บอกแล้วไม่ได้รัก

Part เทล

บาร์เอโซน...

วันนี้ไม่รู้ว่าเป็นวันอะไรทำไมลูกค้าในบาร์ถึงดูเยอะเป็นกรณีพิเศษ ส่วนหนึ่งคงมาจากเจ้าของบาร์ด้วย

เทล เจ้าของบาร์เอโซนที่เมื่อก่อนพวงตำแหน่งบาร์เทนเดอร์ ทว่าตอนนี้เขาไม่ได้ทำหน้าที่ตรงนี้แล้ว มีลูกน้องมาทำแทนเขาแล้ว แต่ถ้าสาวๆ คนไหนที่อยากลองชิมการชงเครื่องดื่มของเขา ถ้าเขาใจดีเขาก็จะดูแลชงเครื่องเดิมให้เป็นกรณีพิเศษส่วนตัวเลยก็ว่าได้

“คนนั้นน่ารักวะ” เสียงของโรมเอ่ยขึ้น ทำให้เทลหันไปมองตามสายตาของเพื่อน ก่อนที่จะเจอคนที่ไม่ควรมาอยู่ที่นี่

“ไอริส!”

“มึงรู้จักเหรอ?” โรมหันกลับมามองที่เทล ก่อนที่จะเลิกคิ้วสูงถามด้วยความสงสัย

“คนนี้ห้ามยุ่ง” เทลเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปหาคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ตรงเคาน์เตอร์บาร์

“โค้ชลงสนามแล้วครับ” โรมเอ่ยทิ้งท้ายอย่างขำๆ ก่อนที่จะหันไปสนใจสาวคนอื่นๆ แทน

ชายหนุ่มเดินเข้ามาหาเธอทางด้านหลัง ยืนอยู่ทางด้านหลังของเธออยู่เงียบๆ ส่วนลูกน้องที่เห็นเจ้านายก็ทำหน้าตกใจ แต่ก็ไม่ได้เอ่ยพูดอะไร ยังคงทำหน้าที่ต่อ ชงเครื่องดื่มเสิร์ฟให้กับไอริสต่อ คนตัวเล็กนั่งดื่มเครื่องดื่มแบบเอาเป็นเอาตาย

“จะดื่มให้ตายเลยหรือยังไง” เทลเอื้อมมือหนาไปจับมือเล็กเอาไว้ ก่อนที่จะหยิบแก้วเครื่องดื่มออกจากมือเธอ แล้ววางลงที่เคาน์เตอร์ จ้องมองเธอด้วยสายตาดุๆ

ไอริส เป็นลูกของเพื่อนสนิทแม่เขา จะเรียกได้ว่าเราโตมาด้วยกันเลยก็ว่าได้ แต่หลังจากที่เขาย้ายออกมาจากบ้านใหญ่ เขาก็เจอเธอน้อยลง แต่ก็มีบางที่บังเอิญเจอกันโดยไม่ได้ตั้งใจ

“เฮีย~ มาทำอะไรที่นี่” คนตัวเล็กเอ่ยถาม เสียงของเธอบ่งบอกแล้วว่าเมา

“ยัยเด็กบ้านี่! ทำไมถึงกินเยอะขนาดนี้” เทลเอ่ยขึ้นอย่างหงุดหงิด ขมวดคิ้วเรียวเข้าหากันอย่างไม่พอใจ

“ไม่เอา ไม่ขมวดคิ้วนะเฮีย” ไอริสเอ่ยขึ้นพร้อมกับยันตัวลุกขึ้นยืน ก่อนที่จะเอื้อมมือเล็กขึ้นไปแตะที่หัวคิ้วของชายหนุ่มเบาๆ “ขมวดคิ้วแล้วไม่หล่อเลย”

“ลามปาม!” เทลปัดมือเล็กเบาๆ เขาไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับใบหน้าของเขาสักเท่าไหร่

“เจ็บนะ” คนตัวเล็กมุ้ยหน้า ทำท่าลูบหลังมือไปมา

“กลับบ้าน จะไปส่ง”

“ไม่! ไม่กลับ ไอไม่กลับนะเฮีย”

“เบาๆ ลูกค้ามองกันหมดแล้ว”

“ก็ไอไม่กลับ ไอไม่อยากกลับบ้าน” หญิงสาวเอ่ยตอบด้วยท่าทางที่งอแง ยืนเซซ้ายเซขวา

“ทำไม?” ชายหนุ่มเอ่ยถาม ยกมือขึ้นมาจับที่หัวไหล่ของคนตัวเล็กเอาไว้ ประคองเธอให้ยืนนิ่งๆ ตรงๆ

“แม่ TT” แค่ประโยคเดียวของคำว่าแม่ น้ำตาสีใสก็ไหลลงอาบแก้มจนชายหนุ่มตกใจทันที

“อย่าร้อง อายคนอื่นมั้ย” เทลดึงร่างเล็กเข้าหาตัว ก่อนที่จะกดใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาให้ซบลงตรงไหลข้างซ้ายเบาๆ ยกมือขึ้นมาลูบหัวเธอเบาๆ เป็นการปลอบใจเธอให้หยุดร้อง

“หนูเมามากแล้วนะ กลับบ้านเฮียจะไปส่ง”

“กลับก็ได้ แต่เฮียต้องดื่มกับไอก่อน” คนตัวเล็กแหงนหน้าขึ้นสบตากับเขา ส่งสายตาอ้อนๆ

“อืมๆ” เทลเอ่ยตอบ ก่อนที่จะประคองเธอให้นั่งลงที่เก้าอี้ “เอาเบาๆ”

“ขอแรงเหมือนเดิมค่ะ” หญิงสาวสวนขึ้นทันที ทำให้ไอ้ปลื้มเลิ่กลั่กทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าจะฟังคำสั่งไหนดี

“อะไรก็ได้ มึงไปทำมาเถอะ” เทลเอ่ยตอบแบบปัดๆ ก่อนที่จะยกมือขึ้นไล่ลูกน้องให้ไปทำตามที่สั่ง

“ทำไมถึงกินเมาขนาดนี้” ชายหนุ่มหันกลับมาเอ่ยถามกับคนข้างกาย

“ไอ..เครียดค่ะ” เธอเอ่ยตอบ เอียงคอเท้าคางกับเคาน์เตอร์บาร์ ดวงตาของเธอเริ่มเบลอ

“เรื่อง?”

