Semua Bab เกิดใหม่ชาตินี้ ดันสลับสามีกับพี่สาว: Bab 1 - Bab 10

ฉันรู้ว่าเธออยากเห็นฉันขายหน้าแต่ฉันไม่ได้โง่ ไม่ทำเหมือนเธอในชาติที่แล้วหรอกที่โกรธจนเดินหนีออกจากงานไปดื้อ ๆทำแบบนั้นจะทำให้แขกในงานและตระกูลเผยมีเรื่องเอาไปนินทาได้ฉันจำได้ว่าตอนนั้นใคร ๆ ต่างก็หาว่าพี่สาวไม่หนักแน่นพอ ไม่คู่ควรกับการเป็นสะใภ้ใหญ่ของตระกูลเผยจนทำให้หลังแต่งงาน คุณนายผู้เฒ่าเผยไม่เคยทำดีกับเธอเลยสักครั้ง ทำให้เธอต้องทนทุกข์ทรมานในตระกูลเผยสารพัดฉันถือไมโครโฟนแล้วยิ้มให้แขกเหรื่อด้านล่างเวที“วันนี้อาชวนมีธุรกิจสำคัญต้องไปเจรจา เดี๋ยวช่วงดื่มอวยพร ฉันจะขอทำหน้าที่แทนอาชวนเอง หวังว่าทุกท่านจะไม่ถือสานะคะ”พอพูดจบ ผู้คนด้านล่างก็หยุดวิพากษ์วิจารณ์กันทันทีคุณนายผู้เฒ่าเผยที่นั่งอยู่ตรงประธานส่งสายตามองฉันเหมือนเปลี่ยนความคิดใหม่ด้วยความที่ตระกูลเผยมีกิจการใหญ่โต จึงให้ความสำคัญกับหน้าตาและสายตาของคนภายนอกเป็นที่สุดดังนั้นในสถานการณ์เช่นนี้ ในฐานะลูกสะใภ้ ฉันจึงยิ่งต้องไม่ตื่นตระหนก และต้องวางตัวให้สมกับเป็นนายหญิงของบ้านพี่สาวเองก็สังเกตเห็นสายตาของคุณนายผู้เฒ่าเผย แววตาของเธอฉายแววโกรธแค้นวูบหนึ่ง[น่าขยะแขยงชะมัด เดี๋ยวตอนยกน้ำชา ต้องทำให้แกขายหน้า

[นังตัวดี เพราะแกคนเดียว ทำให้ฉันต้องมารองรับอารมณ์!]เขาด่ากราดในใจ แรงที่มือก็ค่อย ๆ เพิ่มมากขึ้นชาติที่แล้ว ฉันแต่งงานกับเขาได้ไม่นาน เขาก็เริ่มทารุณกรรมฉัน แถมยังห้ามไม่ให้ฉันบอกใครฉันอยากหนีก็หนีไม่ได้ จึงต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสดังนั้นฉันยอมอยู่กับเผยชวนดีกว่าต้องไปอยู่กับเขาพี่คะ ชาตินี้พี่เลือกสามีเองนะ จะมาโทษฉันไม่ได้พอคุณนายผู้เฒ่าเผยมาถึง พวกเราต่างก็ลุกขึ้นกล่าวทักทายท่านท่านถือไม้เท้า พอจะบอกให้พวกเรานั่งลง สายตาก็ไปหยุดอยู่ที่พี่สาวพี่สาวไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้า ยังคงสวมเดรสเกาะอกชุดนั้นพอรู้สึกถึงสายตาของคุณนายผู้เฒ่า เธอรีบฉีกยิ้มทันที ทำท่าทางเขินอาย“คุณแม่คะ ทั้งหมดนี้อาอวี่ทำทั้งนั้นเลยค่ะ เขาบอกว่าอยากให้หนูท้องลูกสักคน”สิ้นคำพูดนี้ คุณนายผู้เฒ่าก็โกรธจัดทันที ใช้ไม้เท้าฟาดลงที่กลางหลังของเธอหนึ่งที“ไร้ยางอาย!”“เรื่องบนเตียงของพวกเธอเป็นเรื่องของพวกเธอ ห้ามเอามาพูดข้างนอก และยิ่งห้ามแต่งตัวโป๊เปลือยแบบนี้ น่าขายหน้า!”ชาติที่แล้ว มีคนรับใช้คนหนึ่งใส่กางเกงขาสั้นก็ถูกคุณนายผู้เฒ่าเผยไล่ออกทันทีหลังจากนั้นมาฉันจึงระวังตัวมากเพราะฉันใช้

