บททั้งหมดของ One Night มาเฟียเจ้าหนี้: บทที่ 21 - บทที่ 30

Line Chat Payak : วันนี้ฉันกลับดึกหน่อยนะเพราะฉันต้องเคลียงานที่บริษัทให้เสร็จ Read… Immee : ค่ะ “ตอบแค่นี้เหรอวะ…” เขาพึมพำด้วยความหงุดหงิดแต่เขาเองก็คงลืมไปว่าบลูกำลังอยู่กับเขาอยู่ทำให้บลูกระตุกยิ้มขึ้นมาและรับรู้ได้ว่าเพื่อนของตัวเองกำลังมีคนสำคัญอยู่… “งั้นกูกลับก่อนนะมึง หนึ่งทุ่มเจอ

“ฮึ มึงก็คิดเป็นตุเป็นตะไปได้กูเนี่ยนะจะชอบเธอ ที่กูทำมาทั้งหมดกูแค่อยากดีกับเธอแค่นั้นแหละกูไม่อยากใจร้ายกับเธอเพราะกูรู้ว่าพื้นฐานชีวิตของเธอมันไม่ดีไหนแม่เลี้ยงของเธอขายเธอให้กับฉันอีก ตอนฉันเห็นเธอมาที่นี้ครั้งแรกฉันก็สงสารเธอเหมือนกัน…” “ครับ…ถึงนายจะปฏิเสธว่าไม่ชอบแต่หัวใจมันปฏิเสธไม่ได้นะคร

“อื้อ! เฮียปล่อยหนูเดี๋ยวนะ!” เขากับไม่สนใจน้ำเสียงหวานของเธอที่ขอร้องให้เขาปล่อยเขาจึงปล่อยมือบางอีกข้างเป็นอิสระและลูบไล้ลำตัวของเธอจนมาที่หน้าอกนิ่มของเธอและทำการบีบเค้นอย่างรุนแรงทำให้ใบหน้าของเธอเบ้ด้วยความเจ็บปวด เธอแอบรู้สึกผิดในใจที่เธอหาเรื่องใส่ตัวเองจนเขาต้องเป็นแบบนี้เพราะความรู้สึกก่อนห

“ต่อไปนี้อย่าให้ไอ้วศินขึ้นมาที่นี้อีกและบอกคนข้างล่างด้วยห้ามเอาไอ้ห่านั้นเข้ามาบริษัทอีก” “รับทราบครับนาย นายจะเอายังไงกับคุณวศินต่อครับ?” “กูจะรอดูมันว่ามันกล้าทำอะไรกูอีกไหม ถ้ามันกล้ากูก็ไม่ปล่อยไว้เหมือนแบบวันนี้ เดี๋ยววันจันทร์เรียกทุกคนเข้าประชุมด้วย” “ครับนาย ผมมีอีกเรื่องที่จะแจ้งให้

“ไม่เป็นไรนะ ฉันเองก็ต้องขอบคุณแกเหมือนกันนะที่โลกใบนี้เหวี่ยงเข้ามาทำให้เราได้รู้จักกันแกเป็นเพื่อนที่ดีกับฉันมาก ๆ เลยนะฉันพูดได้เต็มปากเลยนะว่าตอนฉันไปอเมริกาฉันเองก็มีเพื่อนที่นั้นแต่ฉันก็คิดถึงแกทุกวัน ฉันยังคิดเลยว่าตอนนี้แกเป็นยังไงบ้าง แกสบายดีรึเปล่าแต่แกไม่ต้องห่วงฉันมาอยู่ไทยถาวรแล้วแกเอง