หลี่ซูเยว่โกรธจนใบหน้าแดงก่ำ “ท่านควรจะบอกข้าก่อน รู้หรือไม่ว่าข้ากลัวเพียงใด พวกเขายังวางยากำหนัดข้าด้วย”“ข้ารู้จึงเตรียมยาถอนพิษให้พร้อม ยาที่ท่านดื่ม นอกจากจะถอนพิษสลายพลังแล้ว ยังช่วยขับพิษกำหนัดอีกด้วย ท่านดูสิ ตอนนี้อาการหายไปแล้วมิใช่หรือ”หลี่ซูเยว่สำรวจร่างกายตนเอง อาการร้อนรุ่มหายไปแล้วจริง ๆ แต่ถึงอย่างนั้นนางยังไม่ยอมยกโทษให้เขา นางเชิดหน้าเอ่ยพ้อ“ข้าไม่นับว่าท่านช่วยข้า นี่เป็นสิ่งที่ท่านสมควรทำ ท่านทำให้ข้าเหมือนตกนรกอยู่ครู่หนึ่ง”น้ำเสียงของชายหนุ่มอ่อนลง “ท่านกลัวมากเลยหรือ”“คนต่ำช้า ข้าเกลียดท่าน ไปไกล ๆ เลยนะ!”ความเสียใจและความหวาดกลัวพุ่งทะยานขึ้นมาพร้อมกันจนเกินจะอดทน หญิงสาวจึงร้องไห้ออกมาในที่สุด เซียวเยี่ยนเห็นน้ำตาเขาก็ถอนหายใจยาว ลูบแผ่นหลังบอบบางปลอบขวัญ“ข้าอยู่นี่แล้ว ข้าไม่ปล่อยให้ผู้ใดล่วงเกินท่านแน่ เอาน่าองค์หญิง ข้าสัญญากับท่านว่าจะพากลับเมืองหลวง ข้าก็ต้องทำตามนั้น เยว่เอ๋อร์เชื่อใจข้าเถอะ อย่าขี้แยไปเลย”“คนเลว คนบ้า ยังจะให้เชื่อใจอะไรอีก ฮึก ฮึก”หลี่ซูเยว่สะอื้นพรางด่าไม่หยุด เซียวเยี่ยนปล่อยให้นางระบายความอัดอั้นจนหนำใจ กระทั่งนางสงบลงบนอกเข
最後更新 : 2026-05-02
