Lumipas ang ilang araw matapos ang nangyaring komprontasyon. Tahimik ang mansion, pero ramdam pa rin ang tensyon na parang nakabitin sa hangin. Hindi na muling bumalik ang tita nila, pero ang mga salitang binitawan nito ay tila nag-iwan ng sugat… lalo na kay Lira.Sa umaga, abala ang mga katulong sa paghahanda ng almusal. Sa mahabang dining table, nakaupo na si Vanessa, tahimik na umiinom ng kape habang nagche-check ng phone niya.Mukha siyang kalmado.Pero sa loob.Hindi…“Hindi pa rin siya umaalis…” bulong niya sa sarili.“Mas lalo pa siyang nagiging matapang,” dagdag niya, sabay higop ng kape.Sa kabilang banda, dahan-dahang bumaba si Lira mula sa hagdan. Simple lang ang suot niya… isang plain dress, walang kahit anong mamahaling alahas.Pero kahit ganun…May kakaibang elegance sa kanya.Napatingin si Vanessa.Napakunot ang noo.“Bakit parang… kahit anong gawin ko, hindi siya nawawala sa spotlight…” bulong niya.“Good morning,” mahina ngunit maayos na bati ni Lira habang umuupo sa
Ler mais