All Chapters of บอกแล้วไม่ได้รัก: Chapter 11 - Chapter 20

หลังจากที่หมอรามิลกับดร.ซันเดินออกไปแล้ว ที่โต๊ะนี้ก็จะเหลือแค่โรมกับเทลที่ยังคงยืนอยู่กับที่ยังไม่ได้ขยับไปไหน เช่นเดียวกันกับคนตัวเล็กที่ยังคงจ้องมองใบหน้าคมอย่างจริงจัง“บรรยากาศไม่ค่อยดีกูกลับดีกว่า” โรมเอ่ยขึ้นหลังที่เงียบอยู่นาน ดูท่าแล้วศึกระหว่างเธอกับมันอีกนานคงกว่าจะจบลง ดูเหมือนว่ามันเพิ่งจะเริ่มขึ้นด้วยซ้ำ“กูไปด้วย” ธิเบศร์รีบเอ่ยขึ้นทันที ก่อนที่จะเดินออกไปพร้อมกับโรม ทำให้โต๊ะนี้เหลือแค่เฮียเทลแล้วก็ไอริสแค่นั้น“อยากคุยอะไรก็ว่ามา” เทลเอ่ยขึ้นน้ำเสียงเรียบ ก่อนที่จะทิ้งตัวนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆ ไอริส“แม่ให้มาคุยกับเฮียเรื่องเรือนหอ” ไอริสเอ่ยขึ้นทันทีที่เฮียเทลเปิดโอกาสให้พูด“ใครอยากแต่งก็ออกแบบเอง”“แน่ใจ?” คนตัวเล็กเลิกคิ้วสูงเอ่ยถาม แน่ใจใช่มั้ย? แน่ใจในคำพูดตัวเองหรือเปล่า“อืม แน่ยิ่งกว่าแน่อีก” เฮียเทลเอ่ยตอบย้ำอีกครั้ง คำตอบของเขายังคงเป็นคำเดิม“โอเค งั้นไอกลับก่อนนะคะ” ร่างเล็กเอ่ยตอบ ก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตัวเอง ก่อนที่จะเดินออกไปโดยที่ไม่หันหลังกลับมามองเทลเลยสักนิด ทำเอาเฮียเทลนั่งเอ๋อ ทำหน้างงๆ ไปเลยด้วยซ้ำ“ลองสู้กับเฮียดูสักครั้ง ไออาจจ

เนื้อหาต่อจากเดิม…โคตรกวน กวนประสาท กวนตีน! คนตัวเล็กเลือกที่จะไม่เอ่ยตอบอะไรเลยสักอย่าง เธอไม่อยากต่อปากต่อคำกับเฮียเทล เพราะรู้ว่าถ้าต่อปากต่อคำกับเขามีหวังคืนนี้คงไม่จบแน่นอน วันนี้ก็เหนื่อยมามากพอแล้ว ไม่อยากต้องมาทะเลาะกับเฮียเทลเลย“เป็นอะไรไป ทำไมเงียบปากไปแบบนั้น” เทลเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่จะเดินกลับไปนั่งลงที่เดิม“เหนื่อย แค่ทำงานก็เหนื่อยแล้ว ไอไม่ต้องการมานั่งทะเลาะกับเฮียอีก” ไอริสเอ่ยตอบน้ำเสียงจริงจัง“ไม่อยากทะเลาะ ก็ยกเลิกงานแต่งดิ”“ไม่!” ไอริสยืนยันน้ำเสียงหนักแน่น ก่อนที่จะหันหลังเดินออก ทว่ายังไม่ทันที่จะได้ก้าวขาเดินออกไปไหนเลยด้วยซ้ำ เรือนร่างเล็กก็ถูกคนตัวใหญ่ประชิดตัวทันที ทำเอาเธอตกใจตั้งตัวไม่ทันเลย“เฮียทำบ้าอะไร!”“อยากแต่งมากนักใช่มั้ยงาน”“ถ้าเจ้าบ่าวเป็นเฮียก็อยากแต่งนะคะ” ไอริสเอ่ยตอบ ทว่าคำตอบของเธอมันทำให้เขาหงุดหงิด เธอเองก็ตั้งใจที่จะกวนประสาทเขาเช่นกันทำไม? ก็ช่วยไม่ได้ เฮียอยากกวนประสาทไอเอง..“ได้! ได้!” เทลเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ก่อนที่จะจับอุ้มเรือนร่างเล็กขึ้นพาดบ่าทันที ไอริสส่งเสียงร้องโวยวายทันทีที่ถูกคนตัวโตกว่าอุ้มขึ้นอย่างไม่ทั

