All Chapters of หลังแท้งสามครั้ง ฉันโค่นคนเลวทั้งเมือง: Chapter 231 - Chapter 240

โหลวซิงอิ๋นนอนอยู่ชั้นบนในวินาทีที่ฟ้าสาง เธอได้รับโทรศัพท์สองสาย สายแรกเป็นของเก๋อหลัวทางฝั่งเก๋อหลัวหาเด็กเจอแล้ว และรายงานสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องให้ฟังเก๋อหลัวพูดในสายว่า "เด็กคนนั้นไม่ได้แข็งแรง ปัญหาอาจซับซ้อนกว่าอีกคนด้วยซ้ำครับ""เซี่ยอวี่ปิงให้คนพาเด็กไปที่คฤหาสน์หลังนั้น แล้วยังจัดหมอไว้ด้วยครับ"โหลวซิงอิ๋น: "ก่อนหน้านี้ก็ไม่เคยแพร่ข่าวว่าเด็กคนนั้นอาการไม่ดีออกมาเลยนี่"เก๋อหลัว: "อาจจะรอเอาไว้ใช้วางแผนเล่นงานคุณหนูก็ได้ครับ"โหลวซิงอิ๋น: "..."เมื่อได้ยินคำว่า 'วางแผนเล่นงาน' แววตาของเธอก็เย็นชาลงทันที!!ถ้าจะพูดแบบนี้ ความคิดของเซี่ยอวี่ปิงก็ลึกล้ำไม่ธรรมดาจริง ๆช่วงนี้ทั้งตระกูลเหยียนต่างก็หมุนวนอยู่รอบตัวเด็กผู้ชายคนนั้น ใครจะไปคิดว่าปัญหาของเด็กผู้หญิงก็ใหญ่เช่นกันเก๋อหลัวที่อยู่ปลายสายก็พูดต่อโดยไม่รอให้โหลวซิงอิ๋นพูดอะไร "ก่อนหน้านี้แผนของพวกเซี่ยอวี่ปิงคืออะไรยังไม่รู้ครับ แต่ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด อีกเดี๋ยวเธอก็น่าจะโทรหาคุณหนู ยอมประนีประนอมส่งเด็กให้คุณหนู เพื่อให้คุณหนูกับคุณชายรองเหยียนหย่ากัน"โหลวซิงอิ๋น: "เด็กคนนั้นเกิดปัญหาแล้วเหรอ?""ครับ ตอ

เก๋อหลัวบอกว่าเมื่อคืนคฤหาสน์ที่เด็กอยู่ ตอนตีสามก็สว่างไสวไปทั้งหลังแล้ว และยังมีหมอกับรถพยาบาลเข้าออกด้วยพวกเธอวิเคราะห์กันว่า หากเซี่ยอวี่ปิงโทรหาพวกเขาตอนฟ้าสางนั่นก็หมายความว่าเกิดปัญหาใหญ่กับเด็กแล้ว!ดังนั้นถ้าตอนนี้เด็กมาอยู่ในมือของโหลวซิงอิ๋น ผลลัพธ์จะเป็นยังไง ก็พอจะจินตนาการได้ที่น่าขำยิ่งกว่านั้นก็คือดูจากท่าทีของเหยียนเฟยฝานตอนนี้ เขาน่าจะไม่รู้อะไรเลยสินะ?ไม่รู้จริง ๆ ว่าคืนที่ผ่านมาเขาตามหาเด็กยังไงกันแน่!โหลวซิงอิ๋น: "แต่คุณวางใจเถอะ เรื่องเด็กน่ะ ฉันช่วยพวกคุณแจ้งตำรวจแล้ว!"เหยียนเฟยฝาน: "เธอ?"โหลวซิงอิ๋น: "ใช่ไง เรื่องเด็กหายมันใหญ่ขนาดนี้ จะไม่แจ้งตำรวจได้ยังไงล่ะ?"เหยียนเฟยฝาน: "..."เธอแจ้งตำรวจ!เธอถึงขั้นกล้าแจ้งตำรวจ? นี่หมายความว่ายังไง? หมายความว่าเรื่องที่เด็กหายไม่เกี่ยวกับเธอแม้แต่น้อยงั้นเหรอ?เหยียนเฟยฝานบีบข้อมือของเธอแรงขึ้นอีกรอยยิ้มตรงมุมปากของโหลวซิงอิ๋นยิ่งกว้างขึ้นเล็กน้อย "รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงแจ้งตำรวจ?""ทำไม?"โหลวซิงอิ๋น: "เพราะว่า..."เธอไม่พูดอะไรต่อ แต่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วเปิดเสียงบันทึกการโทรกับเซี่ยอวี่ปิงเมื่