ตลอดหลายวันถัดมา ฉันติดตามเผยชวนไปเรียนรู้งานที่บริษัทฉันได้เรียนรู้ทั้งการวางตัวในสังคมและเทคนิคการทำธุรกิจมากมายและวันนี้ เขาถึงกับเป็นฝ่ายพาฉันออกไปทานข้าวด้วยตัวเองแถมยังเป็นร้านอาหารตะวันตกที่หรูหราที่สุดร้านนั้นด้วยนึกไม่ถึงว่าที่นี่ จะบังเอิญเจอกับพี่สาวและเผยอวี่เดิมทีพี่สาวกำลังหั่นสเต๊กให้เขาอยู่ แต่พอเห็นฉันกับเผยชวน เธอก็รีบวางมีดและส้อมลงทันที แล้วมองมาที่ฉันด้วยความประหลาดใจ“น้องพี่ เธอก็มาที่นี่เหมือนกันเหรอ”พอรู้ตัวว่าเรียกผิด เธอก็รีบแก้คำพูดใหม่ “พี่ชาย พี่สะใภ้ พวกคุณก็มาทานข้าวเหมือนกันเหรอคะ”วินาทีถัดมา เสียงในใจของเธอก็ดังขึ้นอีกครั้ง[ซวยชะมัด ดันมาเจอเธอในเวลาแบบนี้ ห้ามขายหน้าเด็ดขาดเชียว!]“ใช่ค่ะ ฉันมาทานข้าวกับอาชวน”ฉันเป็นฝ่ายคล้องแขนเผยชวนก่อน ซึ่งเขาก็ไม่ได้ปฏิเสธแต่อย่างใดเผยอวี่เองก็รีบเดินเข้ามาทักทายเช่นกัน“พี่ชาย พี่สะใภ้”เผยชวนไม่ได้สนใจพวกเขา เขาจูงมือฉันไปนั่งที่โต๊ะทันทีฉันเห็นพี่สาวที่อยู่ด้านหลังโกรธจนขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเธอคงจะสงสัยมากว่าทำไมเผยชวนถึงไม่ตบตีฉัน ซ้ำยังเป็นฝ่ายพาฉันมาทานข้าวอีกต่างหากตอนที่ฉันไปเข้าห

พอเผยอวี่ได้ยินฉันพูดแบบนี้ เขาก็ปักใจเชื่อฉันทันทีเพราะเรื่องความวิปริตของเขา นอกจากเขากับพี่สาว ก็ไม่มีใครรู้อีกแล้วเขาพูดว่า “คอยดูนะ ผมจะไปจัดการนังนั่นสักที”“พี่สะใภ้ รอผมนะครับ ถึงตอนนั้นพอผมจัดการเผยชวนกับยัยนั่นตายแล้ว พี่ก็มาเป็นภรรยาของผม ผมจะเลี้ยงดูพี่เอง”พูดจบ เขาก็เดินจากไปเหอะ ๆ คิดว่าฉันโง่จริง ๆ งั้นเหรอฉันไม่มีทางไปอยู่กับเขาหรอก!ฉันรีบกลับไปหาเผยชวนทันทีถึงแม้ความเป็นความตายของเขาจะไม่ได้เกี่ยวข้องกับฉันมากนัก แต่อย่างน้อยชาตินี้เขาก็ช่วยเหลือฉัน ทำให้ฉันหาเงินได้แถมยังคอยแบ่งปันประสบการณ์การทำงานให้ฉันอย่างใส่ใจภายในห้องทำงาน พอเขาได้ยินสิ่งที่ฉันเล่าก็ดูประหลาดใจเล็กน้อย“คุณมีหลักฐานอะไรมายืนยันว่าเผยอวี่คิดจะทำร้ายผม”ฉันหยิบปากกาบันทึกเสียงออกมา แล้วกดเล่นบทสนทนาระหว่างฉันกับเผยอวี่เมื่อสักครู่ช่วงต้นมีท่อนที่ฉันจงใจยั่วยวนเขา ฉันฟังเองยังรู้สึกขนลุกรีบอธิบายพัลวันว่า “ฉันทำไปเพื่อให้เชื่อค่ะ แค่แกล้งน่ะค่ะ”เผยชวนไม่ได้ตอบอะไรกลับมา แต่สีหน้าดูทะมึนลงเล็กน้อยฉันเลยทำได้แค่สงบปากสงบคำวินาทีถัดมา เขาก็รวบตัวฉันเข้าไปกอดไว้แน่นกลิ่

ตกกลางคืน เผยชวนก็กลับมาเขาเมามาย ทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้อง ร่างทั้งร่างก็โถมเข้าใส่ จนฉันกับเขาล้มลงไปกองกับพื้นพร้อมกัน“คุณเมาแล้ว เดี๋ยวฉันไปต้มซุปแก้เมาให้นะคะ”ฉันพยายามออกแรงผลักเขา แต่เขากลับไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อยมิหนำซ้ำมือของเขายังคอยปลดกระดุมเสื้อตัวเอง สายตาที่เต็มไปด้วยความต้องการครอบครองคู่นั้นจ้องมองฉันเขม็งฉันรู้สึกตัวได้ในทันทีว่า เขามีสติครบถ้วน“เผยชวน คุณตั้งสติคิดให้ดีนะว่ากำลังทำอะไรอยู่ พวกเราเป็นแค่พาร์ตเนอร์กัน คุณห้ามแตะต้องตัวฉันนะ!”เขาเอามือปิดปากฉันไว้ แล้วกระซิบที่ข้างหูว่า “ไม่ว่าจะยังไง คุณก็เป็นเมียผม ผมจะแตะต้อง”ฉันผลักเขาออกเต็มแรง“ไม่ได้ค่ะ ฉันกำลังจะหย่ากับคุณแล้ว คุณแตะต้องตัวฉันไม่ได้”สิ้นคำพูดนี้ ทั่วทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบงันสีหน้าของเผยชวนดูทะมึนลงทันตา“ผมรู้อยู่แล้วว่าคุณจะทิ้งผมไป”เขาพูดประโยคนี้ในขณะที่ปล่อยมือออกจากตัวฉัน ท่าทางดูผิดหวังและท้อแท้“ซูเนี่ยน คุณมันเป็นผู้หญิงใจร้าย คุณลืมผมไปตั้งนานแล้วใช่ไหม”“หมายความว่ายังไงคะ”ฉันมองเขาด้วยความสงสัย“คุณยังจำชวนชวนได้ไหม”คำพูดของเขาดึงความทรงจำของฉันกล