All Chapters of วังวนสวาท นนท์ ฝน ต้น แอน: Chapter 1 - Chapter 10

คำพูดกับท่าทางของแก้วบ่งบอกความเป็นคนที่มั่นใจในตัวเองสูง แถมการแต่งตัวก็ยิ่งตอกย้ำว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดาแน่นอน แค่คิดผมก็ถึงกับใจสั่นแล้ว คืนนี้ผมกับเจ้าต้นคงต้องเป็นเหยื่อให้แก้วขย้ำจนพอใจเหมือนกับที่คุยกันในแชตก่อนนัดเจอกันวันนี้ ผมได้แต่ลุ้นว่าน้องชายผมมันจะกล้าพอที่จะเล่นเกมนี้ด้วยหรือเปล่า!!??ผมมาถึงหอพักของเจ้าต้นตอนทุ่มนึงพอดี น้องมันลงมานั่งรออยู่แล้วพร้อมกับกระเป๋าใบใหญ่ที่พร้อมเดินทาง ลูกพี่ลูกน้องผมคนนี้ถือว่าเป็นคนหน้าตาดีคนหนึ่งแถมรูปร่างก็สันทัดสไตล์หนุ่มไทยแท้ ผมแอบเห็นสายตาแก้วที่มองต้นอย่างพอใจ ถึงตอนนี้มีแค่เจ้าต้นเท่านั้นที่ยังไม่รู้ว่าคืนนี้เราจะทำกิจกรรมอะไรกัน“ต้นนั่งหลังนะ วันนี้มีแขกคนพิเศษมาด้วย” ผมพูดเอาใจแก้วตามประสาคนชอบหยอดคำหวาน“แก้วนี่ต้นน้องชายพี่ ต้นนี่แก้ว วันนี้เราไม่ต้องนั่งเหงากันสองคนละ”“สวัสดีค่ะ แล้วแก้วเป็นน้องหรือเป็นพี่คะเนี่ย”“อายุน่าจะไล่เลี่ยกันนะครับ เป็นเพื่อนกันก็ได้”“ก็ดีค่ะจะได้ดูเป็นกันเองหน่อย ให้พี่นนท์แก่อยู่คนเดียวพอ”“อ่าวแก้ว อย่างพี่ยังไม่เรียกแก่ต้องเรียกว่ากำลังกลัดมัน”“หื่นล่ะไม่ว่า ฮ่าๆๆๆๆ” แก้วกับผมแซวกันไปมาในข

ผมเริ่มต้นด้วยการประกบปากจูบแก้วอย่างดุดัน ปลายลิ้นของเราสองคนเกี่ยวกระหวัดกันในปาก ส่วนน้องชายผมที่ตอนแรกผมคิดว่าคงไม่เจนสังเวียนนักกลับทำให้ผมผิดคาดด้วยการโจมตีท่อนล่างของแก้วปล่อยให้ท่อนบนเป็นหน้าที่ของผม แผนที่วางไว้ตอนแรกถูกลบทิ้งกลายเป็นการแก้ปัญหาจากหน้างานจริงไปเรียบร้อย“อุ่บส์ อืมมมมม จร๊วบบบบ อ่าส์ ต้น พี่นนท์ อูยยยยย เสียวดีจัง นานแล้วที่ไม่โดนแบบนี้”แก้วครางออกมาด้วยอารมณ์เสียวซ่าน ผมเลื่อนตัวไปอยู่ข้างหลังแก้วแล้วใช้สองมือบีบเคล้นสองเต้าภายใต้บราเซ็กซี่สีดำที่แก้วใส่ ส่วนเจ้าต้นใช้นิ้วของตัวเองลากขึ้นลงตรงรอยผ่าของร่องเสียว เราสองพี่น้องเข้าขากันได้ดีเกินคาดทั้ง ๆ ที่เป็นครั้งแรกที่ได้เล่นเกมเสียวแบบนี้“โอววววว เซ็กซี่ที่สุดเลยแก้วจ๋า สมกับที่รอคอยมาหลายวัน”“อ่าฮะ แก้วก็รอวันนี้เหมือนกันค่ะ อูยยยย ต้น ไม่อยากเลียของแก้วเหรอ ในรถบอกจะเลียให้แก้วไงคะ”ผมไม่รู้ว่าทั้งคู่ไปตกลงกันเอาไว้ตอนไหน อาจจะเป็นตอนที่ผมลงไปซื้อถุงยางอนามัยแล้วปล่อยให้ทั้งสองคนอยู่ในรถแต่จะสำคัญอะไรเพราะพอแก้วร้องขอน้องผมมันก็ตอบสนองให้ตามที่เธอต้องการทันทีกางเกงในลายลูกไม้สีดำของแก้วถูกมือของเจ้าต

