ฮ่องเต้ไบโพล่าผู้นี้เป็นของเจ้าแล้วนะ

ฮ่องเต้ไบโพล่าผู้นี้เป็นของเจ้าแล้วนะ

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-25
โดย:  องค์หญิงโนเนมยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
33บท
1.4Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

อยู่ๆก็ทะลุุมิติมาเป็นพระสนมของฮ่องเต้ไบโพล่า ซ้ำร้ายเขายังเกลียดชังนางอย่างกับอะไรดี เช่นนี้จะทำอย่างไรดีเล่า จะหาทางหนีออกจากวังหลวง หรือยื่นข้อเสนอที่แสนเร้าใจให้เขาดี? อยู่ๆ จิ่งรั่วอิง ก็ทะลุมิติมาเป็นพระสนมแสนชังของ เซี่ยเทียนอวี้ ฮ่องเต้ไบโพล่าที่อารมณ์ขึ้นๆลงๆ นางต้องคอยรับมือกับเขาจนปวดหัว ไม่เพียงเท่านั้น นางยังต้องคอยรับมือกับตัวร้ายที่จ้องจะหลอกใช้นางอีกด้วย เมื่อเป็นเช่นนี้นางจึงยื่นข้อเสนอที่น่าสนใจให้กับเซี่ยเทียนอวี้เพื่อขอให้เขาช่วยนางแก้แค้นคนผู้หนึ่ง และดูเหมือนเขาจะพอใจกับข้อเสนอนี้มากเสียด้วยเพราะเขาและนางมีศัตรูคนเดียวกัน มาเถอะเพคะฝ่าบาท มาแก้แค้นไปพร้อมกัน!

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทนำ

퇴근길의 만원 버스는 언제나 불쾌한 소음과 눅눅한 공기로 가득했다. 피로에 지친 사람들이 꾸역꾸역 밀려드는 좁은 공간 속에서, 유진은 그저 창밖으로 흘러가는 회색빛 도시의 풍경을 무표정하게 바라보고 있었다.

매일 반복되는 지루한 일상이었고, 오늘도 특별할 것 없는 하루의 마무리가 될 터였다. 버스가 정류장에 멈춰 서고, 앞문이 열리며 또 한 무리의 사람들이 쏟아져 들어오기 전까지는 말이다.

축 처진 어깨로 스마트폰만 들여다보던 유진의 시선이 한순간에 멎었다. 버스 계단을 밟고 올라온 그녀를 본 순간, 거짓말처럼 주변의 모든 소음이 아득해졌다.

단정하게 묶은 머리칼 아래로 드러난 하얀 목덜미, 살짝 찌푸려진 미간마저도 투명하게 빛나는 청초한 얼굴이었다.

짙은 네이비색 코트 자락을 가볍게 휘날리며 카드를 찍는 그녀의 움직임 하나하나가 유진의 눈동자에 느린 화면처럼 박혀 들었다. 심장이 덜컥 내려앉는 느낌이었다. 살면서 단 한 번도 이상형이라는 추상적인 단어를 진지하게 생각해 본 적이 없었건만, 유진은 직감적으로 알 수 있었다. 바로 저 여자다. 내가 오랫동안 기다려온 사람이 바로 저곳에 서 있었다.

'어떻게 사람이 저런 분위기를 풍길 수 있지?'

유진은 마른침을 삼켰다. 그녀는 만원 버스의 복도를 헤치고 들어와 유진이 서 있는 손잡이 기둥 근처에 자리를 잡았다. 거리가 가까워질수록 유진의 심장 박동은 통제 불능 상태로 빨라졌다.

코끝을 스치는 은은한 비누 향기가 그녀의 존재를 더욱 선명하게 각인시켰다. 손끝이 저릿할 정도로 긴장감이 밀려왔다. 시선을 어디에 두어야 할지 몰라 창문에 비친 그녀의 실루엣을 훔쳐보는 것이 유진이 할 수 있는 전부였다.

