All Chapters of พันธะคุณหมอเถื่อน: Chapter 161 - Chapter 170

“พี่ภัทร ไปพักเถอะค่ะ ลิสาอุ้มต่อเอง” เธอบอกขณะที่ลูกชายยังร้องแผดเสียงลั่นจนหน้าแดงหน้าเขียว ภัทรดนัยส่งต่อให้ชาลิสา เธออุ้มเดินวนๆ ไปจนกระทั่งปองคุณหลับคาอกแม่“หลับแล้ว” ชาลิสาบอก เธอเอาลูกนอนลงแล้วนั่งพัก นี่เป็นเวลาเกือบสองเดือนแล้วที่ชีวิตของเธอและภัทรดนัยวนลูปอยู่อย่างนี้ ถึงแม้จะเหนื่อยแต่มีความสุขนัก"ช่วง 3 เดือนแรกเหนื่อยหน่อยนะ หลังจากนี้จะดีขึ้นเอง ปองคุณยังไม่คุ้นชินกับโลก ยังไม่ไว้ใจโลก ระบบการทำงานในร่างกายยังไม่เข้าที่เข้าทางเท่าไหร่” ภัทรดนัยปลอบใจเมีย ชาลิสาพยักหน้า“ค่ะ ลิสาเข้าใจ แต่ลิสาเห็นลูกร้องไห้ติดกันหลายๆ ชั่วโมงแล้วสงสาร”“เดี๋ยวก็ดีขึ้น ร้องเยอะๆ นี่ขยายปอดนะ” เขาบอกแล้วหัวเราะ ชาลิสายิ้มตาม ภัทรดนัยเห็นรอยยิ้มของเมียแล้วใจชื้นขึ้น จู่ๆ เขาก็ดึงเธอเข้าไปกอด“พี่รักลิสานะ รักลิสาแล้วก็รักลูก รักมาก” เขาบอก ชาลิสาทำตัวไม่ถูกที่เขาเข้าสู่โหมดนี้“พี่ภัทร...”ภัทรดนัยยิ้ม เขากอดเธอแน่นจนเธอหายใจแทบไม่ออก พอเธอเริ่มดิ้นเขาจึงคลายอ้อมแขนแล้วมองสบตาหญิงสาว ดวงตาของเธอกลมใสแต่ขอบตาดำอย่างกับหมีแพนด้าเช่นเดียวกับเขา ชายหนุ่มใช้นิ้วมือไล้ใบหน้านวลก่อนจะวนไปประคองท้

“อื้อ! พี่ภัทร” เธอเกร็งไปหมดทั้งตัว ภัทรดนัยจูบปากเธออีกรอบ เขาเคล้าคลึงเรือนร่างอวบอิ่มจนเธอเผลอไผลก่อนจะแทรกกายเข้าไปอีกครั้ง เขาแทรกกายเข้าเรื่อยๆ จนมิดด้าม“อ๊า...!” ชาลิสาร้องลั่น ภัทรดนัยครางโหย เนื้อนุ่มของเธอรัดเขาได้ดีจริงๆ“โอ้ ลิสา!” เขาค้างไว้แค่นั้น ก่อนจะค่อยๆ ขยับสะโพกเข้าออก หมอทำคลอดนี่เก่งจริง เย็บแผลช่องคลอดจนฟิตแน่นเปรี๊ยะ บีบรัดเขาแทบขาดใจ“อ๊าๆๆๆ” เสียงหวานร้องครางดังขึ้นเรื่อยๆ ความรู้สึกของเธอหลุดลอยไปไกล ภัทรดนัยจับขาเธอให้หนีบรัดสะโพกเขาแล้วโจนทะยานเข้าหาเธอไม่ยั้ง หน้าอกที่อวบอัดอยู่แล้วยิ่งอวบอัดเข้าไปใหญ่ มันใหญ่ขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว ยิ่งตอนนมคัดยิ่งเต็มไม้เต็มมือ ภัทรดนัยกุมหน้าอกแล้วบีบเคล้น น้ำนมไหลทะลักออกมา เขาจึงใช้ปลายลิ้นเลียบริเวณเนื้อหน้าอก“โอ้ว... อ๊า” เธอร้องลั่น ยิ่งแขนทั้งสองข้างถูกมัดไว้แน่นยิ่งทำให้เธอเสียว ภัทรดนัยกระแทกกายจนร่างบางสั่นคลอน เสียงคำรามดังขึ้นตามแรงอารมณ์“อุแว๊! แง... แอ้... อุแว๊ๆๆๆ”เสียงทารกตัวน้อยร้องจ้า ภัทรดนัยและชาลิสาหยุดชะงักเกมรักแล้วมองสบตากันปริบๆ ชาลิสาจะลุกขึ้นไปดูลูก พอได้ยินเสียงร้องของเจ้าตัวเล็กแล้วเธอ

