All Chapters of พันธะคุณหมอเถื่อน: Chapter 131 - Chapter 140

เช้าวันต่อมา ภัทรดนัยประคองชาลิสามากินข้าวที่ห้องอาหาร เขาให้ป้าสร้อยทำอาหารที่บำรุงคนท้องหลายอย่าง ชาลิสาฝืนกินไปได้พอสมควร ระหว่างกินข้าวเธอไม่พูดอะไร ขณะที่มะลิวัลย์เองก็ไม่พูดอะไรด้วยเช่นกัน มะลิวัลย์มองชาลิสาเงียบๆ เธอเองได้แต่ก้มหน้ากินเงียบๆ เช่นกัน ภัทรดนัยสังเกตอาการของคนทั้งคู่แต่ก็ไม่พูดอะไรออกไป ก่อนที่โทรศัพท์ของเขาจะดังขึ้น“สวัสดีครับ”“หมอภัทร เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!” เพื่อนหมอคนหนึ่งในโรงพยาบาลรีบโทรมาหา พูดด้วยน้ำเสียงตื่นตกใจ“มีเรื่องอะไรเหรอครับ”“หมอภัทรได้เปิดคลิปวิดีโอที่ผมส่งไปให้ดูทางไลน์หรือยัง”“ยัง... มีอะไรเหรอ”“มีคลิปของหมอภัทรกับพยาบาลที่ชื่อลักษณ์จูบกันในห้องตรวจแพร่สะพัดไปทั่วโรงพยาบาลเลย ตอนนี้คนส่งต่อกันเป็นร้อยๆ คนแล้ว ผมเกรงว่าจะมีคนเอาไปลงเว็บไซด์ ตอนนี้ผู้อำนวยการโรงพยาบาลสั่งให้เรียกหมอภัทรกับพยาบาลที่ชื่อลักษณ์ไปพบด่วน!”“หา! อะไรนะ มันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไงกัน!” ภัทรดนัยผุดลุกขึ้นทันที เขาตะโกนโวยวายลั่น ชาลิสากับมะลิวัลย์เงยหน้ามองภัทรดนัยอย่างสงสัย“ตอนนี้ผู้อำนวยการโรงพยาบาล ผู้บริหารทุกคนโกรธมากที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เพราะมันเป็นห้องต

“หมอภัทร ผมไม่คิดเลยนะว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น” ผู้อำนวยการโรงพยาบาลที่ภัทรดนัยทำงานอยู่เอ่ยขึ้นอย่างผิดหวัง สายตาของชายวัยเกือบ 60 ปีมีแต่ความตำหนิ ขณะที่ภัทรดนัยยังคงนั่งกำมือนิ่งและไม่พูดจา ผู้หญิงที่นั่งข้างกายเขาคือวิไลลักษณ์ หญิงสาวคู่กรณีที่ปรากฏในคลิปวิดีโออันแสนอัปยศ“คุณมีอะไรจะอธิบายผมไหม” ผู้อำนวยการโรงพยาบาลถามขึ้น“ไม่มีครับ”“แล้วคุณล่ะ... คุณลักษณ์” เขาถามวิไลลักษณ์ เธอหันไปมองหน้าภัทรดนัยก่อนจะหันไปตอบ“ไม่มีค่ะ”“ผมไม่คิดเลยว่าคนที่มีความรู้ความสามารถจะทำเรื่องสิ้นคิดแบบนี้ สิ่งที่คุณทำมันไร้สติไร้การยับยั้งชั่งใจมากหมอภัทร... คุณทำแบบนี้ได้ยังไงในเมื่อคุณเองก็มีภรรยาที่ตั้งท้องอยู่” ผู้อำนวยการโรงพยาบาลทนไม่ไหว ตำหนิเขาไปฉาดใหญ่ ภัทรดนัยกำมือแน่น วิไลลักษณ์เอื้อมมือไปจับมือหนาของเขา ภัทรดนัยแกะมือเล็กออกทันที“คุณเองก็เหมือนกันคุณลักษณ์ ทำแบบนี้กันได้ยังไง ถ้าคิดจะผิดศีล คิดจะมีความสัมพันธ์กับสามีคนอื่นแล้วทำไมไม่ไปทำที่อื่น โรงแรมในกรุงเทพก็มีตั้งเยอะแยะ มาทำอะไรกันในห้องตรวจของโรงพยาบาล แล้วทีนี้จะทำยังไงกัน ข่าวออกไปโรงพยาบาลเราดังไปทั่วประเทศแล้ว จะทำยังไง!”

“แกก็อัดเงินเข้าไปสิ ต้องใช้เงินอัดเท่าไหร่ ฉันพร้อมจ่าย” ภัทรดนัยพูดอย่างร้อนใจ“มันทำอย่างนั้นไม่ได้ ข่าวมันลงไปแล้ว ถ้าจู่ๆ ข่าวนี้หายไปทันทีประชาชนจะต้องตั้งข้อสังเกตกับสื่อ คงต้องรอสักเดือนนึงก่อนค่อยทยอยๆ ลบ ส่วนคลิปวิดีโอที่ลงโซเชียล ฉันสั่งให้คนลบได้เลย ยกเว้นพวกที่เซฟลงเครื่องไปแล้ว คงจะลบไม่ได้แล้ว ทางทีดีแกไปแจ้งความไว้ดีกว่า”“ฉันคงไม่แจ้ง”“ทำไม แกแคร์แม่พยาบาลสาวร้อนสวาทนั่นหรือไง” ฌอร์นถามเสียงกระเซ้า“ฉันไม่ได้แคร์ แต่ฉันไม่อยากจะเอาเรื่องเธอแล้ว แกรู้ไหมว่าเธอเสนอตัวเป็นเมียน้อยฉัน”“แล้วยังไง แกก็เลยรับแม่นั่นเป็นเมียน้อยแกอย่างนั้นเหรอ” ฌอร์นถามกลับทันที“โน! ไม่มีทาง ฉันทำอย่างนั้นไม่ได้”“ขนาดแกทำอย่างนั้นไม่ได้ แกยังจูบแม่พยาบาลนั่นอย่างดูดดื่มขนาดนั้น แล้วถ้า...”“ไอ้ฌอร์น พอๆๆๆ พอก่อน ฉันไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียงกับแกตอนนี้ ฉันเครียดจนหัวจะระเบิดอยู่แล้ว ได้โปรด” ภัทรดนัยรีบเบรก ฌอร์นหัวเราะร่วน“เออ พอก็ได้ เห็นว่าสงสารแกหรอกนะว่าที่พ่อลูกอ่อน แล้วลิสารู้เรื่องนี้หรือยัง”“ฉันไม่รู้ ยังไม่ได้คุยกันเลย นี่ก็กำลังจะกลับบ้าน แม่ฉันโทรหาเป็นร้อยๆ สายแล้ว”“ป่านนี้คง

