All Chapters of ฮ่องเต้ไบโพล่าผู้นี้เป็นของเจ้าแล้วนะ: Chapter 11 - Chapter 20

เมื่ออยู่พูดคุยกับบิดาและพี่ชายจนพอใจแล้ว จิ่งรั่วอิงจึงขอตัวกลับวังหลวงในทันที แม่ทัพใหญ่จิ่งและจิ่งรุ่ยเดินมาส่งนางที่หน้าประตูจวนด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์ระหว่างที่นางกำลังเดินทางกลับวังหลวงนั้น หลิงซีที่นั่งอยู่ในรถม้าด้วยกันก็มอบจดหมายฉบับหนึ่งให้กับนาง จิ่งรั่วอิงที่เห็นอย่างนั้นจึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย"เจ้าไปเอาจหมายฉบับนี้มาจากที่ใด”หลิงซีเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะมองซ้ายมองขวาและเข้ามากระซิบบอกผู้เป็นนาย"เมื่อครู่เซี่ยซื่อจื่อแอบให้คนของเขานำจดหมายฉบับนี้มามอบให้หม่อมฉันเพคะ และยังกำชับด้วยว่าต้องส่งให้ถึงมือพระสนมให้ได้"จิ่งรั่วอิงเบ้ปากคราหนึ่ง นางรับจดหมายฉบับมาจากมือของหลิงซีแล้วจึงเปิดอ่านทันที"อีกไม่นานฝ่าบาทจะเสด็จไปประพาสที่พระราชวังฤดูร้อน ยามนั้นข้าจะนัดพบกับเจ้าที่ป่าไผ่ด้านหลังพระราชวัง รั่วรั่ว ข้าคิดถึงเจ้าจนสุดหัวใจ เจ้าเล่าคิดถึงพี่ซู่อันบ้างหรือไม่"จิ่งรั่วอิงอ่านจดหมายจบก็ไม่ได้แสดงสีหน้าใดออกมา นางเก็บจดหมายฉบับนั้นเอาไว้กับตัว แล้วจึงหันมาเอ่ยกับหลิงซี"หากเขาส่งมาอีกเจ้าก็รับเอาไว้ อย่าให้ใครเห็น"“เพคะพระสนม”จิ่งรั่วอิงยิ้มเย็นในใจ อยากส่งก็ส่งมาเถอะ ส่งม

ด้านเซี่ยชินอ๋องและเซี่ยซู่อันนั้น หลังจากที่รับอนุทั้งสามนางเข้าจวนมา พวกเขาสองพ่อลูกก็แทบไม่ได้อยู่เป็นสุขเลยแม้แต่วันเดียว พวกนางมักจะหาเรื่องเข้าใกล้เขาสองคนไม่หยุด จนพวกเขาอยู่ในจวนไม่ได้ อยากจะฆ่าจะแกงจะทำร้ายพวกนางก็ไม่อาจทำได้อีก มิเช่นนั้นจะเป็นการเผยพิรุธให้เซี่ยเทียนอวี้สงสัยเอาได้เซี่ยชินอ๋องยกจอกสุราขึ้นดื่มเพื่อย้อมใจ ยามนี้เขากำลังหลบอยู่ในห้องใต้ดินของจวนอ๋องพร้อมกับเซี่ยซู่อัน"สารเลวนัก! มันจงใจสร้างเรื่องปวดหัวให้เจ้ากับข้าชัดๆ เซี่ยซู่อัน หรือว่าเทียนอวี้จะรู้แล้วว่าพวกเรามีใจคิดก่อกบฏ"เซี่ยซู่อันที่ได้ยินบิดาเอ่ยเช่นนั้นก็มีท่าทางครุ่นคิด ก่อนจะส่ายหน้าไปมา"ไม่มีทาง เขาโง่ออกปานนั้น ก่อนหน้านี้ข้าได้สังเกตดูท่าทีของเขาแล้ว เขาไม่ได้มีอะไรผิดปกติเลยขอรับท่านพ่อ ข้าบอกอะไรเขาก็เชื่อ เอาอย่างนี้ หากเราไม่สบายใจ แผนต่อไปก็ควรเริ่มให้เร็วขึ้นหน่อย ข้าจะส่งคนไปแฝงตัวอยู่ในตำหนักของเซี่ยเทียนอวี้ แต่ทว่าเราต้องรอให้ผ่านพ้นการทำพิธีขอพรจากท่านเทพไปเสียก่อน""ดี จัดการให้เรียบร้อย ยิ่งวางยาพิษมันได้เร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเลย ข้าจะได้ฆ่าอีแก่สามคนนั่นทิ้งซะ!"เซี่ยชินอ๋องเ

