Alle Kapitel von กลับบ้านเรา..รักรออยู่: Kapitel 11 – Kapitel 20

วันนี้ฟองจันทร์ปิดร้านหนึ่งวันเพราะจะเข้าเมืองเพื่อไปซื้อรถมอร์เตอร์ไซค์ โดยเพชรอาสาจะพาเธอไป คราแรกฟองจันทร์ปฏิเสธ เธอกะว่าจะจ้างรถของป้าข้างบ้านที่เคยไปรับที่สนามบินเมื่อคราวก่อนให้พาไป อีกอย่างเธอเกรงใจเพรชด้วย แต่เขาก็ให้เหตุผลว่าให้เขาพาไปแหละดีแล้ว เธอจะได้รับส่วนลดเยอะ ๆ ที่สำคัญงานนี้เขาไม่ได้พาไปฟรี ๆ เพราะเขาก็ได้เปอร์เซ็นต์จากการแนะนำในครั้งนี้ด้วย ยิ่งเธอซื้อเงินสดด้วยงานนี้หวานหมู ฟองจันทร์ก็เลยจำนนต่อเหตุผลของเขา ตอนแรกเธอกะว่าจะชวนฝนไปเป็นเพื่อน ป้องกันคำครหาของชาวบ้าน หากเธอกับเขาไปกันสองต่อสองคงไม่พ้นคนนินทาแน่ ๆ แต่คิดไปคิดมาถ้าชวนฝนไป ฝนก็ต้องปิดร้านขาดรายได้อีก เธอจึงให้แม่ไปเป็นเพื่อน ซึ่งป้านงค์ก็ไม่ปฏิเสธ เพราะท่านก็ไม่อยากให้ลูกสาวเป็นขี้ปากชาวบ้าน อีกอย่างไม่ได้เข้าเมืองนานแล้วไปหาซื้อของใช้เข้าบ้านก็ดีเหมือนกัน สองแม่ลูกตื่นเช้ากันเป็นปกติอยู่แล้ว ทำธุระส่วนตัวเสร็จก็มานั่งรอเพชรที่โต๊ะม้าหินอ่อนหน้าบ้าน ประมาณเจ็ดโมงครึ่งเพชรก็ขับรถกระบะสี่ประตูของเขามารับ "สวัสดีครับป้านงค์ ไปกันเลยไหมครับ"เขายกมือไหว้ป้านงค์และส่งยิ้มให้ฟองจันทร์ด้วย"ไปกันเลย ป้ากับฟอง

"แม่ไปอาบน้ำก่อนนะ สองคนคุยกันไปก่อน ฟองดูปลาด้วยน่าจะสุกแล้วล่ะ"สั่งลูกสาวยืดยาวก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านเพื่ออาบน้ำ สองหนุ่มสาวจึงกุลีกุจอช่วยกันเอาปลามาเทใส่ถาด ฟองจันทร์เอาสปายและเบียร์บางส่วนใส่ตู้เย็นไว้ "เดี๋ยวฟองไปซื้อน้ำแข็ง คุณเพชรรอแป๊บนึงนะ"พูดจบก็คว้ากุญแจรถมอร์เตอร์ไซค์ เพื่อออกไปซื้อน้ำแข็งที่ร้านขายของชำใกล้บ้านเพชรจึงยกสำรับกับข้าวออกไปที่โต๊ะม้าหินอ่อนหน้าบ้าน สักครู่ฟองจันทร์ก็มาพร้อมน้ำแข็งถุงใหญ่ เธอเอากระติกมาใส่น้ำแข็ง และช่วยเพชรยกของออกมา เมื่อป้านงค์อาบน้ำเสร็จก็มานั่งพร้อมหน้าพร้อมตาและลงมือทานแป๊ะซะปลาช่อนกันอย่างเอร็ดอร่อย ป้านงค์เมื่อทานอิ่มแล้วก็ขอตัวเข้านอนเปิดโอกาสให้หนุ่มสาวได้คุยกันตามลำพัง"เป็นไงกับข้าวฝีมือป้านงค์ อร่อยไหม"ถามเขาหลังจากที่ทานข้าวกันอิ่มแล้วและเก็บสำรับกับข้าวเรียบร้อย"ก็อร่อยนะ แต่ลูกสาวป้านงค์น่าจะทำอร่อยกว่า"เพชรใช้สำนวนเชย ๆ ตอบคำถามเธอ แต่ทำไมนะฟองจันทร์ถึงได้รู้สึกเขินจนอายม้วนเขาอยู่คุยกับเธอจนถึงสี่ทุ่ม ก็ขอตัวกลับ เมื่อเขากลับไปแล้วฟองจันทร์ก็อาบน้ำแล้วก็เข้านอนเพราะพรุ่งนี้ต้องไปเปิดร้านแต่เช้า แต่กว่าจะข่มตาหลับลงได

