กลับบ้านเรา..รักรออยู่

กลับบ้านเรา..รักรออยู่

last updateÚltima actualización : 2026-02-02
Idioma: Thai
goodnovel16goodnovel
No hay suficientes calificaciones
30Capítulos
543vistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

'ฟองจันทร์'สาวบ้านนาที่ได้เข้ามาทำงานในกรุงเทพ ฯ ต้องมีเหตุให้ต้องกลับบ้านเกิด และเธอก็ได้ไปพบกับเขา 'เพชร' เจ้าของปั๊มน้ำมันที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอ

Ver más

Capítulo 1

ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้น

After ending a three-month business trip early, Chloe Johnson headed straight to Jake Cooper's apartment, excited to surprise him.

Just as she entered her fingerprint and opened the door, her smile froze and her heart sank. There were clothes scattered everywhere from the entrance to the living room, and there were even suggestive noises coming from the bedroom.

She was being cheated on!

When the realization hit her, Chloe's blood turned cold as she walked step by step toward the source of the sounds.

The people in the room were shocked to find someone standing at the door of the bedroom and quickly grabbed a nearby blanket to cover themselves.

Seeing the two panicking, Chloe's mind went blank. Her stomach churned and she felt nauseous. She had thought of all the bad outcomes, but she never imagined that Jake would cheat on her with her half-sister!

She forced herself to calm down and said, "I demand an explanation."

"Coco…" Jake could not meet her gaze and took a deep breath. "You're great, but Ava is more suitable for me."

In terms of personality and background, Ava was impeccable. She was gentle and sexy, not to mention that she could also help him in his career. As for Chloe, she refused to have sex with him and was despised by the Johnsons.

The differences between them were so significant that it was clear whom he would select.

Chloe's eyes were red as she fixed her gaze on this man who had been pursuing her since high school. She felt like a joke.

"Coco, I'm so sorry," Ava chimed in, her face filled with tears. "I just love Jake too much. This is all my fault. Please don't be mad at him."

"Don't say that, Ava. This isn't your fault. I've wanted to break up with Chloe for a long time. I just haven’t had the chance because she’s been so busy with work," Jake said, shielding Ava behind his back.

"Actually, Ava and I are about to get engaged. Coco, we should just let each other go and—"

Smack!

Chloe slapped Jake so hard that her hand went numb.

Caught off guard, Jake quickly regained his composure and roared, "Are you crazy?!"

"Yes, I'm crazy! That's why I became your girlfriend!" Chloe clenched her fists, her nails digging into her flesh. With a sneer and a cold glint in her eyes, she looked at Ava and said, "Don't be sorry. I should thank you for helping me expose this scumbag. You can have him."

Hearing what she said, tears welled up in Ava's eyes. She did her best to hold them back as if she was the one who had been wronged.

"You don’t have to act brave, Coco. I know you must feel terrible right now."

Chloe's lips curved in a mocking smile as she said, "So? Is it exciting to sleep with your little sister's boyfriend, huh? An apple doesn't fall far from the tree. You're just like your mother. Both of you are shameless homewreckers who destroy other people's families!"

She did not want to waste any more of her time with them. She threw the gift she had bought into the trash and left, taking a taxi to Emily Patel’s place.

Seeing Chloe’s miserable expression, Emily, her best friend, asked, "Did you have a fight with Jake?"

"No. He dumped me," she replied, gritting her teeth in hatred.

Emily was so shocked that her jaw dropped. After all, it took Jake a lot of effort to win over Chloe so if anyone was going to end the relationship, it should have been Chloe.

"What happened?"

Chloe recounted the events and Emily remained silent for a while before saying, "Could it be that Jake is interested in Ava because she's your parents' favorite child? So he…"

Others might not have been aware, but Emily knew all too well. Karen Smith, Ava's mother, had been influencing their father, Benjamin Johnson, by whispering in his ear at night. As a result, the Johnsons provided Ava with the best resources while burdening Chloe with the most challenging and arduous tasks. This included the recent three-month, high-pressured business trip abroad.

Chloe's eyelashes were wet with tears as she curled up in a corner, holding her head. "Maybe… but I'm too tired to think about that right now."

Emily could not bear to see her friend in such a dejected state. She grabbed Chloe’s hand and led her outside.