“แม่จะให้ไอแต่งงาน”

“มีคู่ชีวิตไม่ดีเหรอ?” เทลจ้องมองใบหน้าหวาน เอื้อมมือหนามาจับปอยผมเธอทัดไว้ที่หลังหู

“ดีค่ะ ถ้าไอเป็นคนเลือดเจ้าบ่าวเอง การแต่งงานมันคือทั้งชีวิตของไอ ไอก็อยากแต่งกับคนที่ไออยากอยู่ด้วยไปทั้งชีวิต”

“แสดงว่าแม่บังคับ”

“ค่ะ แม่บังคับไอ แม่จะให้ไอแต่งงานกับใครก็ไม่รู้ พอถามแม่ก็ไม่บอกไอเลยสักคำ”

“เฮียอยากแต่งงานมั้ย?” คนตัวเล็กเอ่ยถามเสียงใส

“ถ้าคนนั้นเป็นคนที่เฮียเลือก เฮียก็อยากแต่ง”

“ไอไม่มีทางเลือกแล้ว ไอขัดคำสั่งแม่ไม่ได้” หญิงสาวเอ่ยตอบ น้ำตาไหลลงอาบแก้ม

“ให้เฮียช่วยพูดให้มั้ย”

“ไม่มีใครเปลี่ยนใจแม่ได้” เธอเอ่ยตอบ ก่อนที่จะเอนตัวนั่งหลังตรง หันหน้ามาจ้องมองใบหน้าคม

“ไอมีอะไรจะบอกเฮีย”

“อะไร?” ชายหนุ่มเลิกคิ้วสงสัย

“ไอชอบเฮีย” ไอริสเอ่ยจบพุ่งตัวเข้าไปประกบริมฝีปากหนาของชายหนุ่มทันที โดยที่เทลก็ยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลยด้วยซ้ำ

“อื้อ~” เสียงร้องตกใจของเทลถูกกลืนหายเข้าไปในโพรงปากเช่นเดิม เทลตกใจ คนในร้านเองก็ตกใจ ก่อนที่จะส่งเสียงร้องแซว ทำให้ชายหนุ่มดึงสติกลับมาได้ รีบผละริมฝีปากออกทันที เทลถอยหลังออกจากร่างเล็กหลายก้าว

“ไอไม่ต้องการอะไรจากเฮีย ไอแค่อยากบอกให้เฮียรู้ก็เท่านั้น” คนตัวเล็กคลี่ยิ้ม ก่อนที่จะหันหลังเดินออกจากบาร์ไป

เทลยืนนิ่งอยู่สักพัก ไม่รู้จะตกใจกับตรงไหนก่อนดี ก่อนที่จะตั้งสติได้แล้วรีบวิ่งตามออกไปทันที ชายหนุ่มรีบวิ่งตามหลังคนตัวเล็กมาติดๆ ก่อนที่จะคว้าแขนเรียวเล็กเอาไว้ได้ทัน เมาขนาดนี้จะไปไหนรอด แค่เดินลงบันไดยังจะไม่รอดเลย

“แค่เดินยังไม่รอดเลย” เทลเอ่ยทันทีหลังจากที่คว้าแขนของไอริสเอาไว้ได้

“ไอไม่เมานะเฮีย ไอเดินได้” คนตัวเล็กหันกลับมาสบตาตอบ

“อวดเก่ง” เทลช้อนตัวคนตัวเล็กขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาวก่อนที่จะพาเดินลงมาที่ชั้นล่างสุด เดินอุ้มหญิงสาวไปที่รถของตัวเองทันที

“ไอเอารถมา” ร่างเล็กเอ่ยขึ้นพร้อมกับส่งสายตามองไปที่รถของตัวเอง

“รู้ แต่คงให้ขับกลับไม่ได้หรอก” เทลปล่อยเธอให้ลงยืน ก่อนที่จะเปิดรถแล้วดันร่างเล็กให้ขึ้นไปนั่งอยู่บนรถ ก่อนที่จะปิดประตูรถ แล้วเดินอ้อมไปขึ้นรถฝั่งคนขับทันที

“ไอไม่อยากกลับบ้าน” ไอริสเอ่ยขึ้นหลังจากที่รถแล่นเข้าสู่ท้องถนนแล้ว ทำให้คนขับอย่างเทลต้องหันไปมองที่คนข้างกายทันที

“แล้วจะไปไหน”

“ห้องเฮียได้มั้ย”

“…” แล้วกูต้องตอบยังไง นั่นลูกสาวเพื่อนสนิทแม่ ถ้าทำอะไรพลาดไปแม่เล่นงานตาย

“ถ้าไม่ได้ เฮียไปส่งไอบ้านเพื่อนก็ได้”

“ได้ ห้องเฮียก็ได้”

“^_^” คนตัวเล็กคลี่ยิ้มทันทีที่ชายหนุ่มตอบตกลง