All Chapters of พันธะคุณหมอเถื่อน: Chapter 151 - Chapter 160

“ลิสาขอตัวไปนอนพักก่อนนะคะ” เธอทำท่าจะลุกขึ้น ภัทรดนัยจับมือเธอไว้แล้วสบตานิ่ง“ตอนเย็นพี่จะพาไปเดินเล่นที่สวนหย่อมนะ ออกกำลังกายเบาๆ จะได้คลอดง่าย”“ตอนเย็นลิสาไม่ว่างค่ะ ไบรอันจะพาไปกินข้าวนอกบ้าน” เธอพูดเสียงเรียบ แต่ถ้อยคำที่ได้ยินทำให้ภัทรดนัยเดือดปุดในใจ เขาฝืนแค่นยิ้มออกมา“เหรอ ไปกินที่ไหนกันล่ะ ให้พี่ไปด้วยได้ไหม”“ไม่ได้ค่ะ เราจะไปกันสองคน” เธอตัดบทอย่างไร้เยื่อใย ภัทรดนัยจึงจำใจปล่อยเธอไป“อื้อ... ไม่เป็นไร” เขาพูดเสียงแผ่ว เมื่อเธอเดินขึ้นไปบนห้องนอนแล้ว เขารีบโทรหาฌอร์นทันที“ไอ้ฌอร์น ฉันมีเรื่องขอความช่วยเหลือว่ะ”“แกมีอะไร ว่ามา...”“คือ...” ภัทรดนัยมองซ้ายมองขวาแล้วรีบพูดเสียงเบา ฌอร์นตั้งใจฟังในสิ่งที่เพื่อนพูดแล้วแผนการชั่วร้ายของคนทั้งสองก็พรั่งพรูออกมามากมายช่วงเย็นชาลิสาแต่งตัวนั่งรอไบรอันที่โซฟา เธอหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านพลางๆ ไม่อยากสนทนากับภัทรดนัยด้วย ส่วนชายหนุ่มก็ได้แต่ลอบมองหญิงสาวที่มีท่าทางเฉยเมย สักพักเสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น“ฮัลโหล ยูอยู่ไหนแล้ว”“ลิสา ไอขอโทษ ไอคงไปรับยูไม่ได้แล้ว” ไบรอันพูดด้วยความเสียใจ“ทำไม เกิดอะไรขึ้น”“รถไอโดนตะปูตำทั้งสี่ล้

วิไลลักษณ์มาหามะลิวัลย์ที่บ้าน หลังจากเกิดเรื่องคลิปหลุดเธอไม่ได้ติดต่อกับภัทรดนัยอีกเลย ช่วงนี้เธอว่างมากเพราะถูกพักงานอย่างไม่มีกำหนดจนกว่าเรื่องจะซาลง แต่เธอคิดไว้แล้วว่าจะลาออกจากโรงพยาบาลแห่งนั้น ขืนไปทำงานคงทนเสียงต่อว่านินทากันตั้งแต่ยาม แม่บ้าน จนถึงผู้บริหาร เรื่องนี้คงถูกกล่าวขานอีกนาน แต่สำหรับเธอมันคุ้มค่าไม่น้อย“สวัสดีค่ะคุณแม่ ลักษณ์มาเยี่ยมคุณแม่ค่ะ” วิไลลักษณ์ยกมือไหว้มะลิวัลย์ หญิงวัยเกือบชรายกมือรับไหว้ลวกๆ แล้วเบือนหน้าหนี สีหน้าเย็นชาของมะลิวัลย์ทำให้วิไลลักษณ์หน้าเสีย เธอรีบยื่นกล่องขนมหวานให้“วันนี้ลักษณ์ทำขนมหวานมาให้ค่ะ มีขนมบุหลันดั้นเมฆ จ่ามงกุฎ ทองหยิบทองหยอดฝอยทองค่ะ” วิไลลักษณ์รีบนำเสนอ มะลิวัลย์มองกล่องขนมที่ถูกยื่นมาด้านหน้า ก่อนจะเอามือผลักออกไปเบาๆ หล่อนส่งยิ้มอ่อนให้“เธอเอากลับไปเถอะ ฉันคงรับไว้ไม่ได้หรอก”“ทำไมล่ะคะ” วิไลลักษณ์ถามอย่างไม่เข้าใจ“ฉันคงรับขนมหวานจากผู้หญิงที่ทำให้ชีวิตลูกชายคนเดียวของฉันตกต่ำลงไม่ได้หรอก ฉันกินไม่ลง เธอเอากลับไปซะเถอะ แล้วรีบออกไปจากบ้านฉัน ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธอ” มะลิวัลย์พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไม่มีถ้อยคำรุนแรงออก