Chloe looked up at her in confusion. "Where are we going?"

"We're going to celebrate that you're single and available again! A jerk like Jake doesn't deserve you!"

Emily led Chloe to a bar. After three rounds of beer, Chloe's face was now tinted with a rosy hue, rendering her appearance all the more captivating.

"I need to go to the washroom."

Emily was worried about her friend in this state so she put down her glass. "I'll come with you."

When Chloe stepped out of the washroom, she noticed Emily staring intently in one direction.

"Did you spot a handsome guy?" she asked casually.

Emily nodded solemnly. "Yes, I did."

"In that case, I'll just go back to drinking," Chloe said.

"Wait. Aren’t you curious? He's not just any ordinary handsome guy. It’s Jake’s uncle—his mother’s younger brother."

Chloe was stunned. "His mother’s younger brother? Isn't he overseas?"

She had heard of Jake’s uncle before. He was a cookie-cutter rich and handsome man. At the age of twenty-eight, he owned several companies abroad. He was much wealthier than all the Coopers combined.

It was said that half of the investments under the Cooper projects were brought in by this man.

"Apparently, he came back recently because of work," Emily said, pointing to the high-end booth.

Chloe vowed that she had never laid her eyes on a man as strikingly handsome as him before. His side profile alone was sufficient to overshadow the most renowned male celebrities in terms of looks, not to mention the noble and aloof atmosphere he emanated. It would not be an overstatement to claim that his piercing gaze had the power to slay a person.

If there was a word to describe him, it would be “perfect.”

He made the man sitting opposite him, who initially looked pretty handsome, seem mediocre.