ทั้งหกคนก็ร่วมสนุกในขบวนรถแห่อย่างสนุกสนาน โดยเฉพาะสามสาว เรลี่ ฟองจันทร์ และฝน แด๊นซ์กันกระจัดกระจาย มีหนุ่ม ๆ มาปะแป้งพวกเธอบ้าง ไปปะแป้งคนอื่นบ้าง"คิดถึงตอนเราไปเล่นสงกรานต์ที่สีลมเนอะ"ฟองจันทร์พูดใส่ข้างหูเรลี่เพราะเสียงเพลงของรถแห่เสียงดังมาก เรลี่พยักหน้าหงึกหงัก เพชรก็มีสาว ๆ มาปะแป้งไม่ได้ขาดสายเหมือนกัน จะว่าไปแล้วปีนี้เป็นปีแรกจริง ๆ ที่เขาออกมาเล่นน้ำสงกรานต์แบบเต็มตัว ทุกปีก็แค่นอนอยู่บ้าน รดน้ำดำหัวแม่ และพาท่านไปเที่ยวก็เท่านั้น แต่ที่ปีนี้เขาลงทุนออกมาก็เพราะอยากใกล้ชิดกับเธอเท่านั้นเอง แม้กระทั่งการดื่มเหล้าดื่มเบียร์ เขาเองก็ไม่ใช่คนชอบดื่มอะไรมากมาย แต่ที่ต้องดื่มนั่นก็เพราะเธอ..ฟองจันทร์"โอ๊ะ..!"เพชรเอามือขยี้ตา"เป็นอะไรมากไหมคุณ"ฟองจันทร์ลูบหน้าลูบตาเพชร และเทน้ำจากขวดน้ำดื่มล้างหน้าให้เขา เพราะมัวแต่คิดอะไรเพลิน ๆ เพชรจึงไม่ทันระวัง มีคนสาดน้ำผสมแป้งใส่หน้าเขาเต็ม ๆ"ดีขึ้นแล้วล่ะ"ฟองจันทร์ควักผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋าเสื้อ เช็ดหน้าให้เพชรอย่างเบามือ สองใบหน้าใกล้ชิดกัน จนเพชรได้กลิ่นหอมจากตัวเธอ เขาอดใจไม่ไหวจริง ๆ จึงจรดจมูกลงบนแก้มใสที่ตอนนี้มัวแต่จริง

