All Chapters of Seducing The Shadow: Chapter 31 - Chapter 40

Ang gabi ay balot ng isang uri ng katahimikan na tanging ang mga taong may itinatagong krimen lamang ang makakaintindi. Matapos ang marahas na komprontasyon namin ni Alberto sa opisina, tila mas lalong nag-ingat ang mga tao sa mansyon. Pero hindi sila sa akin nakatingin; abala sila sa pag-apula ng apoy sa kanilang mga stocks na dahan-dahang tinutupok ng Valez Inheritance.Ito na ang pagkakataon ko. Ayon sa video ni Dante, ang katotohanan tungkol sa aking ina ay nakatago sa Monteverde Vault. Hindi ito matatagpuan sa kahit anong bangko. Ito ay nasa loob mismo ng rest house ni Julian sa Tagaytay—isang lugar na itinuturing nilang "safe haven" pero para sa akin ay lungga ng mga ahas."Elena, magbihis ka. Pupunta tayo sa Tagaytay," utos ni Julian habang kumakatok sa pinto ng aking silid. Ang boses niya ay may halong pagmamadali. "Masyadong mainit ang mga pulis dito sa Maynila dahil sa mga report ng AMLC. Kailangan nating magpalamig."Eksakto, isip-isip ko. Siya na mismo ang naglalapit sa ak

Ang langit ng Maynila ay nababalutan ng makapal na ulap, tila nakikiramay sa tensyong bumabalot sa Dela Vega Grand Gala. Ito ang gabing pinakahihintay ni Alberto—ang gabi ng pormal na anunsyo ng merger sa pagitan ng Dela Vega Shipping at Monteverde Global. Ang ballroom ng Diamond Hotel ay punong-puno ng mga makapangyarihang tao, mga politikong nakangiti, at mga negosyanteng uhaw sa balita. Lahat sila ay nakasuot ng mga mamahaling barong at gown, walang kamalay-malay na sa ilalim ng mga chandelier na kristal, ang pundasyon ng kanilang mundong ginagalawan ay dahan-dahan nang gumigiba.Sa loob ng isang itim na van na nakaparada ilang metro ang layo mula sa hotel, naramdaman ko ang lamig ng aircon. Nakasuot ako ng isang midnight blue na backless gown na sadyang idinisenyo para itago ang isang maliit na holster sa aking hita. Sa tabi ko, si Dante Valez ay seryosong tinitignan ang surveillance feed sa kanyang tablet. Ang kanyang presensya ay tila isang angkla sa gitna ng bagyo."Sigurado ka

Ang dagat sa gitna ng gabi ay parang isang dambuhalang itim na telon na walang katapusan. Isang cargo ship na binago para maging isang mobile command center, ang tanging ingay na naririnig ay ang mahinang pag-ugong ng mga makina at ang paghampas ng mga alon sa bakal na katawan ng barko. Wala na kami sa teritoryo ng Pilipinas. Kami ay nasa international waters—isang lugar kung saan ang mga batas ng tao ay dahan-dahang naglalaho, at ang tanging batas na umiiral ay ang survival. Nakatayo ako sa deck, hinahayaan ang malamig at maalat na hangin na tumama sa aking mukha. Ang maikli kong buhok ay magulo, at ang aking gown na midnight blue ay punit-punit na at may bahid ng dugo ni Dante. "Hindi ka pa natutulog," boses ni Dante Valez mula sa aking likuran. Lumingon ako at nakita ko siyang naka-bandage na ang braso, suot ang isang simpleng itim na t-shirt. Mukha siyang pagod, pero ang awtoridad sa kanyang mga mata ay hindi nababawasan. Lumapit siya sa akin at isinuot ang kanyang jacket sa

Ang Zurich ay balot ng puting niyebe, isang kabaligtaran sa madugo at mainit na nakaraan na iniwan namin sa Pilipinas. Ang lungsod na ito ay amoy pera, kapangyarihan, at mga sikretong pilit ibinaon sa ilalim ng mga dambuhalang vault ng mga bangko sa Bahnhofstrasse. Dito nakatago ang Dela Vega Legacy Fund—ang dambuhalang pondo na pinagsama-samang nakaw na yaman nina Alberto at ng Iron Syndicate."Vera, are you in position?" boses ni Dante Valez mula sa aking earpiece."Lobby na ako," sagot ko habang inaayos ang aking suot na haute couture na coat at ang dambuhalang shades na nagtatago sa aking mga mata.Ang plano ay simple pero nakamamatay: kailangan kong pumasok sa Banque de l'Horizon, isa sa pinaka-eksklusibong pribadong bangko sa buong mundo. Kailangan nila ang aking biometrics—retina scan at voice recognition—para ma-activate ang pondo. Ang Syndicate ay kasalukuyang nasa proseso ng pag-reroute ng pera, pero dahil sa "Exile Protocol," na-freeze ito ng international courts. Isang tao

Ang amoy ng pine trees at ang alat ng dagat ng Adriatic ay naghahalo sa hangin habang tinatanaw ko ang aming bagong mundo mula sa veranda ng Montenegro Sanctum. Tapos na ang gulo sa Alps. Tapos na ang sigalot sa Zurich. Ngunit sa bawat panalong nakukuha namin, ramdam ko ang bigat ng mga multong aming bitbit. Ito ang Legacy of Ghosts—ang pamana ng mga taong nawala, ang mga buhay na isinakripisyo, at ang mga pangalang kailangang ibaon sa limot para kami ay mabuhay."Hindi pa rin maalis sa isip mo ang nangyari sa chateau?" boses ni Dante Valez mula sa aking likuran.Lumingon ako at nakita ko siyang may hawak na folder. Hindi na siya nakasuot ng tactical gear. Ngayon, nakasuot siya ng simpleng itim na polo, pero ang kanyang mga mata ay nananatiling mapagbantay."Iniisip ko lang kung hanggang kailan natin kailangang maging ganito, Dante," sagot ko. "We are rich beyond imagination, we have the power to dismantle syndicates, pero sa huli, tayo pa rin ang mga 'ghosts' sa sarili nating kwento.