Tous les chapitres de : Chapitre 421 - Chapitre 430

แต่เหยียนเซียงตัวหนักขนาดนั้น ต่อให้แบกไปก็ลำบากมากเด็กบ้านั่น ก่อนหน้านี้เธอก็บอกให้กินน้อย ๆ เป็นผู้หญิงต้องผอมเพรียวหน่อยถึงจะดูดี แต่เจ้าตัวกลับไม่ยอมฟัง กินเข้าไปตั้งมากมายถึงช่วงหลายวันนี้จะผอมลงไปบ้าง แต่เมื่อเทียบกับน้ำหนักตัวทั้งหมดแล้วจะลดลงได้สักเท่าไรกัน?"แกก็พูดอะไรสักคำสิ!" ตู้หลานเจินโมโหอย่างหนักเมื่อเห็นเหยียนเฟยฝานเอาแต่เงียบไม่พูดไม่จา เธอก็หันไประบายอารมณ์ใส่เขาโดยตรง หวังให้เหยียนเฟยฝานคิดหาวิธีเมื่อนึกถึงลูกชายคนเล็กของตัวเองซึ่งเสียชีวิตเพราะมีไข้สูงตอนอายุเพียงหนึ่งขวบตลอดหลายปีมานี้ ตู้หลานเจินจึงหวาดกลัวอาการไข้สูงอย่างมาก!ตอนนี้เมื่อเห็นเหยียนเซียงมีไข้ เธอก็ทำอะไรไม่ถูกทันที"พาเธอไปโรงพยาบาลเถอะ" เหยียนเฟยฝานเอ่ยอย่างหงุดหงิดตู้หลานเจิน: "แล้วจะพาไปยังไง?"เหยียนเฟยฝาน: "..."จะพาไปยังไง!เมื่อคิดได้ว่าโหลวซิงอิ๋นไม่ยอมให้รถขับเข้ามา เหยียนเฟยฝานก็โกรธจนยกเท้าถีบราวบันไดอย่างแรง"จะพาไปยังไง? ก็ต้องแบกไปสิ!"น่ารำคาญชะมัดเหยียนเฟยฝานตรงไปยังห้องของเหยียนเซียง ก่อนจะแบกเธอออกจากบ้าน ตู้หลานเจินเองก็รีบเดินตามไปตอนนี้เธอทั้งเหนื่อยทั

......ทางฝั่งบ้านเก่าตระกูลเหยียนเซี่ยอวี่ปิงเองก็ได้รับข่าวเช่นกันว่าทางฝั่งเหยียนเซียงที่โรงพยาบาล แม้แต่ค่ารักษาพยาบาลก็ยังจ่ายไม่ได้ต่อให้จั๋วกวงจะออกเงินให้ก่อน แต่ก็ยังไม่ได้รับอนุญาตเพราะเธอเป็นคนตระกูลเหยียน!ภายในห้องแสงไฟสลัวใบหน้าของเซี่ยอวี่ปิงใต้แสงสลัวดูซีดขาวเล็กน้อย "ทำไมหลักฐานเรื่องการตายของเด็กถึงยังสืบไปไม่ถึงตัวโหลวซิงอิ๋น?"เธอถามป้าเฉินด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบจะปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินต่อไปแบบนี้ไม่ได้แล้ว ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป ยัยบ้านั่นจะต้องบีบให้พวกเธอตายกันหมดจริง ๆป้าเฉินมีสีหน้าเคร่งเครียด "นั่นน่ะสิคะ ทำไมจนถึงตอนนี้หลักฐานยังสืบไปไม่ถึงตัวเธออีก?"มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้สิ!หรือว่าเฟิงเฮ่อจัดการทุกอย่างจนสะอาดหมดจดจริง ๆ?เมื่อนึกถึงเฟิงเฮ่อ ป้าเฉิน: "ถ้ายังมีคุณเฟิงอยู่ พวกเราคงทำอะไรเธอไม่ได้แล้ว"เซี่ยอวี่ปิง: "..."เมื่อพูดถึงเฟิงเฮ่อ สีหน้าของเธอก็ยิ่งเคร่งเครียดขึ้นเฟิงเฮ่อ สำหรับพวกเธอแล้วไม่ใช่ข่าวดีเลยถ้าเฟิงเฮ่อยังคงช่วยโหลวซิงอิ๋นแบบนี้ต่อไป พวกเธอคง...!ไม่สิ เดิมทีเฟิงเฮ่อก็คอยช่วยโหลวซิงอิ๋นมาโดยตลอดดังนั้นตอนนี้พวกเธอไ