เพราะเซี่ยหงหยางทางฝั่งประเทศ Y ไปเกาะอาเธอร์ เนวินได้แล้ว เซี่ยอวี่ปิงจึงคิดว่าปัญหาทางฝั่งประเทศ Y กำลังจะถูกแก้ไขดังนั้นสองแม่ลูกจึงกลับมามีท่าทีสูงส่งเหนือคนอื่นเหมือนเดิมอีกครั้งเซี่ยอวี่ปิงเองก็กลับมามีแรงหาเรื่องตายเต็มตัวอีกครั้ง!เหยียนเซียงไปแล้วเซี่ยอวี่ปิงได้รับโทรศัพท์จากเซี่ยหงหยางในสาย เซี่ยหงหยางพูดว่า "วางใจเถอะ เรื่องทางฝั่งประเทศ Y ใกล้เรียบร้อยแล้ว""จริงเหรอ? ดีมากเลยค่ะ"พอได้ยินว่าเรื่องทางประเทศ Y กำลังจะจัดการได้แล้ว อารมณ์ของเซี่ยอวี่ปิงก็ดีขึ้นทันทีก่อนหน้านี้ตอนเห็นว่าทางฝั่งประเทศ Y เหมือนจะจัดการไม่ได้ ท่าทีของตู้หลานเจินที่มีต่อเธอเป็นยังไง ไม่ต้องพูดถึงผู้หญิงคนหนึ่งน่ะ ยังไงก็ต้องมีบ้านเดิมที่แข็งแกร่งขอแค่มีบ้านเดิมที่พึ่งพาได้สักแห่ง ต่อให้เป็นบ้านสามีก็ไม่กล้ารังแกส่งเดชเซี่ยหงหยาง: "ได้ยินเฉินเส่าบอกว่าลูกกรีดข้อมือเหรอ?"พอพูดถึงเรื่องนี้ น้ำเสียงของเซี่ยหงหยางก็ไม่ค่อยพอใจนักเมื่อได้ยินน้ำเสียงของเซี่ยหงหยางเปลี่ยนไป หัวใจของเซี่ยอวี่ปิงก็บีบรัด "แม่ไม่รู้อะไร ตั้งแต่แม่ไป พวกเธอก็ทำกับหนู..."พอพูดถึงตรงนี้ เซี่ยอวี่ปิงก็พู