버스가 거칠게 덜컹거리며 출발했다. 좁은 공간에서 사람들의 몸이 이리저리 쏠렸다. 유진은 본능적으로 팔을 뻗어 그녀의 머리 위쪽 기둥을 단단히 붙잡았다. 밀려드는 인파로부터 그녀를 보호하려는 무의식적인 행동이었다. 그녀의 작은 어깨가 유진의 단단한 가슴팍과 닿을 듯 말 듯한 거리에 이르렀다. 숨결이 닿을 만큼 가까운 거리에서 유진은 숨을 죽였다.

그녀는 창밖에 비친 유진의 시선을 느꼈는지, 고개를 살짝 돌려 유진을 올려다보았다. 맑고 깊은 눈동자가 유진의 시선과 정면으로 부딪쳤다. 순간 유진의 숨이 멎었다. 가로등 불빛이 창문을 타고 흘러내려 그녀의 눈동자 속에서 잘게 부서지고 있었다. 유진은 터져 나오려는 심장 소리가 그녀에게 들릴까 봐 두려워졌다.

그때였다. 앞서가던 차량이 급정거를 했는지, 버스가 날카로운 굉음을 내며 급브레이크를 밟았다.

"어, 앗!"

중심을 잃은 그녀의 몸이 앞으로 크게 휘청였다. 유진은 생각할 겨를도 없이 기둥을 잡고 있던 손을 뻗어 그녀의 가녀린 허리를 단단히 감싸 안았다. 다른 한 손으로는 주변의 손잡이를 꽉 움켜쥐며 버티어 섰다. 둔탁한 충격과 함께 그녀의 부드러운 몸이 유진의 품에 완전히 안겨들었다.

시간이 멈춘 것만 같았다. 유진의 가슴에 닿은 그녀의 온기와 심장의 고동이 손바닥을 통해 고스란히 전해졌다. 그녀의 머리카락에서 풍기는 비누 향취가 유진의 이성을 마비시킬 정도로 짙게 풍겨왔다. 유진은 손에 힘을 주어 그녀를 흔들림 없이 받쳐주었다.

"괜찮으세요?"

유진의 목소리가 평소보다 낮고 가라앉아 있었다. 스스로도 놀랄 만큼 다정한 어조였다.

그녀는 놀란 토끼처럼 눈을 동그랗게 뜨고 유진을 바라보았다. 유진의 턱선과 넓은 어깨, 그리고 자신을 단단하게 지탱해 주고 있는 억센 팔뚝을 번갈아 바라보던 그녀의 뺨이 순식간에 붉게 물들었다. 그녀는 서둘러 중심을 잡으며 유진의 품에서 살짝 물러났다. 하지만 워낙 비좁은 공간 탓에 완벽히 떨어질 수는 없었다.

"네, 괜찮아요. 감사합니다. 하마터면 넘어질 뻔했네요."

그녀의 목소리는 맑고 청아했다. 귀를 간지럽히는 그 음성에 유진의 가슴 속에서 간지러운 파도가 일었다. 그녀는 수줍은 듯 고개를 숙이며 헝클어진 머리칼을 귀 뒤로 넘겼다. 그 사소한 손짓마저도 유진의 시선을 완벽히 사로잡았다.

"버스가 좀 거칠게 운행하네요. 제 옷자락이나 이쪽 기둥을 잡으세요. 위험하니까."

유진은 슬쩍 자신의 코트 자락을 내주며 말했다. 심장은 터질 것처럼 뛰고 있었지만, 겉으로는 최대한 덤덤하고 젠틀한 모습을 유지하려 애썼다.

지금 이 순간만큼은 그녀에게 가장 든든한 남자로 보이고 싶었다.

그녀는 유진이 내민 코트 자락을 가만히 바라보다가, 이내 수줍게 미소를 지으며 유진의 셔츠 소매 끝을 살짝 움켜쥐었다. 손가락 끝에 닿는 가벼운 힘이었지만, 유진에게는 거대한 전율로 다가왔다.

"그럼, 실례할게요."

그녀가 속삭이듯 말했다. 두 사람 사이에 묘한 기류가 흐르기 시작했다. 만원 버스의 불쾌했던 소음은 어느새 소거되고, 오직 서로의 숨소리와 미세한 살 부딪침만이 대기 속에 남았다. 유진은 그녀가 잡은 소매 끝이 타들어 갈 것만 같은 뜨거움을 느꼈다.

