All Chapters of From Basurera to CEO'S Wife : Chapter 81 - Chapter 90

132 Chapters

Chapter 79: Paanyaya na may Kapalit

Bago tuluyang makasakay si Nathaniel sa kotse, narinig niya ang boses ng mommy niya mula sa likod.“Nathaniel, wait!”Napahinto siya. Napapikit sandali bago dahan-dahang lumingon.Nakita niya ang mommy niya na nagmamadaling lumapit, halatang may gustong sabihin.“Ano po yun, mom?” tanong niya, kalmado pero may distansya.Huminga nang malalim ang mommy niya bago nagsalita. “Mag dinner kayo dito mamaya.”Napakunot ang noo ni Nathaniel. “Dinner?”Tumango ang mommy niya. “Yes. Family dinner. And… isama mo si Lira.”Saglit na natahimik si Nathaniel.Hindi siya agad sumagot.Tiningnan niya ang mommy niya, pilit binabasa kung anong nasa isip nito.“Mom…” sabi niya, medyo nag-aalangan. “Sigurado ba kayo?”Bahagyang ngumiti ang mommy niya, pero hindi ganoon kalalim. “Of course. Gusto ko siyang makilala nang maayos.”Hindi kumbinsido si Nathaniel. Kilala niya ang mommy niya… hindi ito basta-basta magbabago.“Okay,” sagot niya pagkatapos ng ilang segundo. “I’ll ask her.”Tumango ang mommy niya.

Chapter 80: Hapag ng Katotohanan

Hindi pa man sila nakakapagsimula kumain nang maayos, biglang bumukas ang pintuan ng dining area.Napatingin ang lahat.Isang babae ang pumasok.Maganda. Elegante. Mahinhin ang kilos, parang bawat galaw ay kontrolado. Nakasuot siya ng isang classy na dress na halatang mamahalin. Ngumiti ito ng pagkatamis-tamis, parang sanay na sanay sa ganitong sitwasyon.“Tita…” malambing niyang bati habang lumalapit.Agad namang ngumiti si Regina. “Ija, nandito ka na. Have a seat.”Napatingin si Lira. Ah… ito pala yun.“Good evening po, tito… and Nathaniel,” bati ng babae sabay tingin sa dalawa. Pagkatapos, napatingin siya kay Lira.“Good evening din sa’yo,” sabi nito na may pilit na ngiti.Ngumiti na lang pabalik si Lira kahit ramdam niya ang awkwardness.Naupo na ang babae sa tabi ni Regina.“This is Mitch,” dagdag ni Regina, parang proud na proud.Tumango si Mitch at maayos na inayos ang sarili bago nagsimulang kumain.Habang kumakain, napapansin ni Lira ang bawat galaw nito. Maingat. Eksakto. Ha

Chapter 81: Mga Tanong na Hindi Maiwasan

Tahimik ang biyahe pauwi nina Lira at Nathaniel. Tanging tunog lang ng makina ng sasakyan at ang mahinang ingay ng mga sasakyang dumadaan ang maririnig. Pareho silang walang imik, pero hindi ito katulad ng dati na mabigat at awkward. Ngayon, parang may iniisip lang silang pareho… mga salitang hindi pa nasasabi.Nakatingin si Lira sa labas ng bintana. Habang pinagmamasdan ang ilaw ng lungsod na dumadaan, hindi niya maiwasang balikan ang nangyari sa hapag-kainan.Hindi ka bagay sa anak ko…Mahina siyang napangiti, pero may halong sakit.Napansin iyon ni Nathaniel.“Are you okay?” tanong niya habang nakatutok pa rin ang mata sa daan.Sandaling natahimik si Lira bago sumagot. “Oo… sanay na siguro ako.”Napakunot ang noo ni Nathaniel. “You shouldn’t be.”Napatingin si Lira sa kanya.“You don’t deserve that kind of treatment,” dagdag niya.Napahinga si Lira nang malalim. “Hindi naman bago sa’kin ang matahin, Nathaniel. Pero… iba pala kapag galing sa pamilya mo.”Tahimik si Nathaniel.At do

