Semua Bab ล้อมรักสามีแสนเลว: Bab 11 - Bab 20

( ปัจจุบัน )ภายในห้องแกรนด์บอลรูมขนาดใหญ่คลาคล่ำไปด้วยแขกเหรือที่มาร่วมแสดงความยินดีกับคู่บ่าวสาว ทุกคนมีรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้าสมกับที่มาร่วมงานมงคล จะมีก็แต่คู่บ่าวสาวเท่านั้นที่ไม่มีรอยยิ้มปรากฏให้เห็นเลย"ช่วยทำหน้าให้มันดีกว่านี้หน่อยเถอะ ฉันเองก็ไม่ได้อยากแต่งงานกับเธอนักหรอกนะ!"นลินดารีบก้มหน้าซ่อนน้ำตาที่เอ่อรื้นของตัวเองเมื่อได้ยินประโยคนั้น หากเธอมีความกล้ามากพอก็คงจะถามกลับไปแล้ว ว่าถ้าหากไม่ได้ต้องการแต่งงานกับเธอเหตุใดจึงต้องป่าวประกาศว่าเธอกับเขามีอะไรกัน ซ้ำชัชวินทร์ไม่เพียงแค่บอกเล่าถึงความสัมพันธ์ที่น่าละอาย แต่เขายังพูดออกมาเองว่าต้องการแต่งงานเพื่อรับผิดชอบเธอ"หยุดน้ำตาของเธอซะ! ถ้าเธอปล่อยให้มันไหลออกมาอย่ามาหาว่าฉันใจร้าย!"ชัชวินทร์กดเสียงต่ำบอกกับเจ้าสาวที่ยืนเคียงข้างกัน น้ำเสียงเหี้ยมเกรียมท่าทางดุดันราวกับต้องการจะฉีกเธอให้เป็นชิ้นๆทุกครั้งที่มองมา มันทำให้นลินดายิ่งเกิดความสงสัยในใจ ว่าเหตุใดเขาจึงต้องการให้งานแต่งงานในวันนี้เกิดขึ้น แต่เหนือสิ่งอื่นใดนอกจากความสังสัยแล้วในใจของหญิงสาวก็มีแต่ความขมขื่น เธอต

บนโต๊ะอาหารทุกคนนั่งพร้อมหน้ากันแต่แตกต่างด้วยความรู้สึก ชินวุฒิเงียบขรึมในขณะที่ชัชวินทร์ยิ้มระรื่นอยู่ตลอดเวลา"วันนี้ผมรู้สึกว่ามื้อเช้าอร่อยมากเลยล่ะครับ""อร่อยก็กินเยอะๆนะลูก"คุณวัลภารีบบอกอย่างเอาใจพลางส่งยิ้มให้เฉกเช่นทุกวัน"ผมอยากได้ไข่ดาวเพิ่มจังครับแม่ เมื่อคืนใช้พลังงานเยอะจริงๆ"เคร้ง!!ชินวุฒิทิ้งช้อนในมือแรงๆจนกระทบจานเสียงดังบ่งบอกถึงความไม่พอใจ แต่ชัชวินทร์กลับยิ้มกว้างขึ้นอย่างอารมณ์ดี"เธอก็กินเยอะๆล่ะจะได้ไม่เพลีย"นลินดาหน้าร้อนรีบก้มหน้าหนีอายแทบจะทันที"ชินจะไปไหนลูก..."คุณวัลภาเรียกลุกชายคนโตที่ลุกพรวดออกจากโต๊ะอาหารโดยไม่พูดจา"ลุก!""คะ..."จู่ๆชัชวินทร์ก็ลุกขึ้นแล้วตวาดภรรยาให้ลุกตาม"ลุกขึ้นฉันจะไปส่งเธอเอง!"นลินดาลุกขึ้นตามคำสั่งแล้วเดินตามสามีออกไปเงียบๆ ที่เธอไม่โต้เถียงหรือขัดขืนไม่ใช่เพราะเกรงกลัวอะไรเขานักหนา แต่เธอเกรงใจไม่อยากจะมีปัญหากันต่อหน้าคุณวัลภาและคุณชาคริต เพราะลำพังการกระทำแย่ๆของชัชวินทร์ก็ทำให้พวกท่