'이대로 시간이 멈췄으면 좋겠다.'

유진은 속으로 몇 번이고 되뇌었다. 버스는 몇 개의 정류장을 더 지나쳤고, 사람들이 내리고 탈 때마다 유진은 온몸으로 그녀의 공간을 확보해 주었다.

그녀 역시 그런 유진의 배려를 아는지, 가끔씩 고개를 들어 유진에게 감사와 신뢰가 담긴 눈빛을 보내왔다. 그 눈빛을 받을 때마다 유진의 가슴은 터질 듯 부풀어 올랐다. 이것이 말로만 듣던 썸의 시작일까? 아니, 유진에게는 이미 거대한 사랑의 서막이었다.

안내 방송에서 다음 정류장의 이름이 흘러나왔다. 유진이 내려야 하는 곳이었다. 그런데 그녀의 몸이 움찔하며 문 쪽을 향해 돌아섰다. 그녀 역시 같은 정류장에서 내리는 모양이었다. 유진의 심장이 다시금 요동치기 시작했다. 이대로 헤어질 수는 없었다. 오늘 이 기회를 놓치면 평생을 후회할 것 같다는 강렬한 예감이 들었다.

버스가 정류장에 멈춰 서고 문이 열렸다. 사람들이 내리기 시작하자 그녀가 유진의 소매를 놓고 먼저 걸음을 옮겼다. 유진은 그 뒤를 바짝 쫓았다. 버스 계단을 내려와 차가운 밤공기가 얼굴에 닿는 순간에도 유진의 시선은 오직 그녀의 뒷모습에 고정되어 있었다.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
33
บทนำ
แคว้นเซิ่งรัชศกเทียนอวี้ปีที่สอง"ลากนางไปโบยสิบไม้ แล้วเอาไปขังไว้ที่ตำหนักเย็นซะ จากนั้นก็ลดขั้นนางจากผินเป็นกุ้ยเหรินเสีย อย่าให้ข้าเห็นหน้านางอีก สตรีหน้าด้านไร้ยางอายเช่นนี้ ข้าไม่มีวันชายตาแลนาง!""ฝ่าบาทโปรดเมตตาด้วย ที่หม่อมฉันทำลงไปเพราะรักในตัวพระองค์นะเพคะ ฮือ"เซี่ยเทียนอวี้ปรายตามองสตรีตรงหน้าด้วยแววตาเย็นชา ก่อนจะสั่งให้คนลากนางไปรับโทษโดยไม่สนใจเสียงร้องขอความเมตตาของนางเลยแม้แต่น้อย ไป๋กงกงรีบส่งสายตาให้ทหารมาลากตัวพระสนมผู้โชคร้ายไปลงโทษ เมื่อคนถูกลากออกไปแล้ว เซี่ยเทียนอวี้ก็ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยล้าเขาคือฮ่องเต้แคว้นเซิ่งนามเซี่ยเทียนอวี้ หลังจากเสด็จพ่อสวรรคตจากไปเมื่อสองปีก่อนเขาที่เป็นองค์ชายองค์โตเพียงหนึ่งเดียวของราชวงศ์จึงได้ขึ้นครองราชย์เป็นฮ่องเต้แทนพระบิดา หากนับดูก็เป็นเวลาสองปีแล้วที่เขานั่งอยู่บนบัลลังก์มังกรที่สูงส่งนี้ สองปีมานี้เขาเหนื่อยยิ่งนัก ต้องรับมือทั้งศึกในและศึกนอก หลังจากเสด็จพ่อสวรรคตศัตรูจากชายแดนก็รุกรานไม่หยุด โชคดีที่มีแม่ทัพใหญ่จิ่งคอยรับศึกอย่างห้าวหาญทำให้สามารถเอาชนะศึกมาได้ ส่วนศึกในเขาก็ต้องต่อสู้กับบรรดาเครือญาติที่จ้องจะโค่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-22
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 1 ลมหายใจมังกร
