All Chapters of Betrayed by the Billionaire, Wedded to the Tycoon: Chapter 1 - Chapter 10

Arabella's Pov "Get her in," utos niya sa malalim na boses. Mahina na ang katawan ko upang makipagtalo pa sa kanya kaya sa huli ay hinayaan ko sila na dalhin ako kung saan. Huminto ang sasakyan sa isang malaking hotel at agad kaming ginuide sa luxury suite. Basang-basa ang gown ko, kumakapit sa balat kaya nanginginig ako. Inalis ni Giovanni ang Armani jacket na suot niya at isinuot sa balikat ko. Dumampi ang kamay niya sa akin—mainit. Sobra. Parang isang segundo ay biglang nabuhay ang puso ko. Pero ang mukha niya? Walang emosyon. Parang bato. "You're going to marry me today," sabi niya, diretsong parang utos. Napakurap ako. "Hindi mo ba alam na iniwan lang ako at binastos ng fiancé ko?" singhal ko, pilit pinatatatag ang boses kahit nanginginig ang labi ko. Hindi ko alam kung sa lamig ba o dahil nandito siya sa harap ko. It's been a year since I last saw him. And he is completely different now—he's buff and more charismatic. He was so disgustingly handsome. How can

Arabella's PovHuminga ako ng malalim, naglakad na patungo sa kusina kung saan ay naghihintay ang mga magulang ko. Nakangiti si mommy habang pinagmamasdan kami na magkadikit—tila ba mahal namin ang isa't-isa pero alam kong wala namang patutunguhan ang kung anumang nangyayari sa amin. Nasa gitna si daddy, si mommy naman ay nasa gilid niya at kami ni Giovanni ay nasa kabila at magkatabi. Pinaghila pa niya ako ng upuan, ngumiti naman ako upang makita ng pamilya ko na totoo ang kung anumang mayroon sa amin. Tahimik lang kaming nagsimulang kumain, minsan ay napapansin ko ang pagsulyap ni Giovanni sa akin pero hindi ako nagsalita. Nilagyan niya ng pagkain ang aking plato, hindi ko siya sinuway at hinayaan na lang dahil nakatingin si Daddy. "Sana ay mabigyan niyo agad kami ng apo, Bella." Naubo ako sa naging wika ni daddy, inabutan ako ni Giovanni ng inumin habang ang mga magulang ko ay nakatingin lang sa akin. Ininom ko agad iyon. "I'm serious, Bella." Patuloy ni daddy habang kumakain,

Arabella's PovIlang araw na naman na hindi umuwi si Giovanni kaya mag-isa na naman ako sa villa niya. Sanay naman na akong mag-isa kaya hindi ko siya kinulit, beside wala naman akong kontak sa kanya. "Mom," tawag ko kay mommy sa telepono. Napangiwi ako dahil hindi ko alam kung anong sasabihin ko sa pagkakataong ito, tumawag lang ako kasi bored ako. Hindi nagsalita si mommy kaya cue ko na iyon upang magsalita ulit pero nanatili akong tahimik. Hindi ko alam, hindi ko kasi alam kung anong sasabihin ko. "Did your husband do something that upset you?" "No mom," agap ko. "Of course not, Giovanni's a good husband, Mom." Hindi ako makapaniwala na sa parehong pagkakataon ay nagawa ko paring magsinungaling sa mga magulang ko tungkol sa isang lalaki. "I have ears and eyes, Arabella. Kaya kahit magsinungaling ka ay alam ko ang totoo." May banta sa tono ng kanyang boses pero tumawa lang ako. "Mom, I don't have a reason to lie to you." Mahinahon kong paliwanag, ayokong ipakita sa kanila na

Arabella’s PovGinawa nga niya ang kanyang sinabi. Uuwi siya ng maaga at aalis na kapag tapos na siyang kumain at uminom ng kape na timpla ko. At sa totoo lang, nakakaramdam ako ng kakaiba sa tuwing ginagawa niya iyon. Mas lalo lamang akong naiilang pero medyo may nagbago naman kahit papano. “Itong mga gumamela ay sa likod po, Manang Cherry.” Utos ko sa mayordoma ng bahay ni Giovanni. “Ito lang ba ma’am ang ipag-uutos mo?” Tanong niya sa akin, absentmindedly, I put my finger to my chin while thinking thoroughly. Sobrang busy ko na sa garden na ginagawa ko lalo na ngayon na lumalaki na iyong mga tanim namin at may mga dumating pa na delivery. “I think daisy and—” napatigil ako sa aking pagsasalita nang marealize kong nag-english ako. “Iyong daisy, gumamela at santan ay ilagay ninyo sa pot kasi ilalagay ko iyon sa bandang pool.” “Sige ma’am,” sagot niya, nagtawag ng dalawang kasambahay na tutulong sa kanya.

Arabella's PovSimula ngayon ay bumabagabag parin sa isipan ko ang sinabi niya nang gabing iyon. Palaisipan parin sa aking kung anong ibig niyang sabihin at kahit na gusto kong tanungin siya ay hindi ko parin magawa. "I'll go to Chanel," paalam ko sa kanya, isang umaga na mukhang pupunta siya sa business trip niya ng Russia. "What are you going to do there?" I heard his masculine voice, but I ignored it and just listened to him. "Maglalaba?" Pabalang kong tanong, tinaasan niya ako ng kilay at ganoon rin ang ginawa ko kaya napailing na lamang siya. May kinuha siya sa kanyang pocket at inilahad ang kanyang card. "Here's my black card, and buy what you want," he said without thinking. I shook my head, "I have money, Giovanni, so no need." His jaw tightened, I forced a smile and put on my blazer, but he suddenly grabbed my pulse. "Take this," pagpupumilit niya pero mariin akong umiling. It's for his