ตอนที่ 11 มอเตอร์ไซค์คันใหม่

วันนี้ฟองจันทร์ปิดร้านหนึ่งวันเพราะจะเข้าเมืองเพื่อไปซื้อรถมอร์เตอร์ไซค์ โดยเพชรอาสาจะพาเธอไป คราแรกฟองจันทร์ปฏิเสธ เธอกะว่าจะจ้างรถของป้าข้างบ้านที่เคยไปรับที่สนามบินเมื่อคราวก่อนให้พาไป อีกอย่างเธอเกรงใจเพรชด้วย แต่เขาก็ให้เหตุผลว่าให้เขาพาไปแหละดีแล้ว เธอจะได้รับส่วนลดเยอะ ๆ ที่สำคัญงานนี้เขาไม่ได้พาไปฟรี ๆ เพราะเขาก็ได้เปอร์เซ็นต์จากการแนะนำในครั้งนี้ด้วย ยิ่งเธอซื้อเงินสดด้วยงานนี้หวานหมู ฟองจันทร์ก็เลยจำนนต่อเหตุผลของเขา ตอนแรกเธอกะว่าจะชวนฝนไปเป็นเพื่อน ป้องกันคำครหาของชาวบ้าน หากเธอกับเขาไปกันสองต่อสองคงไม่พ้นคนนินทาแน่ ๆ แต่คิดไปคิดมาถ้าชวนฝนไป ฝนก็ต้องปิดร้านขาดรายได้อีก เธอจึงให้แม่ไปเป็นเพื่อน ซึ่งป้านงค์ก็ไม่ปฏิเสธ เพราะท่านก็ไม่อยากให้ลูกสาวเป็นขี้ปากชาวบ้าน อีกอย่างไม่ได้เข้าเมืองนานแล้วไปหาซื้อของใช้เข้าบ้านก็ดีเหมือนกัน

สองแม่ลูกตื่นเช้ากันเป็นปกติอยู่แล้ว ทำธุระส่วนตัวเสร็จก็มานั่งรอเพชรที่โต๊ะม้าหินอ่อนหน้าบ้าน ประมาณเจ็ดโมงครึ่งเพชรก็ขับรถกระบะสี่ประตูของเขามารับ

"สวัสดีครับป้านงค์ ไปกันเลยไหมครับ"

เขายกมือไหว้ป้านงค์และส่งยิ้มให้ฟองจันทร์ด้วย

"ไปกันเลย ป้ากับฟองเตรียมตัวกันเสร็จแล้ว"

ป้านงค์จึงเดินขึ้นไปนั่งเบาะหลัง ให้หนุ่มสาวเขานั่งคู่กันข้างหน้านั่นแหละ น่าจะคุยกันรู้เรื่องมากกว่าคุยกับคนแก่อย่างท่าน

เมื่อทุกคนพร้อมแล้วเพชรก็ออกรถ จุดหมายคือตัวจังหวัด ใช้เวลาเกือบชั่วโมงก็มาถึง จุดหมายแรกคือร้านมอร์เตอร์ไซค์ที่เพชรทำการดิวไว้แล้ว ใช้เวลาไม่นานฟองจันทร์ก็ได้รถรุ่นที่ต้องการคือ Honda Scoopy i สีฟ้าขาว ราคา 56,800 บาท ป้านงค์ออกช่วยสามหมื่นที่เหลือฟองจันทร์ออกเอง อิอิดีจังมีแม่สายเปย์ ส่วนของแถมที่ได้ก็คือพัดลมและหมวกกันน็อค เมื่อจ่ายเงินเสร็จเรียบร้อย เคลียส์เอกสารอีกไม่นานฟองจันทร์ก็ได้รถมอร์เตอร์ไซค์คันนั้นมาครอบครอง รู้สึกปลาบปลื้มดีใจอย่างบอกไม่ถูก เพราะไม่เคยซื้อของราคาแพงขนาดนี้มาก่อน ถ้าได้หลุยส์มาครอบครองจะรู้สึกแบบนี้ไหมนะ เอาน่าอีกไม่นานหรอกต้องได้สักใบแหละ ฟองจันทร์บอกกับตัวเองในใจ

หลังจากที่เด็กในร้านยกรถมอร์เตอร์ไซค์ขึ้นท้ายกระบะของเพชรเรียบร้อยแล้ว ทั้งสามคนก็ขึ้นรถ

"ไปใหนต่อมั้ยครับ หรือกลับบ้านเลย"

เพชรหันมาถามฟองจันทร์ เธอจึงหันไปถามแม่

"แม่อยากไปใหนต่อมั้ยจ๊ะ"