เหยียนเฟยฝานคีบบุหรี่ไว้ในมือ พลางมองเซี่ยอวี่ปิงอย่างเย็นชาช่วงนี้นับตั้งแต่โหลวซิงอิ๋นเริ่มก่อเรื่อง ทุกครั้งที่เขามองเธอก็จะมีสีหน้าเย็นชาแบบนี้แต่ความเย็นชาในเวลานี้ดูเหมือนจะมีความอันตรายเพิ่มขึ้นมาอีกชั้นหนึ่ง...หัวใจของเซี่ยอวี่ปิงลอยขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอแล้วเธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ หลายครั้ง เซี่ยอวี่ปิงพยายามกดความตื่นตระหนกในอกลงไป "แม่ฉันบอกว่าถ้าไม่ได้จริง ๆ ก็ให้ยอมแพ้!"เหยียนเฟยฝาน: "..."พอเอ่ยคำพูดนี้ออกมา ในดวงตาของเหยียนเฟยฝานก็ยิ่งมีแสงเย็นเฉียบเซี่ยอวี่ปิง: "เธอยังไม่รู้เรื่องลูกสาว บอกว่าเด็กผู้ชายป่วยหนักมาตลอด แบบนี้สำหรับเด็กก็เป็นการทรมานเหมือนกัน บอกให้ฉันต่อให้ตัดใจไม่ได้ก็ต้องยอมปล่อย!"ในวินาทีนี้ เซี่ยอวี่ปิงพยายามปัดแก้คำพูดสุดท้ายที่เซี่ยหงหยางพูดในโทรศัพท์สีหน้าของเหยียนเฟยฝานยิ่งเย็นลงเรื่อย ๆน้ำตาของเธอก็ยิ่งไหลหนักขึ้น "แม่ฉันยังบอกว่าให้เด็กตายอย่างคุ้มค่าหน่อย""เฟยยวน คุณว่าเด็กตัวเล็กขนาดนั้นจะตายอย่างคุ้มค่าได้ยังไง? แม่ฉันปลอบคนไม่เป็นมากเลยใช่ไหม?"ในวินาทีนี้ น้ำตาของเซี่ยอวี่ปิงไหลร่วงลงมาทีละหยด ๆ ดูแล้วเหมือนแม่ผู้น่าสงสารอย

ทางฝั่งโรงพยาบาลตอนที่เฉินเส่าแอบส่งข่าวสุดท้ายของเด็กให้เซี่ยอวี่ปิง สีหน้าของเซี่ยอวี่ปิงก็ซีดขาวลงทันที!"เธอว่าไงนะ เด็ก เด็ก..."พูดถึงตรงนี้ น้ำเสียงของเซี่ยอวี่ปิงก็สะอื้นจนพูดต่อไม่ออกแล้วเฉินเส่าเห็นว่าเธอกำลังจะควบคุมอารมณ์ไม่อยู่จึงรีบทำท่า 'ชู่ว' ใส่เธอ บอกให้เธออย่าพูดต่อลมหายใจของเซี่ยอวี่ปิงถี่กระชั้น "ไม่ใช่ ทำไมถึง?"เธอพยายามกดเสียงให้เบาลง น้ำตาเอ่อคลออยู่ในดวงตาเฉินเส่าถอนหายใจเบา ๆ "เด็กคนนั้นบุญน้อยค่ะ"เซี่ยอวี่ปิง: "..."เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ น้ำตาก็ไหลร่วงลงมาทีละหยด ๆถึงแม้ตั้งแต่วินาทีที่เธอเริ่มใช้เด็กคนนั้นมาวางแผน เธอก็รู้อยู่แล้วว่าเดิมทีเด็กคนนั้นก็มีชีวิตอยู่ต่อไม่ได้แต่ตอนนี้พอได้รับข่าวว่าเด็กจากไปแล้ว หัวใจของเธอก็ยังปวดแปลบขึ้นมาอยู่ดีอย่างไรเสียก็เป็นลูกที่ตัวเองคลอดออกมาเฉินเส่า "ตอนนี้เด็กไม่อยู่แล้ว ทางคุณหนูขอแค่ยืนกรานว่าเด็กถูกโหลวซิงอิ๋นทำให้ตายก็พอค่ะ"หัวใจของเซี่ยอวี่ปิงเจ็บปวดอย่างรุนแรง!แผนเดิมของพวกเธอก็แค่อยากใช้การหายตัวไปของเด็กเพื่อใส่ร้ายโหลวซิงอิ๋นทำให้เหยียนเฟยฝานหย่ากับเธอแต่ภายหลัง ทางพวกเธอก็ยังอย