All Chapters of พันธะคุณหมอเถื่อน: Chapter 81 - Chapter 90

ชาลิสากลับถึงบ้านในเวลาบ่ายสามโมงครึ่ง เธอเดินเข้าไปในบ้านอย่างรีบร้อน เพราะไม่ต้องการให้ภัทรดนัยมาถึงก่อนเธอ แต่พอกลับไปถึงบ้าน เข้าไปในห้องนอน เธอกลับเห็นภัทรดนัยนอนรอเธออยู่บนเตียงเสียแล้ว“พี่ภัทร!”“ทำไม ตกใจมากหรือไงที่เห็นพี่กลับมาก่อน” เขาถามเธออย่างหาเรื่อง“เปล่าค่ะ ลิสาไม่ได้ตกใจ”“วันนี้ไปกินข้าวอร่อยไหม”“อร่อยค่ะ ร้านนี้อร่อยมาก ไว้วันหน้าเราหาเวลาว่างไปกินกันนะคะ” เธอพูดอย่างเอาอกเอาใจ ภัทรดนัยนิ่งไป เขาไม่พูดต่อจนชาลิสาเริ่มใจไม่ดี“วันนี้งานเยอะไหมคะ” เธอเดินเข้าไปหาเขาใกล้ๆ แล้วนั่งลงบนเตียง เอามือวางทาบทับมือหนา และถามเขาอย่างเป็นห่วง ทำให้ภัทรดนัยมีท่าทีที่อ่อนลง“ไม่เยอะเท่าไหร่”“พี่ภัทรคะ พรุ่งนี้ลิสาจะไปหาไบรอันที่ออฟฟิศนะคะ ไบรอันจะไปอเมริกาวันมะรืนนี้แล้ว เขาทำงานที่อเมริกาเสร็จแล้วก็จะกลับบ้านที่อังกฤษ ลิสาเลยจะซื้อของไปฝากคุณพ่อคุณแม่ของไบรอัน” เธอบอกกับเขา ทำให้ภัทรดนัยกลับมามีโทสะอีกครั้ง“อะไรกัน วันนี้ก็ไปหามันมาแล้ว พรุ่งนี้จะไปอีกเหรอ!”“พี่ภัทรให้ลิสาไปนะคะ ลิสาแค่เอาของไปให้อย่างเดียว ไม่ได้ไปไหนต่อ คุณพ่อคุณแม่ของไบรอันเขาเอ็นดูและดีกับลิสามาก” ชาล

เมื่อเขาพอใจ ภัทรดนัยจึงเคลื่อนกายลงมาแล้วสอดกายเข้าไปยังช่องทางรักอันชุ่มฉ่ำ เขาค่อยๆ ขยับสะโพกเข้าออกช้าๆ เนื้อนุ่มของหญิงสาวตอดรัดถี่ๆ ชาลิสาเม้มปากแน่น ตัวเกร็งไปหมดด้วยความเสียว เสียงหวานร้องครวญครางดังขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งยามที่เขาขยับสะโพกเร็วขึ้น ยิ่งทำให้เธอต้องร้องสุดเสียงด้วยความเสียว ชาลิสาจับต้นแขนเขาไว้แน่น หน้าเงยขึ้นเห็นลำคอระหงหอมกรุ่นจากกลิ่นน้ำหอมยี่ห้อดังจากฝรั่งเศส เขาก้มลงไปซุกไซร้จมูกและริมฝีปากเข้าหาซอกคอ กลิ่นหอมของเธอเร้าอารมณ์เขาเพิ่มเป็นเท่าตัว“อ่าส์... โอ้ว!” ภัทรดนัยครางขึ้นเรื่อยๆ อย่างพอใจ เขาพลิกตัวเธอให้นอนตะแคงแล้วกระแทกเข้าหาซ้ำๆ จนตัวเธอสั่นคลอน แต่เหมือนว่าเขายังไม่พอใจ จึงจับเธอคุกเข่า แขนทั้งสองข้างเท้าไปด้านหน้า สองมือชายหนุ่มขยุ้มก้นอวบอัดเนื้อเด้งอย่างมันส์มือ บ้างก็เอื้อมไปเคล้นหน้าอกอวบอิ่มสองเต้าค้างเอาไว้ แล้วขยับสะโพกรัวแรง“อ๊าๆๆๆๆ”“อูย... โอ้!” เขาร้องครางเสียงกระเส่าครั้งสุดท้าย หลังปลดปล่อยพลังและเสียงคำรามตลอดเกมรัก ภัทรดนัยปล่อยน้ำขาวขุ่นออกมาจนหมดสิ้น จังหวะเดียวกับที่เธอเสร็จจนตัวโยน ชาลิสาฟุบตัวลงบนที่นอนอย่างเหนื่อยอ่อน แต่ภัทรดนั