จิ่งรั่วอิงนอนพักอยู่บนเตียงร่วมหลายสิบวัน ในที่สุดอาการบาดเจ็บของนางก็ทุเลาลง ไม่รู้เพราะฮ่องเต้มีเมตตาหรืออยากทรมานนางต่อกันแน่ เขาจึงส่งท่านหมอมารักษาแผลให้ อาการของนางจึงดีขึ้นมาก แม้บาดแผลจะแห้งสนิทแล้ว แต่ยามขยับกายก็ยังรู้สึกเจ็บแปลบๆอยู่บ้างเล็กน้อย หลายวันมานี้นางเริ่มปลงตกมากขึ้นแล้ว จึงไม่ร้องไห้เพราะอยากกินเนื้ออีก หลิงซีและอันหรานยกอะไรมาให้กิน นางก็กินจนหมดเพื่อให้ตนเองมีชีวิตอยู่รอดต่อไปจะว่าไปก็น่าแปลกใจไม่น้อยเลย ในเหตุการณ์ที่นางเห็นล่วงหน้า เซี่ยเทียนอวี้ฮ่องเต้ผู้นั้นรักใคร่เจ้าของร่างเดิมมากมิใช่หรือ แล้วเหตุใดเขาจึงตัดใจทำร้ายนางได้ลงคอกันเหตุใดสถาณการณ์มันจึงดูแปลกไปเช่นนี้เล่า"พระสนมเพคะได้เวลาเสวยอาหารเช้าแล้วเพคะ"หลิงซีนางกำนัลน้อยยกอาหารเข้ามาวางลงตรงหน้านาง จิ่งรั่วอิงที่เห็นอย่างนั้นก็ค่อนข้างแปลกใจเล็กน้อย“เหตุใดวันนี้จึงมีซาลาเปาด้วยเล่า”"หม่อมฉันเอาของมีค่าไปติดสินบนนางกำนัลห้องเครื่องมาเพคะ พวกนางจึงมอบซาลาเปาไส้เนื้อมาสามลูก พระสนมรีบเสวยตอนร้อนๆเถอะเพคะ"หลิงซียื่นซาลาเปาส่งให้จิ่งรั่วอิง จิ่งรั่วอิงที่เห็นอย่างนั้นก็ดีใจมากรีบกินซาลาเปาตรงหน้า
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-22
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 จับทำสามีนะ
จิ่งรั่วอิงที่ได้ยินอย่างนั้นก็ถึงกับเอ่ยวาจาใดไม่ออก เกิดมานางเพิ่งเคยพบเคยเจอบุรุษที่บ้าได้ถึงขนาดนี้ แค่มีกลิ่นกระเทียมอยู่ในปากเขาก็โมโหจนสั่งให้คนนำกระเทียมไปเผาทิ้งทั้งหมด ช่างเหลือเกินจริงเชียว ด้านเซี่ยเทียนอวี้เมื่อจัดการกับกระเทียมบัดซบนั่นได้แล้ว เขาก็หันมาปรายตามองจิ่งรั่วอิงอย่างไม่พอใจ ความรู้สึกที่เขามีต่อนางในยามนี้ทั้งรัก ทั้งชังในคราเดียวกัน ใจหนึ่งเขาก็อยากจะโบยนางให้ตาย แต่กลับไม่อาจหักใจลงมือได้ เขาก็ไม่เข้าใจตนเองเช่นเดียวกัน ทั้งที่รู้ว่านางจะเป็นภัยต่อตนเองในภายภาคหน้าแต่เขาก็ยังหักใจสังหารนางไม่ลงเขาคิดจะเข้าไปสนทนากับนางอีกสักรอบ แต่เมื่อนึกถึงกลิ่นกระเทียมเมื่อครู่จึงสั่งให้ไป๋กงกงไปเอาป๋อเหอกับก้านพลูมาให้ ก่อนที่ชายหนุ่มจะเคี้ยวมันแล้วคายทิ้งไปนอกหน้าต่าง จิ่งรั่วอิงมองเขาเหมือนมองผี ตอนนี้นางเริ่มไม่หลงใหลในตัวเขาแล้ว หน้าตาหล่อเหลาแล้วอย่างไร ถ้าเบ้าหน้าแบกสันดานเช่นนี้นางก็ไม่ไหวเหมือนกันเซี่ยเทียนอวี้ทดสอบลมหายใจของตนเองอีกหนเมื่อเห็นว่ากลิ่นกระเทียมหายไปจนหมดแล้ว เขาจึงก้าวเข้ามาหานางทันที จิ่งรั่วอิงขยับถอยหนีไปหลายก้าวเพราะยังระแวงลมหายใจมังกรของ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-22
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3 ผีสาวตำหนักเย็น