"ป้าอร สวัสดีค่ะ"ฝน ฟองจันทร์ และแม่ค้า พ่อค้า ทุกคนในปั๊มน้ำมันต่างก็พากันทักทายป้าอรเจ้าของปั๊มน้ำมันตัวจริง"ตามสบายทุกคนวันนี้ฉันมาเก็บค่าเช่าแทนพ่อเพชรน่ะ"ป้าอรบอกให้ทุกคนทำตัวตามสบาย"แล้ว คุณเพชรไปใหนละคะป้าอร ถึงไม่ได้มาเก็บค่าเช่า"ฝนนั่นเองถามป้าอร เพราะใครในที่นี้หลาย ๆ คนต่างก็อยากรู้เหมือนกันว่าเพชรไปใหนโดยเฉพาะพี่สาวเธอ "พ่อเพชรเขาไปดูงานถมดินที่หนองคายน่ะหนู ประมูลได้นานแล้วล่ะ คงเป็นอาทิตย์โน่นแหละถึงจะกลับ เพิ่งไปเมื่อเช้านี่เอง"ท่านบอกกับทุกคนอย่างยิ้มแย้ม"หนูฟองขอกาแฟเย็นแก้วนึงนะ ไม่ต้องเข้มมาก"พูดจบก็เดินไปยังร้านค้าต่าง ๆ เพื่อเก็บค่าเช่า และสอบถามพ่อค้าแม่ค้าว่าขาดเหลืออะไรบ้าง ป้าอรและเพชรเป็นคนที่มีน้ำใจเสมอชอบช่วยเหลือผู้คน ค่าเช่าก็เก็บไม่แพง เมื่อเดินเก็บค่าเช่าจนครบทุกร้านแล้ว ป้าอรก็มานั่งพักที่ร้านของฟองจันทร์ เธอจึงเอากาแฟมาเสิร์ฟและนั่งคุยเป็นเพื่อนท่านเพราะว่างจากลูกค้าพอดี"เป็นไงหนูฟอง มาอยู่บ้านเรา สะดวกสบายเหมือนกรุงเทพ ฯ ไหม""ก็สะดวกสบายคนละอย่างค่ะป้า"เธอบอกไปตามความรู้สึก อยู่ที่โน่นก็ดี แต่ที่บ้านเราก็ดีไม่น้อย"ป้าล่ะอยากให้ลูกสาว พี

"ฟอง.. อาบน้ำอาบท่าเสร็จแล้วมาหาแม่นะ แม่มีเรื่องจะคุยด้วย"ป้านงค์บอกกับลูกสาวหลังจากที่เธอจอดมอร์เตอร์ไซค์ และเดินเข้ามาในบ้าน ฟองจันทร์เมื่อได้ยินแบบนั้นก็เสียวสันหลังวาบตามประสาคนมีความผิด แต่ก็แข็งใจถามแม่ออกไป"มีระ.เรื่องอะไรเหรอจ๊ะแม่""ไปอาบน้ำอาบท่ากินข้าวกินปลาเสร็จก่อนแล้วค่อยมาคุยกัน"ป้านงค์ตอบลูกสาวเสียงเรียบแถมยังทำหน้านิ่ง ๆ อีกต่างหาก ฟองจันทร์ก็พอจะเดาออกว่าเรื่องอะไร แต่ก็ยังให้กำลังใจตัวเอง อาจจะเป็นเรื่องอื่นก็ได้ เธอจึงรีบอาบน้ำทำธุระส่วนตัวให้เสร็จ กินข้าวกินปลาแบบฝืด ๆ คอ ฟองจันทร์เข้าใจความรู้สึกของจำเลยที่อยู่ต่อหน้าผู้พิพากษา ซึ่งคงจะไม่ต่างจากความรู้สึกของเธอในตอนนี้ซักเท่าไหร่ ป้านงค์เห็นท่าทางของลูกสาวก็ทั้งขำและสงสาร แต่ก็ต้องทำเป็นเข้มไว้ก่อน เพื่อที่จะสอบถามเรื่องราว และความรู้สึกของฟองจันทร์ว่าเธอต้องการอย่างไรกันแน่ จะแต่งหรือไม่แต่งท่านก็ไม่ขัด เพราะท่านถือว่าความสุขของลูกสาวเท่านั้นที่ท่านต้องการเมื่อเก็บสำรับกับข้าว ล้างถ้วยล้างจานเสร็จแล้ว ฟองจันทร์ก็คลานไปหาแม่ ที่กำลังดูละครหลังข่าวอยู่ เธอเดาอารมณ์แม่ไม่ออกเลยวันนี้ ไม่รู้ว่าลูกอ้อนที่เคยใ