Lahat ng Kabanata ng หลังแท้งสามครั้ง ฉันโค่นคนเลวทั้งเมือง: Kabanata 451 - Kabanata 460

ถ้ารู้ตั้งแต่แรกว่าเธอมีความสามารถและสามารถพลิกสถานการณ์กลับมาได้ถึงขั้นนี้ก่อนหน้านี้ไม่ว่ายังไง เซี่ยอวี่ปิงก็คงไม่ทำเรื่องพวกนั้นกับเธอเด็ดขาด!เด็กสาวชั้นต่ำที่ออกมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าคนหนึ่ง ก่อนหน้านี้เธอดูถูกอีกฝ่ายมากเกินไปจริง ๆ!ป้าเฉิน: "คุณหนู...""แล้วเธอจะให้ฉันทำยังไง? แม่ฉันก็อยู่ประเทศ Y ไม่ยอมกลับมา ไม่รู้ว่าทางนั้นเป็นยังไงบ้างแล้ว"เมื่อนึกถึงที่เหล่าเซี่ยพูดทางโทรศัพท์ว่า ปัญหาทางประเทศ Y ยังไม่ได้รับการแก้ไขแล้วไหนจะเซี่ยฉินที่ตอนนี้อยู่ในมือของเหยียนเฟยฝานอีกตอนนี้เธอเหนื่อยล้าทั้งกายและใจจริง ๆ!เธอไม่มีแรงจะสนใจเรื่องอื่นมากขนาดนั้นแล้ว มีเพียงเรื่องเดียวที่อยากทำคือไปโรงพยาบาลดูว่าเด็กเป็นยังไงบ้างหมอพูดทางโทรศัพท์ว่าอาการหนักมาก เธอกลัว"ฉันไม่ได้รับเงินเดือนมาสามเดือนแล้วใช่ไหมคะ?"ครั้งนี้ป้าเฉินไม่ได้ตอบคำพูดของเซี่ยอวี่ปิง แต่เปลี่ยนไปถามเรื่องอื่นแทนเซี่ยอวี่ปิง: "..."เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของป้าเฉิน สีหน้าของเซี่ยอวี่ปิงก็มืดมนลงทันที แม้แต่สายตาที่มองป้าเฉินก็ยังแฝงอันตรายเธอเอ่ยอย่างเย็นชา "หมายความว่าไง?""ฉัน ไม่อยากทำต่อแล้วค

เมื่อก่อนตอนที่เหยียนเฟยฝานยังมีอำนาจ ไม่ว่าตู้หลานเจินกับเซี่ยอวี่ปิงจะก่อเรื่องอะไร เขาก็จะเข้าข้างพวกเธอโดยไม่ต้องคิด แล้วช่วยจัดการปัญหาทั้งหมดให้!แต่ตอนนี้...!แม้แต่เขาเองยังรับมือกับวิธีการเหล่านี้ของโหลวซิงอิ๋นไม่ได้ต่อให้เซี่ยอวี่ปิงกับตู้หลานเจินจะโวยวายอีก เขาก็แค่รำคาญ แต่ไม่สามารถแก้ไขอะไรได้เลย"ในเมื่อทำอะไรไม่ได้ก็หุบปากซะ อย่ามาทำให้คนอื่นหงุดหงิด!"เซี่ยอวี่ปิงสวนตู้หลานเจินกลับอย่างอารมณ์เสีย ก่อนจะพาป้าเฉินออกจากบ้านไปเมื่อได้ยินประโยคสุดท้ายของเซี่ยอวี่ปิง ตู้หลานเจินก็โกรธจนแทบเป็นลมไปตรงนั้น"เออ ๆ ๆ ตอนนี้แต่ละคนคิดจะเหยียบหัวฉันกันหมดแล้วใช่ไหม?"ยิ่งคิด ตู้หลานเจินก็ยิ่งโมโหจนเลือดขึ้นหน้าแต่เธอจะทำอะไรได้? ที่นี่คือบ้านของเธอแท้ ๆ แต่แค่จะต้มโจ๊กสักชามให้ลูกสาวตัวเองก็ยังทำไม่ได้สุดท้ายตู้หลานเจินก็กลับเข้าห้องไปมือเปล่าเมื่อเหยียนเซียงเห็นว่าในมือของเธอไม่มีอะไรเลย ก็เอ่ยว่า "แม่ หนูหิวมาก"ตู้หลานเจิน: "ฉัน...จะโทรหาพี่สามของแกก็แล้วกัน!"ก่อนหน้านี้เหยียนเซียงเคยบอกให้ตู้หลานเจินโทรหาเหยียนซู่ แต่ตู้หลานเจินไม่ค่อยเต็มใจนักเธอหยิบโทรศั