Perhaps Chloe's gaze was too intense. The man suddenly looked up and met her eyes. At that moment, a bold idea sprang into Chloe's mind.
Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
30 Capítulos
ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้น
"กลับมาอยู่กับแม่นะลูก" คำพูดนี้ยังก้องอยู่ในหัวของเธอ แม้ว่าเธอจะวางสายจากแม่นานแล้วก็ตาม"เอาไงดีวะเนี่ย" เธอพึมพำกับตัวเอง เธอกำลังจะได้รับการโปรโมทเพื่อเลื่อนตำแหน่ง เงินเดือนก็กำลังจะขึ้น สิ่งที่เธอฝันกำลังจะเป็นจริง เงินเดือนเหยียบแสนกระเป๋าแบรนด์เนม และการไปเที่ยวต่างประเทศ เพียงแค่รอสิ้นสุดไตรมาสนี้ สิ่งต่าง ๆ ที่เธอหวังและอดตาหลับขับตานอนเขียนโปรเจ็คมาเป็นแรมเดือน เสนอ และผ่านการพิจารณา ใช่แล้วเธอจะได้เลื่อนตำแหน่งและเงินเดือนก็จะเพิ่มขึ้นแต่...ทุกอย่างต้องหยุดชะงักลงเพราะ.. คำพูดประโยคนั้นของแม่ "กลับมาอยู่กับแม่นะลูก ถ้าไม่กลับมาแม่จะแต่งงานใหม่"อกอีแป้นจะแตก แม่นะแม่ พ่อก็เสียไปตั้งนานแล้วไม่เห็นวี่แววว่าจะมีแฟนใหม่เลย แต่พอลูกกำลังจะเจริญก้าวหน้า แม่ก็ดันจะมาเสียคนเอาตอนนี้ตอนที่อายุเยอะแล้ว อุตส่าห์ฝากฝังกับป้าข้างบ้านไว้อย่างดิบดี ไม่ได้เรื่องเลยเอายังไงดี คิดซิคิดซิ คาปูชิโน นอนหมุนตัวไปสามตลบบนที่นอนขนาดห้าฟุต "โอ๊ยหัวจะปวด"จะเลือกกตัญญูหรือกระเป๋าแบรนด์เนมดีหว่า แต่จะว่าไปแล้วเธอก็จากบ้านมาตั้งแต่อายุ 15 มาเป็นสาวโรงงาน ดิ้นรนเรียนต่อจนจบปริญญาตรี จนได้เลื่อนขั้
Leer más
ตอนที่ 2 กลับบ้านกันเถอะ
ฟองจันทร์เลือกที่จะเดินทางกลับบ้านโดยการนั่งเครื่องบิน เพราะที่บ้านเกิดของเธอที่จังหวัดอุดรธานีนั้นมีสนามบิน เมื่อลงเครื่องที่ตัวจังหวัดต่อรถเข้าไปยังหมู่บ้านของเธอก็ราว ๆ 40 กิโลเมตร ถนนหนทางก็สะดวกสบาย อีกอย่างคือของใช้ของเธอก็ขนกลับไปก่อนหน้านั้นเรียบร้อยแล้วเมื่อขึ้นเครื่องและได้ที่นั่งเรียบร้อยเธอก็โทรบอกแม่ว่ากำลังขึ้นเครื่อง และปิดมือถือ ที่นั่งข้าง ๆ เธอเป็นคุณป้าอายุน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับแม่ของเธอ แต่ก็ยังดูแข็งแรง ฟองจันทร์จึงยิ้มให้ท่านเป็นการทักทาย อย่างน้อยก็เพื่อสร้างสัมพันธไมตรี เพราะต้องร่วมทางกันอีกตั้งเกือบชั่วโมง จะว่าไปเธอก็ไม่ค่อยได้นั่งเครื่องบินบ่อย ๆ หรอก มีบ้างก็ตอนที่ไปดูงาน แต่ทุกครั้งจะมีเรลี่นั่งไปด้วย นี่เป็นครั้งแรกที่เธอโดยสารด้วยเครื่องบินเพียงลำพัง ระหว่างที่เครื่องบินลอยตัวอยู่นั้น เธอก็สังเกตเห็นคุณป้าที่นั่งข้างกันหน้าซีด ๆ และท่านก็บีบแขนเธออย่างแรง "คุณป้าคะ เป็นอะไรรึเปล่า ให้เรียกเจ้าหน้าที่ให้ไหมคะ"ฟองจันทร์ถามท่านอย่างเป็นห่วงปนตกใจ ด้วยไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ แต่ท่านส่ายหัว"ป้าไม่เป็นไรมากหรอกหนู แค่หน้ามืด มียาดมไหมป้าขอยืมหน่อย"แต่