Chapter 82: Sa Likod ng Ngiti

Maagang nagising si Nathaniel kinabukasan. Hindi pa sumisikat nang tuluyan ang araw pero gising na siya, nakaupo sa gilid ng kama habang tahimik na nakatingin kay Lira na mahimbing pa ring natutulog.May kakaibang kapayapaan sa mukha nito. Parang kahit ilang beses na itong nasaktan, kaya pa rin nitong magpahinga nang ganito.Napangiti si Nathaniel nang bahagya.Dahan-dahan siyang tumayo para hindi magising si Lira, saka tahimik na lumabas ng kwarto at dumiretso sa kusina.Naglabas siya ng mga ingredients, naghanap ng recipe sa phone, at nagsimulang maghanda ng simpleng breakfast.Eggs, toast, at konting prutas.Habang ginagawa niya iyon, hindi niya maiwasang mapangiti.This feels… different.Hindi ito tulad ng dati niyang routine. Hindi ito tungkol sa business o obligations.Ito ay para kay Lira.Makalipas ang ilang minuto, narinig niya ang mahinang yabag mula sa likod.Napalingon siya.Nakatayo si Lira sa may pintuan ng kusina, bagong gising, medyo magulo ang buhok pero natural ang g

Chapter 83: Sa Gitna ng mga Mata

Habang papalapit ang sasakyan sa old mansion, mas lalong bumibigat ang pakiramdam ni Lira. Tahimik lang siya sa upuan, magkasalikop ang kanyang mga kamay sa kandungan habang nakatingin sa labas ng bintana. Ang dating simple at maaliwalas na biyahe kanina ay napalitan ng kaba na hindi niya maipaliwanag.Napansin ito ni Nathaniel.“Hey…” mahina niyang tawag.Napatingin si Lira sa kanya.“Okay ka lang?” tanong niya, may halong pag-aalala.Napangiti si Lira nang pilit. “Oo… kinakabahan lang ako.”Tumango si Nathaniel. “Normal lang yan.”Saglit siyang tumingin sa daan bago muling nagsalita.“Wala kang dapat patunayan sa kanila,” dagdag niya.Napahinga nang malalim si Lira.“Easy for you to say,” sagot niya, medyo may halong biro pero ramdam pa rin ang tensyon.Napangiti si Nathaniel.“Just stay beside me,” sabi niya.At sa simpleng pahayag na iyon, kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam ni Lira.Ilang sandali pa, huminto ang sasakyan sa harap ng isang malaki at eleganteng mansion. Malawak

Chapter 84: Isang Regalong Hindi Kayang Bilhin

Di nagtagal, unti-unting nag-iba ang atmosphere sa loob ng mansion. Ang mga bulungan ay napalitan ng tahimik na paghahanda. Ang lahat ay tila naghihintay sa pagdating ng pinaka-importanteng tao ng gabi.Ang birthday celebrant… ang grandpa ni Nathaniel.Maya-maya pa, bumukas ang malaking pinto sa dulo ng hall. Pumasok ang patriarch ng pamilya, nakasuot ng maayos at eleganteng attire, may tindig na halatang sanay sa respeto at kapangyarihan. Kahit may edad na, kitang-kita ang authority sa kanyang presensya.“Happy birthday, sir!” sabay-sabay na bati ng mga bisita.Isa-isa ring lumapit ang mga tao para magbigay ng regalo at bumati nang personal. May mga mamahaling items, luxury watches, artwork, at iba pang halatang pinaghandaan nang mabuti.Tahimik lang si Lira sa gilid, kasama si Nathaniel.Mahigpit ang hawak ni Nathaniel sa kamay niya, parang sinisigurong hindi siya mawawala sa gitna ng dagat ng mga taong hindi niya kilala.Habang patuloy ang pagbati, may isang guest na biglang nagsa

Chapter 85: Ang Halagang Hindi Nasusukat

Bago pa tuluyang matingnan ng lolo ni Nathaniel ang calligraphy ni Lira, biglang bumukas ang pinto ng main hall.Lahat ng mata napalingon.May paparating.Isang eleganteng babae ang dahan-dahang naglakad papasok. Confident ang bawat hakbang, parang sanay na sanay sa atensyon ng mga tao. Nakasuot siya ng mamahaling gown na kumikislap sa ilaw.Si Mitch.Agad nag-iba ang atmosphere sa paligid.“Siya na ‘yon…”“Anak ng may-ari ng malaking factory nationwide…”“Perfect match talaga kay Nathaniel…”Bulungan ng mga bisita, may halong paghanga.Ngumiti si Mitch habang lumalapit sa grandpa ni Nathaniel.“Happy birthday po, grandpa,” malambing niyang bati.May dala siyang isang eleganteng gift box na gawa sa mamahaling kahoy.Agad naman itong tinanggap ng matanda.Pagbukas…Napasinghap ang lahat.Isang gintong dragon ang nasa loob, finely crafted, halatang sobrang mahal.“Wow…”“Grabe… ang ganda…”“Pure gold yata ‘yan…”Sunod-sunod ang papuri.Napangiti si Mitch, halatang proud.Habang sa gilid

