ELOWEN GARCIA’S POV Parang humigpit ang lalamunan ko at hindi ako nakasagot sa kanya. Hindi dahil wala akong gustong sabihin... kundi dahil hindi ko alam kung paano sisimulan. His hand was still inside my shirt, resting against my bare skin. Hindi naman siya gumagalaw, pero sapat na iyon para lalo akong kabahan. Kasi damang-dama ko ang init niyon sa katawan ko. And the way he was looking at me… Parang may hinihintay siyang sagot na hindi ko kayang ibigay sa kanya. I swallow hard, avoiding his gaze because it makes me feel nervous for no reason. "A-ano.." mahina kong simula, halos hindi ko marinig ang sarili kong boses. I hesitated. My fingers tightened around the blanket, pulling it up to cover more of my chest. Then, shyly… With trembling courage.. I spoke again. "May… nangyari ba sa atin?" tanong ko, halos pabulong. He didn't answer me, so I lifted my gaze to looked at him. And he was there.. he was just staring at me. His eyes searched mine, dark and unread
Última atualização : 2026-02-14 Ler mais