Leer más
ตอนที่ 3 สำรวจลู่ทาง
วันนี้ฟองจันทร์อยู่ว่าง ๆ จึงขับมอร์เตอร์ไซค์คันเก่าของพ่อไปสำรวจลู่ทางทำมาหากินในหมู่บ้าน จะเอาเสื้อผ้ามาขายเธอก็ยังไม่รู้สไตส์การแต่งตัวของหนุ่ม ๆ สาว ๆ ในละแวกนี้ จะเป็นแม่ทีมขายครีมเธอก็พูดไม่เก่ง จะเป็นแม่ค้าตลาดนัดก็ยังไม่รู้จะขายอะไร จะเป็นยูทูปเปอร์ ก็ยังคิดคอนเทนต์ไม่ออก ไอ้จะให้อยู่เฉย ๆ รอขอตังค์แม่ก็คงจะไม่ไหว ต้องหาอะไรทำไม่งั้นง่อยรับประทานแน่ เธอขี่รถวนรอบหมู่บ้านหลายรอบ พลางคิดว่าหมู่บ้านของเรานี่ก็ใหญ่เหมือนกันนะเนี่ย ระหว่างนั้นก็เกิดอาการคอแห้งขึ้นมา จึงมองหาร้านขายน้ำ ก็เจอร้านขายน้ำปั่นกับร้านขายน้ำแข็งใสตั้งอยู่เคียงกันในปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่ง เธอจึงแวะเข้าไปและสั่งน้ำ"สวัสดีค่ะ น้ำมะพร้าวปั่นแก้วนึงค่ะ"พร้อมกับยิ้มทักทายแม่ค้าไปด้วย แม่ค้าเป็นสาววัยรุ่นอายุน่าจะไม่เกินยี่สิบหน้าตาสะสวย"ได้จ้า รอสักครู่นะจ๊ะ"ฟองจันทร์จึงนั่งลงที่โต๊ะตัวที่ตั้งอยู่ภายในร้าน พร้อมกับสำรวจตรวจตราบริเวณนั้นไปด้วย เพราะเธอเกิดปิ๊งไอเดียขึ้นมา ขี่รถวนรอบหมู่บ้านก็หลายรอบแล้ว ยังไม่เห็นมีร้านกาแฟเลยสักร้าน ตอนที่อยู่กรุงเทพ ฯ เธอเคยใช้เวลาว่างหลังเลิกงานไปเรียนสูตรชงกาแฟเพราะเป็นคนชอบ
Leer más
ตอนที่ 4 เจรจาธุรกิจ
"แม่ ! แม่ ๆๆๆ !"เมื่อฟองจันทร์กลับมาถึงบ้านก็ตะโกนเรียกแม่เสียงดัง ป้านงค์จึงเงยหน้าจากการคัดมะม่วงน้ำดอกไม้ลงในลังกระดาษ ป้านงค์มีที่อยู่ประมาณหนึ่งไร่จึงแบ่งที่สามงานปลูกมะม่วงน้ำดอกไม้ไว้ 20 ต้น ส่วนอีกงานหนึ่งที่เหลือท่านก็ปลูกบ้านหลังเล็็ก ๆ อยู่ ปีนี้มะม่วงให้ผลผลิตดีขายก็คงจะได้เงินก้อนใหญ่ พออยู่ได้แบบสบาย ๆ"มีอะไรเสียงดังเชียว"ถามลูกสาวพลางส่ายหน้าให้กับความม้าดีดกะโหลกของเธอ อายุจะ 30 อยู่รอมร่อยังจะทำตัวเป็นเด็กไปได้ ที่จริงแล้วอายุรุ่นราวคราวเดียวกับฟองจันทร์คนอื่นเค้ามีลูกมีเต้าไปกันหลายคนแล้ว ตอนที่ฟองจันทร์ยังอยู่กรุงเทพ ฯ ป้านงค์ก็หนักใจอยู่เหมือนกัน กลัวเธอจะใจแตกหอบเอาหลานมาให้เลี้ยงเหมือนตัวอย่างที่มีให้เห็นอยู่ทั่วไป แต่จนถึงวันนี้ก็ยังไม่มีวี่แววแม้กระทั่งคนเข้ามาจีบ ถ้าใครเข้ามาจีบฟองจันทร์ตอนนี้นะ จะรวยจะจนไม่สำคัญ ขอแค่เป็นคนดี ดูแลลูกสาวของป้านงค์ได้ บางทีอาจจะยกให้ฟรี ๆ แถมข้าวให้อีกสักสองกระสอบก็ได้"หนูไปสำรวจลู่ทางมาแล้วแม่ หนูว่าจะเปิดร้านกาแฟเล็ก ๆ ในปั๊มน้ำมันที่อยูติดถนนใหญ่ตรงทางเข้าหมู่บ้านน่ะแม่"บอกกับแม่อย่างตื่นเต้น"ปั๊มนั้นน่ะเหรอ มีที่ว่าง