รถจอดอยู่หน้าร้านอาหารฟู่เจ๋อเร่ง "รีบหน่อยละกัน!"ให้ตายสิ กลางดึกขนาดนี้ยังรีบร้อนจะกินข้าวอีกเซี่ยอวี่ปิง: "คุณไม่เข้าไปกับฉันเหรอ?"ฟู่เจ๋อ: "คุณคิดว่าตอนนี้พวกเราสามารถปรากฏตัวในที่สาธารณะด้วยกันได้เหรอ? อย่าลืมสิว่าแผนการของพวกเราในตระกูลเหยียนยังไม่สำเร็จ ถ้าตอนนี้มีใครมาเห็นเข้า พวกเราก็ซวยกันหมดน่ะสิ""แผนการ แผนการ คุณรู้จักแต่แผนการหรือไง ฉันเกือบจะถูกบีบจนตายอยู่แล้ว คุณยังจะพูดถึงแผนการของคุณอีกเหรอ?"ตอนนี้เซี่ยอวี่ปิงต่อต้านสิ่งที่ฟู่เจ๋อเรียกว่าแผนการอย่างมาก!เธอแทบจะถูกบีบจนเป็นบ้าแล้วฟู่เจ๋อ: "ผมว่าคุณ...ตกลงจะกินหรือไม่กิน?""กิน แต่ตอนนี้ฉันใช้จ่ายอะไรไม่ได้เลย""เป็นไปได้ยังไง?"เดิมทีฟู่เจ๋อไม่เชื่อแต่เมื่อได้ยินเซี่ยอวี่ปิงพูดแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาก็เริ่มจะเชื่อขึ้นมาบ้างแล้วป้าเฉินเองก็พูดขึ้นในเวลานี้พอดีว่า "คุณฟู่ สิ่งที่คุณหนูพูดเป็นความจริงค่ะ ชีวิตของพวกเราในตระกูลเหยียนลำบากมากจริง ๆ"ฟู่เจ๋อ: "..."เมื่อได้ยินว่าแม้แต่ป้าเฉินก็พูดแบบนี้ฟู่เจ๋อที่อารมณ์เสียมาตลอดทาง ในที่สุดก็เชื่อสิ่งที่เซี่ยอวี่ปิงพูดแล้วดวงตาของเขาเต็มไปด้วยค

"ไม่ต้องหรอก นาน ๆ ทีจะเป็นแบบนี้ ไม่จำเป็นต้องตามหมอมา"เมื่อก่อนก็เป็นแบบนี้เหมือนกันยิ่งช่วงนี้เธอเองก็นอนกลางวันด้วยเมื่อก่อนตู้หลานเจินมักจะจงใจ ต่อให้เธอนอนกลางวันอยู่ที่คฤหาสน์โม่หยวน อีกฝ่ายก็มักจะมาหาตอนเที่ยงเสมอทำให้เธอพักผ่อนได้ไม่ดีทั้งตอนกลางคืนและตอนกลางวันตอนนี้ดีแล้วเมื่อเก๋อหลัวพาคนเหล่านี้มา ก็อย่าหวังว่าจะมีใครจะมารบกวนเธอได้แม้แต่น้อยเก๋อหลัวยื่นน้ำอุ่นหนึ่งแก้วให้โหลวซิงอิ๋น "เมื่อครู่ผมได้รับโทรศัพท์สายหนึ่งครับ"เมื่อเห็นเก๋อหลัวพูดถึงเรื่องโทรศัพท์อีกครั้งโหลวซิงอิ๋นก็เลิกคิ้ว "เรื่องอะไร?""เป็นสายจากคนของเราครับ เมื่อครู่ตอนเซี่ยอวี่ปิงออกไป เธอขึ้นรถของชายแปลกหน้าคนหนึ่ง รถของคุณชายรองเหยียนกลับมาพอดี คุณชายรองเหยียนจึงขับตามไปทันที!""ชายแปลกหน้าเหรอ?"เก๋อหลัว: "ฟู่เจ๋อครับ"บอดี้การ์ดที่อยู่ตรงปากทางไม่รู้ว่าเป็นใคร แต่หลังจากตรวจสอบภาพจากกล้องวงจรปิด เก๋อหลัวก็จำเขาได้เมื่อโหลวซิงอิ๋นได้ยินว่าเซี่ยอวี่ปิงขึ้นรถของฟู่เจ๋อ และยังถูกเหยียนเฟยฝานพบเข้ามุมปากของเธอก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม!เก๋อหลัวก็เอ่ยต่อโดยที่เธอยังไม่ทันพูด "ตอนนี้ทั้

ไม่รู้!เธอไม่รู้อะไรเลยจริง ๆตอนนี้เหยียนเฟยฝานยังไม่ลงจากรถ แต่เขาต้องรู้แล้วแน่นอนว่าเธออยู่ในรถคันนี้ไม่งั้นทำไมรถของเขาถึงได้จอดเฝ้าอยู่ตรงนั้นตลอดล่ะ?แต่จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่ยอมลงจากรถ นี่มันหมายความว่ายังไงกันแน่?เซี่ยอวี่ปิงหายใจถี่กระชั้นอย่างหนัก "ฉันก็ไม่รู้แล้วว่าต้องทำยังไง คุณก็จัดการเองละกัน!"พูดจบ เธอก็กดวางสายทันทีทุกวินาทีในตอนนี้ล้วนเป็นความทรมานสำหรับเธอ......อีกด้านหนึ่ง เหยียนเฟยฝานนั่งอยู่ในรถสูบบุหรี่มวนแล้วมวนเล่า!จั๋วกวงมองเขาผ่านกระจกมองหลังแวบหนึ่ง "นายครับ พวกเขาน่าจะรู้ตัวแล้วว่าพวกเราอยู่ที่นี่"ไม่งั้นทำไมฟู่เจ๋อถึงเข้าไปในร้านนานขนาดนั้นแล้วยังไม่ยอมออกมาล่ะ?ต้องเป็นเพราะไม่กล้าออกมาแน่นอนเมื่อเหยียนเฟยฝานได้ยินเช่นนั้น มุมปากก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบ "รู้ตัวก็ดี!"เขากลัวเสียอีกว่าพวกนั้นจะตาบอดมองไม่เห็นจั๋วกวง: "ให้ตรวจสอบสถานการณ์ของพวกเขาไหมครับ?""เรียกคนมา!"เหยียนเฟยฝานสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นชาจั๋วกวง: "ครับ"พูดจบ จั๋วกวงก็รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออกทันทีไม่นานหลังจากนั้นบอดี้การ์ดสิบถึงยี่สิบคนก็มาถึง และ