Todos os capítulos de ไม่เคยอยู่ในหัวใจ: Capítulo 41 - Capítulo 50

ว่าที่คุณแม่คิดไปเรื่อยเปื่อย ทอดสายตามองวิวทิวทัศน์สีเขียวแล้วอมยิ้มกับตัวเอง ก่อนจะใช้หลังมือปาดเม็ดเหงื่อที่ผุดซึมขึ้นตามไรผม จากนั้นกระดกน้ำหวานที่เหลือจนหมดแก้ว นั่งปล่อยใจให้ลมเย็นๆ โชยพัดผ่านอยู่พักใหญ่ กว่าหัวใจจะกลับมาเต้นเป็นจังหวะปกติ“ถามอะไรหน่อยสิ” อยู่ๆ อริสาก็เอ่ยขึ้น จันทร์นิลจึงหัน

เธอกำลังรู้สึกผิด... รู้สึกผิดที่เผลอไปมีความสุขกับการกระทำของเขา รู้สึกผิดที่แอบจุดประกายแห่งความหวังเล็กๆ ขึ้นภายในหัวใจ เพียงแค่ลูกตอบสนองสัมผัสของเขา ภาพครอบครัวอันแสนอบอุ่นก็ฟุ้งกระจายในจินตนาการ ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ไม่ควรแต่ไม่นานจันทร์นิลก็ถูกความจริงฉุดกระชากกลับมา ความจริงที่ว่า... คือจอมพล

ว่าที่คุณแม่เหลียวมองบ้านในความทรงจำเป็นครั้งสุดท้าย เพราะไม่รู้ชาตินี้นี้ตนเองจะมีโอกาสได้กลับมาเยือนที่นี่อีกไหม ก่อนจะหันไปล่ำลาเพื่อนข้างบ้านอย่างอริสาที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเธอมาหลายเดือน รวมถึงเจ้าเสือโคร่งผู้เป็นรอยยิ้มในยามท้อ และขาดไม่ได้เลยคือป้าลดาวัลย์หญิงคนแกร่งที่คอยดูแลเธอเรื่อยมา

“นิลไม่ต้องการความรับผิดชอบอะไรทั้งนั้นค่ะ นิลขอกลับมาทำงานเหมือนเดิม อาศัยอยู่ห้องเดิม แต่นิลขอทำสัญญาบางอย่างเกี่ยวกับเด็กๆ ได้ไหมคะ”คำตอบของจันทร์นิลสร้างทั้งความพอใจ ไม่พอใจ และเห็นใจ ให้กับคนที่อยู่ในเหตุการณ์“ไม่ได้! ไหนนิลบอกว่าจะกลับมาอยู่กับพี่” ซึ่งแน่นว่าความไม่พอใจย่อมเกิดจากคนต้นเรื่อ

“เขาทำกับฉันหนักขนาดนั้น แกจะให้ฉันกลับไปยุ่งกับเขาอีกเหรอ”“ไม่!” คำตอบเป็นไปตามที่จันทร์นิลคาดไว้ “เพราะผัวที่ดีคือผัวใหม่” จากนั้นห้องในครัวก็ดังกึกก้องไปด้วยเสียงหัวเราะของสองเพื่อนซี้ที่ไม่ได้เจอกันนาน ทั้งคู่ผลัดกันแรกเปลี่ยนบทสนทนาร่วมสองชั่วโมง โดยหลีกเลี่ยงหัวข้อที่อาจส่งผลกระต่อบาดแผลภายใน