Lahat ng Kabanata ng เล่ห์ร้ายเพื่อนรัก NC25+ ซีรีส์ Strong Heart 4: Kabanata 81 - Kabanata 90

“ในโลกนี้สัตว์ในร่างมนุษย์มันมีเยอะกว่าที่เราคิด ปล่อยให้แซมจัดการทางนี้ดีไหม จนกว่าไอ้พ่อของเด็กจะอาการดีขึ้น”เบอร์นาโดเอ่ยออกมา แซมนับถือน้ำใจของเพื่อนพี่ชายที่ตัดสินใจได้เด็ดขาดและรวดเร็ว นี่คือคนร้ายที่ถูกส่งมาปลิดชีวิตของเบอร์นาโดแต่เขากลับพูดเหมือนให้อภัยได้ในเวลาอันสั้นเมื่อทราบเรื่องราว สเตฟานพยักหน้า“พี่ขอรับอุปการะเด็กนี่ได้ไหมแซม เห็นแล้วนึกถึงเจฟี่” สเตฟานเอ่ยออกมา“ก็ต้องให้ผู้ปกครองเขายินยอม แต่แซมจะรับเอาไว้เองถ้าหากเขาให้”แซมเอ่ยออกมา สเตฟานพยักหน้ารับรู้“ไปกันเถอะ คุณแน่ใจหรือว่าจะไม่ให้พวกเราคนใดคนหนึ่งอยู่เป็นเพื่อนเพื่อดูแลความเรียบร้อยน่ะแซม”เบอร์นาโดเอ่ยถามแซม ชายหนุ่มก้มมองนาฬิกา“ตอนนี้ตีสอง ผมออกเวรตอนหกโมงครึ่ง แต่ช่วงที่ไม่อยู่ก็กลัวพวกมันส่งคนมาอีก ขอสองคนเฝ้าให้ผมตอนที่ผมกลับบ้านสักครึ่งวันได้ไหม นอนในห้องเด็กนี่คนหนึ่ง หน้าห้องไอซียูคนหนึ่ง ตอนนี้กลับไปก่อนแล้วตอนหกโมงเช้าค่อยมา”แซมเอ่ยปรึกษา เบอร์นาโดกับสเตฟานพยักหน้า“โอเค พวกเราจะกลับก่อน ตอนเช้าจะส่งมาให้สองคน”เบอร์นาโดกล่าว แซมพยักหน้าและยื่นมือไปจับเช็กแฮนด์เป็นการขอบคุณ แซมล้วงกระเป๋ากางเกงห

ขณะนี้เวลาตีสองกว่าแล้ว โซเฟียคิดว่าจะกลับไปหาแซมรอรับเข้ากลับแฟลตพร้อมกันเมื่อขึ้นลิฟต์ไปถึงชั้นห้า โซเฟียตรงไปยังออฟฟิศไม่เห็นเขาอยู่ในนั้น หญิงสาวจึงโทรหา เพียงสองนาทีร่างสูงก็ก้าวยาวตรงเข้าประตูมา แซมล็อกห้องแล้วเดินมาคว้าร่างโซเฟียเข้าไปกอดไว้แน่น“ขอบคุณพระเจ้า! ทำไมไม่รับโทรศัพท์แซม แซมแทบบ้าเพราะเป็นห่วงโซว มีเหตุการณ์เกิดขึ้นเยอะไปหมดในช่วงที่โซวไม่อยู่”เขาเอ่ยเสียงเคร่งเครียดด้วยความเป็นห่วง โซเฟียกอดร่างสูงไว้แน่นเช่นกัน“โซวไม่เป็นไรแล้ว ทุกอย่างเรียบร้อยดี”โซเฟียเอ่ย ใบหน้างามเงยขึ้น แซมก้มมาประกบเรียวปากอิ่มแล้วบดจูบอย่างหนักหน่วงโซเฟียยกแขนโอบรอบคอของเขาแล้วจูบตอบด้วยความรู้สึกห่วงหาลึกล้ำพอกัน ร่างงามเบียดเข้าหาจนร่างกายไร้ช่องว่างแซมสอดลิ้นเข้าไปควานไชหารสหวานในโพรงปากอิ่ม ร่างกายเครียดขึงขึ้นด้วยอารมณ์หลากหลาย โซเฟียรับรู้ได้ถึงร่างแกร่งที่กดแนบกระชับไปกับร่างเพรียวระหงของหล่อน หญิงสาวรู้ว่าเขาเกิดอารมณ์ปรารถนาในเวลานี้ แซมยกร่างของโซเฟียขึ้นนั่งบนโต๊ะทำงาน“อย่าแซม เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”หญิงสาวรีบเอ่ยห้ามเสียงเบาพร้อมกับหันไปมองประตู ม่านมูลี่ถูกดึงปิดหมดทุกด้าน

