Arabella’s Pov Hindi naman siya nagtanong kung bakit ako umiyak. Nilagyan niya ng ointment tapos bandage, tapos ay itinuring na niya akong baldado. “Hindi buong kamay ko ang nasunog, Giovanni!” Saway ko sa kanya at binalak kong kunin ang kutsarang hawak niya, pero mas lalo lamang niyang inilayo sa akin iyon. Pinanlakihan ko siya ng mata, pero hindi pa rin niya ginawa. “Giovanni!” He shook his head, “Come on, wife.” He said, while putting a spoonful of rice and fish in my mouth. Pero hindi ko binuka ang aking bibig. Naging matigas ako at hinayaan siyang gawin ang kanyang gusto, pero hindi rin ako nagpatinag. “Wife,” mahinang tawag niya sa akin, pero hindi ako nakinig. “Okay, fine,” he gave up and put the spoon in my plate, which was why my lips spread into a smile. “Basta kapag masakit, sabihin mo.” Tumango lamang ako at kinuha na ang kutsara, at wala naman talagang masakit. Sadyang overreacting lang talaga ang lalaking ito. Kumain lang ako nang kumain, saman
Baca selengkapnya