วังวนสวาท นนท์ ฝน ต้น แอน のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

เย็นวันนั้นผมกลับถึงบ้านเร็วกว่าปกติ พนักงานบัญชีกับแม่บ้านกลับไปแล้ว ส่วนน้องชายผมบอกว่าวันนี้จะนอนที่ไซต์งานเพราะอยากเร่งงานให้เสร็จเร็วขึ้น ทำให้บ้านเงียบ มีเพียงแสงสีส้มจากโคมหน้าบ้านที่เปิดรอไว้ ผมยืนอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง ก่อนจะได้ยินเสียงรถของฝ้ายเลี้ยวเข้ามา เสียงเครื่องยนต์คันเดิม เสียงที่ผมจำได้แม่นยำกว่าที่คิด ผมออกไปรอรับก่อนที่เธอจะดับเครื่องด้วยซ้ำ ไม่ใช่เพราะรีบ แต่เพราะไม่อยากอยู่คนเดียวกับความคิดตัวเองนานเกินไป ฝ้ายลงจากรถพร้อมกระเป๋าเดินทางใบเล็ก เธอยิ้มทันทีที่เห็นผม รอยยิ้มแบบที่ไม่ต้องระวัง ไม่ต้องเผื่อใจ เหมือนเธอไม่เคยสงสัยเลยว่าที่ตรงนี้จะเปลี่ยนไป ผมรับกระเป๋ามาจากมือเธอ ถามคำถามเดิม ๆ ที่ถามกันทุกครั้งว่าเหนื่อยไหม ทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้ว ฝ้ายตอบว่าเหนื่อยนิดหน่อย แต่ดีใจที่ได้กลับมา คำว่า “กลับมา” ทำให้ผมรู้สึกแปลก เหมือนมีอะไรบางอย่างในตัวผมไม่สมควรอยู่ในประโยคนั้น เธอเดินเข้าบ้านเหมือนคนที่ไม่เคยจากไป บ้านยังเป็นบ้านหลังเดิม แต่ผมไม่แน่ใจว่าตัวเองยังเป็นคนเดิมหรือเปล่า ฝ้ายมองผมแล้วบอกว่าผมดูเหนื่อย ผมตอบไปตามสคริปต์ที่ใช้ประจำ ว่าเป็นเรื่องงาน เดี๋ยวก็หา

ตอนที่ 11 อยู่ในความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน (ต่อ)ฝ้ายหอมแก้มผมก่อนจะพลิกตัวขึ้นอยู่ด้านบนแล้วเริ่มพาตัวเองไปยังเป้าหมายกลางลำตัวของผมบ้าง ผมไม่เคยบอกฝ้ายว่าทำแบบไหนถึงจะเสียว แต่ภาพและความรู้สึกตอนถูกแก้วดูดเลียดุ้นเนื้อให้กำลังย้อนกลับมาในหัวผม และวันนี้ผมจะฝึกให้ฝ้ายใช้ปากเก่งขึ้น เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับจินตนาการที่ผมวาดฝันเอาไว้...ก็อย่างที่บอกเอาไว้แหละครับว่าเซ็กส์ของผมกับฝ้ายที่ผ่านมามันแสนจะธรรมดา แต่วันนี้อารมณ์และจินตนาการของผมมันก้าวไปอีกขึ้น ผมมองฝ้ายที่กำลังใช้ปลายลิ้นเลียดุ้นเนื้อของตัวเองแบบที่เคยทำ และในเมื่อฝ้ายออกตัวก่อนว่าอยากให้เธอทำแบบไหนให้บอกผลเลยขอใช้สิทธิ์นั้นอย่างเต็มใจ“อืมมมมม ฝ้ายเกร็งลิ้นเอาไว้นิดนึงแล้วเลียจากไข่ขึ้นมาที่หัวนะ”“ทำแบบนี้มันเสียวกว่าเหรอ รู้ได้ไง ไปให้ใครอมให้มารึเปล่า”“เปล่า ก็ดูจากคลิป อ่านในกระทู้บ้าง นนท์อยากให้เรื่องบนเตียงของเรามันมีชีวิตชีวาขึ้นกว่าเดิม แบบที่นนท์เลียให้ฝ้ายไง รู้สึกดีไม่ใช่เหรอ”“อืมมมม แบบนี้เหรอนนท์”ฝ้ายพูดก่อนจะทำตามที่ผมบอก การเกร็งลิ้นแล้วลากเลียขึ้นมาจนถึงส่วนหัวโดยเฉพาะตรงส่วนหัวหยักสร้างความเสียวได้ ฝ้านไล้ปล

///พรุ่งนี้ว่างมั้ยครับ เจอกันที่เดิมได้มั้ย///ผมส่งข้อความไปแล้วรอคำตอบแต่แอนก็ไม่ยอมตอบมา ผมเข้าข้างตัวเองว่าแอนคงหลับไปแล้ว แต่หารู้ไม่ว่าตัวเองกำลังโดนสาวสวยวัยกระเตาะปั่นหัวเข้าให้แล้ว ส่วนเรื่องจะเป็นยังไงเอาไว้ผมจะทยอยเล่าให้ฟังนะครับ.....เช้าวันรุ่งขึ้นฝ้ายตื่นก่อนผมและขับรถออกตากบ้านไปทำงานตั้งแต่เช้าเหมือนทุกวัน ส่วนผมกว่าจะเตรียมตัวเสร็จก็เกือบจะแปดโมง แต่ไซต์งานที่ผมจะไปใช้เวลาเดินทางไม่ถึง 10 นาที ตั้งแต่ได้ต้นมาช่วยงานผมก้ขลุกอยู่กับโครงการสร้างบ้านในเมือง แน่นอนว่าเหตุผมหนึ่งก็คือการได้มีโอกาสได้พบกับแอนสาย ๆ ของวันนั้นผมหยิบมือถือขึ้นมาดูหลายครั้งความกระสับกระส่ายมากขึ้นเรื่อย ๆ ทุกชั่วโมง ยิ่งเมื่อเห็นแอนอ่านข้อความแล้วแต่ไม่ตอบผมก็ยิ่งรู้สึกโหยหาเฝ้ารอ แล้วในที่สุดผมก็อดใจไม่ไหวจึงโทรไปหาแอน“ฮัลโหลพี่นนท์” เสียงของแอนดังเข้ามาในสาย เรียบ นุ่ม และเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น“แอนใจร้ายอ่ะ อ่านข้อความแล้วก็ไม่ตอบ จะแกล้งทรมานพี่เหรอ รู้ทั้งรู้ว่าพี่รอคำตอบ”“พี่นนท์คิดไปเองหรือเปล่า” เธอหัวเราะเบา ๆ“แอนก็แค่ยังไม่รู้จะตอบยังไง”คำว่า ยังไม่รู้จะตอบยังไงมันไม่ได้ช่วยให้