ภัทรดนัยออกไปทำงานแล้ว ชาลิสานั่งเล่นโทรศัพท์รออยู่ในห้องรับรอง รอไปรอมาก็รู้สึกเบื่อจึงเดินออกไปหาโกโก้ปั่นกินที่ร้านกาแฟ เธอนั่งอยู่ที่บาร์และอ่านหนังสือเล่น ด้วยความที่เธอนั่งอยู่อยู่ที่มุมอับของบาร์ ทำให้ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าเธอนั่งอยู่“นี่ๆ วันนี้เห็นยายลักษณ์ไหม หน้าซีดหดลงเหลือแค่ 2 นิ้วเอง” จู่ๆ พยาบาลคนหนึ่งก็พูดขึ้นมาขณะที่กำลังรอกาแฟ ชาลิสาได้ยินก็เงี่ยหูฟัง เพราะหล่อนมาพูดใกล้ๆ เธอ“ทำไมเหรอ”“ก็วันนี้หมอภัทรพาเมียมาทำงานด้วยไงล่ะ ขนาดท้องเกือบ 4 เดือนแล้วยังสวยอยู่เลย”“เหรอๆ จะว่าไปก็สงสารยายลักษณ์นะ แอบรักหมอภัทร ตามตื้ออยู่เป็นปีๆ แล้วยังไปทะเลาะตบตีกับผู้หญิงที่เข้าหาหมอภัทรอีก นี่ถ้าเมียหมอภัทรไม่ท้อง สงสัยยายลักษณ์ได้ตามราวีเหมือนคนอื่นๆ แน่เลย” พยาบาลอีกคนกล่าว ชาลิสานั่งนิ่ง หยิบหนังสือชูขึ้นสูงเพื่อปิดหน้าตัวเองเอาไว้“นั่นสิ น่าสงสาร แต่จะว่าไปฉันก็แอบหมั่นไส้นะ ทำตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของหมอภัทรทั้งๆ ที่ตัวเองเป็นแค่พยาบาลติดตาม ไม่ได้เป็นอะไรกันกับหมอภัทรสักหน่อย”“หื้ม... จะว่าไปฉันก็แอบคิดนะ ไม่แน่หมอภัทรกับยายลักษณ์อาจจะเคยมีซัมติงกันบ้างก็ได้ ไม่งั้นยายลักษณ