​โซเฟียสะดุ้งตื่นเมื่อได้ยินเสียงผลักประตูออฟฟิศเข้ามา หากหญิงสาวก็แกล้งหลับตานิ่งหรี่ขึ้นเล็กน้อยพอมองเห็น ร่างสูงของแซมท่าทางอิดโรยเดินย่องเข้ามา เขาคิดว่าหล่อนยังคงหลับอยู่ เขาเดินด้วยปลายเท้ามาหยุดอยู่ตรงข้างโซฟาก้มหน้ามาดูหล่อนพร้อมกับเอื้อมมือมาปัดปอยผมที่ระใบหน้าให้“นอนขี้เซาจริง แซมอยากหอมจังแต่รู้สึกสกปรก”เขาพึมพำเบาๆ ก่อนจะหันหลังเดินไปเข้าห้องน้ำล้างมือ ถอดเสื้อกาวน์แขวนไว้ตรงที่หลังเก้าอี้ประจำตัว ร่างสูงหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วเดินไปยังประตูให้ห่างตรงที่โซเฟียนอนอยู่“พี่ฟาน แซมกำลังจะออกเวรแล้วนะ ส่งใครมาหรือยัง”แซมเอ่ยเบาๆ และนิ่งฟังทางปลายสายโต้ตอบกลับ ร่างสูงยืนล้วงกระเป๋าข้างหนึ่ง แผ่นหลังตั้งตรงดูสง่าทว่าผ่อนคลายในที โซเฟียยิ้มบางออกมาคนเดียว แซม แม็คเคนซี่ ผู้ชายเพียงคนเดียวที่อยู่ในชีวิตของโซเฟียยาวนานที่สุดถ้าหากไม่นับบิดา เมื่อยกระดับความรู้สึกพิเศษที่มากกว่าความรู้สึกรักผูกพันฉันเพื่อนขึ้นมาจนเห็นชัด ทำให้โซเฟียตระหนักว่าหล่อนรักผู้ชายคนนี้เพียงใด มากมายเหลือเกิน มากถึงกับว่าจะยอมตายครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อเขาได้โดยไม่มีคำถาม“ขอบคุณครับ แซมจะพาโซวกลับบ้าน นอนแก