“อ่ะ อืม จร๊วบบบบบ อ่าส์ พี่ชอบแอนนะครับ ชอบตั้งแต่เห็นครั้งแรกแล้ว”“จริงอ่ะ ชอบแต่กว่าจะขอไลน์แอนเป็นเดือนเลยนะ”“แอนรอให้พี่ขออยู่เหรอ”“อื้มมม ก็รู้แหละว่าพี่ต้นแอบมอง วันที่พี่ต้นขอไลน์แอน แอนนี้แทบกลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่ ในใจคิดว่า เห้อ กว่าจะเดินหน้าจีบ”“แบบนี้แอนก็ชอบพี่เหมือนกันสิ ดีใจจัง อุ่บส์ อืมมมม จร๊วบบบบ”“อ่ะ อื้มมมมม พี่นนท์ จูบอย่างเดียวสิคะ จับนมแอนทำไม”ผมไม่ตอบแต่บดปากเข้าหาแอนหนักขึ้นและบีบเคล้านสองเต้าของแอนจากภายนอกเสื้อ สัมผัสจากมือบอกได้ว่าขนาดมันไม่เล็กเลย พอเห็นว่าแอนไม่ว่าอะไรแล้วผมยิ่งได้ใจจากแค่สัมผัสภายนอกผมก็ล้วงลึกเข้าไปภายในเสื้อยืดที่ปิดบังเนินเนื้อบนหน้าอกของแอนเอาไว้ก่อนจะล้วงมือเข้าไปสัมผัสกับเนื้อแท้ที่หยุ่นมือและหัวนมของแอนที่ตอนนี้ดูจะแข็งรับการสัมผัสของผม“อ่ะ อื้มมมมม อ่าส์ ซี๊ดดดส์ พี่นนท์อ่ะ แกล้งแอน”แอนครางออกมาเบา ๆ ไม่มีคำไหนที่บอกว่าให้ผมหยุดผมยิ่งได้ใจใช้มือถอดเสื้อยืดของแอนออกจากตัวโดยที่แอนยอมให้ผมถอดมันออกแต่โดยดี ผมใจร้อนอยากเห็นสองเต้าภายใต้ชั้นในสีฟ้าที่แอนใส่มาก็เลยถอดมันตามออกไปจนท่อนบนของแอนเปลือยเปล่าแอนใช้มือกอดหน้าอก

“ป่ะต้นเดี๋ยวเฮียพาไปรู้จักเจ้าของงาน เห็นรถแกจอดอยู่พอดี”ผมชวนน้องชายไปทำความรู้จักกับคุณวิทย์เจ้าของบ้านเพื่อที่จะได้ฝากงานให้ต้นดูแลต่อ เพราะงานอีกที่ใกล้จะเสร็จแล้ว ส่วนผมต้องไปขอนแก่นบ่อยขึ้นรวมถึงมีงานที่หนองคายที่กำลังจะเริ่มต้นโครงการอีกที่“คุณวิทย์สวัสดีครับ นี่ต้นน้องชายผมครับ ต่อไปจะมาช่วยดูแล ต้นจบด้านก่อสร้างมาโดยตรงครับ เรื่องหน้างานวางใจได้”“โอเค ยังไงผมฝากด้วยนะคุณต้น เร่งให้ผมหน่อย แต่เร่งแบบงานดีนะครับ”“ได้ครับคุณวิทย์ เดี๋ยวอาทิตย์หน้าผมมาประจำอยู่นี่เลย”“ดี ๆ แบบนี้คุณนนท์ก็จะไม่ค่อยได้มาแล้วสิ”“ก็มาเรื่อย ๆ ครับแค่อาจจะไม่ทุกวัน แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ ยังไงงานเสร็จตามกำหนดแน่นอน ตอนนี้ก็เหลือแค่งานระบบเท่านั้นครับ”ผม คุณวิทย์ และต้น เดินตรวจงานกันอยู่สักพักคุณวิทย์ก็ขอตัวกลับไปก่อน เป็นช่วงที่คนงานกำลังเก็บเครื่องมือพอดี ผมมองไปทางบ้านของแอนเห็นรถของแอนจอดอยู่คงกลับจากที่ทำงานแล้ว ส่วนพ่อแอนนั่งอยู่หน้าบ้านผมถือโอกาสพาต้นไปแนะนำให้รู้จักหรือจะพูดตรง ๆ ก็คืออยากไปเจอหน้าแอน“น้าอร น้าแสน สวัสดีครับ ผมพาน้องชายมาฝากเนื้อฝากตัวครับ ต่อไปเขาจะมาคุมงานทนผมเป็นหลัก