“ตอนนี้ผมกับลิสาเป็นได้แค่เพื่อนกันครับ แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่คุณทำให้ลิสากับลูกต้องเสียใจ เมื่อนั้นผมจะมารับลิสาไปอยู่ด้วย” ไบรอันพูดอย่างสุภาพน้ำเสียงราบเรียบ แต่มันกลับทำให้ความโกรธของภัทรดนัยพุ่งเป็นริ้วๆ จนควันออกหู เขากระชากคอเสื้อไบรอันทันที จังหวะเดียวกับที่ชาลิสารู้สึกเหมือนเดินคนเดียว เธอหันมาหาภัทรดนัยแต่ไม่เจอ เห็นเขากลับไปคุยกับไบรอัน และตอนนี้ดูท่าทางกำลังจะมีเรื่องกันด้วย คนอื่นๆ ในบริษัทเริ่มมามุงดูกันแล้ว ชาลิสารีบเข้าไปทันที“พี่ภัทร!”“พูดแบบนี้หมายความว่ายังไง!”“ผมหมายความอย่างที่พูด ผมยอมรับว่าผมเสียดายที่ปล่อยให้ลิสากลับไปหาคุณ เสียดาย... มาก”“พูดแบบนี้มึงอยากตายใช่ไหม!” คุณหมอภัทรดนัยที่เคยสุภาพ อบอุ่นอ่อนโยนเปลี่ยนคำเรียกในทันที เขากำคอเสื้อไบรอันแน่น“พี่ภัทร หยุดเดี๋ยวนี้นะคะ พี่ภัทรจะทำอะไร!” ชาลิสารีบเข้ามาแยก ภัทรดนัยฟึดฟัด“จะต่อยปากคน!”“ไม่ต้องเลยนะคะ กลับบ้านเดี๋ยวนี้เลยค่ะ” ชาลิสาบอกพร้อมกับฉุดเขาออกมา ภัทรดนัยหันไปหาไบรอันแล้วชี้หน้าหมายหัว ขณะที่ไบรอันยังคงยืนส่งยิ้มละมุน ไม่รู้สึกโกรธแค้นภัทรดนัยเลยสักนิด ใช่... ไบรอันได้ยั่วโมโหภัทรดนัยสำเร็จ“ทำไมพ

“สบายดีๆ พ่อหนูเป็นยังไงบ้าง ย้ายไปอยู่จีนหลายปี ไม่ได้ติดต่อมาเลย”“สบายดีค่ะ ตอนนี้กำลังวุ่นๆ กับการขยายสาขาของร้านอาหาร ตอนนี้คุณพ่อกำลังเล็งๆ จะทำธุรกิจนำเข้าผลไม้แปรรูปจากไทยด้วยค่ะ” ชาลิสาพูดอย่างอารมณ์ดี“ดีแล้วๆ พ่อหนูเป็นคนเก่ง เป็นคนขยัน ไปอยู่ที่ไหนก็ไม่อดตาย ต่อให้ล้มกี่ครั้งกี่รอบก็ลุกขึ้นมาใหม่ได้สบายๆ แล้วนี่... หนูไปแต่งงานตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมลุงไม่เห็นรู้เรื่อง”“เอ่อ... คือ...” ชาลิสาได้ยินคำถามแบบนั้นก็ชะงักค้าง เช่นเดียวกับภัทรดนัยที่ทำหน้าไม่ถูก เขาไม่นึกว่าชาลิสาจะรู้จักคนที่มาร่วมงานในบริษัทของฌอร์นด้วย“ว่าไงล่ะ”“เรายังไม่ได้แต่งงานกันค่ะคุณลุง หนูท้องก่อนเลยยังไม่ได้แต่ง”“มิน่าว่าทำไมดูอวบๆ ขึ้น แล้วจะแต่งกันเมื่อไหร่ อย่าลืมชวนลุงด้วยนะ” หาญบอก ชาลิสาหันไปมองหน้าภัทรดนัยแล้วก็ยิ้ม ภัทรดนัยกุมมือเธอไว้แน่น“คงไม่แต่งค่ะ อยู่กันแบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว แต่งงานเรื่องเยอะ วุ่นวาย” เธอพูดขึ้นมาแบบนี้ ทำให้ภัทรดนัยเริ่มไม่พอใจขึ้นมาบ้าง“อ่า... เป็นความคิดที่แปลกไม่เหมือนคนอื่นดี ตอนนี้หนูลิสาทำอะไรอยู่ล่ะ”“ทำฟรีแลนซ์บริษัทโฆษณาค่ะ”“อ่อ ดีๆ”“คุณหาญครับ คุณพลอยากพบค