Chapter 86: Mga Titig na May Ibang Kahulugan

Matapos ang nangyaring eksena, hindi pa rin agad nakarecover ang buong hall. Parang may naiwan na bigat sa hangin… hindi na puro yabang at pagpapakita ng yaman ang umiikot sa usapan, kundi ang pangalan ni Lira.Habang unti-unting nagbabalikan sa normal ang mga bisita, ramdam pa rin ang mga titig na nakatuon sa kanya. Pero ngayon, iba na.Hindi na puro panghuhusga.May halong curiosity… at paghanga.Nakatayo si Lira sa tabi ni Nathaniel, tahimik lang, parang hindi pa rin fully nag-sink in sa kanya ang nangyari.“Hey…” mahina niyang tawag.Napatingin si Lira sa kanya.“Are you okay?” tanong niya.Tumango si Lira, pero may halong disbelief ang ngiti. “Hindi ko pa rin ma-process… nangyari ba talaga yun?”Napangiti si Nathaniel.“Yes… and you were amazing.”Bahagyang namula si Lira.“Grabe ka naman… simple lang yun,” sagot niya.“Not for him,” seryosong sabi ni Nathaniel.Saglit silang nagkatitigan.At sa pagkakataong iyon, walang ingay sa paligid.Parang silang dalawa lang.Pero hindi nag

Chapter 87: Laro na May Ibang Intensyon

Sa kabilang bahagi ng hall, nakaupo si Mitch kasama ang mga kaibigan niyang pawang mayayaman din. Nasa isang mahaba at pabilog na sofa sila, may hawak na wine glasses at panay ang tawanan. Pero sa likod ng ngiti ni Mitch, may ibang tumatakbo sa isip niya.Hindi pwedeng ganun na lang…Napatingin siya sa direksyon nila Lira at Nathaniel.Magkatabi.Masaya.Komportable.Parang walang pakialam sa tingin ng iba.Napakuyom ang kamao ni Mitch.I’ll fix this.“What if maglaro tayo, guys?” bigla niyang sabi, sabay ngiti.Napatingin ang mga kaibigan niya sa kanya.“Yeah… mukhang masaya ‘yan,” sagot ng isa.“Anong game?” tanong ng isa pa.Napaisip sandali si Mitch, saka ngumiti.“Spin the bottle… then truth or dare.”Napangiti ang lahat.“Ohhh… classic.”“Game!”“Pero…” pahabol ni Mitch, medyo nagpapacute.Napatingin sila sa kanya.“Parang kulang kung tayo-tayo lang…”Nagkatinginan ang mga kaibigan niya, saka napangisi.“Don’t worry… kami bahala.”Maya-maya lang…Lumapit ang ilan sa kanila kina

Chapter 88: Hustisya at mga Hindi Masagot na Tanong

Pagkatapos ng nangyaring eksena sa laro, hindi na bumalik si Lira sa grupo. Tahimik siyang naglakad palabas ng main hall, diretso sa veranda kung saan mas malamig ang hangin at mas tahimik ang paligid.Huminga siya nang malalim.Parang kailangan niyang mag-isip.Hindi nagtagal, sumunod si Nathaniel.“Lira…” tawag niya.Hindi agad lumingon si Lira.“Alam ko nandyan ka,” sabi niya.Napahinto si Nathaniel sa likod niya.“Okay ka lang?” tanong niya.Dahan-dahang humarap si Lira.“Dapat ba hindi?” sagot niya.Napabuntong hininga si Nathaniel.“About kanina…”“Hindi yun ang iniisip ko,” putol ni Lira.Napakunot ang noo ni Nathaniel.“Iniisip ko si Vanessa,” diretso niyang sabi.Tahimik.Pareho nilang alam.Pareho nilang naramdaman.“Alam mo na…” sabi ni Nathaniel.Tumango si Lira.“Yeah… alam ko,” sagot niya. “Nakulong na siya.”Biglang bumigat ang hangin.“At alam ko din…” dagdag niya, “na tayo ang dahilan.”Hindi umimik si Nathaniel.Dahil totoo.Sila ang nagreport.Sila ang nagbigay ng e

...

7 8 9 10 11

...

SCAN CODE TO READ ON APP