"กราบทูลฝ่าบาท จากการตรวจเบื้องต้นพบว่าพระวรกายของฝ่าบาททรงแข็งแรงดี ไม่มีโรคร้ายพ่ะย่ะค่ะ"เซี่ยเทียนอวี้เมื่อได้ฟังก็ย่นหว่างคิ้วคราหนึ่ง"จะเป็นไปได้เช่นไรกัน ข้ารู้จักร่างกายของตนเองดียิ่งกว่าใคร ยามนี้ข้ากำลังป่วย เจ้าตรวจผิดหรือไม่ ไหนลองตรวจใหม่อีกทีสิ!"หมอหลวงลอบกลอกตาไปมาคราหนึ่ง สรุปแล้วเขาหรือฝ่าบาทกันแน่ที่เป็นหมอ แต่ถึงแม้จะไม่พอใจมากเพียงใด หมอหลวงก็ไม่อาจเอ่ยคำโต้แย้งได้ เขาจึงตั้งใจตรวจใหม่อีกรอบ แต่คำตอบที่ได้ก็ยังคงเป็นเช่นเดิม ทำเอาเซี่ยเทียนอวี้เริ่มรู้สึกว้าวุ่นในใจขึ้นมาชายหนุ่มมีสีหน้าไม่สู้ดีเท่าใดนัก เขาไล่ข้ารับใช้คนอื่นๆออกไปจากตำหนักจนหมด เหลือเพียงหมอหลวงและไป๋กงกงที่สามารถอยู่ต่อได้ เมื่อไม่มีคนนอกแล้ว เขาจึงเอ่ยกับหมอหลวงทันที"หมอหลวงเจ้าจงฟังให้ดี อาการของข้าแปลกมาก วันนี้ข้าถูกสตรีต่ำช้านางหนึ่งกล่าววาจาล่วงเกินบอกว่าจะจับข้าทำสามี เดิมทีข้ารังเกียจนางมาก แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดหัวใจของข้าจึงเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งขึ้นมา อีกทั้งในสมองของข้ายังมีเสียงที่น่ากลัวเอ่ยยุยงให้ข้ายอมเป็นผัวนางอยู่ซ้ำๆ ข้าว่าข้าต้องป่วยแน่ หมอหลวง เจ้าจงหาทางรักษาข้าให้ได้ เอาเสี
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-22
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4 ตบหน้า
ตำหนักมังกรสวรรค์เซี่ยเทียนอวี้ปรายตามองสตรีสองนางที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าด้วยแววตาเย็นชาอย่างไม่ปิดบัง พวกนางคือสนมที่เสด็จแม่ทรงหามาให้ ไม่รู้เพราะเหตุใดยามที่ได้มองหน้าพวกนางสองคนมันกลับทำให้เขารู้สึกรำคาญหูรำคาญตาขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก"เวินเมี่ยว มู่ลี่ พวกเจ้าไปที่ตำหนักเย็นด้วยเหตุใด แล้วไปทำร้ายจิ่งรั่วอิงทำไม"เวินเมี่ยวและมู่ลี่ที่ถูกเอ่ยถามก็หาคำกล่าวมาโต้แย้งไม่ถูก เดิมทีพวกนางคิดจะหาเรื่องจิ่งรั่วอิงเพื่อระบายอามรมณ์ อย่างไรฝ่าบาทก็ไม่สนใจความเป็นความตายของสตรีนางนั้นอยู่แล้ว ต่อให้พวกนางจะกลั้นแกล้งเช่นไรฝ่าบาทย่อมไม่สน แต่ทว่ามันกลับผิดแผน กลายเป็นพวกนางเสียเองที่เป็นฝ่ายตกที่นั่งลำบาก"เหตุใดจึงไม่ตอบ มีปากแล้วไม่พูดเช่นนั้นข้าจะสั่งให้คนตบปากพวกเจ้าเสีย""ฮือ ฝ่าบาท นางตบตีตนเองเพคะ หม่อมฉันสองคนต่างหากที่เป็นฝ่ายถูกนางทำร้าย”"ไหนเล่า