“แม่ขอโทษ... แต่ที่แม่ทำเพราะแม่รักลูก...”“คุณแม่ไม่ได้รักผม คุณแม่รักตัวเอง!” ภัทรดนัยตะโกนลั่น“แต่ครั้งนี้แม่ไม่ได้ไล่ลิสา... เธอไปเอง”“เธอไปเพราะทนคุณแม่ไม่ไหวไง ไม่ว่าจะตื่นนอน จะกินข้าว จะเดินอยู่ในบ้าน จะเข้านอน คุณแม่ก็หาเรื่องเธอตลอด และผมก็ทำร้ายเธอซ้ำด้วยการไปจูบกับลักษณ์ ผู้หญิงที่คุณแม่ชื่นชมว่าดีนักหนา แล้วเป็นยังไงตอนนี้ พัง... พังไปทั้งหมดแล้ว!”“ตาภัทร...”“ผมผิดเองที่ทำให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น ผิดที่ไม่ยับยั้งชั่งใจ ซึ่งเรื่องนี้มันทำให้ทุกอย่างยุ่งยากขึ้นอีกเป็นเท่าตัว ผมเครียดคุณแม่เข้าใจไหมว่าผมเครียด ผมไม่รู้จะทำยังไงแล้ว ผมไม่รู้ว่าจะต้องไปตามหาเธอที่ไหน” ภัทรดนัยร้องไห้โฮออกมาอีก เขาเหมือนคนไร้สติเข้าไปทุกที เขาหายใจเข้าลึกๆ แล้วเดินตรงไปที่ห้องนอนเล็ก ห้องที่เธอกับเขานอนกกกอดกันทุกคืนวัน ภัทรดนัยตรงไปที่ตู้เสื้อผ้า เขาเปิดตู้เสื้อผ้าพบเพียงความว่างเปล่า ไม่มีเสื้อผ้าของเธอเหลืออยู่เลยสักชิ้น มีแต่เสื้อผ้าของเขาเท่านั้น มะลิวัลย์ตามเขามาติดๆ“แม่จะช่วยตามหาลิสา...”“คุณแม่ไม่ต้องช่วยอะไรผมทั้งนั้น ในเมื่อมันเป็นสิ่งที่คุณแม่ต้องการ”“แม่ยอมรับว่าตอนแรกแม่ต้องก

“ฉันไม่อยากรู้อะไรเกี่ยวกับครอบครัวลิสาทั้งนั้น ฉันไม่สนใจหรอกว่าครอบครัวเธอจะเป็นยังไง ฉันไม่สนใจว่าเธอจะมีหรือไม่มีหัวนอนปลายเท้า ต่อให้ที่บ้านเธอไม่มีอะไร ฉันก็รักและให้เกียรติเธอในฐานะเมียและแม่ของลูก เพราะฉันไม่ใช่คุณแม่ที่จะต้องไปสนใจแต่เรื่องฐานะเงินทองเกียรติยศศักดิ์ศรี!” ภัทรดนัยพร่ำพูดไม่หยุด จนฌอร์นต้องเบรก“ไอ้ภัทร แกหยุดแล้วฟังฉันดีๆ นะ ลิสาไม่ใช่ผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างที่แกคิด แต่เธอเป็นลูกสาวของคุณชัชดนัยกับคุณลลิตา กรอนันต์ อดีตมหาเศรษฐีของไทยที่ล้มละลายจากพิษต้มยำกุ้ง!”“ฮะ!?” ภัทรดนัยได้ยินแล้วถึงกับวางขวดเหล้าลง เขาหันไปหาเพื่อนอย่างงุนงง“แกฟังไม่ผิดหรอก สมัยก่อนตระกูลนี้ทำธุรกิจหลายอย่าง เป็นเจ้าพ่อตลาดหุ้นด้วย พอเศรษฐกิจพังก็กลายเป็นบุคคลล้มละลาย แล้วก็ตัดสินใจไปอยู่จีน ทำร้านอาหารอยู่ที่นั่น”“เออ จริงด้วย ลิสาเคยบอกฉันว่าพ่อกับแม่ทำร้านอาหารอยู่ที่ปักกิ่ง”“ตอนนี้กำลังทำธุรกิจนำเข้าอาหารไทยไปเมืองจีนด้วย”“ทำไมฉันไม่เคยรู้เรื่องพวกนี้เลย”“ที่แกไม่รู้เพราะแกรักที่ตัวของลิสา ไม่ได้รักจากของนอกกายไงล่ะ”“ใช่ ฉันรักลิสาที่เธอเป็นเธอ ไม่ได้รักจากสิ่งของนอกก