ถ้าเธอถึงขนาดพูดแบบนี้ออกมา ก็แสดงว่าเรื่องราวอาจยุ่งยากกว่าที่เซี่ยอวี่ปิงคิดไว้จริง ๆเหล่าเซี่ย: "ใช่ครับ""แล้วจัดการได้ไหม?"เซี่ยอวี่ปิงถามด้วยน้ำเสียงร้อนรนเล็กน้อยสิ่งที่เธอเป็นห่วงที่สุดในตอนนี้ก็คือจะสามารถแก้ไขปัญหาที่ยังจัดการไม่เรียบร้อยนั้นได้หรือไม่ในตอนที่เซี่ยอวี่ปิงถามคำถามนี้ เหล่าเซี่ยที่อยู่ปลายสายกลับเงียบไปทันทีและความเงียบของเขาก็ยิ่งทำให้เซี่ยอวี่ปิงตื่นตระหนก!"ร้ายแรงมากเหรอ?"เธอเปลี่ยนวิธีถามครั้งนี้เหล่าเซี่ยตอบเธอ "ใช่ครับ"คำตอบเพียงคำเดียวทำให้เซี่ยอวี่ปิงหมดเรี่ยวแรงลงอย่างสิ้นเชิงสุดท้ายเซี่ยอวี่ปิงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองวางสายจากเหล่าเซี่ยได้ยังไง เธอไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้สักพักใหญ่ยุ่งยากชะมัด...ตลอดหลายปีมานี้ หลายเรื่องล้วนอยู่ในการควบคุมของแม่เธอ ไม่ว่าจะเป็นปัญหาแบบไหน เมื่ออยู่ต่อหน้าเธอก็ดูเหมือนจะกลายเป็นเรื่องง่ายดายเคยมีครั้งไหนที่เธอต้องใช้เวลานานขนาดนี้เพื่อจัดการปัญหาหนึ่งด้วยเหรอ?แต่ตอนนี้...เซี่ยอวี่ปิงสูดหายใจเข้าลึก!"ป้าเฉิน"ตอนนี้สีหน้าของป้าเฉินเองก็เคร่งเครียดอย่างมากผลลัพธ์นี้ไม่นับว่าเป็นข่าวดีสำ

ความอบอุ่นเพียงเล็กน้อยที่ชายหนุ่มทำให้เธอรู้สึกเมื่อครู่ บัดนี้หายไปจนหมดสิ้น กลับกลายเป็นว่าหัวใจของเธอยิ่งเย็นเยียบลงแทนเธอคิดไม่ถึงว่าทั้งที่ตัวเองเล่าเรื่องทั้งหมดว่าโหลวซิงอิ๋นทำกับเธอยังไงให้ฟู่เจ๋อฟังแล้ว แต่ฟู่เจ๋อกลับยังให้เธอกลับไปทำงานที่เหยียนซื่อ"คุณให้ฉันกลับไปเหยียนซื่อ คุณรู้หรือเปล่าว่าตอนนี้นอกจากรถของโหลวซิงอิ๋นแล้ว รถคันอื่นก็เข้าไปในบ้านเก่าตระกูลเหยียนไม่ได้เลย แม้แต่เหยียนเฟยฝานเวลาเข้าออกก็ยังต้องเดิน?""แล้วฉันจะกลับไปเหยียนซื่อยังไง? เดินไปทำงานเหรอ?"ฟู่เจ๋อ: "..."เซี่ยอวี่ปิง: "แล้วไหนจะข่าวฉาวก่อนหน้านี้อีก มันส่งผลกระทบกับฉันในเหยียนซื่อมากเลยนะ คุณคิดว่าตอนนี้ฉันควรจะกลับไปยังไงก่อน?"เดิมทีเธอเป็นรองประธานของเหยียนซื่อแต่ต้องพักงานชั่วคราวเพราะเรื่องของเหยียนเฟยยวน และหลังจากนั้นก็ต้องคลอดลูก แต่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อแบบนี้ ในช่วงที่โหลวซิงอิ๋นแทบอยากฆ่าเธอให้ตายฟู่เจ๋อกลับให้เธอกลับไปเหยียนซื่อเธออยากออกจากเมืองกั่งเฉิงนะเธอรู้ดีว่าสถานการณ์ในตอนนี้มีความหมายต่อเธอยังไง!เธอคิดไม่ถึงว่าหลังจากฟู่เจ๋อรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว เขายังสามารถเ

แต่ตอนนี้!พอเดินมาถึงหน้าประตูบ้านตระกูลเหยียน ก็เห็นรถของโหลวซิงอิ๋นขับออกไป เหยียนเฟยฝานยิ่งโกรธจนปวดตับเขาหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาลู่ยวี่ชวนเสียงเรียกเข้าดังไปครึ่งหนึ่ง อีกฝ่ายถึงรับสาย "พี่รอง""มารับฉันหน่อย!"เขาแทบจะเป็นบ้าแล้วหากเดินออกไปจากที่นี่ ต่อให้เดินเร็วก็ยังต้องใช้เวลากว่าสี่สิบนาที ถ้าเดินช้าหน่อยก็ต้องใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วโมงเท่ากับว่าเวลาตลอดช่วงเช้าต้องหมดไปกับการเดินทั้งหมดตกลงใครเป็นคนคิดวิธีเลว ๆ แบบนี้ให้นังผู้หญิงบ้านั่น ถึงได้ใช้วิธีทั้งเด็กน้อยและน่าหงุดหงิดพวกนี้มาทรมานพวกเขา?เมื่อลู่ยวี่ชวนที่อยู่ปลายสายได้ยิน เขาก็ชะงักไปก่อน จากนั้นจึงถามว่า "หา? รถของพี่ก็ถูกพี่ซิงเผาไปแล้วเหรอ?"เหยียนเฟยฝาน: "..."น่ารำคาญชะมัด!"ตอนนี้รถของฉันเข้าไปในบ้านเก่าตระกูลเหยียนไม่ได้!"ลู่ยวี่ชวน: "..."คราวนี้ถึงตาลู่ยวี่ชวนที่เงียบไปเอาเถอะ วิธีทรมานคนของโหลวซิงอิ๋นเหล่านี้ดูเผิน ๆ เหมือนไม่มีอะไร ถึงขั้นไม่นับว่าเป็นวิธีการโหดเหี้ยมด้วยซ้ำแต่วิธีแบบนี้กลับทำให้คนโมโหจนแทบกระทืบเท้าถ้าคนตระกูลเหยียนต้องออกจากบ้านวันละสองสามรอบจะไม่เหนื่อยจนเอ๋อไปเ