ร่องรอยการถูกนางทำร้าย ข้าก็เห็นพวกเจ้าปกติดีมิใช่หรือ"เวินเมี่ยวและมู่ลี่ถึงกับพูดไม่ออก จะให้นางแก้ผ้าให้ฝ่าบาทดูมันก็ไม่ใช่เรื่อง จึงทำได้เพียงร้องโอดครวญอยู่ในใจ ด้านจิ่งรั่วอิงก็ไม่เอ่ยสิ่งใด เพียงนั่งร้องไห้กระซิกอยู่ไม่ไกล เซี่ยเทีย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-22
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5 ห่อกลับ
หลังกินมื้อเย็นอิ่มแล้วเซี่ยซู่อันก็กลับไปที่จวนชินอ๋องด้วยความขุ่นเคืองเต็มอก เมื่อกลับมาถึงก็พบกับบิดาของตนที่รออยู่พอดี เซี่ยชินอ๋องที่เห็นสีหน้าไม่สบอารมณ์ของบุตรชาย ก็รับรู้ได้ทันทีว่าเซี่ยซู่อันกำลังโมโห เขาจึงเอ่ยถามด้วยความห่วงใย"ซู่อัน เหตุใดเจ้าจึงดูไม่สบอารมณ์เช่นนี้เล่า"เซี่ยซู่อันทิ้งกายนั่งลงข้างๆบิดา ก่อนจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในตำหนักมังกรสวรรค์ให้บิดาฟังทั้งหมด เซี่ยชินอ๋องฟังจบก็ขมวดคิ้วมุ่นก่อนจะเอ่ยถามด้วยความสงสัย"เดิมทีการที่นางสามารถมัดใจเซี่ยเทียนอวี้ได้นับว่าเป็นเรื่องดี รอเวลาอีกสักหน่อยค่อยส่งมอบยาพิษให้นางนำไปให้เซี่ยเทียนอวี้ดื่มทีละน้อย รอให้อาการของเขาทรุดหนักลงพวกเราค่อยกำจัดเขาให้หายไปจากโลกนี้เสีย พ่อว่ามันก็ไม่มีอะไรที่น่าแปลกเลยนี่ ดีเสียอีก เซี่ยเทียนอวี้จะได้ไม่สงสัยพวกเรา"เซี่ยซู่อันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเอ่ยแย้ง"ท่านพ่อ หากนางมีใจให้เซี่ยเทียนอวี้จนทำให้แผนการของพวกเราล้มเหลวนั่นไม่ใช่เรื่องดีเลย นางเปลี่ยนไปลูกดูออก วันนี้ลูกพยายามส่งสายตาให้แต่นางกลับทำเป็นไม่เห็น แล้วยังลงไม้ลงมือกับลูกอีกด้วย ลูกว่านางจะต้องชอบไอ้เวรนั่นเข้าให้แล้วแน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-22
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6 มอบอนุ
เมื่อได้รับอนุญาตให้กลับเข้ามาพักยังตำหนัักเดิมอีกทั้งยังได้ตำแหน่งผินกลับคืนมาแล้ว จิ่งรั่วอิงก็รู้สึกพอใจมาก เตียงนอนและความเป็นอยู่ในตำหนักแห่งนี้นับว่าใช้ได้เลย เตียงนอนนุ่มๆ มีนางกำนัลล้อมรอบคอยเอาอกเอาใจ ชีวิตเช่นนี้ช่างดีจริงๆจะว่าไปการมีบิดาคอยหนุนหลังมันก็ดีเช่นนี้เองสินะ"พระสนมเพคะ หากกินเยอะเกินไปจะอืดท้องเอาได้นะเพคะ มิสู่หม่อมฉันไปต้มน้ำขิงร้อนๆมาให้ดื่มดีหรือไม่"หลิงซีเอ่ยถามด้วยความห่วงใย ส่วนอันหรานก็กำลังสั่งการนางกำนัลคนอื่นให้รีบจัดเตียงนอนของพระสนมให้แล้วเสร็จจิ่งรั่วอิงยิ้มตาหยี