ผมแช่ดุ้นเนื้อของตัวเองเอาไว้ในโพรงสวาทของแก้วที่บีบรัดตัวถี่ ๆ จากความเสียวสุดยอด อีกครั้งที่ผมเพิ่งได้เจอกับร่องรูที่ตอดรัดได้แรงแบบของแก้วเป็นครั้งแรก ส่วนแก้วนอนหายใจเบา ๆ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงโดยมีต้นทำเหมือนตัวเองเป็นแฟนแก้วที่คอยลูบหัวเบา ๆ ให้กำลังใจ ถึงตอนนี้ผมอยากรู้แล้วว่าลีลาของน้องชายผมมันจะเป็นยังไงบ้าง แล้วก็ไม่ต้องรอนานเพราะพอผมถอนตัวออกเจ้าต้นก็เข้ามาแทนที่ผมทันที...แก้วพูดถูกว่าผมสองคนมีขนาดดุ้นเนื้อที่ใกล้เคียงกันมากแต่ของต้นเหมือนส่วนหัวจะใหญ่กว่าของผมเล็กน้อย จังหวะนี้ไม่ต้องอารัมภบทอะไรกันมากเพราะน้องผมอารมณ์คงสุกงอมเต็มที่แล้ว ส่วนแก้วเองก็จัดอยู่ในประเภทสู้ไม่ถอยต้นฉีกซองถุงยางอนามัยก่อนสวมมันเข้ากับดุ้นเนื้อของตัวเองที่กำลังแข็งตัวได้ที่ตามด้วยการใช้มันลากไปตามรอยผ่าของร่องเสียวเพื่อเป็นการทักทาย เป็นอีกลีลาที่ผมเอาไม่เคยทำทั้ง ๆ ที่อายุมากกว่าและผ่านผู้หญิงมามากพอสมควร เรียกว่าคืนนี้คนที่ได้เปิดประสบการณ์มากที่สุดก็น่าจะเป็นผมนี่ล่ะ เพราะได้ลองเกมเสียวแบบนี้เป็นครั้งแรกและได้เห็นลีลาของผู้ชายคนอื่นนอกจากตัวเองถึงตอนนี้ผมเปลี่ยนมาเป็นผู้ชมอยู่ข้างเตียงเพื่อ

การมีน้องชายเข้ามาอยู่ในบ้านที่ใช้เป็นโฮมออฟฟิศด้วยกันแบบนี้นอกจากเรื่องของงานแล้ว ผมสารภาพเอาไว้ตรงนี้เลยว่าตัวเองเริ่มมีจินตนาการบางอย่างเกิดขึ้นในหัว และนับวันก็ยิ่งอยากให้มันเป็นความจริงมากขึ้นเรื่อย ๆ อีกด้วยล่ะ!!!ผมกับฝ้ายรู้จักกันตั้งแต่เข้าเรียนปี 1 เราเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน กินเที่ยวด้วยกัน แต่มาคบกันก็ตอนปี 3 เทอม 2 เราคบกันอยู่หลายเดือนกว่าที่ฝ้ายจะยอมให้ผมมีอะไรด้วยฝ้ายมาจากครอบครัวข้าราชการทำให้เป็นคนเจ้าระเบียบพอสมควร การแต่งตัวก็เรียบร้อยต่างจากเพื่อนในรุ่นเดียวกัน เวลาไปเที่ยวกันฝ้ายก็มักจะดื่มน้ำผลไม้ไม่ก็น้ำเปล่า จนเพื่อน ๆ ในขณะมักเรียกเธอว่าป้า ซึ่งก็เหมาะกับบุคลิกของฝ้ายดีพอเราสองคนเรียนจบเป็นช่วงที่ฝ้ายต้องตัดสินใจว่าจะกลับไปทำงานที่โคราชบ้านเกิดหรือจะมาทำงานที่อุดรเพื่อที่เราจะได้อยู่ใกล้ ๆ กัน ซึ่งบังเอิญว่าผมก้คารมดีเกลี้ยกล่อมจนฝ้ายยอมมาหางานทำที่อุดรโดยฝ้ายได้เป็นครูสอนวิชาการโรงแรมและการท่องเที่ยว ส่วนผมกลับมาทำงานที่บริษัทรับเหมาของพ่อในตำแหน่งกรรมกร ใช่ครับ คุณอ่านไม่ผิด3 เดือนแรกของการเรียนจบสายบริหารของผมคือการถูกส่งไปเป็นกรรมกรที่ไซต์งานก่อสร้างขอ

เย็นวันต่อมาหลังเลิกงานและกลับบ้านอาบน้ำเสร็จ ผมขับรถมาจอดใต้เงาไฟหน้าห้างเล็ก ๆ ไม่ไกลจากบ้านของแอนนัก แอนรออยู่แล้ว เธอจอดรถไว้ในมุมที่ไม่สะดุดตา ยืนพิงเสาไฟอย่างสบาย ๆ ในเดรสสีครีมยาวคลุมเข่า รองเท้าผ้าใบสีขาว ไม่ใช่ลุคที่พยายามสะกดใคร แต่กลับสะกดผมได้อยู่ดี ผมรู้ทันทีว่าเธอตั้งใจ “ไม่ตั้งใจ”ผมลดกระจกลง ยิ้มให้ รอยยิ้มที่ผมใช้บ่อยเวลาต้องคุยงาน แต่ครั้งนี้มันมีอะไรบางอย่างแฝงอยู่“รอนานไหมแอน” “ไม่นานค่ะ”แอนส่ายหน้าก่อนเปิดประตูขึ้นมานั่งเบาะข้างคนขับ กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ลอยเข้ามาในรถ ไม่ฉุน ไม่หวือหวา แต่ทำให้บรรยากาศในรถอุ่นขึ้นอย่างประหลาด ผมออกรถ ปล่อยให้ความเงียบทำงานของมันอยู่ครู่หนึ่ง“วันนี้แอนสวยนะ”ผมพูดเหมือนพูดเรื่องทั่วไป เพราะถ้าพูดจริงจังเกินไป มันจะดูเหมือนผมคิดมากกว่าที่ควร เธอหัวเราะเบา ๆ บอกว่าผมชมเก่ง ผมตอบกลับไปว่าไม่ได้ชมเก่ง แค่พูดตามที่เห็น ผมเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง เห็นเธอหันมามองผมกลับมาเหมือนกัน ก่อนจะยิ้มบาง ๆ แล้วมองออกไปนอกกระจกร้านอาหารที่ผมเลือกเป็นร้านเล็ก ๆ ริมน้ำ ไม่หรู ไม่วุ่นวาย ไฟวอร์มไลต์สะท้อนผิวน้ำเป็นระยิบ ผมอยากให้ที่นี่เงียบพอ ให้เราคิดน้อย