Semua Bab Betrayed by the Billionaire, Wedded to the Tycoon: Bab 81 - Bab 90

Arabella’s Pov “Mr. Russo,” tawag ko sa kanya. Namumungay ang kanyang matang nakatingin sa akin, kaya napapikit na lang ako ng aking mga mata. “It wasn’t supposed to be like that, Mr. Russo!” Singhal ko sa kanya, pero hindi siya natinag. Nakaupo siya sa swivel chair ko, habang nakatitig lang sa akin. Wala namang tao dito, kaya malaya kong nasisigawan siya. Sa sobrang init ay may namumuo na ring mga pawis sa kanyang noo at tumutulo patungo sa kanyang mukha. Tumingin siya sa paligid nang hindi siya sumagot. Kumunot ang kanyang noo, tapos ay napangiwi bago tumingin muli sa gawi ko. “Why did you bring me here?” Tanong niya, “Don’t tell me this is your office?” Napairap na lamang ako sa kawalan. Hindi ba niya alam na ganito na talaga ang opisina ng mga MT? Assistant at kung sinu-sino pa? Bakit pa siya magtataka? I don’t like how he acts like he was clueless at his own company. “Lumipat ka na sa HR,” mabilis siyang sinabi nang hindi ko siya sinagot. Nan

Giovanni’s Pov“What did you say?” I asked her once again. I see no fear in his eyes, as if it were certain that she wouldn't say a word to me, but he knew me better than anyone. I don't let her slip away from me. “Now tell me, Selene.” Matigas kong sinabi, “Sabihin mo sa akin kung sino ang lalaking iyon?” Naramdaman ko ang pagbigat ng kanyang hininga bago magsalita. “He’s Anthony, he offered to help, but I immediately declined.” She declined. At least she declined, right?Isn’t that enough reason to stop intriguing, Giovanni? Kaya bakit kailangan mo pang magtanong ng kung anu-ano? I bit my lower lip, eyes lingering towards her. “Why did you decline?” Nakita ko kung paano tumaas ang isa niyang kilay. Mukhang naiirita siya, pero wala siyang magawa sa pagkakataong iyon. “Because it states in the rules you’ve created, Giovanni.” Sinabi niya sa nagtitimping paraan, pero pinilit niya pa rin ang kanyang sarili na magmukhang kalmado lamang. Tumiim ang aking bagang. Bakit tila para

Arabella’s PovI worked hard. I did everything to surpass everyone, no matter what happened—ginawa kong motivation ang kanilang mga sinabi—instead na malungkot o magmukmok, mas lalo akong magpursige. And when I worked hard, everything paid off. Maybe it was the humiliation I got when they said that I cannot be successful because I am a woman after all. “I will resign, Mr. Russo.” Nagkasalubong ang mga mata ni Giovanni nang pumasok ako sa kanyang opisina at nagsabi ako sa kanya habang inilapag ko ang puting folder na may lamang resignation paper. “Why?” Iyon agad ang naging tanong niya. At alam kong sa pagkakataong ito ay alam niyang may mali. Mas lalo ko lang kasing naintindihan na kapag nanatili ako sa kanyang kumpanya ay para na rin akong tuta pa rin niya. Nabubuhay pa rin akong umaasa sa kaniya. And I refused to acknowledge that. After all, I was a Madrigal. Hindi ko siya sinagot. Nagkatitigan lang kaming dalawa. Alam niyang hindi ko sasabihin ang kung anuman sa kanya dahil

Arabella’s Pov“I am the CEO of KMS, Krystal Mendez Saldivar.” Pakilala niya, inilahad ang kanyang kamay nang hindi inaalis ang ngiti sa kanyang labi. Shit! Bakit siya pa? Pinilit ko ang aking sarili na maging propesyonal kahit sa totoo lang ay halos manginig na ang aking katawan. Pero nagpakatatag ako at pinilit kong paniwalaan ang aking sarili na magiging maayos din ang lahat. Baka isa lamang itong guni-guni. “You don't have to worry, Arabella.” Naglakad na siya papasok kahit hindi ko naman siya inimbitahan. “I am here as a business partner, nothing else.” Gaya ng dati, tila ba wala siyang tinatagong kahit ano. Kaya nga halos hindi ko siya mahusgahan noon dahil mabait talaga siya. Kaya siguro gustong-gusto siya ni Mrs. Russo para kay Giovanni. Kasi deserve din naman talaga ni Giovanni ng isang well-mannered and educated na babae sa buhay niya. And my insecurity suddenly hit me once again. Huminga ako nang malalim, tumayo upang umakto na wala lang sa akin ang lahat. “Good m

Arabella’s POV “Ready ka na, Miss Madrigal?” Si Anthony ang nagsalita. Saglit ko siyang nilingon bago muling ibinalik ang tingin sa sarili ko. Ginawa ko siyang personal secretary ko—siya rin kasi ang kasama ko noong mga panahong nagsisimula pa lang ako. Noong wala pa akong pangalan. Noong wala pa akong napatutunayan. At ngayon… Sa wakas, nagbunga rin ang lahat. At gaya ng dati ay wala pa ring may alam sa nagawa ko. My family would be thrilled if they found out who owns Selene’s Design. Lalo na’t kilala nila ako bilang walang silbi—walang alam sa negosyo, walang alam sa pera. Bahagya akong napangiti. Totoo naman. Dati. Umaasa lang ako kay Daddy, kahit noong kasama ko pa si Ethan. Lahat ng iyon ay dahil may koneksiyon ako sa aking ama. Hindi naging madali ang lahat. Maraming beses akong muntik sumuko at maraming beses akong nagkamali. Everything was unpredictable. Pero kinaya ko. Sinong mag-aakala na ang isang spoiled brat… kayang magpatayo ng sariling kump