“ถ้าพี่ไม่ยอมก็ออกจากบ้านของลิสาไป!” เธอออกปากไล่“พี่จะไม่ไปไหนทั้งนั้น” เขาพูดจบก็ดึงเธอเข้าไปกอดแล้วกดริมฝีปากจูบหญิงสาว ชาลิสาเบิกตากว้าง เธอพยายามผลักเขาออกแต่เขาไม่ยอม เขาดันเธอไปที่โซฟาแล้วละเลงริมฝีปากเข้าหาเรียวปากเล็ก เขาจูบจนเธอเสียหลัก ภัทรดนัยประคองเธอนั่งลงบนโซฟาแล้วจูบต่อไปเรื่อยๆ จนเธอหมดแรงลง“ลิสา...” เขาเรียกเธอเสียงแผ่วเบา วันนี้ชัชดนัยกับลลิตาออกไปซื้อของที่ซุปเปอร์มาเก็ต จึงเป็นจังหวะดีที่เขาและเธอจะได้ปรับความเข้าใจกัน“ถ้าพี่ภัทรฉวยโอกาสกับลิสาแบบนี้อีก ลิสาจะเกลียดพี่ไปตลอดชีวิต จำเอาไว้ว่าลิสาไม่ได้เต็มใจจะให้พี่ภัทรจูบหรือแตะต้องตัวลิสา” ชาลิสาจ้องหน้าเขานิ่ง ภัทรดนัยถอยห่างออกไป เขาไม่ได้อยากจะทำให้สถานการณ์แย่ลง ทุกวันนี้เธอเองก็ให้โอกาสเขามากพออยู่แล้ว“พี่ขอโทษ”“ออกไปอยู่ในส่วนของพี่ ที่ที่พี่ควรจะอยู่ ลิสาจะขึ้นไปพักผ่อนแล้ว” เธอบอก แต่พอลุกขึ้นยืนเธอก็เจ็บแปล๊บชาที่ข้อเท้าจนต้องนั่งลงไปที่โซฟาอีก“โอ๊ย!”“ลิสา เป็นอะไร!” ภัทรดนัยรีบเข้าไปดูอาการ ชาลิสาจะก้มลงไปจับข้อเท้าแต่ก็ก้มลงไม่ได้เพราะติดพุงใหญ่ๆ ที่โอบประคองทารกตัวน้อยอยู่ภายใน เธอมีสีหน้าบิดเบ