ก่อนจะเอ่ย"ไม่ต้องหรอก ข้าไม่เป็นอะไร พรุ่งนี้ข้าอยากกินไก่ทอดกรอบ หมูอบน้ำผึ้ง ปลาเปรี้ยวหวาน เจ้าไปสั่งห้องเครื่องแต่เช้าเลยนะ อ้อ ขอข้าวเพิ่มอีกสามถ้วยด้วยล่ะ เฮ้อ วันนี้ข้าอิ่มชะมัด ขอไปนอนก่อนดีกว่า พวกเจ้าก็แยกย้ายกันไปพักเถอะ"เอ่ยจบนางก็พุ่งตัวลงไปบนเตียงและนอนหลับอย่างมีความสุขวันพรุ่งนี้จะเป็นยังไงก็ช่างหัวมันก่อนเถอะ วันนี้นางมีความสุขก็พอแล้ว เรื่องของวันพรุ่งนี้ค่อยคิดหาทางรับมือก็แล้วกันด้านเซีี่ยเทียนอวี้นั้นเพราะอารมณ์คุกรุ่นจากเรื่องเมื่อคืนยังไม่จางหายไป เช้าวันต่อ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-22
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 7 ร่วมมือกันเถอะ
เมื่อได้ระบายโทสะออกไปจากใจแล้ว เซี่ยเทียนอวี้ก็รู้สึกอารมณ์ดีเป็นอย่างมาก เซี่ยซู่อันที่เห็นว่าบิดามีีหน้าไม่สู้ดี จึงรีบพากลับจวนชินอ๋องไปทันที เซี่ยเทียนอวี้ก็ใจดีมาก ยังเมตตาส่งหมอหลวงไปตรวจอาการของเซี่ยชินอ๋องอีกด้วยเซี่ยซู่อันนี่แค่เริ่มต้น ข้ายังมีเรื่องสนุกเตรียมเอาไว้ให้พวกเจ้าสองพ่อลูกอีกมากเมื่อเซี่ยชินอ๋องและบุตรชายจากไปแล้ว เหล่าขุนนางจึงกลับมาร่วมประชุมยามเช้ากันต่อหัวข้อการประชุมวันนี้คือเรื่องการทำพิธีขอพรให้ฝนตกต้องตามฤดูกาล หรือก็คือพิธีบวงสรวงดินและเทพเจ้านั่นเอง แคว้นเซิ่งจะมีีธรรมเนียมที่ปฏิบัติกันมาหลายชั่วอายุคน นั่นก็คือในช่วงต้นฤดูร้อนของทุกปี โอรสวรรค์จะเสด็จออกจากวังหลวง มุ่งหน้าไปยังพระราชวังฤดูร้อนบนเขาเพื่อขอพรให้แผ่นดินสงบสุขและร่มเย็น ฝนฟ้าตกต้องตามฤดูกาล เทพเจ้าคุ้มครองปวงประชาทุกๆปีฮ่องเต้จะเดินทางไปขอพรและถือโอกาสนี้เสด็จประพาสที่พระราชวังฤดูร้อนด้วย และยังออกตรวจตราที่หัวเมืองต่างๆเพื่อดูความเป็นอยู่ของราษฎรที่นอกเมืองหลวง ยามนี้ถึงเวลาประจวบเหมาะเวียนมาอีกครั้งหนึ่งแล้ว เซี่ยเทียนอวี้ที่เป็นฮ่องเต้องค์ปัจจุบันจึงสั่งให้เหล่าขุนนางทุกคนเตรียมตัว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-22
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 8 แลกเปลี่ยนอย่างสมน้ำสมเนื้อ