เนื้อหาต่อจากเดิม…สิ้นสุดประโยคของเฮียเทล ไอริสนั่งเงียบไม่ได้เอ่ยพูดคำใด เธอเองก็กำลังคิดทบทวนสิ่งที่อยู่ในใจเช่นกัน เธอคิดเพียงแค่ว่าถ้าแต่งงานไปแล้ว อยู่ด้วยกันทุกวัน น้ำมันใกล้ไฟเดี๋ยวมันก็จะรักกันเองนั่นแหละ เธอคิดแบบนี้จริงๆ แต่ในชีวิตจริงก็มาดูกันอีกทีว่ามันจะเป็นแบบไหน“เฮียไม่อยากแต่งใช่มั้ย”“อืม”“โอเค ไอจะเก็บสิ่งที่เฮียพูดไปทบทวนดูอีกที” ถึงปากจะพูดออกไปแบบนี้ ทว่าในใจเธอเองก็เจ็บไม่ใช่น้อย เฮียเทลคือคนที่เธอรักมาตั้งแต่เด็กๆ แอบชอบมาตั้งแต่เด็กๆ ตอนแรกก็เสียใจแล้วที่รู้ว่าตัวเองต้องแต่งงานกับใครก็ไม่รู้ พอมารู้ว่าเจ้าบ่าวคือเฮียเทลเธอก็ดีใจขึ้นมาหน่อย แล้วนี่อะไร เจ้าบ่าวอย่างเฮียเทลไม่อยากแต่งงานกับเธอ“เธอพูดแล้วนะไอ เธออย่าผิดคำพูดกับเฮียแล้วกัน” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นยืนทันที แล้วหันมาเอ่ยทิ้งท้ายกับเธอ “เฮียจะรอฟังข่าวดี”“ค่ะ” ไอริสเอ่ยยิ้มๆ รอยยิ้มที่ไม่ได้มาจากความสุข เธอจุกในอกจุกอยู่ในใจแต่แล้วยังไง พูดอะไรไม่ได้อยู่ดีทันทีที่เฮียเทลเอ่ยจบ เขาก็เดินออกไปจากห้องทำงานของไอริสทันที ภายในห้องเหลือแค่ไอริส หลังจากที่ชายหนุ่มเดินออกแล้ว เรือนร่างเล

เทลเดินตามหลังโรมออกมาติดๆ ก่อนที่จะหยุดยืนอยู่ข้างรถของเพื่อนสนิท ก็ว่าอยู่ทำไมถึงไม่เห็นว่ารถมันอยู่ที่นี่ เห็นแค่คน ก็มันจอดรถอยู่หลังร้านนี้เอง ทั้งคู่ยืนมองหน้ากันเงียบๆ ก่อนที่จะยกยิ้มที่มุมปากให้กัน นี้ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกที่คนที่มันหิ้วมาด้วยจะดูสนใจเทลมากกว่าไอ้โรม หลายครั้งแล้ว หลายคนแล้วด้วย“ถามจริง ไปเอาอีนี่มาจากไหน” เทลเอ่ยถาม“เจอตอนไปคุยธุรกิจ เลยหิ้วมากินข้าวด้วย” โรมเอ่ยตอบ“มึงจิ้มไปยัง?”“ยัง”“อย่าจิ้มเลย เสียของ” เทลเอ่ยตอบ ก่อนที่จะเดินกลับมาที่รถของตัวเอง สรุปไม่ได้แดกแล้วข้าว กูก็ตั้งใจที่จะมากินข้าวชายหนุ่มเดินกลับมาที่รถของตัวเอง ก่อนที่จะขึ้นรถแล้วขับออกไปในทันที เทลเปลี่ยนจุดหมายปลายทางที่จะไปในทันที รถสปอร์ตคันหรูแล่นมุ่งหน้าสู่ท้องถนนใหญ่ ปลายทางที่เขาจะไปคือโกดังสินค้าของธิเบศร์ ที่นั่นคงเป็นที่ที่เงียบที่สุดแล้วโกดังสินค้า…ชายหนุ่มใช้เวลาเพียงไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงในการมาที่โกดังสินค้าของเทล รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาจอดที่หน้าโกดังสินค้า ทันทีที่รถยนต์จอดสนิทเจ้าของรถอย่างเขาก็ก้าวเท้าลงมาจากรถทันที ก่อนที่จะเดินเข้าไปภายในโกดัง ตรงไปที่ห้องกระจกของธิเบศร

เนื้อหาต่อจากเดิม…สมควรเจ็บแล้ว สมควรเจ็บแล้วจริงๆ แต่คนที่สมควรเจ็บคือเขาไม่ใช่เธอ ทุกคนต่างก็ตกใจกันทั้งนั้นที่เห็นหยดเลือดที่หยดลงบนพื้น แต่คนที่ดูจะตกใจที่สุดคือเทล เขาไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนี้ เขาไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ถึงกูจะเป็นคนเหี้ยแต่กูก็ไม่ได้เหี้ยถึงขั้นทำร้ายผู้หญิง อย่างน้อยผู้หญิงก็เป็นถึงเพศแม่ กูก็แค่จะขู่ให้เธอกลัวแล้วก็ยกเลิกงานแต่งไปเอง แต่ใครจะไปรู้ว่าจะเกิดเรื่องราวแบบนี้ขึ้นมาได้“มึงทำอะไรไปรู้ตัวหรือเปล่าไอ้เทล” ดร.ซันเอ่ยถามขึ้นเสียงดัง พร้อมกับดีดตัวลุกขึ้นมาหาเทลที่ยืนอยู่ทันที ทว่าธิเบศร์ดึงเรียวแขนแกร่งเอาไว้เสียก่อน เลยทำให้ดร.ซันเดินไปไม่ถึงเทล“…” เขานิ่งเงียบ ไม่ได้เอ่ยตอบอะไรเลยชายหนุ่มไม่ได้เอ่ยตอบคำใดกับเพื่อนสนิทที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเขาเลย เขากับเดินเลี่ยงคนตรงหน้าแทน เดินตรงเข้าไปหาคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนพื้น ทว่าหมอรามิลกับไม่ยอมให้เขาได้เข้าใกล้กับเรือนร่างเล็กที่นั่งอยู่บนพื้นเลย“มึงหยุดเลยไอ้เทล” หมอรามิลยันตัวลุกขึ้น เอาเรือนร่างของตัวเองยืนบังเอาไว้ ไม่ยอมให้เทลได้เข้าไปใกล้เธอแม้แต่น้อย“มึงอย่าเสือก!!!” เทลเอ่ยตะคอกเสียงดังใส่หมอรามิล ทำเอาไอริ