บททั้งหมดของ Divorced My Cheating Husband, Married His Possessive Uncle: บทที่ 21 - บทที่ 30

Zia's POVHuminga ako ng malalim at saka ko ulit hinarap si Ace ng taas-noo. “Ace, hindi mo kasalanan kung bakit ako minamaliit ng pamilya mo. Wala iyong koneksyon sa kung ano kaya mong gawin at patunayan…sa kung anong kaya mong ibigay na datos, pera at kasikatan sa kanila. Minamaliit nila ako, lalo na ang mama mo, dahil kahit minsan ay hindi niya ako kinilala at itinrato ng maayos. Hindi niya ako tanggap bilang kasintahan mo noon pa man at hanggang ngayon ay hindi pa rin niya matanggap na ako ang napangasawa mo,” may diin kong sagot sa kaniya. “At kahit ganoon ang ginagawa sa akin ng mama mo…ng mga pinsan o kahit sinong kamag-anak mo ay wala kang sinabi, Ace. Hindi mo ako nagawang depensahan sa kanila, laban sa mga paratang at pang-aalipusta nila. Pinili mo akong tiisin. Pinili mo akong mapahiya at manliit na lang sa harapan nilang lahat kaysa ang ipagtanggol mo ako. Kahit isang beses ay hindi mo nagawang sitahin o itama ang iyong mama, ang sinuman sa kanila. You just let them do wha

Ace’s POVPaulit-ulit akong napalunok nang mapagtanto ko ang ibig sabihin ni Zia. Nagsimulang kumalat ang init sa buo kong mukha nang makaramdam ako ng hiya. “T-That is not what I meant, wifey. Sorry. Kung sa guest room mo talaga gustong matulog ay wala na akong magagawa. Ang mahalaga naman sa akin ay makapagpahinga ka ng maayos.” Humakbang ako palapit sa kaniya at hinaplos ko ng marahan ang magkabila niyang braso. “Look at me, wifey. Irerespeto ko ang gusto mo kung sa magkaibang kuwarto tayo matutulog habang nagpapagaling ka. Marami pa namang pagkakataon para sa gusto kong mangyari.” Ngumiti ako ng matamis para ipakita sa kaniya kung gaano ako nagsasabi ng totoo. Sa halip sa gantihan niya ako ng ngiti ay tinitigan lang niya ako ng seryoso. Masyado talagang malala ang galit niya ngayon sa akin pero hindi ko siya masisisi dahil malaki rin naman ang nagawa kong kasalanan sa kaniya. Hindi ko naman akalaing mangyayari ang ganoong bagay, kung alam ko lang…Siya naman ang pipiliin ko…sila

Zia’s POV Nagising ako sa mismong sofa kung nasaan ako kagabi. Natulugan ko na halos ang pag-iisip ng kung anong dapat kong gawin para lang maging maayos at pulido ang bawat detalye ng proposal ko para sa Cooper Corporation at magkaroon ako ng pagkakataon na makausap si Mr. Anderson. Naagaw ang pansin ko ng mag vibrate ang cellphone ko. Reminder iyon na may schedule ako ng check-up ngayon. Hanggang ngayon ay umiinom pa rin ako ng gamot para sa menstruation ko at ‘yon ang nagpapaalala sa akin ng kawalanghiyaan ni Ace ng gabing iyon. Mabilis akong nag-init at tumayo sa mula sa sofa. Hindi ako p’wedeng mahuli sa schedule ko lalo na at marami pa akong inaasikaso. Idagdag pa ang paghahabol ko sa Cooper Corporation para sa collaboration project. After minutes of driving ay nakarating din agad ako sa clinic ng doktor ko. “Miss Zia, ituloy mo lang ang pag-inom ng herbal tea. Wala namang problema sa hormone mo. Sa susunod ay huwag ka na ulit magbababad sa malamig at malakas na ulan lalo na

Zia’s POV Halos lumabas ang ugat sa leeg ni Ace habang naglalakad siya palapit sa akin. Hindi maipinta ang mukha niya nang itinapon niya ang hawak niya sa lamesa. Kumalat ang iba sa lamesa habang ang iba naman ay sa lapag. Agad lumipat ang atensyon ko roon at para akong binuhusan ng malamig na tubig sa aking nga nakita. “Zia, ipaliwanag mo kung ano ang ibig sabihin ng mga ito?!” Umalingawngaw ang boses niya sa buong guest room at aminin ko man o hindi ay nakapagpatalon sa akin. Ito ang unang beses na sumigaw siya. Ito rin ang unang beses na nakita ko siyang galit na galit at sobrang dismayado. “A-Ace—” Nagpalipat-lipat ang tingin ko sa kaniya at sa picture nila ni Katrina na magkasama habang palabas sila sa isang apartment. Walang kahit anong kakaiba sa pictures at tanging magkasabay lang silang naglalakad. That private investigator snitched me?! “Ipaliwanag mo sa akin kung bakit may ganito, Zia!” Lumakad siya palapit sa akin at pinulot ang isa sa mga picture nila ni Katrina.

Zia’s POVHindi ko magawang iiwas ang tingin ko sa magkatabing lalaki, sina Mr. Anderson Cooper at Uncle Zayn. Hindi ko akalaing narito rin si Uncle Zayn at close pala sila ni Mr. Cooper. Pakiramdam ko ay halos lahat na lang ng nangyayari sa buhay ko ay naroon si Uncle Zayn at kahit yata anong iwas ko ay nakadikit na ang presensya niya sa lahat.“Zia, ayos ka lang?” bulong na tanong ni Avery nang mapansin niyang huminto ako sa paglalakad papasok sa loob ng racecourse.“A-Ah, oo. Sorry.” Nakayuko at panaka-naka akong lumilingon habang lumalakad ako papasok. Kailangan kong mag pokus sa kailangan kong gawin ngayon. Kailangan kong alisin ang hindi ko maipaliwanag na pakiramdam at kaba kapag nakikita ko si uncle.Umangat ang tingin ko sa direksyon nina Mr. Cooper at Uncle Zayn. Halos mapaigtad ako nang muli na namang nagtama ang mga mata namin ni uncle. His gaze is deep and intimidating. Somehow, it distracts me. Hindi ko alam kung paano o bakit pero apektado ako sa bawat titig niya. Hindi