หลายอาทิตย์ผ่านไป…เป็นหลายอาทิตย์ที่ไอริสหายหน้าหายตาไปเลย ไม่มาไม่กวนไม่เจอกันอีกเลยจริงๆ คงเป็นเพราะวันนั้นวันที่เธอเจ็บตัวเพราะเขา เธอหายไปจากวงจรชีวิตของเขาแถมเรื่องงานแต่งก็เงียบหายไปจากวงจรชีวิตของเทลอีกด้วย เงียบจนในใจของชายหนุ่มรู้สึกขาดหาย ชีวิตกระวนกระวายแปลกๆ“เป็นอะไร” เสียงของเพื่อนสนิทอย่างโรมเอ่ยถาม นั่งมองใบหน้าคมของเพื่อนมานานหลายนาทีแล้ว ใบหน้าของมันแสดงอารมณ์หงุดหงิดอยู่อย่างนี้นานแล้ว นานจนกูเริ่มหงุดหงิดตามแล้ว“เปล่า” เทลเอ่ยตอบทันที ทว่าน้ำเสียงที่เอ่ยตอบมันก็แสดงให้เห็นชัดเจนแล้วว่าเขากำลังหงุดหงิดอยู่จริงๆ“แค่ไม่เจอน้อง อาการมึงก็ออกขนาดนี้เลยเหรอ”“เพ้อเจ้อ!”“มึงไม่ยอมรับความจริง” โรมเอ่ย“คนอย่างมันขี้ขลาดจะตายไป” เสียงของบุคคลที่สามเอ่ยขึ้น ทำให้ทั้งสองหนุ่มหันไปมองตามเสียงนั้น คนที่เอ่ยประโยคเมื่อครู่ก็คือธิเบศร์ ไม่รู้ว่ามันมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ไอ้เหี้ยนี้ตัวเบาจะตาย“ปากดี!” เทลเอ่ยสวนกลับทันที“มึงนั่นแหละปากดี”“…” ชายหนุ่มนิ่งเงียบไม่เอ่ยเถียงต่อ เพราะยังไงก็เถียงไม่ชนะมันอยู่ดี ก่อนที่จะเทลจะหันกลับมาสนใจแก้วกาแฟในมือของตัวเองเช่นเดิม“อยากเจอก็ไปหา
Leer más