสะอาด ที่ถูกจัดเตรียมไว้ในหีบสมบัติซึ่งซ่อนอยู่ในที่ลี้ลับแห่งนี้นางรู้สึกสบายตัวขึ้นมาก ผมยาวสลวยที่เพิ่งแห้งสนิทถูกรวบไว้อย่างหลวมๆ เผยให้เห็นลำคอระหงที่บัดนี้มีรอยสีกุหลาบจางๆ ประดับอยู่ประปรายหลังจากที่นางจัดการดูแลเย็บแผลและพันผ้าสะอาดให้เซียวเยี่ยนเรียบร้อย นางก็จัดการเคี่ยวยาให้เขาในขณะที่คนของเขาก็เข้ามารายงานด้วยท่าทางเคร่งขรึม พร้อมกับนำอาหารมาให้นางและเซียวเยี่ยนกิน พวกเขาปรึกษากันด้วยเสียงอันเบายิ่ง หลี่ซูเยว่ต้มยาไปกินหมั่นโถวไปพร้อมกับพยายามเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ เสียงพวกเขาไม่ดังนักแต่นางอยู่ในห้องด้วยจึงได้ยินทุกอย่างที่แท้เขาก็ถูกเซียวป๋อน้องชายของเขาหักหลังเป็นไปตามนิยายไม่ผิดเพี้ยน เพียงแต่ที่ผิดแผกก็คือเซียวเยี่ยนยังไม่ตาย บัดนี้เซียวป๋อกำลังส่งคนออกตามล่าเซียวเยี่ยนไปทุกที่กร
last update最後更新 : 2026-05-02
閱讀更多

บทที่ 39 จำใจ

โม่ฉิงเอ่ยถาม “แล้วแผนการเดินทางของท่านอ๋องคืออย่างไรขอรับ”“ช่วงนี้แคว้นเป่ยของเรามีพ่อค้าม้าเข้ามาไม่น้อย เช่นนั้นด้วยจำนวนบุรุษที่มากและสะดวกแก่การเดินทาง เจ้าไปเตรียมการปลอมเป็นพ่อค้าม้าเพื่อเข้าเมืองหลวง”“ขอรับท่านอ๋อง” จากนั้นโม่ฉิงก็มองมาที่หลี่ซูเยว่ “แล้วพระชายาเล่าขอรับ ในขบวนพ่อค้าม้าล้วนเป็นบุรุษ หากมีสตรีเดินทางด้วยอาจจะทำให้ผู้อื่นสงสัย”หลี่ซูเยว่หันมามองเขา ในใจตื่นตระหนกเล็กน้อยเมื่อเขาจ้องมองนางด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ ไม่ใช่ว่าตัวร้ายตัวนี้ได้นางแล้วจะทิ้งเอาไว้กลางทางหรอกนะเซียวเยี่ยนเอ่ยว่า “ข้าจัดการเอง เจ้าหาองครักษ์หญิงมาสักสองสามคน ปลอมตัวเป็นสาวรับใช้เพิ่มก็พอ รวมทั้งจัดหาม้าและจ้างสำนักคุ้มภัยที่มีชื่อเสียงเพื่อให้แนบเนียนยิ่งขึ้น”“ขอรับท่านอ๋อง คงต้องใช้เวลาราวสองสามวันขอรับ”“ได้ เช่นนั้นก็ให้คนเร่งไปจัดการเถิด”หลังจากคนของเขาออกจากห้องไปจนหมด หลี่ซูเยว่ก็เอ่ยถามทันที“ท่านอ๋อง ท่านจะให้ข้าปลอมเป็นผู้ใดในขบวนการค้าของท่านหรือ สาวรับใช้หรือเจ้าคะ”เซียวเยี่ยนยกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาคมพราวระยับยามจ้องมองสตรีที่นั่งอยู่ข้างกาย“องค์หญิงสูงศักดิ์เพียงนี้ จะให้เป็นส
last update最後更新 : 2026-05-02
閱讀更多

บทที่ 40 ตัวละครก็มีชีวิต

ยามค่ำคืนคืบคลานเข้ามา เซียวเยี่ยนหลับลึกอยู่บนเตียงหลังจากที่หลี่ซูเยว่เคี่ยวเข็ญให้เขาทานยาแรงเพื่อระงับพิษบาดแผลที่กำเริบขึ้นหญิงสาวมองดูร่างสูงใหญ่ที่หลับสนิทก่อนจะค่อยๆ ลุกขึ้นเดินเลี่ยงออกมาด้านนอกเพื่อรับอากาศบริสุทธิ์ คงเป็นเพราะนางนอนหลับไปเมื่อกลางวันไปแล้วรอบหนึ่งจึงทำให้บัดนี้ยังไม่มีอาการง่วงนอนภายนอกเรือนโม่ฉิงยังคงยืนตระหง่านอารักขาอยู่หน้าประตูด้วยท่าทางองอาจ เมื่อเห็นนางเดินออกมาเขาจึงเอ่ยถามด้วยความเคารพ“พระชายา เหตุใดจึงยังไม่พักผ่อนหรือขอรับ”“ข้านอนไม่หลับ คืนนี้หิมะไม่ตกท้องฟ้าเปิด ข้าอยากมาดูดาวสักหน่อย”นางตอบเสียงเรียบ พลางมองมือของโม่ฉิงในตอนที่เขายกขึ้นประสานทำความเคารพนาง“ผ้าพันแผลนั่นสกปรกและเกรอะเลือดแล้ว องครักษ์โม่ข้าเป็นหมอ ให้ข้าดูแผลให้ท่านดีหรือไม่”โม่ฉิงรีบก้มลงดูข้อมือของตัวเอง หลังจากได้รับบาดเจ็บเพราะต้องติดตามหาท่านอ๋อง เขาจึงพันแผลเอาไว้ลวก ๆ ไม่มีเวลาสนใจว่าตนเองเป็นเช่นใด“ไม่เป็นไรขอรับ ไกลหัวใจนัก ไม่รบกวนพระชายา”หลี่ซูเยว่อดรนทนไม่ได้ “องครักษ์โม่ ท่านมีหน้าที่ดูแลความปลอดภัยของท่านอ๋อง ท่านจะเจ็บป่วยไม่ได้ท่านเข้าใจหรือไม่ แผลที่ท่
last update最後更新 : 2026-05-02
閱讀更多
上一章
123456
...
15
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status