วันเวลาล่วงเลยมาจนถึงวันที่เซี่ยเทียนอวี้จะต้องเดินทางไปทำพิธีขอฝนที่พระราชวังฤดูร้อนบนเขาแล้ว ครั้งนี้เขาให้เหล่าขุนนางเตรียมการเอาไว้เป็นอย่างดีทุกอย่าง การเดินทางในครานี้เขาพาจิ่งรั่วอิงไปด้วย ส่วนเสิ่นไทเฮาก็ติดตามไปด้วยเช่นเดียวกันเวินเมี่ยวและมู่ลี่อย่างไรก็ได้ชื่อว่าเป็นคนของเชื้อพระวงศ์ เซี่ยเทียนอวี้จึงอนุญาตให้พวกนางติดตามไปด้วยได้ สตรีทั้งสองแม้จะไม่ชอบใจจิ่งรั่วอิงมากเพียงใด แต่เมื่อได้ทราบว่ายามนี้คนเขาเป็นถึงจิ่งเฟย พวกนางสองคนจึงไม่กล้าหาเรื่องใส่ตัวอีกการเดินทางครั้งนี้มีแม่ทัพใหญ่จิ่งและจิ่งรุ่ยถวายอารักขาอย่างเข้มงวด แม่ทัพใหญ่จิ่งควบม้านำอยู่ขบวนหน้าสุด ส่วนจิ่งรุ่ยคุ้มกันอยู่ที่ท้ายขบวน เซี่ยเทียนอวี้และจิ่งรั่วอิงนั้นนั่งอยู่ในรถม้าคันแรก ตามมาด้วยรถม้าของเสิ่นไทเฮา รถม้าของเวินเมี่ยว มูลี่ และรถม้าของเซี่ยซู่อันกับเซี่ยชินอ๋อง ตามมาด้วยรถม้าของบรรดาเหล่าขุนนางและฮูหยินที่ติดตามมาด้วยจิ่งรั่วอิงนั่งเอนกายอยู่บนรถม้าอย่างสบายอารมณ์ มือหนึ่งก็หยิบขนมเข้าปาก มือหนึ่งก็ถือถ้วยชาขึ้นจิบอย่างมีความสุข เซี่ยเทียนอวี้ปรายตามองนางหนหนึ่งแล้วจึงเอ่ยประชดประชัน"เจ้านี่สบ