Leer más
ตอนที่ 5 เจรจาธุรกิจ (ต่อ)
วันนี้ฟองจันทร์ตื่นแต่เช้าเพราะแม่ปลุกตั้งแต่ไก่โห่ ป้านงค์บอกกับลูกสาวว่ามาอยู่บ้านเราจะเหลวไหลขนาดไหนก็เหลวไหลไป แต่สิ่งที่แม่ขออย่างเดียวคืออย่าตื่นสาย เต็มที่ไม่เกินหกโมงเช้า ฟองจันทร์จึงต้องรีบแหกขี้ตาลุกขึ้นมาจัดการธุระส่วนตัว เสร็จแล้วก็มารอใส่บาตรที่แม่เตรียมสำรับกับข้าวไว้ให้แล้ว ใส่บาตรเสร็จก็ช่วยแม่คัดมะม่วงแยกลูกดีลูกเสีย ลูกเล็กลูกใหญ่ไว้ เพราะวันนี้สาย ๆ จะมีคนมารับ ฟองจันทร์ปฏิบัติหน้าที่อย่างแข็งขัน กว่าจะเสร็จก็เกือบแปดโมงเช้า เหลือบมองโทรศัพท์เผื่อเจ้าของปั๊มน้ำมันโทรมาก็ยังไม่มีวี่แวว ถ้าสิบโมงของวันนี้ยังไม่ได้รับการติดต่อมาเห็นทีเธอจะต้องเข้าไปสอบถามด้วยตัวเอง เมื่อคิดได้ดังนี้ก็ลงมือกินข้าวกินปลาเอาแรงไว้ กับข้าวฝีมือแม่นี่อร่อยสุด ๆ ไปเลย "แม่ไปวัดก่อนนะ อยู่บ้านดี ๆ อย่าซนล่ะ"ป้านงค์กำชับลูกสาวก่อนจะหิ้วตะกร้าใบเล็กที่มีกับข้าวอยู่ในนั้น พร้อมทั้งขวดน้ำและแก้วน้ำใบเล็กเอาไว้สำหรับกรวดน้ำออกจากบ้านไป ฟองจันทร์หน้ามุ่ย นี่แม่ลืมไปหรือเปล่าว่าเธอน่ะอายุ 30 แล้ว ไม่ใช่เด็กสามขวบเหมือนเมื่อก่อน คิดอะไรเพลิน ๆ เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เธอรีบคว้าโทรศัพท์มาและ
Leer más
ตอนที่ 6 เปิดร้าน
ฟองจันทร์เริ่มศึกษาหาข้อมูลในการเปิดร้านกาแฟโดยมีเรลี่ที่อยู่กรุงเทพ ฯ คอยให้คำปรึกษา เธอนึกขอบคุณที่ตอนนี้คือยุค 5G ไม่ว่าจะเป็นการเดินทาง การติดต่อสื่อสารล้วนสะดวกสบาย อยู่ไกลกันแค่ไหนก็สามารถพูดคุย เห็นหน้าเห็นตากันได้ ประมาณอาทิตย์นึง โครงการร้านกาแฟของฟองจันทร์ก็เสร็จเป็นรูปเป็นร่าง พร้อมที่จะเปิดร้านได้ ระหว่างที่เธอตกแต่งร้านอยู่ในปั๊มน้ำมันนั้นเธอก็รู้จักคนเพิ่มขึ้น ไม่ว่าจะเป็น ฝนแม่ค้าขายน้ำปั่นคนสวย พี่ดาว แม่ค้าน้ำแข็งใส ป้ามลเจ้าของร้านลาบขมต้มแซบ ป้าสายเจ้าของร้านขายส้มตำ ป้าน้อยเจ้าของร้านขนมจีนน้ำยา ปั๊มน้ำมันแห่งนี้คนพลุกพล่านมาก และแต่ละร้านขายดีเป็นเทน้ำเทท่า แม่ค้าแต่ละคนก็อัธยาศัยดีมาก ๆ ฟองจันทร์บอกกับตัวเองว่าเธอโชคดีที่สุดที่ได้มาเปิดร้านที่นี่ เธอลงทุนกับโปรเจ็คนี้ไปเกือบแสน เหลือเงินเก็บไว้ช็อปปิ้งออนไลน์อีกนิดหน่อย กว่าจะคืนทุนก็คงจะหลายเดือนอยู่ เอาน่าอย่างน้อยบ้านก็ไม่ต้องเช่า ข้าวก็ไม่ต้องซื้อล่ะวะ ฟองจันทร์คิดปลอบใจตัวเองให้ฮึกเหิมและแล้วก็ได้ฤกษ์เปิดร้าน ป้านงค์นิมนต์หลวงตาที่วัดมาทำพิธีเปิดร้านให้ด้วย เพื่อความเป็นสิริมงคล เสียดายเรลี่งานยุ่งจึงไม่ได้