“แม่ยอมก็ได้! อ้อ... แม่ทำแกงเลียงหัวปลี ไก่ผัดขิง แล้วก็เอาน้ำขิงมาให้ จะได้บำรุงน้ำนมเยอะๆ” มะลิวัลย์เปลี่ยนเรื่อง ภัทรดนัยเห็นแม่ตัวเองมีท่าทีอ่อนลงก็พอใจ“ขอบคุณมากค่ะ”“เป็นยังไง หายร้องงอแงหรือยัง”“ยังครับ”“แม่บอกแล้วว่าให้เอากลับไปเลี้ยงบ้านเรา จะแยกบ้านทำไม อยู่ด้วยกันก็ดีอยู่แล้ว” มะลิวัลย์บ่น ภัทรดนัยกับชาลิสามองหน้ากันแล้วก็ยิ้ม เพราะทั้งสองคนตกลงกันแล้วว่าจะอยู่ที่นี่ จะไม่ย้ายกลับไปอยู่บ้านจนกว่าจะถึงเวลาที่สมควร เขากลัวว่าแม่เขาจะสปอยลูกจนเสียคน มะลิวัลย์ยิ่งรักและหลงหลานชายอยู่ด้วย“อยู่ดีก็ดีแล้วครับ คุณแม่มาเยี่ยมบ่อยๆ จะมาค้างที่นี่ผมกับลิสาก็ไม่ได้ว่าอะไร”“แกนี่ชอบขัดใจแม่อยู่เรื่อย!”มะลิวัลย์กลับไปถึงบ้าน หล่อนนั่งลงบนโซฟาอย่างคิดไม่ตก ก่อนจะยิ้มกว้างอย่างมีแผนในใจ หล่อนเรียกป้าสร้อยและองุ่นให้เข้ามาหาโดยด่วน“คุณผู้หญิงมีอะไรให้รับใช้เหรอคะ”“ไปช่วยฉันเก็บข้าวของเร็ว”“คุณผู้หญิงจะไปถือศีลที่วัดเหรอคะ” องุ่นถาม“ไม่ใช่”“อ้าว! แล้วคุณผู้หญิงจะไปไหนคะ”“ฉันไปย้ายไปอยู่บ้านตาภัทร ถ้าสองคนนั่นไม่ย้ายกลับมา ฉันก็จะย้ายไปเอง” มะลิวัลย์บอกอย่างหมายมาดในใจ ทำให้คนรับ