"ไปสิ แม่ว่าจะไปซื้อของซะหน่อย ยังไงรบกวนพ่อเพชรพาป้าไปร้าน 'ตั้งงี่สุ่น' หน่อยนะ เดี๋ยวป้าจะจ่ายค่าน้ำมันให้อยู่หรอก"

"พอดีเลยครับ ผมก็ว่าจะไปหาซื้อเสื้อลายดอกมาไว้ใส่สงกรานต์อยู่เหมือนกัน"

ตกลงได้ดังนั้นเพชรจึงขับรถบ่ายหน้าออกทางถนนนอกเมืองเพื่อไปช็อปปิ้งที่ห้างตั้งงี่สุ่น (เป็นสถานที่จริงซึ่งคนในอำเภอหนองวัวซอจะนิยมไปซื้อของที่ห้างนี้)ถึงห้างจอดรถเรียบร้อย

"คุณเพชรจะแยกไปช็อปต่างหากก็ได้นะคะ เผื่อฟองกับแม่ซื้อของนาน อีกอย่างไปซื้อของกับผู้หญิง ฟองกลัวคุณจะรำคาญ"

เธอบอกกับเขาอย่างเกรงใจ พร้อมเสนอแนวทางให้เขาด้วย

"ไปด้วยกันนี่แหละ ผมซื้อของไม่ค่อยเก่งเผื่อยังไงอาจจะให้คุณกับป้านงค์ช่วยเลือกด้วย"

แต่เขาก็ยังยืนยันที่จะไปกับพวกเธอ

"เอางั้นเหรอ"

ถามเขาอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ เพชรพยักหน้าเป็นการยืนยันอีกครั้ง ฟองจันทร์จึงเดินไปเข็นรถเข็นมา เพชรก็แย่งมาเข็นซะเอง ทั้งสามเดินซื้อของอย่างสนุกสนาน ป้านงค์ก็พลอยมีความสุขไปด้วยเพราะไม่ได้มาเปิดหูเปิดตานานแล้ว ครั้งล่าสุดก็คือตอนที่มารับฟองจันทร์ที่สนามบินเมื่อเกือบสามเดือนก่อน

"ได้ของใช้ครบแล้ว เดี๋ยวเราไปดูเสื้อผ้ากัน"

ฟองจันทร์บอกกับแม่และเพชร พร้อมกับเดินนำหน้าทั้งสองคนไป เธอกะว่าจะซื้อเสื้อสวย ๆ ให้แม่สักชุดเพื่อเอาไว้ใส่ไปทำบุญในวันสงกรานต์ และจะซื้อเสื้อให้เพชรสักสองตัวเป็นการขอบคุณเขาที่เป็นธุระให้เธอกับแม่ในวันนี้

"ฟอง.. แม่เมื่อยจัง ปวดขาด้วยสงสัยเพราะเดินนาน"

พูดจบป้านงค์ก็เดินไปนั่งเก้าอี้ที่ทางห้างมีไว้สำหรับให้คนมาจับจ่ายใช้สอยนั่งพัก

"แม่ปวดมากไหม"

ถามแม่พร้อมกับนั่งลงที่พื้นข้าง ๆ แม่และนวดขาให้ท่านไปด้วย

"นั่งพักสักครู่ก็คงหายครับ"

เพชรบอกกับป้านงค์พร้อมกับทรุดลงนั่งที่เก้าอี้ข้าง ๆ ท่าน

"คงอีกนานกว่าแม่จะหายเมื่อย เอางี้ฟองกับพ่อเพชรไปซื้อของกันต่อเถอะ เดี๋ยวแม่จะนั่งรออยู่ตรงนี้ ซื้อของเสร็จค่อยมารับแม่ จะได้ไม่เสียเวลา บ่ายแล้วเดี๋ยวคุณเพชรหิวข้าว"

ฟองจันทร์ชำเลืองดูนาฬิกาข้อมือ จะบ่ายแล้วจริง ๆ ด้วย

"เอางั้นเหรอแม่ แล้วแม่หิวมั้ย"

เธอถามแม่อย่างเป็นห่วง

"ยังไม่หิวเท่าไหร่ รีบไปกันเถอะจะได้ไม่เสียเวลา"

ป้านงค์เร่งลูกสาวอีกครั้ง

"ถ้างั้นแม่รออยู่นี่แป๊บนึง เดี๋ยวหนูจะรีบซื้อรีบมา ฝากดูของด้วยนะแม่"

ฟองจันทร์ย้ำกับแม่อีกรอบและก็หันไปชวนเพชร ทั้งสองจึงรีบเดินออกจากบริเวณนั้น ตรงไปยังโซนเสื้อผ้า