Leer más
ตอนที่ 7 สับสน
เพชรกระโดดขึ้นรถหกล้อดั๊มพ์คันประจำของเขา ซึ่งวันนี้มีงานรับเหมาถมที่ 200 เที่ยวชิว ๆ เป็นโครงการของเทศบาลที่ต้องการปรับปรุงพื้นที่สาธารณะซึ่งว่างอยู่ให้เป็นสนามกีฬา ไว้เพื่อให้เด็กและเยาวชนมาใช้สำหรับเล่นกีฬาหรืออกกำลังกาย ซึ่งบังเอิญว่าอยู่ใกล้กับปั๊มน้ำมันของเขา เพชรจึงรู้สึกกระปรี้กระเปร่าเป็นพิเศษ เพราะจะได้กินกาแฟเจ้าอร่อย เขายิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างอารมณ์ดี พลางนึกอนาถตัวเองอยู่ในใจ ผู้หญิงที่ตัวเองชอบอยู่ใกล้แค่นี้แต่เขากลับไม่กล้าคุยกับเธอ ได้แต่เฉียดไปเฉียดมาสั่งกาแฟวันหนึ่งสองสามแก้ว เพียงเพราะต้องการเห็นหน้าเธอเท่านั้น ไม่ไหว ๆ ขืนกินกาแฟวันละสองสามแก้วแบบนี้นอกจากจะนอนไม่ค่อยหลับแล้ว เบาหวานจะขึ้นเอาน่ะสิ ไม่ได้เขาต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว ยิ่งได้ยินข่าวว่าร้านของเธอกำลังถูกพูดถึงปากต่อปากว่า กาแฟอร่อย บริการประทับใจ และที่สำคัญแม่ค้าสวย ทำให้พวกข้าราชการหนุ่ม ๆ ในอำเภออยากลองมาชิมกาแฟที่ร้านของเธอ ไม่ว่าจะเป็นผู้กอง ครูใหญ่ หรือแม้กระทั่งปลัดอำเภอ ก็เคยมาอุดหนุนร้านเธอกันทั้งนั้น แต่เขาจะทำยังไงดีล่ะ ยังคิดไม่ออกเลย"เอสเย็น เข้ม ๆ แก้วนึง"เสียงเข้มสั่งเมนูเดิมซึ่งฟองจันทร์ก็
Leer más
ตอนที่ 8 สังสรรค์
"พี่ฟองอย่าพึ่ง ๆ ถ่ายรูปก่อน"ฝนตีมือฟองจันทร์เบา ๆ เป็นการปรามก่อนที่ฟองจันทร์จะหยิบปลาหมึกย่างเข้าปากเพราะต้องการจะถ่ายรูปอัพลงโซเชียล ฟองจันทร์จึงนึกได้หยิบมือถือของตัวเองขึ้นมาถ่ายรูปบ้าง ที่จริงแล้วเธอก็ชอบทำอะไรแบบนี้เหมือนกันเวลาที่ไปกินไปเที่ยวกับเรลี่ แต่พอมาอยู่ที่นี่แล้วเธอไม่ได้ไปไหนเลย และอีกอย่างไม่ค่อยมีเวลาว่างด้วย เธอจึงลืมนึกถึงข้อนี้ไปสองสาวถ่ายรูปจนพอใจและอัพลงโซเชี่ยลจนครบทุกแพล็ตฟอร์มนั่นแหละถึงได้ลงมือจิบเบียร์และเมาท์มอยกันต่อ "พี่ฟองเล่าเรื่องเกี่ยวกับกรุงเทพ ฯ ให้ฟังหน่อย" กระดกเบียร์ไปหลายแก้วแล้วฝนชักมึนและเกิดอยากรู้เรื่องเกี่ยวกับเมืองกรุงขึ้นมา จึงขอให้ฟองจันทร์เล่าให้เธอฟัง"ทำไม ฝนอยากไปเหรอ"พูดจบก็ยกเบียร์ขึ้นกระดกจนหมดแก้ว รินเบียร์เพิ่มให้ตัวเองและเติมให้ฝนด้วย"ก็อยากไปนะพี่ แต่ไม่มีใครอยู่กับพ่อกับแม่ ใหนจะน้องอีก"ฝนบอกกับฟองจันทร์เชิงระบายมากกว่า"กรุงเทพ ฯ น่ะ ตามที่พี่ไปอยู่มาสิบกว่าปีนะ มันก็ดีแหละ สอนประสบการณ์อะไรหลาย ๆ อย่างให้พี่ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของความอดทน ความมีระเบียบวินัย และที่สำคัญเราต้องเพิ่มศักยภาพและต้องพัฒนาตัวเองอยู่เสมอ
