Todos os capítulos de From Basurera to CEO'S Wife : Capítulo 81 - Capítulo 90

Hindi pa man sila nakakapagsimula kumain nang maayos, biglang bumukas ang pintuan ng dining area.Napatingin ang lahat.Isang babae ang pumasok.Maganda. Elegante. Mahinhin ang kilos, parang bawat galaw ay kontrolado. Nakasuot siya ng isang classy na dress na halatang mamahalin. Ngumiti ito ng pagkatamis-tamis, parang sanay na sanay sa ganitong sitwasyon.“Tita…” malambing niyang bati habang lumalapit.Agad namang ngumiti si Regina. “Ija, nandito ka na. Have a seat.”Napatingin si Lira. Ah… ito pala yun.“Good evening po, tito… and Nathaniel,” bati ng babae sabay tingin sa dalawa. Pagkatapos, napatingin siya kay Lira.“Good evening din sa’yo,” sabi nito na may pilit na ngiti.Ngumiti na lang pabalik si Lira kahit ramdam niya ang awkwardness.Naupo na ang babae sa tabi ni Regina.“This is Mitch,” dagdag ni Regina, parang proud na proud.Tumango si Mitch at maayos na inayos ang sarili bago nagsimulang kumain.Habang kumakain, napapansin ni Lira ang bawat galaw nito. Maingat. Eksakto. Ha

Maagang nagising si Nathaniel kinabukasan. Hindi pa sumisikat nang tuluyan ang araw pero gising na siya, nakaupo sa gilid ng kama habang tahimik na nakatingin kay Lira na mahimbing pa ring natutulog.May kakaibang kapayapaan sa mukha nito. Parang kahit ilang beses na itong nasaktan, kaya pa rin nitong magpahinga nang ganito.Napangiti si Nathaniel nang bahagya.Dahan-dahan siyang tumayo para hindi magising si Lira, saka tahimik na lumabas ng kwarto at dumiretso sa kusina.Naglabas siya ng mga ingredients, naghanap ng recipe sa phone, at nagsimulang maghanda ng simpleng breakfast.Eggs, toast, at konting prutas.Habang ginagawa niya iyon, hindi niya maiwasang mapangiti.This feels… different.Hindi ito tulad ng dati niyang routine. Hindi ito tungkol sa business o obligations.Ito ay para kay Lira.Makalipas ang ilang minuto, narinig niya ang mahinang yabag mula sa likod.Napalingon siya.Nakatayo si Lira sa may pintuan ng kusina, bagong gising, medyo magulo ang buhok pero natural ang g

Di nagtagal, unti-unting nag-iba ang atmosphere sa loob ng mansion. Ang mga bulungan ay napalitan ng tahimik na paghahanda. Ang lahat ay tila naghihintay sa pagdating ng pinaka-importanteng tao ng gabi.Ang birthday celebrant… ang grandpa ni Nathaniel.Maya-maya pa, bumukas ang malaking pinto sa dulo ng hall. Pumasok ang patriarch ng pamilya, nakasuot ng maayos at eleganteng attire, may tindig na halatang sanay sa respeto at kapangyarihan. Kahit may edad na, kitang-kita ang authority sa kanyang presensya.“Happy birthday, sir!” sabay-sabay na bati ng mga bisita.Isa-isa ring lumapit ang mga tao para magbigay ng regalo at bumati nang personal. May mga mamahaling items, luxury watches, artwork, at iba pang halatang pinaghandaan nang mabuti.Tahimik lang si Lira sa gilid, kasama si Nathaniel.Mahigpit ang hawak ni Nathaniel sa kamay niya, parang sinisigurong hindi siya mawawala sa gitna ng dagat ng mga taong hindi niya kilala.Habang patuloy ang pagbati, may isang guest na biglang nagsa

Matapos ang nangyaring eksena, hindi pa rin agad nakarecover ang buong hall. Parang may naiwan na bigat sa hangin… hindi na puro yabang at pagpapakita ng yaman ang umiikot sa usapan, kundi ang pangalan ni Lira.Habang unti-unting nagbabalikan sa normal ang mga bisita, ramdam pa rin ang mga titig na nakatuon sa kanya. Pero ngayon, iba na.Hindi na puro panghuhusga.May halong curiosity… at paghanga.Nakatayo si Lira sa tabi ni Nathaniel, tahimik lang, parang hindi pa rin fully nag-sink in sa kanya ang nangyari.“Hey…” mahina niyang tawag.Napatingin si Lira sa kanya.“Are you okay?” tanong niya.Tumango si Lira, pero may halong disbelief ang ngiti. “Hindi ko pa rin ma-process… nangyari ba talaga yun?”Napangiti si Nathaniel.“Yes… and you were amazing.”Bahagyang namula si Lira.“Grabe ka naman… simple lang yun,” sagot niya.“Not for him,” seryosong sabi ni Nathaniel.Saglit silang nagkatitigan.At sa pagkakataong iyon, walang ingay sa paligid.Parang silang dalawa lang.Pero hindi nag

Pagkatapos ng nangyaring eksena sa laro, hindi na bumalik si Lira sa grupo. Tahimik siyang naglakad palabas ng main hall, diretso sa veranda kung saan mas malamig ang hangin at mas tahimik ang paligid.Huminga siya nang malalim.Parang kailangan niyang mag-isip.Hindi nagtagal, sumunod si Nathaniel.“Lira…” tawag niya.Hindi agad lumingon si Lira.“Alam ko nandyan ka,” sabi niya.Napahinto si Nathaniel sa likod niya.“Okay ka lang?” tanong niya.Dahan-dahang humarap si Lira.“Dapat ba hindi?” sagot niya.Napabuntong hininga si Nathaniel.“About kanina…”“Hindi yun ang iniisip ko,” putol ni Lira.Napakunot ang noo ni Nathaniel.“Iniisip ko si Vanessa,” diretso niyang sabi.Tahimik.Pareho nilang alam.Pareho nilang naramdaman.“Alam mo na…” sabi ni Nathaniel.Tumango si Lira.“Yeah… alam ko,” sagot niya. “Nakulong na siya.”Biglang bumigat ang hangin.“At alam ko din…” dagdag niya, “na tayo ang dahilan.”Hindi umimik si Nathaniel.Dahil totoo.Sila ang nagreport.Sila ang nagbigay ng e