“ลิสา เรียกฉันว่าแม่เหมือนเดิมเถอะ อย่าเรียกว่าป้าเลย แม่มารับกลับบ้าน กลับบ้านเรากันนะลูก อยู่ที่นี่มันอึดอัดคับแคบไม่เหมือนบ้านเรา” มะลิวัลย์บอก ชัชดนัยได้ยินเข้าก็หัวเราะออกมาเบาๆ“บ้านจะเล็กจะใหญ่ไม่สำคัญเท่าอยู่แล้วมีความสุขหรือไม่ ต่อให้มีบ้านหลังใหญ่แต่ถ้าอยู่แล้วทุกข์ใจ สู้มาอยู่บ้านหลังเล็กดีกว่า จริงไหมครับคุณมะลิวัลย์” ชัชดนัยพูดจบแล้วค่อยๆ หันหน้ามาหามะลิวัลย์ น้ำเสียงที่คุ้นหูกับใบหน้าที่คุ้นตาทำให้มะลิวัลย์ยืนตาค้าง“คุณชัชดนัย!”“ใช่ครับ ผมเอง” ชัชดนัยตอบ ทำให้ชาลิสากับภัทรดนัยยืนมองอย่างงงๆ“คุณแม่รู้จักคุณพ่อลิสาด้วยเหรอครับ” ภัทรดนัยถาม เรียกสติของมะลิวัลย์กลับมา หล่อนพยักหน้าน้อยๆ หน้าซีดลงทันที“อย่าบอกนะว่าคุณชัชเป็นพ่อของลิสา...” มะลิวัลย์ค่อยๆ ถามช้าๆ ชัชดนัยพยักหน้า“ครับ! ผมนี่แหละเป็นพ่อของลิสา”“ทำไม... ทำไมลิสาไม่เคยบอกว่าเป็นลูกของคุณชัช!”“ผมไม่ให้ลิสาบอกคุณเอง เพราะผมอยากจะรู้ว่าคุณจะปฏิบัติกับคนที่ด้อยกว่าอย่างไร และตอนนี้ผมก็ได้รับคำตอบนั้นแล้ว ขอบคุณที่ทำให้ผมรู้ว่าคุณเปลี่ยนไปมากจริงๆ คุณมะลิวัลย์ที่เคยใจดีมีเมตตากับทุกคนหายไปแล้ว ยังไงผมขอโทษด้วยแล้

“จะกระเถิบไปไหนอีก รังเกียจพี่นักหรือไง” เขาถาม ชาลิสาไม่ตอบ ยิ่งเห็นเธอทำหน้านิ่งๆ ยิ่งอยากแกล้ง วันนี้ได้จังหวะเหมาะๆ พ่อกับแม่ของเธอไม่อยู่บ้านเสียด้วย“ใช่ค่ะ รังเกียจ” เธอบอกไปตามตรง ภัทรดนัยหัวเราะ เขาไม่ถือสาที่เธอจะพูดจาแบบนี้ใส่เขา ต่อให้เธอด่า ไล่ ตวาด พูดไม่ดี ทำไม่ดียังไง เขาพร้อมยอมรับเสมอ เพราะที่ผ่านมาเขาทำให้เธอเจ็บปวดมาก มากเกินกว่าที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะรับได้ ทั้งเจ็บปวดและอับอายในคราวเดียวกัน ตอนนี้เขาเคลียร์ทางไว้ทั้งหมดแล้วโดยได้ผู้ช่วยคนสำคัญคือฌอร์น ซึ่งพวกเขาเขี่ยเจ้าฝรั่งไบรอันให้ออกไปอยู่ไกลๆ ไม่ให้พบปะกับชาลิสาง่ายๆ เพื่อให้เธอไม่หวั่นไหวหรือลังเลที่จะอยู่กับเขา เคลียร์เรื่องวิไลลักษณ์ โดยฌอร์นได้นำประวัติของวิไลลักษณ์ส่งให้บริษัทจัดหาคู่ไป หลังจากนั้นแม่สื่อก็ทำหน้าที่ไปตามกระบวนการ ได้ข่าวว่าตอนนี้เธอออกเดทกับนักธุรกิจคนหนึ่งอยู่ ท่าทางจะไปได้สวย เขาจึงหมดกังวลว่าวิไลลักษณ์จะมาวอแวกับชีวิตเขาและชาลิสาอีก“พี่ไม่ขอให้ลิสาให้อภัยพี่ในตอนนี้ แต่พี่จะพิสูจน์ให้ลิสาเห็นว่าพี่รักลิสาและพร้อมที่จะดูแลลิสากับลูก” เขาพูดเสียงทุ้มนุ่ม แววตาที่ซื่อตรงจริงใจของเขาทำให้เธ