"ซื้อของคุณเพชรก่อนละกัน"

ฟองจันทร์เลี้ยวไปยังราวแขวนเสื้อลายดอก หลากสีสันที่มีให้เลือกหลายแบบ

"คุณเพชรชอบแบบใหนเป็นพิเศษมั้ยคะ"

เธอสังเกตเสื้อผ้าที่เขาสวมใส่ ส่วนมากจะเป็นแบบเรียบ ๆ เสื้อเชิ้ตกางเกงยีนส์ แต่ล้วนเป็นของแบรนด์ทั้งนั้น ไม่ Levi's ก็ Simple & Raw สองยี่ห้อนี้

"ผมเลือกไม่ค่อยเป็นหรอกให้ฟองเลือกให้ละกัน"

เธอจึงเลือกเสื้อฮาวายสีสันแสบตาให้เขาห้าตัว วัดจากสายตา หน้าอกขนาดนี้ กล้ามแขนเป็นมัด ๆ แบบนี้น่าจะไซต์ XL ฟองจันทร์ส่ายหัวให้กับความคิดทะลึ่งของตัวเอง

เมื่อได้เสื้อของเพชรเรียบร้อยแล้ว ก็ถึงทีของเธอกับแม่ ฟองจันทร์เลือกเสื้อลายดอกสีสันสดใสไปสิบตัว ซื้อไปฝากฝนด้วยเอาไซต์เดียวกับเธอนี่แหละฝนน่าจะใส่ได้ ส่วนของแม่นั้นเธอก็เลือกเสื้อลายดอกเหมือนกันแต่เป็นแบบเรียบ ๆ ที่สีไม่ค่อยสดเท่าไหร่เอาแบบคล้าย ๆ กันไปสามตัว

"ได้ครบแล้วค่ะ"

พลางหอบเสื้อเดินไปตรงจุดจ่ายเงิน เพชรรีบเดินตามเธอไป แต่แล้วฟองจันทร์ก็หยุดชะงักเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ ส่งเสื้อที่หอบอยู่ให้กับเพชรแล้วเดินกลับไปเลือกเสื้อมาอีกสามตัว

"ของป้าอรค่ะ"

เอ่ยปากบอกเขาเพราะสีหน้าของเพชรเหมือนมีคำถาม เมื่อได้ยินดังนั้นเพชรก็รู้สึกปลื้มใจมากที่เธออุตส่าห์นึกถึงแม่ของเขา

"ทั้งหมด 21 ตัว 4500 บาทค่ะ"

ฟองจันทร์ก้มลงหยิบเงินในกระเป๋าสะพาย จังหวะนั้นเองเพชรก็ยื่นเงินให้แคชเชียร์

"รับมา 5000 บาทนะคะ..เงินทอน 500 บาทค่ะ โอกาสหน้าอุดหนุนใหม่นะคะ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ"

เขายื่นมือไปรับของพร้อมกับรับเงินทอนมาด้วย และเดินออกมาจากบริเวณนั้นตรงไปหาป้านงค์ที่นั่งรออยู่ทันที ฟองจันทร์จึงต้องรีบวิ่งตามเขามา ป้านงค์เห็นสองคนเดินมาแล้วก็ลุกขึ้นและเข็นรถตรงมายังสองหนุ่มสาว เพชรวางถุงใส่เสื้อไว้ในรถเข็น และเอารถเข็นจากป้านงค์มาเข็นเอง

"แม่ยังไม่จ่ายตังค์เลยนะ"

ฟองจันทร์บอกแม่เพราะคิดว่าแม่คงลืม

"แม่ไปจ่ายเงินตอนที่ลูกทั้งสองไปซื้อเสื้อน่ะ"

ตอบคำถามและหันไปคุยกับเพชรแทน

"หิวหรือเปล่าพ่อเพชร แวะกินข้าวก่อนไหม"

ฟองจันทร์หมั่นไส้แม่ที่ดูจะเอาใจคนอื่นมากกว่าลูกตัวเองจึงกระแอมเสียงดัง

"อะ..แฮ่ม !"

เรียกเสียงหัวเราะให้ป้านงค์กับเพชรได้เป็นอย่างดี ฟองจันทร์หน้างอง้ำ

"เอางี้ดีกว่า แวะกินก๋วยเตี๋ยวก่อนดีไหมครับ"

เพชรเสนอแนะ

"ได้ ๆ ป้ากำลังอยากกินอยู่พอดี"

เมื่อมาถึงรถแล้ว ขนของไว้ที่รถเสร็จทั้งสามจึงเดินไปกินก๋วยเตี๋ยวที่ร้านหน้าห้างนั่นเอง