Leer más
ตอนที่ 9 ชิดใกล้
ฟองจันทร์แอบมองเพชรเป็นระยะ ๆ จนเขารู้ตัวว่าเธอแอบมองเขา จึงหันหน้ามาเผชิญหน้ากับเธอ"มีอะไร"ถามเธอเสียงเข้มอีกแล้ว"มะ ไม่มีอะไร มองเฉย ๆ"ตะกุกตะกักตอบเขาไป"รถยนต์ มันขับยากไหมอ้ะ"เธอก็เลยเฉไฉถามเขาไปอีกเรื่อง ลดความอึดอัดของบรรยากาศภายในรถ"ไม่ยากหรอก อย่าบอกนะว่าคุณขับไม่เป็น"ถามเธออย่างแปลกใจ ไม่น่าเชื่อว่าฟองจันทร์จะขับรถไม่เป็น ดูท่าทางของเธอแล้วเพชรไม่อยากจะเชื่อเลย"ใช่ ขับไม่เป็น ขับเป็นแต่มอเตอร์ไซค์""ขับไม่ยากหรอก เอางี้ไหมล่ะ ถ้าว่างผมจะสอนให้""จริงเหรอคะ แต่..ไม่เอาดีกว่า ฟองเกรงใจ"ออกจากหมู่บ้านของฟองจันทร์กับเพชรมาประมาณ 10 นาที ก็มาถึงหมู่บ้านของฝน "บ้านของฝนหลังใหนคะ"ถามเขา แต่เพชรไม่ตอบ เขาขับเข้าไปเรื่อย ๆ เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวา กี่เลี้ยวฟองจันทร์ก็จำไม่ได้ จนกระทั่งมาจอดที่บ้านไม้สองชั้นหลังหนึ่งที่อยู่ค่อนข้างไกลออกมาทางทุ่งนาเพชรก็จอดรถ แต่ไม่ได้ดับเครื่อง เขาเปิดประตูรถและเดินเข้าไป ไฟในบ้านยังไม่ปิด เสียงหมาในบ้านเห่า และคนในบ้านก็เดินออกมา"อ้าว..พ่อเพชร ไปไงมาไง เข้ามาก่อน"ผู้ชายคนหนึ่งอายุน่าจะไม่เกิน 45 ปีน่าจะเป็นพ่อของฝนเปิดประตูรั้วออกมา"พี่สอน
Leer más
ตอนที่ 10 ยังไงดี
"เรลี่ ตกลงสงกรานต์นี้แกจะมาเที่ยวหาฉันหรือเปล่า หยุดตั้งหลายวันไม่ใช่เหรอ"ฟองจันทร์วีดีโอคอลหาเรลี่ซึ่งเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว"ไปสิ ไปอยู่แล้ว ว่าแต่มีอะไรน่าเที่ยว ตอนแรกฉันกะว่าจะไปเที่ยวเชียงใหม่นะเนี่ย แต่ทนคิดถึงแกไม่ไหว ไปเที่ยวอุดรก็ได้""ดีมากเพื่อนเลิฟ อุดรบ้านฉันมีที่เที่ยวเยอะแยะ สาธยายไม่หมดหรอก แค่อำเภอหนองวัวซอนี่ก็เที่ยวไม่หวาดไม่ไหวแล้ว"โฆษณาบ้านตัวเองเสียหน่อย ให้อิเรลี่น้ำลายหกเล่น ๆ"หรือแกจะไปคำชะโนดมั้ยล่ะ อำเภอบ้านดุงไม่ไกลมาก สายมูต้องมาที่นี่เลยนะแก""เออ ! จริงด้วย 'คำชะโนด' ฉันอยากไปนานแล้ว บ้านแกนี่ของดีเยอะจริงว่ะ" ฟองจันทร์เดินผิวปากออกมาจากบ้านอย่างอารมณ์ดี เพราะอีกไม่กี่วันก็จะได้เจอหน้าเพื่อนรักอย่างเรลี่แล้ว ถ้าไปเที่ยวเดี๋ยวเธอจะชวนฝนไปด้วย แต่ไม่รู้ว่าฝนจะสะดวกไปด้วยหรือเปล่า เพราะต้องปิดร้านไป แต่ยังไงก็คงต้องลองชวนดู"ทำไมวันนี้ดูอารมณ์ดี มีหนุ่มมาจีบหรือไง"ป้านงค์อดแซวลูกสาวไม่ได้"แม่ขา..ไม่ต้องมีคนมาจีบหนูก็อารมณ์ดีตลอดอยู่แล้ว"พูดจบก็เดินไปกอดเอวแม่อย่างประจบ"แม่ สงกรานต์นี้เพื่อนหนูที่กรุงเทพ ฯ เค้าจะมาเที่ยวบ้านเรานะ""ก็ดีสิ มากันกี่
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status