“ไม่ต้องกลัวน่า กระจกมืดขนาดนี้ไม่มีใครเห็นหรอก”“ไม่ต้องพูดเลย เอามือออก ทำอะไรให้คิดมั่ง นี่มันในรถในที่สาธารณะและที่สำคัญมันอันตรายมากด้วย แซมไม่ห่วงตัวเองก็ห่วงโซวหน่อย” หล่อนหันมาว่าด้วยสีหน้าจริงจังเพื่อกลบเกลื่อนอารมณ์หวามที่กำลังเกิดขึ้น แซมยอมจำนนและรามือ เขาดึงมือกลับ“แซมขอโทษ แต่โซวโกรธแซมทำไมล่ะ แซมไม่ได้ทำอะไรผิดสักนิด” เขาหันมาทำเสียงบ่น“ไม่ได้โกรธ”โซเฟียหันมาตอบ ไฟเขียวพอดี หญิงสาวจึงขับเคลื่อนรถต่อไป ในใจต่อว่า...ก็แค่หึง หล่อนไม่ชอบเห็นผู้หญิงทำท่าหว่านเสน่ห์กับเขา กับพริมโรสนั้นโซเฟียรู้สึกต่างไปจากหมอแอนนา พริมโรสนั้นเป็นคนตรงและไร้พิษสงในด้านลึก หากกับแอนนา สัญชาตญาณบอกว่าคุณหมอสาวคนนี้ชอบแซมอย่างจริงจังและไม่เกรงกลัวที่จะลงสนามแย่งชิงหากต้องทำ แล้วหมอแอนนาก็ทำงานที่เดียวกันกับแซมด้วย โซเฟียไม่คิดว่าความรักจะทำให้หล่อนรู้สึกหึงหวงเขาได้ถึงเพียงนี้“ไฟแดงหน้าเลี้ยวซ้ายนะ”จู่ๆ เขาก็เอ่ยบอกเช่นนั้น ทำให้โซเฟียต้องรีบเปลี่ยนเลนและเลี้ยวตามที่เขาบอก“ไปไหน”หญิงสาวเอ่ยถามและขับไปตามทางที่เขาบอกจนกระทั่งยี่สิบนาทีต่อมา เขาก็บอกให้เลี้ยวเข้าไปจอดในลานจอดรถของร้านอัญมณ

“โอเค วงนี้ก็ได้”หล่อนตกลงง่ายๆ แซมยิ้มกว้างออกมา จากนั้นก็กดกริ่งเรียกพนักงาน ร้านเฟรย์ดีมากด้านการให้อิสระแก่ลูกค้าในการเลือกสินค้าในห้องวีไอพีส่วนตัวและไม่มีพนักงานยืนเกะกะ เพราะในห้องมีกล้องวงจรปิดติดตั้งทุกมุมอยู่แล้ว อีกทั้งก่อนออกจากร้านก็มีเซ็นเซอร์ตรวจจับเหมือนซิคิวริตี้ที่สนามบินเลยทีเดียว แต่สำหรับแขกวีไอพีและเพื่อนของเจ้าของร้านแล้วก็จะได้รับการบริการเป็นพิเศษและให้เกียรติไม่ได้ตรวจสอบอะไรอย่างที่ทำกับลูกค้าอื่นๆแซมคุยกับพนักงานที่เข้ามาทำการให้โซเฟียวัดไซส์นิ้วนางข้างซ้าย จากนั้นแซมก็เขียนมาเขาต้องการให้สลักข้อความเป็นพิเศษไว้บนแหวนด้วย เมื่อเรียบร้อยแล้วโซเฟียก็ขับรถออกจากลานจอดรถของร้านเฟรย์ด้วยใบหน้ายิ้มละมุนมีความสุขต่างจากตอนขามา แซมหันไปมองยิ้มกริ่มด้วยความรู้สึกพอใจ มือใหญ่เอื้อมไปลูบไล้ขาเรียวเมื่อรถติดไฟแดง โซเฟียหันมาสบตากับเขา เห็นเขาส่งตาเป็นประกายวาววับมาอะไร“ไม่ต้องเลย” หล่อนทำเสียงดุ แซมทำเลิกคิ้ว“ไม่ต้องอะไร แซมไม่ได้พูดอะไรสักนิด” เขากล่าว มือใหญ่เลื้อยมาตรงระหว่างอีกครั้ง“แค่มองตาโซวก็รู้ไต๋แซมแล้ว”หล่อนเอ่ยพร้อมกับสะดุ้งเมื่อเขาแกล้งเกาขึ้นลงผ่านจ