เซี่ยเทียนอวี้เป็นฝ่ายกลับขึ้นมาคล่อมอยู่บนตัวนางอีกครั้ง เขาปลดเปลื้องอาภรณ์ของตนออกจนหมดแล้วโยนทิ้งลงไปบนพื้่นอย่างไม่ไยดี ก่อนจะโน้มใบหน้าเขามาจูบจิ่งรั่วอิงอย่างดูดดื่ม กลิ่นหอมอ่อนๆจากกายของนาง ทำให้เขาเริ่มควบคุมตนเองเอาไว้ไม่ได้ ไฟแห่งความปราถนาลุกโชติช่วงขึ้นมาจนยากจะต้าทานชายหนุ่มเลื่อนใบหน้ามาจูบซอกคอของนางพลางกัดเม้มเบาๆจนเกิดเป็นรอยแดง แล้วจึงไล้ปลายลิ้นแลบเลียลงมาจนถึงเนินอกอวบอิ่มของหญิงสาว สองมือหนาใหญ่บีบขยำสองเต้าอวบเต่งของนางจนเต็มไม้เต็มมือจนเกิดเป็นรอยแดง ก่อนจะครอบริมฝีปากกลืนกินจุกบัวสีหวานทั้งสองข้างจนเกิดเสียงดังลามก"อื้อ"จิ่งรั่วอิงส่งเสียงหวานร้องครางกระเซ่า นางแอ่นอกงามให้เขาเชยชมอย่างไม่คิดขัดเขิน สัมผัสที่แสนเสียวสะท้านและวาบหวามทำเอานางขนลุกขนชันอย่างบอกไม่ถูก แต่มันกลับรู้สึกดีในคราเดียวกัน"อ๊ะ อร้าย"หญิงสาวเปล่งเสียงหวานครางไม่เป็นศัพท์ เมื่อถูกชายหนุ่มใช้ลิ้นตวัดแลบเลียกลืบกุหลาบงามของตนเอง เขาจับเรียวขาสวยของนางอ้าออกจนกว้าง เผยให้เห็นกุหลาบสีหวานที่กำลังรอให้เขาไปดื่มด่ำเกสรน้ำหวาน ชายหนุ่มกระดกลิ้นแลบเลียไปทั่วทั้งซอกหลืบบุปผางาม จนกระทั่งน้ำหว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-22
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9 ขอของตอบแทน
"เจ้าว่าอย่างไรนะไป๋กงกง เทียนเอ๋อร์เข้าหอกับพระสนมจิ่งแล้วอย่างนั้นหรือ""พ่ะย่ะค่ะไทเฮา กระหม่อมได้ยินมาเต็มสองหูเลย เสียงครางของฝ่าบาทดังมากราวกับวัวถูกเชือดเลยพ่ะย่ะค่ะ ทรงร้องว่า โอว ซี๊ด โอว....""ไป๋กงกงเจ้าพอก่อนเถอะ"เสิ่นไทเฮาถึงกับยกมือขึ้นมาปราม นางทนฟังไม่ไหวจริงๆ อยู่ก็มาร้องครางในตำหนักของนางเช่นนี้ใช้ได้ที่ไหนกัน หากนางทนไม่ไหวแล้วครางตอบจะทำเช่นไร!เสิ่นไทเฮามีท่าทีครุ่นคิด นี่นับว่าเป็นเรื่องดีไม่น้อยเลย เดิมทีนางคิดว่าเซี่ยเทียนอวี้จะไม่ยอมหลับนอนกับพระสนมคนใดแล้วเสียอีก ไม่รู้เพราะเหตุใดอยู่ๆเขาก็ดูเปลี่ยนไป กลายเป็นคนขวางโลก ไม่สนใจสตรีใดสักคน แต่พระสนมจิ่งนางนั้นกลับทำให้เซี่ยเทียนอวี้พอใจได้นับว่าเป็นเรื่องดีจิ่งรั่วอิงเป็นบุตรสาวของแม่ทัพใหญ่จิ่ง เซี่ยเทียนอวี้นับว่าตาถึงมาก ยิ่งเขารักใคร่จิ่งรั่วอิงและมีบุตรด้วยกันสักคน แม่ทัพใหญ่จิ่งจะต้องจงรักภักดีต่อราชวงศ์มากกว่าเดิมอย่างแน่นอน"นำของรางวัลไปมอบให้พระสนมจิ่ง บอกนางว่าเป็นความเมตตาจากข้า ไม่ต้องให้นางมาขอบคุณข้า แจ้งนางไปว่าข้าเก็บตัวสวดมนต์ไม่อยากพบคน ไป๋กงกงเจ้าจงกำชับนางว่าต้องปรนนิบัติฝ่าบาทให้ดี""พ่ะ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-22
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status