นลินดานั่งรอที่เดิมไม่ขยับไปไหน ความจริงเธอไม่คิดว่าชัชวินทร์จะแกล้งซ้ำ พยายามคิดในแง่ดีว่าเขาอาจมีงานด่วนหรือติดธุระ แต่เมื่อมันเกินเวลามามากจึงเข้าใจว่าเธอคิดผิด หญิงสาวพลิกดูนาฬิกาข้อมือที่บอกเวลาทุ่มครึ่งจึงตัดสินใจว่าจะไม่รออีก แต่เมื่อลุกขึ้นยืนรถคันหรูก็จอดสนิทไม่ไกลจากที่เธอนั่ง พร้อมกับร่างสูงของชินวุฒิที่วิ่งเข้ามาหาด้วยความห่วงใย "หมอก!..." นลินดามองสบตาพี่สามีก็เห็นแต่ความห่วงใยเต็มเปี่ยมอยู่ในนั้น ซึ่งเธอยังคงซาบซึ้งและเชื่อว่าชินวุฒิห่วงใยเธอด้วยใจจริง "พี่ชินมารับหมอกเหรอคะ" "ใช่ กลับบ้านกันเถอะ" หากเป็นเมื่อก่อนชินสุฒิคงเดินเข้ามาหาแล้วลูบศีรษะเล็กเบาๆ แต่ตอนนี้มันคงไม่เหมาะสมหากเขาจะทำเช่นนั้น ซึ่งเขารู้ตัวดีจึงหมุนตัวแล้วเดินนำเธอไปที่รถเท่านั้น แต่ยังไม่ทันที่จะได้เปิดประตูรถของชัชวินทร์ก็เข้ามาจอดเทียบ พร้อมเจ้าของรถที่ก้าวลงมาด้วยใบหน้าบึ้งตึง "ขึ้นรถ!" นลินดาหันมองชินวุฒิซึ่งอีกฝ่ายก็บอกปัดทันที "อย่าไปสนใจมัน"

( 2 เดือนต่อมา )ชัชวินทร์และชินวุฒิยังคงห้ำหั่นกันโดยที่ต่างฝ่ายต่างใช้ภรรยาเป็นเครื่องมือ ในบ้านจึงมีแต่ความอึดอัดแทนที่จะอบอุ่นอย่างที่ควรจะเป็น ทุกครั้งที่สองพี่น้องต้องร่วมโต๊ะกินข้าวไม่ว่าจะมื้อไหน ก็มักจะมีคำพูดค่อนขอดจิกกัดกันอยู่เสมอ และต่างฝ่ายต่างก็ไม่พยายามที่จะหลบหน้าหรือหลีกเลี่ยง เพราะทั้งคู่พร้อมปะทะกันได้ทุกเมื่อจนคนรอบข้างหนักใจไปตามๆกันยังดีที่นลินดาและเอวารินพูดคุยทำความเข้าใจกันแล้ว พวกเธอจึงมีความสัมพันธ์ที่ดี เข้าอกเข้าใจและให้กำลังใจกันอยู่เสมอ"หมอกเป็นอะไรหรือเปล่า ลุงว่าหนูหน้าซีดมากเลยนะ""หนูไม่สบายค่ะคุณลุง จู่ๆก็เป็นไข้""ป้าถึงว่าวันนี้หนูไม่ยอมลงมาจากห้อง ป้าให้แววยกอาหารขึ้นไปแววก็บอกว่าหนูไม่แตะเลย""หนูกินอะไรไม่ลงค่ะ เจ็บคอด้วยแต่ตอนนี้ดีขึ้นก็รู้สึกหิวมากๆเลย""หิวก็กินเยอะๆนะหมอกร่างกายจะได้ฟื้นตัว""ขอบคุณค่ะพี่ชิน""ถ้าหมอกอยากไปหาหมอบอกพี่ได้นะ พี่จะพาไปเอง""ขอบคุณค่ะพี่เอม""เอาล่ะๆ กินข้าวกันเถอะเดี๋ยวหนูหมอกจะหิวจนเป็นลมซะก่อน"คุ

ดวงตาคู่สวยทอดมองสามีที่นอนหลับสนิทอย่างอ่อนโยน การที่ได้ฟังเรื่องราวที่เขาระบายมันทำให้เธอเข้าใจชัชวินทร์มากขึ้น และมีความคิดว่าจะอยู่เคียงข้างเขาด้วยความเต็มใจ คอยสนับสนุนและชื่นชมทุกความสำเร็จของสามี ทำให้เขารู้สึกได้ว่าเขาไม่ได้โดดเดี่ยวอย่างที่เข้าใจ"นอนไปก่อนนะคะหมอกขอไปหาอะไรกินหน่อย"เพราะทั้งวันแทบจะไม่ได้แตะอาหารนลินดาจึงไม่อาจรอให้ถึงพรุ่งนี้ แต่เพียงแค่ก้าวพ้นประตูห้องก็พบว่าชินวัฒิยืนอยู่"พี่ชินมาทำอะไรตรงนี้คะ""พี่เป็นห่วง เห็นไอ้ชัชมันเมาพี่กลัวว่ามันจะทำร้ายหมอก""คุณชัชอารมณ์ร้ายก็จริงแต่เขาไม่เคยทำร้ายหมอกหนอกค่ะ""วันนี้มันโกรธที่พี่ได้ตำแหน่งประธาน พี่กลัวว่ามันจะเอาความโกรธไปลงที่หมอก"นลินดาส่งยิ้มบางๆเพราะรู้ดีว่าชินวุฒิห่วงใยเธอจากใจจริง"พี่ชินไม่ต้องกังวลเรื่องหมอกมากหรอกค่ะ""ทำไมล่ะ ทำไมหมอกถึงพูดเหมือนไม่อยากให้พี่ห่วงใยหมอก""หมอกเกรงใจพี่เอมค่ะ""เกรงใจทำไม ทำไมหมอกต้องเกรงใจคนอื่นด้วย!"ชินวุฒิพูดถึงภรรยาด้วยนำเสียงกระด้างจนเอวารินที่แอบฟังน้