Todos os capítulos de From Basurera to CEO'S Wife : Capítulo 111 - Capítulo 120

Chapter 109: Cracks Behind PerfectionKinahapunan na nang makabalik sina Vanessa at ang tita niya mula sa hot spring. Pagbaba pa lang nila ng sasakyan, agad sinalubong ng mga katulong ang dalawa. Bitbit nila ang mga paper bags ng mga mamahaling brand…. halatang hindi lang simpleng bonding ang nangyari.Sa loob ng mansion, tahimik si Lira na nakaupo sa sala. May hawak siyang libro pero hindi niya talaga binabasa. Nakatingin lang siya sa iisang pahina, tulala.Pagpasok ni Vanessa, napansin agad siya.“Still pretending to be calm?” bulong niya sa sarili habang ngumingiti.“Hi Lira,” bati ni Vanessa na parang walang bahid ng kahit anong masamang balak.Napatingin si Lira.“Hi,” maikling sagot niya.“Busy?” tanong ni Vanessa sabay upo sa katapat niya.Umiling si Lira.“Just thinking,” sagot niya.Napangiti si Vanessa.“About what?” usisa niya.Napatingin si Lira sa kanya.“Life,” sagot niya.Napatawa si Vanessa.“Ang lalim naman,” sabi niya.Tahimik ulit.Pero ang katahimikan nila…Hindi n

Nagpatuloy ang party pero para kay Lira, parang biglang nagbago ang lahat. Kahit gaano pa kaganda ang paligid… mga ilaw, musika, at mamahaling dekorasyon… wala na siyang maramdaman na saya. Habang naglalakad siya papalayo, ramdam niya ang mga matang nakasunod sa kanya. May paghanga, oo… pero mas marami ang paghusga.Napahinto siya sa isang sulok ng garden.Tahimik.Malayo sa ingay.Huminga siya nang malalim.“Why does it still hurt…” bulong niya.Kahit matapang ang ipinakita niya kanina, hindi ibig sabihin na hindi siya nasaktan. Tao lang siya. At bawat salitang binitawan ni Vanessa, parang kutsilyong paulit-ulit na tumatama sa kanya.Napapikit siya.“Hindi ako mahina…” sabi niya sa sarili.Pero kasunod nun…Unti-unting pumatak ang luha niya.Sa loob ng mansion, hindi pa rin mapakali si Vanessa. Nakaupo siya kasama ang mga kaibigan niya, pero halatang wala na siya sa mood.“Vanessa, are you okay?” tanong ng isa.“I’m fine,” sagot niya, pilit.Pero sa loob niya…Galit na galit siya.“H

Pagkalabas ni Lira sa office ng daddy niya, parang hindi niya na maramdaman ang sarili niyang mga paa. Naglalakad siya sa mahabang hallway ng mansion pero parang lutang ang isip niya. Ang bawat salitang narinig niya kanina ay paulit-ulit na tumatakbo sa utak niya.“Ipakakasal ka sa anak ng governor…”“Ipapakulong ko ang nanay mo…”Napahawak siya sa pader para hindi matumba.“Hindi ito totoo…” bulong niya.Pero alam niyang…Totoo.At wala siyang takas.Dahan-dahan siyang bumalik sa kwarto niya. Pagpasok niya, agad niyang isinara ang pinto at napasandal dito. Unti-unting bumigay ang katawan niya at naupo siya sa sahig.Hindi niya na napigilan ang sarili niya.Napaluha siya.“Bakit ganito…” mahina niyang sabi.Hindi niya alam kung kanino siya lalapit.Si Marcus… wala.Si Rosilda.. hindi niya pwedeng ilagay sa panganib.At si Nathaniel…Napapikit siya.“Hindi ko siya pwedeng idamay…” bulong niya.Habang nasa ganung estado si Lira…Sa kabilang kwarto, tahimik na nakaupo si Vanessa habang u

Mabilis ang takbo ng sasakyan ni Nathaniel habang binabaybay ang daan papunta sa mansion ng Del Rosario. Mahigpit ang hawak niya sa manibela, halatang pigil ang galit at kaba.“Damn it, Lira…” bulong niya.Hindi niya alam kung anong eksaktong nangyayari, pero isang bagay lang ang sigurado… hindi siya papayag.Sa kabilang banda, sa loob ng mansion…Tahimik si Lira habang sinusukat ng designer ang wedding gown niya.“Perfect fit, ma’am,” sabi nito.Napatingin si Lira sa salamin.Nandoon siya…Nakasuot ng puting gown.Maganda.Pero walang buhay ang mga mata.“Do I look like a bride…” bulong niya.Ngumiti ang designer.“You look beautiful,” sagot nito.Pero para kay Lira…Parang bangkay na binibihisan.Biglang bumukas ang pinto.Pumasok si Vanessa.“Wow…” sabi niya habang tinitingnan si Lira.“You look… stunning,” dagdag niya.Napatingin si Lira sa kanya.“Really?” tanong niya.Ngumiti si Vanessa.“Perfect for a wedding,” sagot niya.Tahimik si Lira.Pero sa loob…May kakaibang pakiramdam

Kinaumagahan, marahang pumasok ang sinag ng araw sa loob ng hotel room. Tahimik ang paligid, tanging mahihinang tunog ng city ang maririnig mula sa labas.Nakatulog si Lira sa dibdib ni Nathaniel, mahigpit ang yakap nito sa kanya na parang ayaw siyang pakawalan. Ang isang kamay ni Nathaniel ay nakapulupot sa bewang niya habang ang isa naman ay nakahawak sa buhok niya.Unti-unting nagising si Lira.Dahan-dahan niyang iminulat ang mata niya.Sandaling natigilan siya.Parang gusto niyang manatili sa sandaling iyonTahimik.Payapa.Walang problema.Walang pressure.Pero agad bumalik ang lahat.Ang kasal.Ang banta sa nanay niya.Ang pamilya niya.Napapikit siya.“Hindi pwede…” bulong niya sa sarili.Dahan-dahan siyang gumalaw para makawala sa yakap ni Nathaniel.Pero bago pa siya tuluyang makaalis…Mas lalo siyang hinigpitan ni Nathaniel.“Don’t leave…” bulong nito, hindi pa dilat ang mata.Napahinto si Lira.“Nathaniel…” mahina niyang tawag.Dahan-dahang nagising si Nathaniel.Pagmulat n