ผ่านไปสองปีหลังจากวันที่ภัทรดนัยกับชาลิสาจดทะเบียนสมรสกัน วันนี้เด็กชายปองคุณกลายเป็นหนุ่มน้อยน่ารักวัยเตาะแตะเดินได้และซนมาก ซนยิ่งกว่าลิงเสียอีก ชอบวิ่งชอบปีนป่ายไปทั่ว ทำเอาภัทรดนัยและชาลิสาเหนื่อยเหงื่อตกไปตามๆ กัน มะลิวัลย์มาหาปองคุณเกือบทุกวัน หลายครั้งที่หล่อนจะสปอยหลานด้วยขนมและของเล่น จนภัทรดนัยต้องปรามหลายครั้งเพื่อไม่ให้ปองคุณเสียคนเป็นเด็กเอาแต่ใจ ขณะเดียวกันชัชดนัยกับลลิตาเองก็มาหาชาลิสากับปองคุณบ่อย เด็กชายปองคุณอยู่ท่ามกลางความรักความเอาใจใส่ของพ่อแม่และญาติผู้ใหญ่ ทำให้เป็นเด็กอารมณ์ดี แม้จะดื้อตามประสาเด็กน้อยวัยหัดเรียนรู้ก็ตามในที่สุดวันแต่งงานระหว่างภัทรดนัยกับชาลิสาก็มาถึง ภัทรดนัยยอมทำตามที่ชาลิสาต้องการ งานแต่งงานริมทะเลแบบเรียบหรูและใหญ่โตด้วยแขกเหรื่อหลายร้อยคน มะลิวัลย์เดินหน้าแจกการ์ดงานแต่งของลูกชายอย่างหน้าชื่นตาบาน สายลมของฤดูหนาวพัดเอาความเย็นจากทะเลขึ้นมายังฝั่ง เสียงไวโอลิน เปียโน กำลังบรรเลงเพลงรักหวานซึ้ง ปองคุณในชุดสูททักซิโด้น่ารักหล่อเหลาเอาการวิ่งเล่นไปมาทั่วงานกับเด็กหญิงมารีน ลูกสาวของฌอร์นกับเอมมาลิน ตอนนี้เอมมาลินตั้งท้องอีกแล้ว เธอสวมชุดงาน

เขาก้มลงดูดเลียหัวนมทั้งสองข้างสลับกันไปมา ดูดดึงเสียงดังจ๊วบจ๊าบจนน้ำนมไหลพุ่งออกมาเป็นสาย เขาดูดดื่มอย่างเพลิดเพลิน ปลายลิ้นและริมฝีปากของเขาทำให้เธอเคลิบเคลิ้มหลงใหล สองมือเล็กโอบรัดร่างกายกำยำเอาไว้แน่น เนื้อตัวบอบบางเกร็งสะท้านยามเขาใช้ปลายลิ้นไล้เลียหยอกล้อกับหน้าอกไปมา ชาลิสาหลับตาพริ้มพร้อมขมวดคิ้วยามตัวเองเดินทางไปสู่ความสวยงาม แม้จะใช้แค่ปลายลิ้นเลียหัวนม แต่มันก็สามารถทำให้เธอเสร็จได้อย่างรวดเร็วเสียงครวญครางของเธอทำให้เขาใจสั่น ภัทรดนัยไม่รอช้ารีบถอดเสื้อผ้าออกจากร่างกายตัวเองอย่างรวดเร็ว เขาเปลื้องผ้าออกจนเหลือแต่เนื้อกายกำยำล่ำสัน เจ้าน้องชายตัวโตของเขาชี้ไปด้านหน้า มันแข็งขึงเสียจนเส้นเอ็นขึ้น ชาลิสาลุกขึ้นนั่ง เธอไล่สายตามองเขาอย่างเผลอไผล ภัทรดนัยกระโจนตัวเข้ามาหาเธอ เขาดึงชุดแต่งงานสีขาวสะอาดตาออกจากร่างของเธอ“พี่ภัทร...” ชาลิสาร้องครางเบาๆ เพราะเขากำลังรุกเธออย่างหนัก สายตาที่เคยอ่อนโยนอ่อนหวานแปรเปลี่ยนเป็นวาวโรจน์ดุจเสือร้าย เธอไม่เคยเห็นเขาอยู่ในห้วงอารมณ์นี้มานานมาก นับตั้งแต่ตอนเธอท้องมือหนาดึงชุดชั้นในของเธอออกจนหมด เขาแยกเรียวขาทั้งสองข้างออกจากกันแล้วใช้ล