ด้านจิ่งรั่วอิงนั้นก็ติดฝนอยู่กับเซี่ยซู่อันไม่อาจหนีไปไหนได้ ระหว่างนี้นางต้องแสร้งทำเป็นรักใคร่เขาเสียเต็มประดาทั้งที่ในใจอยากจะกระโดดถีบสองขาคู่ รออยู่ราวครึ่งชั่วยามในที่สุดฝนก็หยุดตกเสียที นางแสร้งทำท่าทีร้อนใจก่อนจะหันมาเอ่ยกับเขา"พี่ซู่อัน ข้าคงต้องรีบกลับแล้ว เกรงว่าหากเขาสร่างเมาแล้วไม่เห็นข้าจะสงสัยเอาได้ ท่านก็รีบกลับไปเถอะ ระวังตัวด้วยนะเจ้าคะ แล้วก็อย่าลืมคิดถึงข้าด้วยเล่า""ได้ ข้าจะคิดถึงเจ้าทุกคืนวัน”เขาเอ่ยกับนางด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แววตาที่ใช้มองนางก็หวานล้ำเป็นอย่างยิ่ง จิ่งรั่วอิงลอบปรบมืออยู่ในใจ ไอ้หมอนี่ถ้าอยู่ในยุคปัจจุบันมันจะต้องเป็นดาราดังแถวหน้าอย่างแน่นอน แสดงเก่งซะขนาดนี้เมื่อไม่มีสิ่งใดแล้วทั้งจิ่งรั่วอิงและเซี่ยซู่อันจึงแยกย้ายกันกลับไปยังที่ทางของตนเองทันทีระหว่างที่จิ่งรั่วอิงเดินกลับมาที่เรือนพักอารมณ์ของนางก็ไม่ใคร่จะดีเท่าใดนัก หญิงสาวถอดเสื้อคลุมตัวนอกออกก่อนจะสั่งให้หลิงซีเอาไปเผาทิ้งเสีย หลิงซีสงสัยว่าเจ้านายจะเอาไปเผาทำไมชุดสวยขนาดนี้ช่างน่าเสียดายนัก แต่ว่านางกลับไม่กล้าเอ่ยถาม ทำได้เพียงรีบเอาเสื้อคลุมตัวนั้นไปเผาตามคำสั่งเมื่อจิ่งรั่วอิง

เช้าวันต่อมา ก็มีราชโองการจากเซี่ยเทียนอวี้ส่งมาที่เรือนของพวกเขาสองพ่อลูก เซี่ยเทียนอวี้พระราชสมรสให้กับเซี่ยชินอ๋องและหวงซูเหยา หวงซูเหยาคิดจะต่อต้านแต่กลับถูกบิดาตบหน้า ซ้ำยังบอกว่าข้าวสารกลายเป็นข้าวสุกไปเสียแล้ว ย่อมไม่อาจแก้ไขได้ นางจะต้องยอมแต่งงานกับเซี่ยชินอ๋องเพื่อรักษาหน้าตาของวงศ์ตระกูล มารดาก็กดดันนางบอกว่าหากนางไม่ยอมแต่งมารดาก็จะฆ่าตัวตายหนีอายไปเสีย หากมารดาตายไปนางก็จะกลายเป็นบุตรอกตัญญู หวงซูเหยาไร้ซึ่งทางเลือกจึงจำต้องก้มหน้ายอมรับชะตากรรมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้จิ่งรั่วอิงที่ทราบเรื่องก็ไม่ได้เอ่ยอันใด เมื่อคืนนี้เซี่ยซู่อันให้คนนำจดหมายมาฉบับหนึ่งมาส่งให้กับนาง เนื้อหาในจดหมายบอกว่าให้นางเร่งลงมือวางยาเซี่ยเทียนอวี้โดยเร็วหญิงสาวยกยิ้มมุมปาก เซี่ยซู่อันคงร้อนใจอยากจะลงมือปลิดชีพคนแล้วสินะ "เจ้าทำสิ่งใดอยู่"ในขณะที่นางกำลังครุ่นคิดเรื่องราวบางอย่างอยู่นั้น เซี่ยเทียนอวี้ก็เดินเข้ามาพอดี จิงรั่วอิงเงยหน้าขึ้นมามองเขาแล้วจึงกวักมือเรียกชายหนุ่มให้เข้ามานั่งใกล้ๆ ก่อนจะส่งจดหมายของเซี่ยซู่อันให้เขาอ่าน เซี่ยเทียนอวี้ย่นหว่างคิ้วแล้วจึงยื่นมือมารับจดหมายไปอ่าน เมื่ออ่